Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Herfst.

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 667
De verdroogde blaad'ren ritselen aan de bomen. Ze vertellen hun verhaal, hoe ze van de zomer hebben genoten. Hoe de regen over hen heen is gegoten. En van de warmte van de zon die heeft geschenen. Maar de zomer die ging henen... En de koude nachten, staan hun nu te wachten.…
Maria Voerman29 september 2011Lees meer >

Je knopte veelbelovend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
je knopte veelbelovend bloeide tot een vuurrood blad dat een lange zomer had nog kleurt je levenskracht waarvan de nerven diepte kerven in het oppervlak en kijk je om naar wie je was in je hart gevuld met ochtenddauw rijpen de vruchten van een leven vol ervaring de wijsheid in je zon doorregen ogen het warmrode van je lach zijn…
wil melker30 augustus 2012Lees meer >

Over Pasen 2013.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Door een annonce in een blad Besloten we dat, Dan weten jullie dat! Let wel, Captain James Cook, Was hier in 1774 ook op bezoek.…

Geen wilde takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
iedere lente wilde ik weer groeien naar het licht hoger de vrijheid ontdekken in blauw en het groen van mijn blad maar elk jaar werden mijn takken gesnoeid zij wilden breedte en bloei mijn vruchten zo voor het pakken geen wilde takken ben geknot in de groei van talenten een boom in het bos van dezelfde enten…

oeverloos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
als dan de brug geen voortgang biedt en slechts het water kan beschutten… er drijft een simpel blad zijn sterven kleurt naar dode huizen ieder raam weerstaat de glans van hemelsluizen daar blinkt nog de dans van duizend kleine bloemen als ik ze wil noemen zwevend, boven buigend gras zie ik de wolken kruisen…
switi lobi11 september 2013Lees meer >

koud versterven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
nu de herfst zijn intrek neemt in huid, mijn haar en langgerekte adem… * op het laatste moment kwam er nog de glans van ganzentrek hoog en ver gevleugeld onder licht verschafte het een vergezicht dat water overwon de zon vertelde van haar kracht reeds tanend, tussen winterkou ze kleurde roder op een boom en blad haar avondbad…
switi lobi28 september 2013Lees meer >

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

Nog zoveel moois

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
Tuinen tonen kleurrijk blad in tinten goudgeel, groen en koperrood. Ik ben dankbaar voor wat het bloemenaanzicht bood, enkele rozen zie ik nog staan. Natuurschoon waarvan ik altijd geniet er ligt zoveel moois nog in 't verschiet. Ween maar niet.…
Corry Broer13 oktober 2013Lees meer >

Een fletse gloed

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
ze bloeien allemaal maar de grootsten staan altijd vooraan prijzen zich met kleur en blad de hemel in wat achteraf in minder goede grond de kleinen saam gedromd wachtend op het licht een fletse gloed op het door strijd getekende gezicht een enkeling tracht op de kale rots te overleven bloemen hebben zij niet weg te geven…
wil melker25 januari 2011Lees meer >

Och, zie mij hier staren

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
hoe diep mijn zucht langs het vensterraam morgenzorgen mengen zich in de schrale lucht een spoor van zand leidt naar de hof een vertrouwde zetel nodigt als een open hand och, zie mij hier staren de verte heeft geen weet van dat… hetgeen ik wil bewaren ik kerf het in de nerven van een vallend blad zo is het vastgelegd de aarde zal…

Witte nachtuil

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.292
Zij kijkt mij aan met kleine stippen zij heeft geen naam, weegt niets, geen blad voelt zich betast hoe stijf ze ook zich vastklemt straks als ik het wil. Ze is een driehoek van wit dons, haar poten haken in mijn hand. Geluk waar toch geen naam voor is dan schoonheid die je zelf niet kent.…

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Gelijk een vis

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
zwem je stroomopwaarts zorgvuldig in het ontwijken van obstakels als 't even kan neem je de kleur aan van die kwaliteit is je op 't lijf geschreven leun je lenig als je bent met alle winden mee maar jij, geen vis noch een kameleon noch een blad aan de boom die jou dreigt te verliezen in het gouden ochtendlicht…
LadyLove1 januari 2016Lees meer >

Emily Dickinson

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 609
Zij zag de lelies bloeien met kromme handen maar met een geest zo scherp wist zij hen te beschrijven als Gods wonder zonder dat geloof was haar bestaan leeg zij hoorde zijn violen zijn engelen koren alles wat zij beschreef kwam uit haar hart tot zij haar pen niet meer kon houden toen verloor de lelie haar blad en alles wat voor…

Sprakeloos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Een blad valt, zoals alle bladeren vallen. Zaden kiemen. Een mens wordt geboren, zoals alle mensen geboren worden. Zoals deze kreupele woorden zeggen, zijn daar bepaald geen woorden voor. Gedichten verwijzen alleen maar, naar de werkelijke werkelijkheid. Ware dichters zijn sprakeloos.…

ben links geboren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
zette letters op papier de kroontjespen weerspande met geklier mijn linkerhand en ik werd bang schoof vlekken op het zelfbeschreven blad hoe ik ook bad de inkt wilde niet drogen mijn hand verpakt in rechts model zou ik wel scoren was eigenwijs verdomde het ben links geboren zo was een kinderleven uit balans want ik…
wil melker18 september 2006Lees meer >

virtueel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Je ziet dat bijna niet meer iemand die zich verspreekt en daarna alles ontzegt alleen een luizige sorry tegenwoordig is alles in is schrijven een vensterbank in demi weerklank op het scherm semi inblazing op ‘s anders gedachte luchtig als een blad papier dat doorloopt over tafel door het raam tot in de horizon over de rand dot com Helsinki…

Eerste lentetekenen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Nog schuilt de zon in haar wolkenbed nevels langs de horizon terwijl moeder aard haar eerstelingen baart in zachte kleur over velden spreidt knop uit blad ontsprongen bij zacht geluid van vibrerende tongen.…

XLI - clara - 1927

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
mystificatie en verheldering samen ooglid in hand een licht conflict en over het witte blad gaat de witte mier de ware jacob met een zucht van vermoeidheid heet geen Jacques bal van energie met scrotale compressie voor jonge vrouwen de koe in de kerststal laat zich de eerste tijd gewillig lijden…

koek en ei

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
je naam is het thema van weerzien ergens op een plek van nooit geweest hou de schelp tegen je oor en je hoort het ruisen van de zee het blijken populieren te zijn die je vanuit de hoogte foppen met hun geratel van blad en been in de adem van de lucht als het niet is zoals het was heeft het zo moeten zijn en is ‘t verleden het moment…

Gewoon geluk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Zo blij dat hier altijd slootjes met aan de kant wat bootjes, bossen met donker bebladerd pad boompjes die geel blad bewaren zwammen uit stammen vlammen wandelaars die groeten, praten, joggen, fietsen, hond uitlaten vaarten, waarin rode hemels, zwanen zwemmen Er een genieten van een luie zatermiddag is…
Ralameimaar12 december 2021Lees meer >

Ik sprak Jouw Naam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Ik sprak jouw naam – in stilte – zoals wind een blad kan zijn – geen echo – geen bevestiging – alleen het zachte – Zijn – Je vorm – hing in de kamer – zoals licht in ochtenddauw – je afwezigheid – zo tastbaar – alsof ik je nog aanschouw – We zien elkaar – in schimmen – en liefde – als een fluistering – zaait in mijn hart - Ik hou van…

De finale

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 477
ik zag het blad al in onrustig bewegen kleine voortekenen die schrijvend de wind al de weg wezen van licht tot matig naar krachtig en stormachtig daarboven verliest de mens zijn levensrecht dan is het spel gespeeld worden fiches ingewisseld voor het laatste heel zoekend in de chaos blijkt vrijwel alles kapot maar ergens…
wil melker20 februari 2022Lees meer >

kever

hartenkreet
2.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 5.576
onder de bladeren woelt een kever de oppervlakte nabij met een bal vol dromen tussen zijn roestige grijpertjes in een herfstig landschap hijgt hij tussen geel blad en afgevallen appel en rolt zijn garen tussen de mestkeverballetjes door een gevoelstroom vol leven om kalm en als mist weer in zijn warm hol te verdwijnen…
tim balthazar29 september 2003Lees meer >

De gonsregen

poëzie
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.101
De gonsregen, regen - het òpbewegen van bladen als water valt, de regen valt valt valt. Zo in me zelf gedoken te zitten in 't glanzige niet meer witte licht - en nooit te beginnen beweging en niet te bezinnen.…

Zomerbeek 2005

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.157
De beek in verval ontdiept zichzelf met kreukelig blad en met zand van hogere lagen ze kruipt weg in de schaduw van verwilderend hout fijnstof met het sijpelende water zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt het nazomerlicht breekt brokkelig de schaduw die over haar stroomgebied hangt stuiptrekkingen van een lang gerekt bestaan…

Als de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs sterven kris kras door elkaar geweven uit als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden door sarcastisch vrolijke merels en een laagopgeschoten hemellamp Ja dan kraakt een voetzool of vier over rillend loomgereanimeerde woudhuiden en kijkt men weer over de toppen van de duisternis maar vooral…

dode winter

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Als de nijdige noordwester in juni blaast Het prille blad ritselt en ruist De kragen te hoog Het water koud spat Dan lijkt de zomer mijlenver uit ’t oog Verder dan de dode winter Nog niet ter aarde besteld Maar z’n ak'lige ademtocht Nog één laatste maal uitstort.…
HCSJ5 juni 2006Lees meer >

geur

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 770
Het geurt nog steeds In de verzamelmap Van de gedichten Die ik schreef Het geurt nog wel maar Minder dan in de mouwen Van mijn trui toen Er is verkleurde inkt Er is vergeeld blad Ik weet je zult nooit meer worden De ruit met uitzicht onverwacht Het telefoongesprek met angst Het sms dat ongelezen zijn moest Het geurt nog steeds…

herfsttij

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 715
hoe ik met de jaren langer aan dit seizoen blijf hechten het voorbije weemoediger betast ruik hoor en zie hoe ik bij ‘t dwarrelend blad m’n eigen vergankelijkheid wat vaker overpeins wat stilaan ruisloos wordt nog raakbaar aanschouw en geniet hoe ‘t kind in mij zich nog altijd roert het verwaaide pad naar wat nooit vervloog…