Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Daartussen parelt leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
ik eigen blauw als basis voor helderheid en kou het donkere geeft diepte in mysterieus verdwijnen door het lichte sprankelt zon zijn magisch schijnen op pril groen en later schaduwrijk koel zomerloof dat herfst belooft in vrucht en kleur een volle rijke oogst groen en blauw daartussen parelt leven als schitterend gegeven…
wil melker13 augustus 2016Lees meer >

Dronken

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Een draaikolk Trekt me onverbiddelijk omlaag Draaiend en draaiend Rond en rond Weerstand bieden is zinloos Zoet water in m’n mond Sneller en sneller Omlaag en omlaag ‘k Zie ’t oppervlak verdwijnen En alles wordt snel vaag Totdat ik, dronken en hulpeloos, Maar eindeloos gelukkig verdrink In de prachtige poelen van haar ogen…
Frank29 augustus 2007Lees meer >

herfstblues

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Het vallen van de blaadjes zie ik met lede ogen aan regen valt samen met tranen die ik nu laat gaan alles grijs en grauw geen straaltje zon geen stukje blauw in nevelen gehuld verstrikt in m'n cocon wacht ik met geduld op een nieuw seizoen die m'n herfstblues doet verdwijnen en de zon voor mij weer zal schijnen…
ria30 oktober 2007Lees meer >

zelfs mijn denken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.136
licht kan dagen niet meer scheiden tafel, stoelt vervloeit tot schijn ’k wil het maanlicht nooit meer kennen - zie slechts autolichten branden hoe zij één na één verflauwen - plaats en tijd en doel verdwijnen ’t avondzwart met bittere steek wil zich met de nacht nu mengen sterren die in plassen deinen en mijn denken geldt slechts jou.…
sunset22 januari 2008Lees meer >

wanhoopsdaad

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Schreew en ween als je moet sla en schop, als het dat is wat je voelt, maar laat mij nooit verdwijnen met de schilfers van jouw blik, een kinderhand vol spijt, die telkens weer verkwijnt. Laat mij toch thuiskomen in jouw wanhoopsdromen.…

Jij

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.250
Als jij weggaat Dan houdt de zon op te schijnen De vogels zingen niet meer En de sterren verdwijnen Als jij er niet bent Dan is alles koud Het gras verdort En het nieuwe voelt oud Als jij niet bij me bent Dan loop ik te zoeken Naar mij.. mezelf..…

te kunnen sterven

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 962
'ik breng je naar zee' zei je warme vingers, weer dichter om het woord dat ik voelen kan, zoals nu nog meer een korrel zand waarop we wonen gaan er in verdwijnen met zee en mond naar mond tot teen, zonlicht dieplevend zoals wind in duinen, zoveel eeuwig en zegbaar 'dit alles is zee', sprong ik kwijt in handen en…

MIST

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
zó snel gaan soms de woorden die ik zou willen vangen als we met meerderen samen zijn klanken een enkel woord waar is de zin nu gebleven ik grijp hier en daar plak het aan elkaar voeg er wat bij en er ontstaat iets wat er op lijkt de woorden ze blijven stromen ik zie ze vóór me verdwijnen naar een plaats waar ik nog niet ben en zo…

Contouren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
Er begon iets te groeien wat leek op verbroedering; uitgebannen werd de grauwe grijsheid, als een laag sneeuw, waar je in kunt verdwijnen.…
Benjamin25 april 2009Lees meer >

Stappen

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 766
Stappen, in het water, Stappen, in de zee, Stappen, in de oceaan, Stappen, die verdwijnen of voor altijd blijven staan, Stappen... Stappen, in het water, Stappen, in de zee, Stappen, in de oceaan, Stappen, groot of klein, zonder jou zullen ze nergens zijn, Stappen...…

Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.198
De letters staan er nog, maar samen met het zinsverband verdwijnen resten van 't venijn geruisloos in de prullenmand. 't Geheel is nu niet meer dan de bekende som der delen; begin nou alsjeblieft niet weer zo vreselijk op te spelen!…

Eerst,

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
ruisen van de woordenzee, en een gong, een klank uit eerste mond en bron, onberoerd in natuurlijk stof, nog onbeschreven zonder woord in de voetprint van het leven, daarna kwam er meer dan iets, daar bleek veel van te bestaan, je kon rapen, of weer vegen, van wat nog komen zou of vergaan in een laatste snik, om in aards rumoer te verdwijnen…
pama17 december 2009Lees meer >

vlinders

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.339
moe Hoe ze daar komen Ik weet het nog goed Het is begonnen toen Ik je net had ontmoet Ze zijn toen blijven hangen En hebben mij toen gegeven Wat ik al een tijdje Miste in mijn leven Speciale gevoelens Kriebels, tintelingen Door mijn hele lichaam Zelfs tot in de toppen van mijn vingers Ik hoop dat dit gevoel Niet zomaar zal verdwijnen…

Verloren hun fysiek

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
zwart donkerde het verre blauw in ijle muziek jouw hoogste tonen verloren hun fysiek in de oneindige ruimte ioniseerden samen in golvende banen rond sterren en planeten lichten af en toe op speels als een kind stralend in de zonnewind nooit zal jouw geluid verdwijnen maar in deeltjes en golfjes overal verschijnen…

Verlangen naar Jou

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
En laat al mijn frustraties verdwijnen in een glimlach van de stilte van mijn hart.…

leegte

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
Intens verdriet deed alles verdwijnen wanneer komen de letters toch weer tussen de lijnen. En zal het mij weer gaan lukken op papier een gedicht af te drukken. Ik heb dit zo enorm gemist maar letters, woorden ze leken wel gewist. Nu wil ik er weer voor gaan ook al kost het mij menig traan.…

Langzaam

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Diep in mij zal ik het altijd bij me dragen het zal nooit helemaal verdwijnen, het is een stukje uit mijn verleden dat hoort bij mijn bestaan.…

Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
De oude tijd verglijdt in nieuwe tijden en zal deze naam slechts tot in vergetelheid dragen Oude, gemiste kansen verdwijnen in een mist van jaren Nieuwe idealen en hoopvolle gedachten dienen zich aan: maar heeft straks iemand nog iets van ze gehoord? Of werden zij reeds in de kiem gesmoord?…
Peterdw.30 december 2011Lees meer >

De donkere kant

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
ik zag de kracht uit de lijnen in je gezicht langzaam verdwijnen groeven verdiepten zich in het weinige licht uit de donkere kant van het leven toch waren je ogen soms helder en kwiek in reactie op de fysieke tragiek zij spraken woorden die lippen niet konden zeggen handen die zinnen uit moesten leggen je lichaam is nog lang bij…

definitief

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 964
(voor vriend, bij het afscheid van lief) nu jouw aardse wezen eeuwig voortgang vindt ik blijf hier en beleef de warmte nog opnieuw -steeds weer- opnieuw elke dag ik heb jouw beeltenissen opgeslagen in de kamers van mijn hart de mooiste laten stil een glimlach in mijn ziel verdwijnen langs mijn lippen spreekt als immer jouw…

Welzijn of niet zijn?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Zo vaak wordt Er om mij en Over mensen heen Beslist wat Nog wel en wat niet Meer betaalbaar is In deze geavanceerde wereld Die voor veel mensen Niet meer bij te benen is Waardoor ze tegen hun wil Op straat komen te staan En - letterlijk soms - Zonder thuis of dak Verder moeten gaan Orkesten en theaters Moeten verdwijnen…

kranslegging

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
schimmelgeurend zucht de weg een lange gang rond oude buitenwacht de nacht verduurt de maan niet meer als het raam geen uitzicht biedt geniet zijn zwarte gat van alle boze dingen kenteringen in een plas brand een kaars tussen de was schroei diens oude luister weg en zwaarte zal van daar verdwijnen als ik witte bloemen leg…
switi lobi11 januari 2013Lees meer >

Amper koud in de lucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
GEDICHT VAN EEN ZENDER Bleek je teint Star de blik in Je ogen waarmee Je doelloos het Leven inkijkt Aangetast door de Onverwacht gure poollucht Eind maart is het in je Hoofd ook onder de Min-vijftien graden Gevoelstemperatuur En als je al woorden Spreekt dan verdwijnen Ze als sneeuw voor de zon, Amper uitgesproken of…

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Problemen zie ik in de verte verdwijnen. Ik hoor het zachte suizen van de wind. Wind, op weg van hier naar nergens. De zon breekt af en toe door. De eerste bladeren vallen. Het gaat zo regenen. Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog, en niet zeuren. Leven!…

Tafelblad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Je scheefgetrokken smoel, De uitgezakte kin die Met slappe lijnen als Vanzelf in het vooronder Van de tijd verdwijnen, Hoog opgetrokken wenkbrauwen Die louter onbenul uitstralen, Noesten die je scheve ogen Zo levend verbeelden Kijken mij spottend aan Als je ziet dat ik, Met de rug van mijn Rechterhand het schuim Van mijn…

een woord, een blik: een kijk op de wereld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Woorden spelen om haar lippen Rood en vol van vlees en bloed Doch laten ieder effect verdwijnen Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt En haar blik Haar blik die alles wat nog over was beinvloed Tot het universum Op haar afkomt Te groots, te overweldigend Voor het menselijke brein En haar ziel enkel blootlegt Zonder een verschil te zijn…

spijt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
je wilt misschien iets niet weten omdat je alles al weet elk nieuw gegeven heeft geen toegang toch weet je ergens dat je niet wilt weten je hebt al de pijn gevoeld van wat je zou voelen als je niet wist wat de vogels doen als ze gewoon maar wegvliegen daar gaan ze daar gaan ze zie ze verdwijnen naar de einder zoveel spijt…

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
ik dacht aan duinenvelden die botsen, zand uitwisselen maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

Mijn schone zelf

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Al mijn ingebeelde zorgen verdwijnen kolkend in riolen. Al mijn zinloze problemen geef ik met de stroming mee. Al mijn nodeloos gepieker stroomt als water naar de zee. Wie blijven zijn mijn eenden. Geloof, hoop en liefde ook. En mijn schone zelf.…