11778 resultaten.
Er middenin
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 herken je die zware storm?…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 de wind maakte zich los
uit de zee
langs de kust
waar ze een schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in…
stormy weather
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
445 het stormt en regent
en werkelijk alles beweegt
buiten trotseert de krantenjongen
als een held het tegenweer
de natte krant glijdt
zompig in de bus
het nieuws laat zich
deze morgen lastig lezen
wellicht krijgen we morgen
weer een nieuwe kans…
de wind smijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 ik wil de zee niet ontmoeten
in haar schuimende opwinding
het verzinken van trots en haar
zaak behartigen al was ze een godin
laat de wind maar smijten
met frustraties, vileine woorden
snijden niet maar strelen de klinkers
waarvan de golven zijn gebouwd
het is haar geaardheid, tweedelig
en vruchtbaar zoals tijd
momenten deelt in zomerige…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
Wolkenpak
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
3.782 De vraag die mijn benauwde hart zo tart:
wanneer verdrijft de Zon het wolkenpak,
waaruit zo plotseling de storm opstak
die mij, door golven overspoeld, benard
in het woelige wateroppervlak
deed grijpen naar een halm, die ik, verstard
op zoek naar redding, gretig voor mijn part,
aanzag als vlot, een hand die Hij uitstak.…
Stormschade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 er ligt een nest op straat
uit een boom gewaaid
vannacht
gelukkig is het leeg
geen gebroken schalen
het nieuws meldt:
er zijn geen meldingen
van stormschade…
wind mee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
566 ik ken de wind
zijn allerdiepst verlangen
de storm van binnenuit
zijn volle bolle wangen
ik heb zijn kracht ervaren
bij reizen overzee
maar ook de bries vernomen
van zachtjes doch gedwee…
De reiger en de wind
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 Er roffelt regen op het water
een reiger in de golving van het riet
heft zijn kop alsof hij iets voorziet
wisten wij dat liefde weg zou drijven
toen een zomerstorm in onze lijven zeilde
en langzaam zwol tot windkracht tien
er roffelt regen op het water en ik zie
die reiger in de kromming van het riet
waar ik de diepte van woorden peilde…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 De wind begon ruw gras te wiegen
Op dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil…
In grauwgrijze vlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 zag op je gezicht
de lichte spanningsboogjes
van een aantrekkende wind
nog verstond ik je
maar langzaam ging
het geluid van je woorden verloren
samen op de dijk
zwoegen en optornen
tegen een aanwakkerende storm
striemend jaagt
regen in grauwgrijze vlagen
slaat water kapot op beton
wij draaien de koppen niet om
nooit heeft natuur…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
Rake klappen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 hij heeft met
eindeloos geduld
zijn bestaan gevuld
in buigzaamheid
de seizoenenrij in
overleven doorlopen
pas later heeft
volwassen kracht de
eerste weerstand opgebracht
tussen buigen
en barsten kreeg hij
vaak rake klappen
een herfststorm deed
hem uiteindelijk knappen
zijn geduld heeft onze haard gevuld…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
Isolement Lucaswolde voorbij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
784 In Lucaswolde kroop een rat
langs telefoondraad door een gat
dat door een omgewaaide beuk
hem toegang gaf tot kabelbreuk.
Hij luisterde, kreeg snel gehoor,
drie boeren riepen in zijn oor:
Den Háág moest eens verstoken zijn,
die heeft men zó weer aan de lijn!…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
GOLVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Stormwind slaat de vaart:
meerkoeten dansen vanzelf
en vrij op en neer.…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
De zee is één schuim.
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.938 De storm, d' orkaan loeit. De lucht, even wild
als de zee, is grijslicht, stort er van boven
pakken van wolken op die ijlings vliegen.
Het licht is parel, het licht is geschild,
de zee en de lucht zijn broers. Door lichtgloven
snelt de storm henen. Weg is alle wiegen.…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Achter de wolken
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
978 Augustus. En de herfst lijkt nu begonnen
Al weet je dat in Nederland nooit echt
't Is zelfs voorbarig als je zoiets zegt
Maar met dit weer wordt zeer aan sfeer gewonnen
't Is binnen knus en aardig te doorstaan
De thermostaat mag bijna alweer aan…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
H E R F S T
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Stormwolken kolken de lucht
vogels op de vlucht
wieken van vleugels op de wind
kijk omhoog aardekind
en zie wat je van waarde vindt
zwart de nacht
duister een oor te luister
in kracht en onmacht
rood de lichtende mond
van de ochtendstond
als herfst haar goud ontvouwt
en het lentekind rouwt
om het groen van toen…
Zeeland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Westerstormen beuken op de dijk,
woedend sist het water in basalt.
Klompen klossen op de klinkers. Kijk,
scheldt de wachter tot zijn God, hier valt
geen strijd te winnen. Harder dan hard
is de steen, onwrikbaar blijft de sluis.
Doggen jagen ieder die mij tart.
Zeven vromen stierven in mijn huis.
Mijn goud ligt onder de haard, mijn hart
is U…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 - waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht
het wegvloeiende water biedt rust
echter op het chaotisch verankeren
valt de keuze
de storm…
De bol van toen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de regen spat
wind jaagt
zand en aarde
op het blad
dat verzuipt
in modderbad
kou vriest
bruine randen
aan pril groen
dat terug wil
kruipen in de
bol van toen
maar altijd
trekt het licht
koestert zon
de kleine knop
die opent als
de winter stopt…