2971 resultaten.
Ogen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
492 Ogen zijn de spiegel van de ziel,
zegt men, denkt men, beweert men,
maar ik heb in talloze ogen de
meeste hypocrisie gezien, die je
je maar kunt indenken
ik zag er diverse vormen van afweer
in en talloze verborgen mijnenvelden
en slinkse boobytraps, terwijl ik,
die valse zielen dieper peilend
best had willen omarmen.…
Bij tanend licht. Gedachten in de ouderdom 6
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
533 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Ochtendritueel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 Via de spiegel volgde ik je bewegingen
Mijn armen om je heen geslagen
Mijn vingers door je borstharen
Jij schoor je
Ik kuste je nek
Stond al die tijd op mijn tenen
Je gebruikte geen aftershave maar babyolie
Je kin zo zacht en glad in de ochtend
Liet in de avond
Rode vlekken achter
Op de binnenkant van mijn dijen…
Zou dit ..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 waar lijnen elkaar
net niet raken
en geen bodem vinden
verdichten
wou ik dit graag,
waar spiegels
mist vervormen
zou ik graag,
heldere blikken
gooien
op een kermisbal
grijpen wat ik
boven mijn vleugels
zou verbergen
buitendraads mijn pallet
vertekend schilderen,
maar dan wil ik graag
wat kneedgum lenen…
bij benadering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
75 nu vele gedachten bij vlagen
over goedlachse zandgrond gaan
die bij het breken van dagen
en momenten in slagorde staan
is er sprake van spiegeling
van vliegden en grondverzet
met blik op wijde omgeving
in elke richting een breed palet
om in een ver achterland te helen
moet ik contouren bewaken
door een huid te strelen
zonder aan te raken…
Mini-sonnet voor Melkert
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 Thans ben ik politiekcorrect, want als ik in de spiegel kijk,
zie ik, dat ik heel veel op Melkert lijk.…
in alle eenvoud
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
1.695 je ogen spiegelen mij
als liefdesranken
van rode rozenwoorden
waar gevleugelden
tussen de nog tere
bloemknoppen hun
donsjes bewaren
met liefde gevoed
mijn hart verwarmen
in tijd gerijpt door zon
zullen we geluk plukken
als rode rozenwoorden
zonder doornen
ik beloof ’t jou…
in alle eenvoud…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.889 Kijk ik in de spiegel
Zie ik mijn persoontje staan
Dan denk ik bij mezelf
Wat ideaal? wat schoonheidswaan?
Het mooie zit van binnen
Dat duurt tot aan het end
Het uiterlijk wordt minder
Dat is algemeen bekend
Wat ideaal? Wat schoonheidswaan?
Zit je lekker in je vel?…
verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
952 Alles zie ik in jouw ogen
je pijn,wanhoop en verdriet
ik wou dat ik je kon helpen
maar spiegels praten niet...
Glazen woorden op het puntje van m'n tong
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong
woorden als glas zo breekbaar
gebroken in m'n mond
voor eeuwig onuitspreekbaar
omdat ik de moed niet vond…
nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.416 duisternis zoekend
begraaft hij mijn zonden
zonlicht vervloekend
verbergt hij mijn wonden
spiegels ontwijkend
betast hij mijn hoofd
beelden bekijkend
met hersens verdoofd
droefenis schenkend
betreurt hij mijn leven
maanlicht dat wenkend
mij aan dreigt te geven
geesten begrijpend
is hij het die lacht
kelen dichtknijpend …
de droom in…
Uit de bodem van de diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
980 Helderblauw verdronken water
mag ik met je mee
in het diepste van mijn zinnen
over de zwoele zwijgende zee
stromen wij samen door
kolken verborgen geheimen
die ons meenemen in gedachten
stromen uit donkere nachten
de weg die wij banen,
weg uit droomloze paden
uit de bodem van de diepte
de spiegeling voorbij…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Ik.
hartenkreet
3.8 met 47 stemmen
3.253 Ik kijk in de spiegel naar mezelf,
maar zie vreemde ogen.
Zoek in mijn lichaam en ziel
naar mijn eigen ik.
Wanneer ben ik die verloren
en wanneer vind ik die terug.…
Stijgt de zon
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.128 Kijk eens in de spiegel, vrouw
denk je nu echt dat jij mij waard bent,
met je bedrog en list?
De voorspelling van mijn hart
heeft zich goed
in jou vergist
Ik draai de knop snel om
ga verder met m’n leven
je bent bij deze gewist
Maar mijn vertrouwen…
Tergend langzaam
stijgt de zon
uit boven de mist…
Van glazen torens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
716 kan waan
van glazen torens
macht en geld
zo maar bestaan
heeft de
eerste wereld
ooit iets voor
die kinderen gedaan
is onderdrukt
gevolg van jouw vrijheid
met als product
geen geld en ongeluk
glazen torens breken
dromen storten in
armoe zal zich wreken
dit is maar een begin
want spiegels
glinsteren niet meer
waan is door
de…
rivier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
881 zilveren breedte onder
veeltintig grijze atmosfeer
wind brengt huivering
in de verte daalt de hemel
in schuine strepen neer
versluiert de sombere toren
land en lucht spiegelen
in de trage stroom
die drast en sombert
het land verwatert
en regen ruisend meevoert
naar de grijze einder…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
Huilen
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
2.070 Soms lach je
Soms huil je
Soms wil je niet huilen
Maar dat gaat dan niet
Dan kijk je in de spiegel
En zie je alleen nog maar verdriet
Soms wordt het gewoon te veel
En stapelen alle emoties zich op
Ogen vol tranen
Bij de laatste traan
Ben je opgelucht
En vind je rust in je hart
Huilen is zoals lachen
Het is een gevolg van een oorzaak…
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
vannacht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.032 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp mijn ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk
duister
al wat ze zegt is:
"luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent…
Meisje
gedicht
3.4 met 50 stemmen
44.732 Keert zich een paar keer voor de spiegel
heen en weer
zoals een vogel voor een andere vogel doet
bekijkt zichzelf als voor het eerst
schikt en herschikt aan schouder, kraag,
likt aan haar lipstick, tuit,
fluit als een vogel, rekt zich van graagte
strekt haar nek,
lokroept in zich, giechelt, vliegt.
--------------------------
uit: 'Zoals…
Proef het maar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.093 Jouw lichaam proeven
Jouw lippen zoenen
Me spiegelen
in de pupil van je ogen
Het kuiltje in je wangen
Dat hield mij gevangen
Een kort verhaal...
...Ach...
PROEF HET MAAR…
De wezenlijke schijn
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
951 mijn spiegel
is aangetast
door de jaren
waar ik nu in kijk
is verworden tot
doorzichtig glas,
aan een loep gelijk,
doch zonder dat hij
de afstand naar mijzelf
kan verklaren
een schild dat
niet meer weerkaatst
en het innerlijke naar
uiterlijkheden verplaatst
door een filter die steeds
grotere gaten vertoont
opdat de werkelijkheid…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
muziek van gas onhoorbaar in de keuken
gedicht
3.3 met 17 stemmen
10.142 liever stond ik bij een vijver, de blik gericht op
een spiegel zo donker,
zo vrolijk stinkend
dat ik nu onbedaarlijk hard ga lachen.
alles is zo onmiddellijk anders.
ook het niets, dat mij zo makkelijk naar je reling lokt.
-------------------------------------------------------
Uit: 'hulp', 2004.…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
Real-life decor
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
469 door een waaier van spinrag
ontvouwen zich ragfijne draden
in het gouden zonlicht
zilverachtige dauwdruppels
spiegelen als diamantjes
daar midden tussenin
uit de verte komen mooie vogelklanken
ze fluiten blijde melodieën
op hun eigen wijsjes
schetst over al het aardse leven
pure poëzie in beeld en klank
op verschillende tijden…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
787 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…