2838 resultaten.
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 werd een
film van vloeibare pixels
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar maakten,
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan
van onvoorspelbaarheid in een
wakend oog waaruit een traan welt
in de relativerende bezinning…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 De Alpenhut, binnen rotswanden gevat,
en het Noorse huis der schone bezinning
schenken eendracht aan de lusthof van de stad.…
DE REDDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 januari is de maand van bezinnen
met goede voornemens op een rij
willen wij er liefst vlug aan beginnen
nu al het feestrumoer bijna is voorbij
Zijn Licht heeft ons weer doen hopen
om samen opnieuw op weg te gaan
Hij deed wijd de staldeur voor ons open
zodat wij dicht bij Hem konden staan
Hij ontving ons in Zijn open armen
en leidde ons…
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente
waar hoop en verlangen verschijnen groot, groots of klein
het is in tijd en duur niet te meten, vaak mateloos
niet met een hand te vangen of in taal te verklaren
het overvalt je hartgrondig en kleurt het ontwaren
soms aan het eind van een bezinning…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 zich voorbij brood en spelen bezinnen
die van waarden het morele garen spinnen?
Is jouw talige rede een litanie voor het oor
de stekels van de oorlog een doorn in het oog?
hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 achtergrond (op tv)
manifesteert zich oud zeer
de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte stoelpoten
afgezaagde lange zinnen
gebroken met alle vrinden
bezinning…
KARMEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
310 Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke bescherming
onder gerol van druk besproken geld.
Toekomst nadert, brengt nogmaals verandering.…
Offerande
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
326 Het vasten, sober omgaan met
wat ons in leven houdt waarna bezinning,
lijkt geaccepteerd.
Maar staat dat in verhouding tot Goede Vrijdag?
De wereld heeft de kruisgang gekaapt,
letterlijk en figuurlijk.
De passieprocessie wordt uitgebuit:
showchristenen laten zich selfieficeren.
Nog even en De Komedie komt uit!…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte voor
welke bezinning…
De zon schijnt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.431 Ik word weer lekker wakker
de zon schijnt in mijn hoofd
Dat komt omdat jij mij weer
al je liefde hebt beloofd
Regen, sneeuw of ijzel
niets dat mij nog deert
Dat heb ik sinds de dag
dat jij bent weergekeerd…
Winterpret
snelsonnet
3.3 met 48 stemmen
4.027 Wanneer je op de volle Duitse wegen
Op weg naar de begeerde wintersport
Reeds door de winter overvallen wordt
Beschouw je dat natuurlijk als een zegen:
Dat je per auto door de sneeuw mag ploegen
Doet echte wintersporters vast genoegen.…
De tulpenboom
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
650 Wachtend op wat komt:misschien straks sneeuw en buien,
maar nu alleen de stilte
van de morgen.…
Wintertafereel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
750 De reiger in de wegsmeltende sneeuw
langs de E34
leek nog maar even bezweken.
Zo gaaf was hij.
Iets te laat was de dooi
voor hem begonnen.
Wat verder in de wei
stond een zwaan
trots en eenzaam
in de nog bevroren plas
zijn spiegelbeeld te bekijken.…
zoete herinnering
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.055 als een wollige suikerspin
hangt ‘n besneeuwde twijg
binnen handbereik
ik snuif de geur weer van
een kermiskraam, trek mijn
vader stilletjes aan zijn jas
in m’n hand smelt wat vers
gevallen sneeuw…
Ongelegen mooi
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
959 ~~~
de weg glijdt
onder mij voorbij
banden slippen
door teveel haast
zo mooi, die sneeuw
zo ongelegen mooi
ik zie het groen bedekt
en hoop vervaagt
steeds meer
wanneer gaat het
in godsnaam
weer dooien
~~~…
Mens hou toch op!
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
883 Zonneschijn is lekker warm
Regen is verfrissend
Wind blaast ons schoon
Sneeuw is rustgevend
Dus mens hou toch op en geniet van het lekkere weer!…
vroege winter
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 hoe de kilte
in je botten kruipt
en jij in je trui
de witte wereld
alles doet schuiven
alles bedekt
een stolp van stilte
dempt eerbiedig
ieder geluid
de vroege sneeuw
brengt wat licht
in de donkerste nachten…
Kinderverdriet
gedicht
2.5 met 101 stemmen
16.345 het kind was binnen de ramen
een volle dag
bevroren verlokken
vielen wezenloos
van een grauw palet
toen de dag gerimpeld werd
kwam het kind buiten
en huilde
omdat er geen sneeuw meer lag
----------------------------------------
uit: 'Het Albanese Wonderkind', 1991.…
Kerstnacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 er zat geen sneeuw in de lucht
het wachten op kerstklokken
leek tevergeefs
onverminderd wandelden ze
met de wind in de rug
alsof hij hen de weg wees
tot er in de verte hoop gloorde
hoog boven de stad
hij was geboren…
Het kapen van de actualiteit
snelsonnet
4.2 met 13 stemmen
997 Maar nu: "We sneeuwen door die Polen onder,
en zijn als land volkomen van de Lech?"
De dag erna, je weet al hoe het gaat,
weet hij natuurlijk van de prins geen kwaad.…
Grijze ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
995 Kijk me niet zo aan
met die grijze ogen van jou
die mij doen smelten
als sneeuw zonder onschuld
in de felle zomerzon.
Maar wend je ze af,
dan jengel ik net zo lang
tot ik ze weer zie
en de zonsverduistering voorbij is,
het Eeuwig Licht weer schijnt.…
Kille vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
819 Er is mist
't Is zo vaag
het is weggegrist
regent gestaag
er is sneeuw
't is als een deken
je bent er als de kippen bij
dat is wel gebleken
't Is koud
geen hout op het vuur
Kille, koude vrouw
Wat kijk je zuur!…
POORT VAN DE WINTER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 De rat huppelt weg:
een spannend vluchtig balspel
in de verse sneeuw.
Ruzie van ganzen
geeft nachtelijke wijdte
galmende muziek.…
Pluim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 We leven met de nukken van de pluim
De weerman kan ons ijs en sneeuw beloven
Maar op zijn woord kun je hem niet geloven
Zodat ik al zijn praatjes niet meer pruim
De vorst is weer een keertje weggebleven
Die Hiemstra kan ik echt geen pluimpje geven!…
Vreemde bollen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 -blijkbaar-
deze reuzenbol
omhuld door sneeuw
Het is
'de ontdekking
van de eeuw'
en dat:
in de tuin van 'n dichter.…
vereeuwigd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
744 een vrouw stapte in
het schilderij aan de muur
blootsvoets verdween ze
als sneeuw voor de zon
in het verlaten landschap
haar rode hoge hakken
een verloren paar
bleef buiten het landschap staan
niemand vroeg ernaar…
lentebode
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.988 zie ze
daar nou eens staan
zo fier
kondigen ze de lente aan
de kou
kan ze niet deren
de sneeuw
dragen ze als kleren
zo brengen
ze als bloemrijke bode
een ongekende
kleurrijke ode…
in duizenden pigmenten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.053 je heldert
kristallijn
in zonneschijn
breekt
kleur in
duizenden pigmenten
ik schilder de segmenten
in mijn handen
smelt je in momenten
je bent mijn
sneeuw en vlokt
tot winters vergezicht
dwarrelt zacht
een lach
mijn liefde is jouw licht…
mooie winter op komst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.002 Mensen buiten in hun wanten,
sneeuw dwarrelt aan alle kanten.
Koud is de winter wit en glad,
Koud is de winter mooi maar nat.…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…