4357 resultaten.
red and blue
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
350 De bessen zijn rijp
ik pluk emmers vol
onder het blauwe net
mijn hart klopt
voor de kleur van het leven
maar jouw lippen hebben de mijne nooit bezocht
jouw handen zich nooit om mij bekommerd
de lucht is vol van gulzige vogels
ik werp ze kushandjes toe
nu ik een sluier draag
is alles mogelijk…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 Meerdere kleuren draag ik met mij mee.
Waarom kies ik er dan toch geen één,
misschien één kleur die bij me past?
Bij mijn broek,
mijn sjaal,
misschien zelfs bij mijn tas.
Of zie ik dan toch een beetje wit
een beetje somber,
verdrietig,
misschien een beetje sip ?…
Kleine Frans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Ze staat stevig
Laat mij toch slapen
tegen haar ruwe haren
die ik borstel
met mijn vingers
Ik moet naar huis
mag hier niet blijven
mijn kleren niet vuil maken
aan de ezel en de stal
niet met de vogels zingen
op het land, zoals Frans
mijn kleine Frans
Ik draag hem altijd bij me
laat hem glijden in mijn hand
net als mijn vader vroeger…
Teer liedeke
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.620 Niet altijd kan het hart zijn pijn
Als wellust dragen.
Er komen dagen
Dat onze liederen zuchten zijn.
Dan, zo het regent om ons huis,
Wij zien het stromen
En droevig dromen
Van bloesemleed in dropgeruis.
Doch morgen zullen wij misschien,
Juist om het droppen,
Wat schone knoppen
Gelijk ons hart half open zien.…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het zijn van waren.
-------------------------
uit: 'Linkeroever', 2004.…
Raam vol nachtvlinders
gedicht
3.1 met 47 stemmen
20.553 Zij dragen niet als opgeprikten
op vleugels van stilleven as
van 't ademloze om de naald,
maar levend stof van licht beogen
als van de nacht die ademhaalt.
------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1993)…
waardeloos
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
986 wanneer je me zal vergeten
op een krachtige lentedag
kijk dan niet
naar m'n breekbaar verleden
maar richt je blik
naar een ontwakende zomermorgen
en verlies onderweg mijn oude zorgen
de herinnering
aan een somber herfsthart
zal vervagen
de hemel zal mij dragen
op een witte winterwolk
zal ik dansen
en uiteindelijk zal je me vergeten…
Laat mij nu los...
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
2.460 Loop nog een klein stukje mee
Ik kan haast niet meer
Nee, je hoeft mij niet te dragen
Tijdens deze allerlaatste wandeling
Ik voel mij intens gelukkig
Nu je hier vlak bij mij bent
Laat mij nu maar los
Ik ga nu naar het onbekende
Nee, je hoeft niet te huilen
Dat hebben we samen al gedaan
Ik voel mij rustig wegglijden
In de stilte van de dood…
De kracht van een vlinder
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Schoonheid van satijn
uit zijden rag geboren
in fladderende vlucht
door wind bewogen
Levend in het veld
waar obstakels je raken
kom je dwarrelend ten val
stort neer ter aarde
Je geknakte vleugels
zijn sterker dan je denkt
ze komen weer tot leven
en dragen je omhoog…
Elise
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.910 Jij brak in knop
alleen
ik kan het niet,
ik kan het niet
en wil het niet aanvaarden:
het dagelijks te witte licht
en in de lenteluchten
de zijdenlichte witte vleugels
die mijn zuchten willen dragen:
Elise! Elise!…
donkere dagen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.439 denken aan hen
die er niet meer zijn
draag ik in mijn hart
kaarsjes steek ik aan
tranen komen uit het niets
deze tijd maakt me verward
antwoord op vragen
het worden er steeds meer
niemand kan ze geven
zij bestaan niet meer
wij moeten door
door met ons leven
lichten van de kerstboom
het uitbundige eten
het maakt mij niet blij…
Het 26e jaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 Lopend langs water
Dragen glinsterende golfjes
Dwellende gedachten
Over bezonken beslissingen van later
Moeten nu beslecht
Door versnelde stromen aangespoeld
Voel ik mij gevangen in een web
Van water
Druppels
Sijpelend door mijn denkend brein
Vlakken scherpe zijden
Van dit luw en lijzig leven
Af…
Egypte
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.026 scarabee, mestkever, gesneden
uit carneool, gezet in goud,
op je buik draag je een boodschap
in subtiel hieroglyf
jij behoort aan farao, je
siert de ring om zijn vinger,
Aton kust jou als de zoon
van een eeuwige god
jouw boodschap in tekens
die ik niet begrijp,
vervult me met eerbied
voor het oude Nijlvolk…
winters zacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
878 toe maar , schilder maar
zachtgrondig
de gevallen zomer in een notendop
vergeet de nerven niet als enkel restant
van sappige groene bladeren
denk aan de kleurenschat die je kreeg
en vooral het licht dat groeien deed
creëer een herfsttapijt
niet alleen zacht
maar warm genoeg
om de winter te dragen
zodat het niet eens zielig lijkt…
Kracht
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.655 Mijn stralende lach
en mijn mooie gedichten
mijn tedere woorden
mijn onverwoestbaar krachtige wil
ik hebt mijn noodlot
steeds het hoofd geboden
tot het eind geloofde ik
mijn idee van geluk
ik ga niet weg
ik heb nog wat tijd gekregen
ik zal altijd maar door gaan
tot aan het eind
ik heb je voor altijd m'n hart gegeven
ik draag…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Onaards concert
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
930 wijd zijn de gespreide vleugels
die speelse woorden dragen
vederlicht vluchten klanken
langs vingervlugge handen
tot een volmaakte melodie
ik vang gretig, en adem
tijdloze muziek uit nevelnerven
van het ongebleekte blad
bespeel het heelal in koralen
vervlochten met trompetgeschal
van hemelse engelen, zeven in getal…
In diepste donkerblauw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
675 mag ik dalen
in jou verdwalen
voordat de laatste
kus ons slapen sust
we vlogen samen
jij vitaal in
diepste donkerblauw
zo wolkenvrij
je ging hoger
dan je veren
konden dragen
ik relativeerde
kwam je halen
in dalen verloor
ik ook de enig
laatste wilde veer…
Twijfel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.077 durfde het risico niet dragen
een nieuwe afwijzing te horen,
nog meer willekeur voorzag,
ach het werd nooit als tevoren
maar was er wel die ene dag
stil, alleen, verloren,
ben zacht en sluipend weggegaan,
zonder ooit antwoorden te horen
op vragen niet gesteld.…
Breekt toch de betovering
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
675 in de stilte
van de morgen
als de zwaarte
nog aan bomen hangt
het zwart van nacht
zich lichtend keert
in weer verwachten
van een zonnedag
voel ik de spanning
die het onweer bracht
beladen dragen bladeren
nog hun regenlast
pas als een lichte wind
de takken suizelt breekt
toch de betovering lost
magie in nieuw beginnen op…
Noorderzon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.138 Uitgespreid in rood scharlaken
over velden van ivoor
brak zij in die schaarse dagen
die de zomer nog kon dragen
zomaar in een hemelspoor
met haar laatste glimlach door
En zij dreef de blauwe luchten
in haar zuchten weer bijeen
waarna zij haar laatste stralen
nog een keer de grond liet dwalen
toen zij loom - zo naar het scheen -
met een…
Besparen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.610 Verdriet en onbegrip vechten om voorrang
Ik weet niet wat ik voelen moet
Elk gevoel maakt me bang
Het is nu al het missen dat pijn doet
Hoelang gaat dit afscheid duren
Te lang of veel te kort
Zijn het dagen, zijn het uren
Niemand weet wat het wordt
Als het lot te dragen is
Dan hoop ik nog op jaren
Maar als ik me in het lijden vergis
Dan…
In vriendschap voor Floortje
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.553 Ik weet jij gaat de weg alleen,
dan is het tijd
om duidelijk te spreken: de dokter
die er is voor kleine dieren
brengt je de rust
die voor eeuwig is beloofd -
ik open de gordijnen, laat bonte vogels
vliegen voor het raam
en wanneer ik straks moet graven
in de aarde, draag ik een eenvoudig hemd
uit eerbied voor je leven.…
Een lichtje.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.559 Wit rode kaarsjes op kaarsenblad branden
en ik vergeet even mijn verdriet
draag het op handen.…
Zwijgend stil
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.412 Als de kleuren om je heen verbleken
er geen ster meer blinkt in de nacht
De scherpe kanten van het leven moeilijker te dragen
niets meer het leed verzacht
Als alles donker om je heen blijft
het leven je te zwaar
Geef dan nooit de moed op
er staat altijd iemand voor je klaar
Iemand met open armen
die naar je luisteren wil
En als je niet…
En un momento dado
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
617 Dan is het zover
de laatste fase
balans op nul gesteld
handen vullen zich met werkelijkheid
met zaden dode takken aaibaar wild
de adem zoekt verlenging
maar niemand kent de maat
ik plant bomen
die als ze groot zijn
zaden strooien
die tot bomen ontkiemen
die als ze groot zijn
zaden dragen voor de toekomst…
PARADIJS
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
844 Ben je wel goed wijs
om bij ons te klagen
en onbeschaamd te vragen
naar de weg van het paradijs
Wij zijn helemaal van de wijs
hebben geen argumenten aan te dragen
liggen overhoop met alle vragen
ver weg het paradijs
Maak ons nou eens goed wijs
verpletter alle vragen
stop het schrijnende klagen
in het paradijs…
Onstuimig
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.366 Voel mij een huis van watten
wachtend op de grote regens
van het jaar en de eerste
voorjaarsstormen
Het hart klopt pijnlijk in de borst
trilt als een mobiel op de heup
Er is geen bericht van haar, die ik
niet meer kon dragen
Wat heb ik dan misdaan, was ik
te gelukkig met haar?…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…