1878 resultaten.
gedicht nacht en beweging
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
765 Dan kom ik voor het donker thuis al
Is mijn dag weer zoals ik heel graag droom
’s Ochtends ontwaak ik uitgevoetbald en loom.…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Klaar om terug in de schulp te keren,
klaar voor de kentering in de nacht,
om in het doorwoelde bed te ontwaken
zodra er geen enkele droom meer wacht.…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal ons reinigen
ik zal nooit meer verder gaan
jij bent mijn aardse Venus
mijn eigen engelenkloon
gekust over je schone heuvel
ontwaak…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Droomvriendin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
738 brieven aan de maan
over ooievaars met rugzakjes
van de belastingdienst
die over zee zwaait
er zijn kabouters
die poneren over welstand
met schijnbewegingen
van voetballers
die beeldschone vrouwen
laten flaneren in het licht
omdat alles is veranderd
de spiegelzee blijft te eenzaam
om tijd tot een compagnon te maken
we ontwaken…
De overstijgende stap?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de avondschoot en hun kwetterende muzen
ontwaken…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 ontwakend…heel even
had ik het begrepen…
Het verborgene
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 de nacht omsluit de gebalde geest
als een woud van varens, die regeren
door zich vruchtbaar op te stellen,
hun lichtsporen te herkennen,
onvermoeibare driften
naar een ander ontwaken
als haviken die speuren boven
een gevoelsland, hun thermiek
als hoofdmiddel creëren, soms
in de waan van tegenspraak
waar de moleculen van minuten…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de val is dieper dan je dacht
deed een oud patroon ontwaken…
Penseelde jij de knop
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
696 samen hebben we
een roos geschapen
lieten eerst de
achtergrond ontwaken
ik lijnde steel
jij groende fris
de jonge bladeren in
de lente van ons leven
zacht penseelde
jij de knop die voor
het eerst weer kleur aan
onze liefde heeft gegeven
we bloeiden op
een oude stam en
enten in bestemmen konden
onze wortels niet ontkennen
soms…
Schikten in liefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
728 jij hebt
je laten gaan
in blauwwitte wolken
wiegde in prilgroene wind
ik was het kind dat
mocht spelen met jou
samen plukten we
wildere bloemen dan ooit
schikten in liefde
ons mooiste boeket
jij koos de kleur en ik
liet de bloei zacht ontwaken
wij waren samen
gaven de uren
de meest lieve namen
niemand heeft ons gemist
alleen…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen.
Niets terug verwachtend, laat je je nemen.
En ik heb je genomen, ontelbare keren.
Je bent bitter, gitzwart, elegant, sexy en zwijgend.
Maar toch een gemis bij afwezigheid.
Je bent mijn zesde sacrament, mijn Klaagmuur.
Je bent mijn maatje tot in lengte van dagen.…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta op, verleng het
daglicht met uitgestelde slaap
doorleef de duur van een droom,
ontwaak…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef mij jouw hand om samen
veel nachtelijke uren door te brengen
waaruit we steeds weer zullen ontwaken…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 zo snarig dat ze zong
in de muil van de nacht
het was haar heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken…
vergezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 grootst:
kwetsbaar en
sterk tegelijk
de rechte hoeken
van je gelaat
worden almaar
zachter als het
gezicht van het
kind dat je was
verstopt tussen
de woorden en
het zwijgen ligt
het afscheid
in jouw ogen
lees ik alles
je beweegt je
armen zachtjes
zijwaarts ze gaan
heel beheerst
omhoog tot je
het plafond raakt
na het ontwaken…
ik heb je nergens voorgelogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 mijn woorden waren zacht
verleidden tot vertrouwen
je had dat wel verwacht
wilde het zo houden
ik gaf je bloemen beelden
erotiek die je diep raakte
je nam mijn gulle hand
die je ego liet ontwaken
ik gaf je terug waar
je niet meer in geloofde
liet je zien waar
je jarenlang op hoopt
je wilde mij zoals
ik in jou geboren was
je…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden
bloot kon geven aan de twijfels
wat niet te repareren leek, alleen
met de contour van een vertrouwd
figuur, wat breekt met mijn obsessie,
in de schijndood vooraf het ontwaken…
in bijna bewogen gordijnen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
960 ik voel magie
in bijna bewogen gordijnen
weet je daar thuis
in mogelijk verschijnen
je bent mysterie
kijk naar je raam
zie niets bewegen
lees wel je naam
je licht in het donker
een schaduw te veel
is even een domper
dacht je alleen
je rust in het ochtend-
ontwakende huis
groeit zacht met de zon
in een vogel die fluit
ik ken…
honger dromen (4) zie de mens (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 honger dromen (4)
het broze harnas
van de nachtelijke slaap
smakkende lippen
Tantalus kwelling:
het eten aan je lippen
dat altijd verdwijnt
net op het moment
dat je het wilt verslinden
de heerlijke geur
dan het ontwaken
uit ongrijpbare dromen
terug in het niets
zie de mens (5)
het zijn geen goden
die dood en verderf zaaien…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet gemogen
je kauwt op harde angst
vermaalt in wanhoop felle
kleuren, spierpijn in je kaken
spiegelt droom bij het ontwaken…
lijnen die je lichaam koos
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.592 ik pak je hand
mijn vingers dansen
langs je arm omhoog
dartelen over je schouder
volgen de ronde boog van
lijnen die je lichaam koos om
je tot vrouw te maken, borsten
harder wordend in het raken
ik ga naar binnen in je blik
als lippen elkaar smaken
het tasten brengt je schrik
passie laat zich snel ontwaken
je lacht in vleugjes hemel…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt door je schoonheid
maar laten je liefdevol staan
want je kleur is de hemel
pril als het blauw bij ontwaken…
NORMANDIE 2013
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 Maestro- jij een basiliek
Ik een bescheiden kapel
Of nee, meer een lange, dunne kaars
Wachtend op handen
Hem tegen betaling ontbrandend
Aan wie denk je tijdens het
Ontvlamnen, aan mij, leerling ooit
Die nog ontwaken moest?…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.
Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
Breaking news?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
220 Hoewel de meeste polls lijken te zeggen
dat zonder Omtzigt Nieuw Sociaal Contract
tot nul gedaald is - door het ijs gezakt
is dat voor Eddy moeilijk uit te leggen
Hij hoopt dat ergens nog een kiezer zweeft
dat is wat je de arme man vergeeft...…