2435 resultaten.
Polder
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.032 Kroostige slootjes
verzakkende bootjes
stukgevallen hekken
vermolmde schrootjes…
Miniatuurtje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
761 Er lag een brugje
met drie bogen
het water halfvervroren
de hemel open
de vijver ingetogen
je keek er door de bomen
zo doorzichtig
kon alleen de winter zijn…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 goesting om vandaag den dag eens
anders te beleven, ik nodig u uit om
mee te wandelen langs de slikken van
het Zwin, de vele ganzen en steltlopers
trek een dikke frak aan, sjaal en muts
op uwen kop, kijker mee, goed humeur
en ene lach, want vogels hebben dat graag
kniel tussen het schor neer bij de zeekraal
en proef het zoute, ook nog een…
Impressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.100 Gisteren stond ik bij het raam
Het was ontzettend kalm
De stad was erdoorheen gesneeuwd
Ik zag een eenzaam duifje op de straat
Zij had het ongetwijfeld koud
Ze kon ook nergens voedsel vinden
En in het park staan mooie linden……
Nacht op de Vaalserberg
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.918 Lange klim na sluitingstijd. Afscheid van lantaarns;
bos overkapt de stappen; maan vlekt op mijn voet.
Langzaam wennen ogen aan muisvormige keilkeitjes
wegketsend over mos. Nooit zinken. Daarom hier,
hoog boven het land dat zijn bekoorlijkheid verloor:
ontaard experiment: wordt teruggedraaid. Op de top
is het hoogste punt het hoogste punt niet…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 in het arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in…
Kersen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 In de schaduw van mijn boom
waar het bladerdak van hoog
door de zware zoete kersen
zongerijpt en voor het grijpen
liefdevol en zorgzaam boog
naar het kleine witte wiegje
het beschermend voor de hitte
voor het zonlicht uit het oog
en ik droomde van de warmte
tussen pitten van die boom
klaargemaakt de confituren
taarten etend zoet van kersen…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 Achter de slingerende dijk
- elke bocht een openbaring -
het glanzende water waarin
de groengepruikte wilgen
zich als ijdele freules spiegelen
Terrassen vol mensen en mensjes
tussen voorzichtig groenende bomen
Kleurige kleding, exotische honden
met hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel…
Gerecht neemt eerste fax in gebruik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
772 De fax brengt hen niet in de wolken
maar maakt de rechters zwaar verbolgen.
't Ontneemt veel werk
aan hun schrijvende klerk
en wie gaat nu de opleiding volgen ?…
In valkenstijl
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
829 Ze kunnen zonder kathedralen
zonder fluwelen troon of spitse toren
geen tromgeroffel of cymbalen
ze worden majestueus geboren
Geen valkenhof of dansende nar
ze doen het zonder de lakeien
geen rijtuig doch een boerenkar
ruilen oprijlaan voor de kasseien
Ze schrijven in distels en het dode hout
onleesbare gedachten in glanzend goud…
zij kust
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
732 Wat een heerlijk land
Het Zeeuwse land
Wat een golvend duin
Het Zeeuwse duin
Wat een prachtig strand
Het Zeeuwse strand
Wat zout de zee, zij kust
Zacht de Zeeuwse kust…
Bruidswit
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
911 Al van ver te zien
bedwelmend schier
bloeit nu bruidswit
jasmijn en wilde vlier…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 Stille schoonheid ontstaat
bij het vallen van licht
door het kristallen glas
van liefde, dat elk
blacklight uitzuivert
en slechts nog een
heldere fonkeling doorlaat.
In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.
maar de rivier is vol schoonheid…
De Amstel buiten Amsterdam
gedicht
2.3 met 13 stemmen
8.679 De vlakke boordevolle breedgespreide vloeirivier
van bleekallure heeft een luider en een stiller zijde.
Bedden met Monetlelies bloeiend eierdooiergeel, langs
de geschoren grasoever rietgaten zonder witvisvissertjes.
In het lichtmidden van de waterweg rugbuigingen der halende
roeiers. Hof Vredelust zal zijn. Minikasteel. 17e-eeuws werk.
Het…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 schemering
waar winden snijden
oppervlaktes doortast
door waterschaatsers
omringen ze een gevallen
vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het
landschap…
Durfallen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 hoger worden de golven
wanneer het tij oprukt
springen durfallen
zo hoog als ze kunnen
tot de onderstroom ze tackelt
en de oerkracht
het geruisloos wint
©Lady Love…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
De Ademtocht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
641 Een steile helling, een wandelpad.
Rotsen, afgronden en frisse bergen.
De camera bungelt heen en weer.
Die vogel daar hoog in het lover.
Een stap achteruit, twee, één meer.
Een ademtocht, de camera valt neer.…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…
Geheimtaal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.019 Met wat moeite toont
de zon haar stralen
regendruppels als parels
hangen aan het gras
klaar om te vallen hoe het ooit was
er bestaat geen god
en ook geen ras
er bestaat wel water
na het vallen in een plas
om te verdampen ooit een dag
om weer te veranderen in parels aan het gras
de laatste zijn de eerste
en men betrapt ons
op een lach
eeuwig…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
uilenkop
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
824 kon ik als een uilenkop
mijn hoofd draaien
van voor naar achter en
van achter naar voor,
ik zou nog meer kunnen zien;
maar het is zo ook wel goed,
want ik kan het nu al niet op.…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Goten gutsen gulpend
het water in de grond.
Regen ratelt de luiken los
met roerige klaterklanken.
Binnen zoemt het zacht
door buizen die verwarmen.
Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.
Vogels schuilen verder
tot…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Alom, aan de ronde zomen
van het rustig vergezicht,
aan de lage damp ontkomen,
aan de oever van het licht,
achter 't levendig gewemel
van de daken, op het goud
van de uitgespannen hemel
opgericht, is 't winterhout.
Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 lopend,
verlaten stranden achterlatend
denk ik aan jou.
Verloren jaren van leegde
liggend aan de vloedlijn
golvend op het tij.
De dagen rekken
tot hun einder
met de schreeuw van verre vogels.
Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.
Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar…
Molen op Tessel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.158 De grauwe reus die, gans een bezig leven,
tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend,
staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven
en stevig op zijn stenen fondament.
Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude
beplanking, is verschrankt en uitgeteerd
en staat, ternauwernood bijeengehouden,
nu in de wind verwinterd en verweerd.
‘t Armzalig…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 de tgv raast door dit dorp
langs het desolate station
waar driemaal daags knarsende
stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Ik had die winterdag, twee jaar tevoren,
het bos bezocht. Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een…