4113 resultaten.
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.
Ik ga daarom thans dagelijks naar buiten
waar nu de liefde steeds gaat…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Deze ogen waren de triestere van een hond geworden
ze braken een voor een om het leven langer dan even.
Leefde er even geen volgster, laat staan vriendin in haar
resteerde er enkel nog het gebaar van er zijn zo waar.
Ken je dat gevoel dwars doormidden breken als riet,
dat gevoel van even zie jij sterk als je bent toekomt niet.
Heeft intens…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 zij die dachten de golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
588 Er is stilte en ik ween
mijn moeder is niet meer
ze is nu heen
er zijn woorden tekort
om mijn emotie
behoorlijk te ventileren
mijn verdriet is intens
niet te formuleren
liever gesprek ontwijkend
dan woorden niet toereikend
bedrukt en bedroefd
diep gevoeld verdriet
het vertaalt
het verklaart het niet
het zegt niet wat ik bedoel
het vertelt…
Altijd gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ik hoor je adem niet meer,
je ogen zijn gesloten.
Je borstkas toont
geen beweging meer,
Weldra zal het zand
je hebben omsloten -
Maar wat jij dacht
en zei in jouw leven
Zal ervoor zorgen
dat jij voor altijd
Lijkt te zijn gebleven.…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Het woord heet ‘zwijgen’ om aan te kunnen blijven,
te visualiseren wat de wind ons kan leren.
Zij die ook op deze drempel ooit hebben gestaan
weten hoe een en ander nu verder zal gaan.
We vertrekken van waar we nu toevallig zijn,
ervaren samen en alleen die intense zielenpijn.
We voelen het huidige, het pure, het intense zwijgen,
het verwerken…
Liefdevolle herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 In liefdevolle herinnering
verblijf ik
op de drempel
van waan en waanzin.
Op de drempel ook
van huis en heimwee.…
Het wonder van gezondheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 Wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Artsen kunnen wonden helpen helen.
Geen arts heeft wonderen geleerd.
Het feit dat liefde ziekte helen kan
is een onbegrepen wonder.
Een wonder dat gezondheid heet.
Laten we ons tot slot verwonderen
over het allergrootste wonder,
dat leven wordt genoemd.
Het wonder dat
vrije vogels kunnen vliegen.…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Als een blaadje dat zich vastklampt aan de tak
om niet te vallen en waaraan de wind vraagt:
“Blad,
wat is het dat je niet kunt laten gaan.
Waarover wil je de controle houden.
Hoeveel regendruppels tel je
voor je meewilt met de stroom.
Zeg me blad,
wat is het dat jou tegenhoudt van
deinen op de kracht van dragen.”
Het blaadje antwoordt…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
Evenwichtskunstenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 als een koorddanser
balanceer ik op de lijn
die leven heet
de ene dochter in de ene hand
mezelf in het midden
en in de andere hand mijn andere dochter
geleidelijk lopen wij
stapje voor stapje
twee stappen vooruit, één terug
samen doorstaan we
weer en wind, donderwolken
en zonneschijn
nadat jij bent weggegleden
uit ons midden, is…
De tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
624 tikt onverminderd
door
niet even
staat hij stil
nu jij
ons ontvallen
bent
veel te vroeg
in de bloei
van jouw
leven
omringt
door liefde
….
en de tijd
tikt onverminderd voort…
Film..the end
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
743 Nu met het gestaag vorderen van mijn leven
Mijn leeftijd nu 68
Volgend jaar tik m’n 70ste levensjaar aan
Nemen mijn levensdromen toe
Niet die van de dag, maar de nacht
Vannacht bij mijn laatste werkgever
De Kamer van Koophandel
En zo levensecht en op onderdelen slecht
Dromen zijn het voorprogramma van de film
De film van je leven
Welke…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.
O, als jij ooit een…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.185 Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet, ik slaap er niet.
Ik ben de zucht in duizend winden,
Ik ben de zachte sneeuw die valt.
Ik ben de zoete herfstregen
Ik ben de rijpe tarwe in de velden.
Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke…
2 seconden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
637 Er gaat om de 2 seconden iemand dood
Wist je dat?
Ik alleszins niet
Elke 2 seconden wordt er van iemand de levensdraad doorgeknipt
Gruwelijk toch?
Dat er telkens aan iemands leven een einde moet gemaakt worden
Ik beeld me dan een oude man die na een lange strijd tegen kanker neervalt en nooit meer opstaat
Die oude man is dan al in het ziekenhuis…
Dood en leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 Het is veelal niet de angst voor de dood
maar de intrinsieke angst voor het sterven
voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval
daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn
het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij
het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij
na deze gedachten aan hartenkreten te hebben toevertrouwd
ga ik weer aan…
Lieve ....,
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
674 Jouw leven in een paar zinnen
Dat is onmogelijk en waar moet je beginnen.
Maar dat maakt niet uit zou jij hebben gezegd
Ik had het niet geweten of vergeten, want mijn geheugen was slecht.
Praten over eten en koken dat vond je fijn
En boerenkool moesten met kaantjes zijn.
Jouw volumeknop had maar één stand, dat was altijd te hard
Maar vanaf…
Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Hart
Hoe vaak nemen we niet afscheid in het leven
Maar hoe weinig afscheid van het leven
Het definitieve van het zien van het voelen
Dat voelt als hard aan
Als zo pijnlijk
Zo verdrietig
Maar de dood doodt niet het gevoel
Het gevoel van houden van
Dat gevoel mag blijven
In je herinnering
Een innige
In je hart…
Verborgen verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Waarom zo graven in het verleden
Komen er dan nog lijken uit de kast?
Ik bedoel kist
En als er gecremeerd is
Zal dat dan nog veel stof doen opwaaien?…
Dag schat
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
499 Ik wil het leven niet langer bewenen
Al is het gemis nog lang niet verdwenen.
Je portret hangt hier op meerdere wanden
In gedachten voel ik nog steeds je lieve handen.
In gedachten leef ik nog deels in het verleden
Denkend aan wat nu te doen en wat we ooit deden.
Soms bid ik dat ik niet van verdriet bezwijk
Maar ik beloof dat ik nooit voor…
Overleden lijden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Het worden dagen vol van verdriet,
wanneer kisten gesloten worden.
Wanneer we los moeten laten,
hetgeen verankerd leek.
Wanneer tranen vloeien,
Lijden overlijdt.
Er volgen dagen vol van vreugde,
wanneer er hemels open breken.
Ons vertrouwen groeit.
Tranen vloeien weer.
Van liefde en geluk.
Het worden levens vol van liefde,
wanneer we…
Oude vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Oude vriend – Old friend,
Ik herinner me de dagen dat we jong waren,
de muziek van toen, niet te evenaren.
Je was fan van de Beatles of de Stones,
Je eerste kus toen “Yesterday” een tophit was,
of was het “I Can't Get No” van de Rolling Stones.
De sixties, we zetten de wereld op z'n kop,
het werd tijd, het moest anders.
Flowerpower en…
Laatste adem
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
768 De stress drukt op mijn ledematen
Ik voel
mijn tijd is gekomen
Ik heb geprobeerd er het beste van te maken
En ik knik
Alles wordt zwart
Alles wordt licht
Mijn adem ligt op mijn lippen
En kan er net uitrollen…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 Ze is degene die jou draagt
Wanneer je zwemt
In universeel water
Degene in wiens armen je ligt
Na je landing
In deze wereld
De navelstreng doorgeknipt
Maar ze is er
Ze is degene die jou voedt
Jou woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt…
Haiku zonder titel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
451 Hemelster zo ver
De wolken schrijven je naam
Mijn hart zwaait terug…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 Er ademen soms vragen
Wat je in leven nog wilt laten slagen.
De doden blijven dood ook bij het avondmaal
De vogels blijven fluiten dat hoor je allemaal.
Er ademen soms levensvragen
Wat mensen werkelijk nog kan behagen.
Men vouwt vaak handen boven het bestek
Wat is dat, dat ook men daar te weinig op let.
Terwijl de een rustig is ingeslapen…
Jerry Lee Lewis
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
788 Mijn ouweheer kreeg haast een hartaanval
Toen ik keihard ‘Great Balls of Fire’ draaide.
Waarna hij in zijn eigen platen graaide,
Voor hem was het met de Selvera’s bal.
‘The Killer’ hield ik ver bij hem vandaan,
Toen is de generatiekloof ontstaan.…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 de grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn…