8981 resultaten.
M
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Omdat de M zo potig is,
Kan hij waarschijnlijk
Ver lopen.
Omdat de M van boven
Op een berg lijkt.
Die vast wel te beklimmen is.…
Verzen
poëzie
2.4 met 12 stemmen
3.512 Een vers is goed of niet,
Naarmate ’t vol is tot de rand,
die niet kan halen,
Of over-vliet.…
de dood in de ogen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
747 vers, gedolven graf
de kist nog niet neergelaten
de menigte sjouwt
met hoge hoeden zes planken
zand er over
en ik kijk toe…
zoektocht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
761 je zwerft al jaren
door mijn hoofd
maar waar
ben je werkelijk
zo dicht bij
van binnen
zo ver weg
waar dan ook
als ik mijn ogen sluit zie ik de jouwe…
Cultureel hoogtepunt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
659 Drukte op Rembrandtplein –
Ver weg van Hollywood
Bent u al eens
Op het IDFA geweest?
Werkelijk waar, in de
Cinemascopische
Umwelt een louterend
Feest voor de geest…
Quoi
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
807 Een genre
van twee
in die ene
Een tijdsbeeld
van ver en
zo dichtbij.
Jane Birkin - Quoi
http://www.youtube.com/watch?v=4PtPIEW3Dh…
rotsvast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
535 door mezelf heen
klim ik me
een weg omhoog
en kom aan
tot ver boven
m’ n eigen boomgrens
een steenbok klampt zich…
stappenteller 15
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
907 meer is er niet
een weg, een bruggetje en dan
het fluisteren van de bomen
misschien het blaffen van een hond
herinnering als ver gezelschap
van oud-geliefden
op afstand lopen zij
het niet meer in…
Eindeloze gedachten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Eindeloze straten
Met rijen vol
Eindeloze mensen
Met hun hoofd
Eindeloos ver weg
En onbereikbaar
Net als hun
Eindeloze gedachten…
Zou het?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
585 terwijl ik zoek naar verse lucht
adem ik alleen maar letters in
om ze daarna in jouw mond te leggen
je slikt ze in zonder vragen
zou dit ook poëzie zijn?…
Bobby Farrell 6 oktober 1949 ~ † 30 december 2010
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
787 Kus de sterren
omhels de maan
voel vers gras
onder je voeten
als jouw tijd is
gekomen kun je
vredig gaan
~*~…
Over matineus.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.212 Ze was altijd vroeg uit de veren
Om anderen dingen te leren,
Ze was erg ambitieus.
Toen dat niet meer lukte van nature,
Werd het spoedig een deconfiture.…
Gevangen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
487 ik vang jouw tranen
en hang ze één voor één
aan de vers gestreken waslijn
vol liefde schenk ik ze
aan de wind om ze te
abstraheren…
Wat was dat is geweest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Wat er was
Houdt niet op
Te bestaan in
Mijn gedachten,
Kan maar niet
Zo ver komen
Om het los te laten -
Vannacht heb ik
In mijn droom
Vrede gesloten met mijzelf,
En aanvaard dat wat was
Niet meer aan te raken is,
Want het was, het is geweest…
Misgelopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 dat ik de zomer
was misgelopen
bleek
toen sneeuwvlokken
de kasseien kusten
waar dromen
uit ontsprongen
ze hadden de zon
ver achter zich gelaten…
wankel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
406 op een sokkel staan
hoef ik niet
ik weet waar
ik wankel
veren en vleugels
gebruik ik niet
de wind
verwarde alles
wat ligt er
in mijn hart dat
ik niet voelen kan…
Realiseer jouw hemel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
559 Door het realiseren van een hemel
in de heel gewone dingen
van ons dagelijks bestaan
geef je zin aan het leven
zonder ver weg te hoeven gaan.…
Wat is waar ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 Je ziet het gaan
zo mooi en alweer ver weg
Enkel niets is voor altijd.…
Angst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 Een pad met duizend straten
Nu links, misschien rechts
En dan verlaten
Verkeerd zal ik niet gaan
De goede weg
is onbelopen
En ben ik ver
vandaan…
lekkere pannenkoeken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 verse eieren
tarwemeel
snuifje zout
veel kaneel
warme pan
met houten steel
straks krijgt iedereen zijn deel!…
wie zoekt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.101 weg nog
heel ver weg nog
alsof ik dood ben
en het leven hoor…
in de lucht
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
4.853 hoog in de lucht
leeg verbergt hij zijn lot
dromen zijn aan hem verschoten
er vallen veren neer tot witte rouw.…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…
bomenogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 priemend
loslopende mensen
oude en verse
ogen uit de boom…
Geweide aarde
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.114 Man's geschreeuw hoog van de toren
Was ver in de omtrek te horen
Hij wilde zich daar
Als van Schaffelaar
Diep in de keiharde grond boren.
De pastoor kwam van ver aangesneld
In grote haast door iemand gebeld
Waarom doet U dat
Bent U ladderzat
Onze Heer verbiedt dit soort geweld.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Dit land is ver weg,
oneindig ver van waar
ik kom of heenga.
Weerloos verlangen
naar wat eens
mijn bloed en Ithaca was
bruist zeeschuimend
in het uur van de storm.…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 als een rots in de woestijn
met een huid van leer
leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht…
voor een verre vriend
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.117 het weten van een nieuw begin
doet alles verzachten
in gedachten
kruip ik nog even bij je weg
heel dicht tegen je aan
en voel mij zo nooit
ècht ver bij je vandaan.…
Lissabon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 hoe ver gaat nog de reis
als hier de zoute zeelucht
net als overal
de vissersboot doet dansen
mijn nacht zich op
vergeten dromen
drijven laat
hoe dichtbij is het licht
dat lijkt van ver te komen
over het plein daar waar
de vrome menigte de dag ervoor
en nu mijn schaduw nog
de zegen krijgt
hoe vrij lijkt hier het ademen
het leven in…