2495 resultaten.
afknotten en beknotten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 ik hou van zilverwitte,ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode ,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
mijn pa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.488 Nooit meer die lach
Nooit meer je humor
Nooit meer die groente van jouw tuin
Nooit meer spontaan een bos bloemen
Nooit meer je gezelligheid
Nooit meer het gemak van jouw hulp
Nooit meer genieten van jouw kookkunst
Nooit meer jou voorbij zien fietsen
Nooit meer dat vertrouwde
Nooit meer die onvoorwaardelijke liefde
Maar wel voor altijd blijf…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 er is vrede in mijn tuin
de boom kleurt rood, in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van…
draaideur
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
774 door om te horen wat dit geruis met ons doet
de driehoek is symboliek voor de top
alles is bittergarnituur maar dan zoet
de zee spoelt je oren schoon tot op bot
geen merk in brand
het gaat maar om toeval en lot
waar is niemandsland
is het te lang maak het kort
wordt het te klein maak het groot
was het gras niet eerder verdord
in een tuin…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Ik symboliseer, spiegel
onze liefde aan
een tuin vol wilde rozen,
rode, witte en gele rozen,
met op elke hoek een fontein
en in het midden een bassin.
In de vroege ochtendzon tot
het laatste avondrood
zullen in jouw aanblik,
mijn wangen hevig blozen
en alles zal volledig zijn,
vervuld en verzadigd.…
marieke
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Het is warm,
de tuin staat open
voor vele valse oren.
Vertel, laat maar horen
wij zullen samen zijn
en even delen
in kleine
ietwat burgerlijke pijn…
Prinses, word wakker !
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
792 een geldboom staat niet in jouw tuin
jouw roos toont nu slechts stekels…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Bruuskerend met ontrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 het wortelde diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin
pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin
vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw
toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Laat ons niet langer van weemoed spreken
dat kun je wel doen
maar het zal eens onze liefde breken
laat ons van mooie dingen
zoals vroeger eens een bard
onder het raam kwam zingen
van een tuin vol rozen
we keken naar hem toe
hij zou ons doen blozen
maar laat ons nu onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
kom laat ons niet langer…
Dichter bij jou
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
735 de dagen dat ik jonger word
en mijn verlangen ouder,
dat ijsheiligen verdwijnen,
een langzame zon mijn terras vertedert,
een lijster mijn tuin vol zomer zingt,
een blauwe lucht op het groene land ligt,
mijn lome lijf weer zwichten zal
voor een nonchalante ligstoel
in markieslinnenlijntjesstof
én schoonheid liefde wordt,
die dagen…
shit en geschonden veren
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
609 hij zit er mooi, de kraai
op het gras
in een tuin die niet de zijne is
een schaduwveeg later
vliegt hij op, dropt zijn ballast
in de luid tjilpende heg
en gaat vervolgens vastberaden pikken
in het vuil van andere vogels
achter zijn borstkas kruipt onopvallend
een modderbruine tuinfluiter
het lijdt geen twijfel
van alles blijft iets…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Overpeinzing
gedicht
4.2 met 4 stemmen
3.122 Vanmorgen was ik nog een spelend kind
in een tuin vol beelden, vanmiddag een
jongleur met toverballen op een marktplein,
in de schemering een hemellichaam aan een
trapeze zonder net, maar met de avond viel
ik uit mijn luchtig leven in het vlees terug
van een schouwer, zijn twee handen om mijn
kop gevouwen, overdenkend hoe het kind
dat…
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hij wil zo graag
zichzelf laten zien
stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
Ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
390 als een kat sluipt
hij onze tuin binnen
om haar zingen en
vrijheid te ontnemen
de rover achter de vogel
hij ruikt de buit met
de geur die alleen
dieren behagen
laat hij de lijnen los
om de bloemen
te ontfutselen
o heden, kijk naar
beneden heel
de tuinverlichting
in de brand door
de blikseminslag
in het…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Of waren jullie het juist
die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant,
die nu in mijn tuin huist
om zijn leven te lengen.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
HERBOREN ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Zoek geen speld in de hooiberg
als je pijn hebt in je donder
maar ga naar de fysiotherapeut
die drukt en drilt als een boor
en zet ‘n naald op de pijnlijke plek
prikt je niet lekker maar niet lek
laat die plek wel lekker sudderen
als oma’s draadjesvlees in de pan
je wordt losgemaakt, vrijgemaakt van
ongemak, pijn, ‘t voelt als herboren zijn…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…
TOERISME
gedicht
3.5 met 35 stemmen
14.994 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
Verwantschap
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.680 Een roos ontluikend en een druif die berst,
In zwellende aar de volle korrels gerst,
Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad,
Een vogelgorgel waar het lied in slaat,
Dit dringen voelt de dichter zich verwant,
Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant,
Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit,
Blank brood en wierook en een blij…
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.589 Zij hebben ons hart ingepikt,
Onze groei, onze poppen genekt,
Onze tuin op de trein gezet,
Ons verblind met hun lichtende as.
Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in
de tuin…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
974 Aan de strakke heldere hemel
staat de warme ochtendzon,
in de tuin een keur van bloemen
en naast 't prieel een waterton.
't Lijken doodnormale dingen,
maar zijn eigenlijk zo fijn
dat je daarvan moet gaan zingen,
dankbaar, er te mogen zijn.…