Alle inzendingen over frans

1543 resultaten.

Sorteren op:

Een

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Er is maar één God je moet niet zeiken wij zijn allemaal gelijken. al die rare cultprofeten kun je better gauw vergeten weet je wat die gasten zeggen? God had mij wat uit te leggen. Dat is nou kapsones weet je. Er is maar één God je moet niet zijken wij zijn allemaal gelijken. Als hij wil dan brengt hij vrede met of zonder jou gebeden…

Jouw tranen

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 835
Een tijd van niets te hoeven bestaat voor mij nog niet Nu wil ik jouw tranen proeven je zilte tranen van verdriet. De zoete smaak van tranen van geluk de donkergroen met gele smaak van tranen van genot. Grasgroene emoties om te delen met een man of met een vrouw Ontastbare wonden zijn er om te helen door jouw tranen eens te proeven…

Kind

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 791
Het kind komt als vanzelf tevoorschijn opgeroepen door een eenheid waarvan ik het bestaan slechts mocht hopen het neemt ons mee naar waar wij weten de komende en de gaande de krulletjes moeten nog geboren worden is de wens van de gedachte zelfs als ik dood ben zie ik nog de blauwe lucht in lachende drentelpasjes loopt het verleden…

Zomermorgen

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.421
Wit als tulpen zijn haar handen, Rood als rozen haar gezicht; Warmer dan op morgenlanden Ooit de zon, haar ogen branden Liefdevol op mij gericht. Ja! haar ogen tintlend stralen! Venus' licht heeft minder gloed, Waar zij laat in 't West gaat dalen, Maar ... de zaligste verhalen Zijn het, die haar stem mij doet, Als ik tot haar neergebogen…

Boven alles uit

gedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.500
Het licht dat die ochtend de wierde besluipt, uiteindelijk zichzelf verblindt, opnieuw opstaat en uit wandelen gaat. Begin van geur als iemand onverwacht voorbijkomt, een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat 's avonds alles achter een zwarte wolk verdwijnt, wegdommelt met de doden mee. Dat boven…

Zomer.

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.269
Ik zat waar zon op 't warme water scheen En gele bloemen bloeiden aan de kant; Het grazend vee ging door de weiden heen, De zomerlucht hing walmend over 't land. De wilgen waren zilverbleek en stil Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij; Een glazenmaker vloog, met lichtgetril Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij. De schuwe vissen…

't Tijdloze en 't Tijdelijke

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
De dennen wiegen de eeuwig groene kronen In 't zachte blauw, dat aarde en al omspant, En in de diepte voor ons ligt het land, Waar duizend nijvren hof bij hof bewonen: Hier drijft een landman met de kracht'ge hand De vore' in de aard, die tijd en arbeid lonen, Oogst reeds een ander 't ooft welks rode konen De almachtige zomerzon heeft rijp…

Liedje...

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Ik zou niet graag Alleen, vandaag, Door hoven gaan van love'ren schone, Als ik niet kon De lucht, de zon En waar zij óp schijnt, aan u tonen. Hoe licht de schijn Der zonne rein Langs 's werelds eeuw'ge kleurenweelde! Maar wat zou mij Dit hooggetij Der schoonheid zijn, zo gij 't niet deelde? Want uw gelaat In schoonheid gaat Der…

Dromen plukken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 664
Ze scharrelkipt wat in haar tuintje zet vast de stoelen in de zon schept de gieter vol met water uit de houten regenton Ze geeft de planten naar behoefte een beetje minder een beetje meer beziet de bloemen vol met liefde wat zijn ze mooi en nog zo teer Ze hoort de ketel naar haar fluiten en zet een lekker potje thee haar dochter…
Frans Schuit16 augustus 2011Lees meer >

Mijn kerken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Mijn kerken zijn geen schijngebouwen ze zijn daar waar ik ze vind Een hunebed op Drentsche heide in het lachen van een kind Mijn kerken zijn waar ik ze zie een ster die schittert in de nacht Een oude boom in het weidse land de maan die knipogend naar mij lacht Mijn kerken zijn niet duur betaald maar wel van grote waarde…
Frans Schuit17 augustus 2011Lees meer >

Regen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik hoor de regen uit mijn jeugd de bomen gaan in bad druppels vallen van het groen op de zinken teil het klinkt en klettert nu nog steeds als toen een bries roert door het natte loof blaast spetters in het rond langzaam rollen ze over de ruiten het ruikt buiten naar natte grond het dondert donker in de verte de bliksem flitst…
Frans Schuit26 augustus 2011Lees meer >

Zo morgen...

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.772
Zo morgen tussen u en mij De zee lag met haar vloed onmeetlijk, Gij waart mij even onvergeetlijk Als nu, nabij... Geen tijd, geen afstand scheiden wat De Liefde zó te zaam gebracht heeft; Zij is het, die de ziel een kracht geeft Als zij nóoit had... Geen macht, die déze macht verwint, Die, wat de Liefde wil, kan keren; Zelfs als het hart…

Een zieke ziel

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 689
Als beschimmeld zaad in het dorre land geplant groeit uit tot vrucht van droefenis een nagel door elke hand De schedel met dorens als horens op het hoofd verdoofd vervliegen haar woorden in een storm van smart Twee zielen voor eeuwig verbonden in een bloedend hart Zij werpt knielend een laatste blik naar ogen gebroken…
Frans schuit9 september 2011Lees meer >

Eiland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Flarden van verlangen hinken op een gedachte van leven oeverloos verder niet ziend Spoelen grondzeeèn de bodem los van bestaan het wit slechts als schuimkoppen Op grauwe golven doet monotoon motorisch geweld het scheepsdek verlangend trillen Patrijspoorten kijken schimmig van binnen naar buiten slechts achter druilerige regengordijnen…
frans schuit10 september 2011Lees meer >

Herfstwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als een op hol geslagen geest raas ik over het vlakke land zweep op het zand tot hoge duinen gesel fel de bomenkruinen met mijn machtig krachtenspel blaas heel hoog van de toren na die slappe zomertijd voel me eindelijk herboren na dat zuchten en wat briesen het is de herfst die mij verblijdt Laat de regens maar gauw komen wolken schud…
Frans schuit12 september 2011Lees meer >

Jopie H

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Aan het eind van sloot en ven waar het land raakt aan de lucht daar ligt een stil en klein gehucht dat is waar ik geboren ben daar weet ik elke weg en steg haast elke struik en boom dat is waar ik mijn dromen droom daar is het goed en wel vertrouwd daar is mijn huis ben ik getrouwd daar in dat stil en klein gehucht ken…
Frans schuit13 september 2011Lees meer >

Moët & Chandon

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.341
weet je het nog die fles Moët & Chandon - te mijner ere - op je treurige kamer? je radio dat kale frame alleen wat lampen en verlichte zenderschaal Tombe la neige van Adamo dat ene paar dure schoenen dat je van die oude zwetser had gekregen ik ging met je naar je katholieke kerk dankte God als het orgel de einddreun inzette jong en stom…
Frans Pointl21 september 2011Lees meer >

Hun lach.

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Zij lopen achter de hagen In het licht van de glorie-dag Zij kunnen het niet verdragen Maar lachen een luide lach. De landen liggen beneden Hun zalige voeten gespreid, En boven hun hoofd is het Eden Der blauw-gouden oneindigheid. De wolken beginnen te varen, De bomen in wiegeling Hebben gezang van blaren, En alles - Herinnering,…

Nostalgisch gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Jeugdjaren zo snel verstreken, verzwolgen door de mist der tijd, op kousenvoeten weggeslopen, gevangen in onomkeerbaarheid. Jaren die toen eindeloos leken, toen alles groot was en nog ver, toen verwachting nog bezielde bij de flits van een vallende ster. Over jeugd en vroeger spreken ontlokt steeds een vleugje poëzie om herinneringen los…

De tweeling

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Twee meisjes slurpten op een bankje met twee rietjes aan één drankje men zag hen altijd samen als zij de schoolbus namen een jongen uit die bus vroeg altijd om een kus. De meisjes op het bankje zeiden beleefd, neen dank je bij ons komt er niemand tussen want wij zijn tweelingzussen vraag later nog een keer misschien laat ons zeggen...binnen…

Sfeer.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.472
Lichtjes in de schemering, kerstkonijntjes, tierlantijntjes, zoete wijn en dennengeur, maretak boven de deur in hoopvolle schittering. Kerstwensen in elke taal, winterkiekjes, sfeermuziekjes, uitbundig of ingetogen sterretjes in kinderogen, kerstmis driedimensionaal. Drukte en gezelligheid, flitsfotootjes, kerstkadootjes, glühwein en…

Winterdroom

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Ondanks de kou heb ik het warm ik voel me lekker in m'n vel wij wandelen samen arm in arm terwijl ik jou mijn droom vertel. De sneeuw kraakt onder onze schoenen vlokken dwarrelen dansend neer natuur lijkt zich nu te verzoenen met het plotse winterweer. De grijze lucht raakt haast de grond een merel lijkt nog zwarter zwart ver, heel ver…

Als God...

netgedicht
1.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
Als God en zijn heiligen zich ontpopten als atleten en zich op sportief vlak zouden willen meten, willen bowlingen of een balletje slaan en dus spelen met de aarde en de planeten... Hoelang zou het hier nog vlotten als de heiligen een partijtje zouden sjotten. Hoelang zouden wij nog staan als God z'n vingers zou steken in de kraters van de…

Sex en trouw

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.206
De baas eiste zonder discussie van zijn nieuwe secretaresse wat meer inzet en interesse toen begon pas het geruzie. De vrouw zei zonder omhaal jij mist weer echt alle finesse 'k ben niet jouw nieuwe maîtresse en al zeker niet jouw pispaal. Hier ben ik zeker van je trouw ik ben al twintig jaar je vrouw en thuis is seks maar zo en zo.…

Friesland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Dampende friezen dravend de arrenslee over het ijs een watervlakte zwartbevroren omzoomd met witgekante bomen als ijsprinsessen op een rij gekletter van klapperende schaatsen over ribbels opgeblazen door een speelse koude wind de winterzon aan blauwe hemel knisperend koud een nieuwe dag rode koppen brede slagen leerstoel voor een beginnend…
frans schuit12 februari 2012Lees meer >

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
De zomer ging, de goud-doorschenen uren Verkorten hunne loop; de nacht wordt lang... Hoe eindloos zal me ook déze winter duren, Hoe bang is 't hart, dat u verloor, hoe bang! Ik denk aan U, als in de blanke vaarten De blauwe schijning van de hemel valt, Door 't nevelblank de Lente-morgen-klaarte Goudglanst der weiden welig esmerald. Ik denk…

Oosterend

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
Aan het einde van de weg daar waar het land versmelt met lucht Daar is een stil en klein gehucht dat is waar ik geboren ben Daar weet ik elke weg en steg haast iedere struik en boom Daar is waar ik boven op de dijk mijn allermooiste dromen droom Daar leun ik graag tegen de wind zie op getijden neer dit kleine stukje…

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Klik klak klok Tik tak tok Klinken de Vlegels; Kloppen de Dansende Schoof in de Schuur; Zingt er het Hout en weer- Klinken de Tegels; Dorsen de Boeren er Uren aan Uur. Buiten rond- Om de be- Stoppelde Landen; Trillert geen Lied en weer- Galmt geen ge- Luid; Dáár in de Schuur, op de Kaatsende Wanden…

Op pad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 761
Er was een pad die reuma had en last van eksterogen en door dit euvel had zij al een tijd haast niet bewogen. Maar zo een pad wil ook eens wat en heeft ook zo haar driften dus ging zij driest en onverwijld op 't paddenpad staan liften. Zij stak haar paddenteen omhoog ondanks haar pijnlijk eksteroog en op haar pad ging zij op pad. Nooit…

Langs Vlaanderens wegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Langs Vlaanderens wegen staan verspreid aan kant en berm waar men ze ziet, de kruisen der ontroostbaarheid getuigend van immens verdriet, van onherstelbare treurigheid; herinnerend ons, 't kind zonder verweer argeloos in speelse jeugdigheid, geveld in meedogenloos verkeer. Daar staan, waar hun kind gestorven is een vader, van onmacht de…