1957 resultaten.
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 in het laagland
terwijl de zon
twijfelend
het hooglied
van de zomer
voor ons zingt
- wij spelen
en dansen
als een kind -
beloert ons
liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 De vitale jeugdjaren van weleer
zijn heengegaan in droeve armoede
de Oud Hollandse havenstad geurt intens
naar zoete kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.
De rest van zijn leven niet durven kiezen
enkel doorspekt met leegte
die tot degeneratie leidt
zit hij voor de tv
het bestaan verspild
een muis in de val
daar...waar de kaas was uitverkocht
en hij niet leven mocht.…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.
Dan vliegen we samen, met
z'n twee, of willen er nog
meer personen mee?…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
Hoogtevrees
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
898 Vluchten naar de zolder of dankbaar naar beneden
Twijfel, moraal – ik ken ze allemaal
In tegenstelling tot de reden
Het hoe en waarom van deze gruwelijke dualiteit
Want wat is nu helemaal
Een eindig leven in de eeuwige tijd…
Contrabande
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 soms ontspoort
het spel op het
slappe koord in
macabere scenes
waar twijfel danst
aan de rand van
mogelijkheden toont
salto mortale beelden
een korte view
van actie waar reactie
eindigt in de fataliteit
van een nog warm lijk
toch overheerst
de lach realiteit zonder
dit morbide moment
zijn wij onze drivers kwijt
vaak gaat…
Eens toen de dagen
gedicht
2.5 met 1716 stemmen
291.146 Eens toen de dagen
over de riviertong lagen
lang en wazig
onder de macht van leed
kwam stralend de boot
onder de herfstbrug gevaren
en ik zat bang voor het licht
in mijn schaduw
jij hebt zorgend de boot aan de kade gemeerd
bekommerd mijn twijfel
mijn angst genegeerd
en je hand hielp me mee
op de loopbrug
en het licht waarin duizenden…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen
golven bevelen
pijlers
verzakken
en ons
weggeslagen
als twijfels…
Warme muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij hebt de
handen gezien
die alles willen geven
cadeautjes in de
mooiste kleuren waar
je ogen aan blijven kleven
warme muziek
die ja zegt tegen jouw
nog niet voltooide keuze
je overhaalt het
toch te doen en je een
lach geeft met een zoen
pas buiten in de
nog steeds gure kou
voel jij de twijfels weer
maar wordt blij als jij…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap stort het in mijn schoot
doch bij het naderen van de dood
greep de twijfel…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
Het tweede spoor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 heb geluk gevonden
zomaar op het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand
ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen
tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij
in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven…
Ik weet dat je bestaat...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.427 Maar die onbereikbaarheid tussen ons doet me twijfelen
of anderen wel willen dat je bestaat.
Iedereen zegt dat ik je nooit zal zien,
maar toch weet ik dat het kan.
Ik zie je nu ook al, in mijn gedachten, in mijn hart.
Jij ziet mij niet.
Zelfs als ik jou ècht zie, zie jij mij niet.
Maar toch wil ik je zien.
Omdat ik weet dat je bestaat.…
Bijna volmaakt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
968 Volmaakt ben je, nou ja bijna dan, want
Soms dan twijfel ik aan ons, nee mijn lief
Schrik maar niet, kom zitten, geef me je hand,
Ik blijf heus wel, al maakt me dat een dief.
Het ligt niet aan je ogen, die stralen
Als de sterren in de duistere nacht,
Want je blik, daar kan ik in verdwalen,
Steeds opnieuw als je stiekem naar me lacht.…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Vertrouwen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.171 vertrouwen krijgen,
vanzelfsprekend.. eigenlijk
je beseft niet
met vertrouwen ben je rijk
vertrouwen geven
de enige manier.. blind
is een illusie
wanneer je de waarheid vind
vertrouwen beschaamd
een twijfel.. altijd
constant door je hoofd
'ik ben het kwijt'
vertrouwen gegeven
onterecht.. achteraf
alles gebroken
het vertrouwen…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
Down under
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
617 struikelend over black labels
op zoek naar schoon ondergoed
om de ochtend te halen
zie ik je foto liggen
het getik van de hamer
om de krab te kraken
gonst nog in mijn hoofd
in de verte hoor ik een taxi
kou kruipt langs mijn benen
in de deuropening sta ik
met een laken omgeslagen
als Ceasar in zijn laatste dagen
ooit legde ik jouw twijfel…
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten
woelen twijfels…
Hoe iedereen niemand was
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
963 Ik liep met me mee
door het ‘Falensteegje’
Na het bordje ‘Angst’
sloeg ik een zijstraat in
Op ‘Het plein van grote twijfel’
kwam ik mezelf weer tegen
Het leek de goede kant op
al was het er wel druk
“Waar ga je toch naar toe?
Neem eens een besluit!”…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Samenspel
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
690 Close current tab
Het scherm dat loert mij vragend aan
Toe maar….het is zo gedaan
Close current tab
Ik twijfel en de muis zegt bloop
Maar als ik m’n vinger strek
Houdt ie weer gedwee z’n bek
En wacht tot dat ik hem weer roep
Zo vermaken wij ons wel
Het scherm, de muis, de hand
En het vragend vakje
Het toetsenbord staat buitenspel…