12005 resultaten.
Een laatste regel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Een paar regels is wat rest,
na alles wat je al overkwam
is de laatste stap te snel gekomen
maar is ‘t dat niet altijd?
Een klein stukje in de krant
je bent niet meer
Rust zacht vriend, we zien
elkander vast wel weer!…
Herfstromantiek
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.574 "
Hij doet een stap naar voor
in de ijle grijze lucht
zijn kreet vindt geen gehoor
in deze aardse klucht
Hij zweeft heel even weg
en komt hard op de grond
Iemand die nu zegt
"Die man was ongezond"
Wel, was ik maar zo gezond
dat ik een oplossing vond
Nee, ik draai hier maar in 't rond
Ik wou dat ik niet bestond.…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 In de gang heb ik, op alles voorbereid nog
steeds mijn oude koffer staan. Mij zien ze hier
niet meer, het is de hoogste tijd: linnen vliegt
naar buiten langs kapotte ruiten, een steen valt
suizend langs mijn kop. Adieu, ik stap maar weer
eens op. Ciao, au
revoir.…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
Zwarte Lelies?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 De dood heeft ook mij in het vizier
zijn handen lokkend wijdt geopend,
zwarte lelies als een gulzig dier,
een stofkam die de zwaksten treft
die door de wereld waart, selectie
in een overtreffende trap,
de vraag is, is dit eerste of laatste stap
als metafoor, idioom van een slechte
droom, al lang geleden voorspeld?…
Kiss & Ride
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
563 Via mijn vijf jaar jonger alter ego
die in de tweede klas van het ov tweemaal per dag gepokt wordt en gemazeld
wel vijfmaal op en neer gaat in de week
weet wat het is haar mannetje te staan
kwam mij ter ore dat het in de spits
en tussen vieren en een uur of zeven
nog altijd in de overvolle randstad
is toegestaan met een vierwielig voertuig…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Als ik boos of verdrietig was
en ik mocht en kon mij niet uiten,
dan trok ik me terug in mijn kleine kamer.
Als ik niet serieus of begrepen werd
keerde ik terug tot mij.
Telkens terug tot in die kleine kamer
met schemer: niemandsland
tussen leven en dood.
Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook,
hoog contact met eigen ziel: nog altijd…
Zonder dat
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
563 Ik zal daar staan
zonder er te staan.
Ik doe mijn werk
zonder het te beseffen.
Ik leef alléén
vanuit geven.
Ik besta,
zonder dat.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
Diamant
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.412 Van eenzaam tot één zijn
-wij beiden weten het nog wel-
was toch niet zo'n grote stap,
het ging eigenlijk best wel snel.
Ik koesterde je in mijn armen
als een kostbare diamant,
helder en loepzuiver geslepen,
de mooiste van het land.…
Weer een stapje...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.865 Omdat in wérkelijkheid één stap vóóruit,
in 't écht je twee stappen áchteruit
laten gaan.…
zwevend door een rustige zomer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
757 onze handen versmolten
en ogen strelend in elkander
een zwevende stap
door de rustige zomer
jouw lippen zachtjes
fluisterend in mijn huid
en mijn dagdromen beleven
mijn neus slapend in
jouw zoete geur
en mijn ogen open
voor de schone hemel
de weide vol bloemen
die buigen onder
onze spelende lichamen…
Met de tijd
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.845 Dichtbij is elk woord een stap.
Denken is geluk dat verder gaat.
Want ik kijk weer met oude ogen en
ik weet dat
de tijd
de massa volgt en niemands waanzin
zal vergeten
want ik ben de schaduw en
de kluizenaar die altijd antwoordt
als hij de massa en haar angst weer
ontmoet.…
Genoeglijke uitputting
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.796 Lichamelijk totaal uitgeput
Door louter geestelijk verzet
Maar ik ben nu waar ik wezen wil
Ik heb het van me afgezet
Geen stap meer te verzetten
Het is ook niet meer nodig
Als je uitrust op de goede plek
Zijn verdere stappen overbodig
Dus zit ik in het licht van boven
En laat me rusten, laat me gaan
Lichamelijk een wrak, geestelijk op…
Doodlopend spoor
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.344 Het spoor loopt dood
Mijn leven staat stil
Ik kan geen stap meer verzetten
Het maakt me ijskoud
Het spoor loopt dood
Hier is de laatste halte
Alles houdt op
Ik kan niet verder meer
Het spoor loopt dood
Alles stopt hier
Dit is toch wat ik wilde
Waarom wil ik dan nu weg
Het spoor loopt dood
Er is geen weg meer terug
Ik kan alleen nog…
Fantasie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.182 stap in
ik voer je mee
vergeet even de rest
vraag niet hoe
je komt er wel
verward
verwonderd
misschien wel verdwaald
in een bos
of op zee
kijk om je heen
het is zoals je wilt
je maakt het zelf
ziet het zelf
durf te dromen
durf alles anders te zien
op jou manier
en laat je mee voeren door je fantasie…
Verloren paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
695 Twee silhouetten drijven
een brug te ver
de zon legt het vast
in tweehonderd asa
en alles ziet groen
bosachtig groen
Even komt het paradijs
iets dichterbij
toch is het verder
zoveel verder dan hier
slechts één stap opzij
is alles voorbij
*gedicht bij de coverfoto van mijn op handen zijnde bundeltje Eva, waarom?*…
Hemelsbreed
gedicht
3.1 met 25 stemmen
11.231 - VEERTIG SOORTEN GEKTE - EN IK die geloofde
Dat mijn voorhoofd volliep met heelal
Bij elke stap naar een kompas
Met - omgekeerde hartslag en - gedoofde
Schaduw. Hoor ik in het carnaval
Mijn stem die ik noteerde en herlas
Tot de wind mij beterschap beloofde?
Diep in mijn huis woont een veertigtal
Vreemden.…
Begin
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.541 Dat alles achter mij gelaten
Hoe groot was die stap
Opnieuw beginnen aan mijn leven
Een hele zure hap.....
Wat een bevrijd gevoel achteraf
Want na het zuur komt het zoet
Mijzelf opnieuw ontdekt
Vervolgens jou ontmoet....…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.…
Schoonmaakbeurt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ruimtelijkheid komt geen stap verder
ze liggen daar al een tijdje,
sterk vervuild geraakte herinneringen
naast de overvolle afvalbakken
lege handen reinigen en poetsen en
opgebouwde struikelblokken soppen,
in het bekende excuus,
sommige rotzooi mag blijven liggen,
geleefd hebben is binnen
een paar tellen opgeruimd
en verwerkt.…
VOOR EEUWIG DOOD
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
795 Het traliehek
de ijzeren deur
de doffe klank
de muffe lucht
het gedempte licht
de stofjesdans
het turen naar
het denken aan
schuldgevoel en spijt
de hersenschim
de jaren door
dag in
dag uit
èèn daad
èèn stap verkeerd
niet hij alleen
ook het kleine wicht
begraven in het kille zand
voor eeuwig dood
een moordenaar in nood…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
mijn schaduw voorbij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
621 over mijn schaduw
heen
zet ik stappen
in een ander leven
schuw
duw ik door
overweeg ik
schrik
ben ik bang
een leven
lang
zo vertrouwd
achter te laten
even moedig
stap ik
bijna lachend
over mijn schaduw
heen
op weg naar
onzekerheid
die zo vreemd lijkt
tot de zon
overvalt
stralend
en uitbundig
in mijn gezicht
schijnt…
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
morgen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.124 morgen zal ik pauwenveren dragen
de zon naar beneden halen
een glitterjurk aantrekken
en de stoute schoenen
morgen zal ik voortgaan
ook al draagt elke stap lood in zich
lopen benen in beweging vast
mokert de hamer op een beurse ziel
heeft mijn gezwollen tong
mijn mond verstomd
morgen zal ik bloesems
uit hun knoppen dwingen
morgen…
Wandeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 Ik loop
ik wandel
naar niets
naar nergens
Elke stap
de toekomst in
want de laatste
is al een verleden!
‘Bluewater…
Onaards
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
575 De laatste boom doet een stap opzij.…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…