1711 resultaten.
Het einde nabij
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.327 Hoe sterk het licht ook straalde
het was haar lichaam dat faalde
dat niet meer in staat was de strijd aan te gaan
hoe mooi de toekomst ook had kunnen zijn,
alles was nu van de baan
Langzaam dovend licht
voor die nare ziekte gezwicht
De strijd gestreden
alles wat rest is het heden en verleden
Niet meer samen dromen
over de dingen die nog…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën tijdens ‘t slapen
verjongen is hun wonderschone baan…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
Kleurrijk seizoen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.022 de herfstbladeren liggen smoezend
op de grond tussen de eikenbomen
sommige hangen lusteloos rond of
liggen besmeurd in de goot komen
nauwelijks meer tot leven beroerd
door de wind een groot esdoornblad
houdt tientallen eikenblaadjes in zijn
ban andere vrijen achter een bierkrat
op een stiller plekje is gezang hoorbaar
het dubbelbeukenbladkwartet…
Taal huilt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
796 Woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
had ik maar geen wanen
woorden lachen tranen
een weg zal ik banen
geplaveid vanuit het niet
woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
---------------------------------------------------
Note:
Het triolet is een achtregelig versje met slechts twee rijmklanken
(schema: abaaabab) waarvan de eerste…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
Als de wereld je huis is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
881 Slapen onder een deken van sterren
Saamhorig met lotgenoten
Allemaal verschillend en verstoten
We komen tot elkaar en van verre
We drinken omdat we bestaan
Ze zien ons komen en liever gaan
We pinken om verloren tijden regelmatig een traan
Ik kan geen huur betalen, ik heb geen baan
De misere begon toen ik niet meer lachen kon
Mijn vrouw…
Vrouwonvriendelijkheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.953 Vibrerende hormonen in een lijf van een man
Stormen door het bloed in filevormende vaten
Hier en daar nog wat opstoppende passanten
De hersens zijn volledig in de ban
Gehypnotiseerd door dat ene stukje bloot
Die gemene en opzwepende geuren
Odeurs die vrouwen als kwelling kleuren
Het is lang geleden dat de man genoot
Dan die knalrode…
De nachtvlinder.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.630 Dus, denk ik even, voor het slapen gaan,
aan die mensen, met een nachtelijke baan.
Vlak voor ik m'n ogen sluit;
Wees voorzichtig, en kijk goed uit!
En als iedereen ontwaakt,
en een laatste geeuwtje slaakt,
Zegt de nachtvlinder: Ik ben zo moe!
En langzaam vallen de oogjes toe!…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Het is op zon, maan en sterren
in hun onvergankelijke baan,
dat ik mijn vertrouwen stel;
licht en bloem, zij komen,
hiervan ben ik zeker, wel.
En over dit vals en onguur sujet,
hoewel zo smetteloos en wit,
breek ik dan ook resoluut mijn staf:
sneeuw met Pasen, ik wijs het af !…
ik begrijp je niet moeder
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.879 Ik heb nooit de goede baan.
Ik heb nooit de goede vriend.
Ik ben je zat.
Ik ben een leuk persoon
een lief persoon
en ik ga verder zonder jou, mam!…
Omdat het glas je zo verwende
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
649 ik schudde je de hand en zag
meteen het glanzen van je ogen
je amicale stem verried dat je
je thuis al aardig vol had laten lopen
je zocht de drukte van de bar
mensen die je kende de drankjes
gingen af en aan de stemming steeg
omdat het glas je zo verwende
je deed het goed je baan
je huis en echtgenoot
er was niets aan de hand
maar…
Verbroken chatcontact
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.773 Als twee kometen die,
uit oneidige verten,
even in elkaars baan samen,
de weg vervolgden.
Maar plotseling keek ik opzij
De mail, chatbox of msn en
zag dat jij er niet meer was.
Verdwaalt of uit de koers geraakt?
Mijn massa is te klein om je nog aan te trekken?
Of drijf je op de golven waarop je zachtjes bent geland.…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Maar zo hadden ze het mij niet geleerd,
ik was een bang gemaakte jongeling, zij
ging verder met anderen, ik bleef waar ik
was, volgde mijn studie, vond moeder de
vrouw, het rijtjeshuis, de baan met pensioen
en avond aan avond
de dood in de pot.…
de verleiding voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
4.177 schoonheid vind je nog hoog gehakt
vilein lonkend op paarse heksenlaarsjes
onder leren coat gekleed maar schaarsjes
van adeltakken die zwaar zijn doorgezakt
ze monstert elke kerel van top tot teen
komt hij zonder schaamrood op zijn kaken
klaar op borsten met getatoeëerde draken
en denk niet daar draai ik snel omheen
je bent al in de ban…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.
De tijdsdruk weg? Nog liever zijn we slaven.…
Het kralensnoer
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.281 Bij een glanzende kraal wacht ik even,
en geef mijn herinneringen ruim baan.
Er zijn ook doffe kralen,
met scheuren en verdriet.
In mijn hoofd gaat het malen,
ik vind de oorzaak niet.
Diamantjes zijn er ook af en toe.
Dat maakt me toch tevreden.
Ik vraag me af: waarom en waartoe,
ben ik hier toch beneden?…
Beestenwerk
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
839 Z'n vrouw is geenszins op zo 'n baan gesteld.
Ze zegt: 'Ik moet er niet aan denken, want
m'n man verdient met pietenwerk z'n geld.'…
100-80-100
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
984 (weer 100 op de Utrechtse Baan)
minister Peijs bestreed de files krachtig
(een echte dame wil een goed milieu)
voor snelheidsduivels wel een beetje sneu
zo’n dure wagen ... en dan mag je tachtig
wat bleek ... hoe triest, wat jammer en mon Dieu
de files namen toe, wis en waarachtig
dat werd de arme staatsvrouw toch te machtig
en daarom is…
Lief vlechtenmeisje
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.206 Ik nam jouw haren in een strengetje
en vlocht er mooie vlechtjes van
zette het vast met vlinderstrikjes
en was van jouw puurheid in de ban
ik streek de kleine plukjes
voorzichtig uit je mooi gezicht
vol liefde straalden jouw oogjes
je blik zo lief op mij gericht
ik nam jouw kleine handje
en legde het in mijn eigen hand
een siddering ging…
Staren
netgedicht
2.0 met 107 stemmen
5.999 Je kroop, knielde en ging staan,
Stapvoets maak je nu ruim baan,
Geen baby maar een kleine vent,
Man, wat is het snel gegaan!…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Jack, zwarte schaap in de familie
is goudzoeker in de outback
bewijst zich zo in ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 Hij valt te paard met woedend strijdgekletter
open poorten binnen en de vijand aan
slaat zijn slag veegt ieder van de baan
zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter
ten aanval trekt hij moedig onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 Ik had een huis, een vriendin en een goede baan.
Voordat ik het wist, Was ik alles kwijt,
dakloos en eenzaam.
Ik had honger en niets te eten.
Geen water, kon nog geen eens
uit mijn lichaam zweten.
Het was wennen zonder geld en vrienden.
Ik liep de hele dag over straat
om warmte en eten te vinden.…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 aarzelend zet ze haar voeten neer
ze voelt ze wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren…
Zekerheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
975 Men wil graag zekerheid in dit leven
Een leuke, vaste goed betaalde baan
Geluk en gezondheid in het bestaan
Helaas is dit lang niet iedereen gegeven.
Men kan zich verzekeren tegen veel zaken
Maar niet voor welstand en gezondheid
Geen enkele maatschappij is hiertoe bereid
Iedereen krijgt met onzekerheden te maken.…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 verdwaalde hagelsteen
dat zij er meer was dan het licht
dat zij er legde in ons ogen
waarmee wij een maan verdroomden
die zij stilletjes bescheen
Zij was een moeder - sterrenzaaier
baarde hemel en de aarde
kuste goudgelokte haren
zonnejaren als geen één
en wij - de kinderen van eenvoud
die haar sterrenstof eens waren
draaiden duizelend in banen…
de Mythomaan*
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
661 Met onderhuidse
Traan
Dankzij grote misverstanden
Verloor 'k mijn werk
Werk dat mij aansprak en dat
ik kan; Nieuwe Baan
Veel gesprekken en
Meer holle frasen
Door 'n mythomaan verloren ge-
gaan
(2000)(gratuit**)
'De waarheid is nauw begrensd, maar de ruimte voor vergissingen is onbeperkt'.…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 Uit nevels breken zich begrippen baan.
Maar lichten doen, al naar ze feller stralen,
wat hen omringt verdichten. Wij verdwalen
dus toch; wat taal omhult doet hij de dampen aan.
De taal een Atlas, die verklarend fluisterend
per ademtocht de werkelijkheid verduistert
die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…