Alle inzendingen over emoties

13844 resultaten.

Sorteren op:

jij bestaat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
Hoe kan jij mooier zijn dan een volle maan En kan jij zo veel warmer zijn dan de zon Indrukwekkender zijn dan een sterrenstelsel En adembenemender zijn dan een zonsondergang Ben je echt of besta je alleen maar in mijn fantasie Ik weet toch echt zeker dat ik je hier nu voor me zie Ik wil je niet uit mijn hoofd laten gaan Ik wil zo graag mijn…
D.25 februari 2014Lees meer >

jij en ik

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik Ik ben Ik ben er Ik ben er altijd Ik ben er altijd voor jou Jij weet dat ik altijd van je hou Jij Jij bent Jij bent er altijd Jij bent er altijd voor mij Ik weet, jij staat altijd aan mijn zij Wij Wij zijn Wij zijn er altijd Wij zijn er altijd voor elkaar Laat iedereen maar denken, wat zijn ze samen raar…
D.28 februari 2014Lees meer >

Macedonië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 868
We kusten elkaar in de bus en door de ruiten zagen we de maan op de bergen schijnen. Aangekomen in jouw stad liepen we langs kapotte krotte huizen, bekroop mij huiver, zou zo één de jouwe zijn? Maar bij de koelte van het water, achter hek, hoog en voornaam stond dat van jullie. Je moeder klein en in het zwart, in de vestibule, begroette…

Regen verdoezelt

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
langzaam voortbewegend als in 'n wereld vol watten kijkend om me heen observeer ik doch dringen woorden niet door, hoezeer ze ook bedoeld zijn de stilte immens verdoezelt regen het werkelijke (ge)zicht…

één

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wil je graag nog één keer zien Ik wil je graag nog één ding vragen Ik zal je vragen of ik je vaker mag zien Dan zou ik vaker met je kunnen praten…
D.8 augustus 2014Lees meer >

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver, ver weg van mijn duinen, van mijn zachtste stranden, de boulevard, de schuren, de Hollandse bollen die broeien, die zich verbergen voor mij neem me mee, naar je kruidige bergen, droge havervelden, naar jouw gezichten vol groeven, je klare water, mag ik meeglijden op je fluit, je viool, meezinken…
Ralameimaar19 augustus 2014Lees meer >

paraplu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
iedereen loopt onder een paraplu maar ik ben mijn paraplu kwijt zwart rood oranje mensen en paraplu's ik weet niet of men melancholiek is en ik weet niet of ik treur in de regen onder mijn verloren paraplu misschien ben ik wel blij onder de zware regenbuien als ik dood ben zeker zal ik de regen missen maar waar is mijn…

stappen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
je liep in een smalle straat en je hoorde stappen iemand liep achter je je werd ingehaald in een steeds verder donker zo donker draaide je je om er was echter niemand het waren je eigen voeten…

Onze liefde buitenaards

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
Jouw liefde voor mij Intenser dan de zon. Mijn liefde voor jou Dieper dan de oceaan. Onze liefde buitenaards. Jouw liefde voor mij Straalt uit je ogen. Mijn liefde voor jou Te lezen van mijn gezicht. Onze liefde is buitenaards. Jouw liefde voor mij Zit in al je gebaren. Mijn liefde voor jou Klinkt door in mijn stem. Onze liefde is…
Cees Venderbos12 september 2014Lees meer >

Oud van dagen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
het stempel van moe drukt zich als een steen op de worstelende man zijn armen strijden met de wielenstoel hij rijdt verloren rond door eindeloze gangen zonder enig verlangen gepruttel rond zijn mond - kom maar man dan ik zal je duwen de benepen ruimte uit naar de mooiste kamer ver van de geraniumruit - je kent herkent…

Wie ben ik?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Tot vervreemdens toe weet ik me geen raad. Wie weet welke daad ik plegen moet? Het is toch zo gekomen dat ik hier nu zit met een spierwit gezicht, mijn ledematen beven. Zo vervreemdend als het is, zo mooi het zou kunnen zijn. Als ik maar wist hoe ik mezelf zou kunnen zijn.…
Nacho Bitsrij23 november 2014Lees meer >

de pont

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
ik stond vandaag op de pont naar Noord het stormde en de pont wiebelde ik keek om me heen en in de verte zag ik een ver verleden al die boten die hier lagen al die mannen die hier waren aan het roer en in de masten uitkijkend over het IJ dachten ze aan hun moeder aan hun lief en aan hun dochter wisten ze al dat ze nooit terug…

heimwee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
ik leg het wel eens uit heim is een oud woord voor thuis, lijkt op home wee is een woord voor pijn dus we zeggen ik heb thuispijn waar men in het Engels zegt ik ben thuisziek zoveel heimwee heb ik maar dat heeft niet iedereen en dat begrijp ik ook wel zoals ik mezelf niet begrijp waarom zou ik heimwee hebben het is eerder…

Boomgaardgras

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Oude vruchten zijn gedroogd dromen bloesem aan de boom nu mijn leeftijd wordt gedoogd komt het weer zoals het was in mijn jongste oude droom op het vergeelde boomgaardgras.…

Is dit nu de dank

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Is dit nu de dank. Voor alles wat ik heb gegeven. Voor opbouwen van het land. En dat jullie in vrede leven. Is dit nu de dank. Voor alle ontberingen die ik had. Om het voor jullie beter te maken. Is dit waar ik in geloofde. Is dit nu de dank. Voor alle energie die ik gaf. Voor het harde werken. Het lijkt meer straf. Is dit nu de dank…
Rein Mulder9 februari 2015Lees meer >

Betrachten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
ik heb betracht ze te vangen , één voor één hoe ik het ook probeerde ze waren te snel glashelder maar oh zo klein, onvoorspelbaar wellicht, zeker niet minder pijnlijk dan de keren voorheen al leek het dit maal zo veelbelovend voor de zoveelste keer…

Bondgenoot

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
lente ze gaf pijn ze troost in tere kleuren in het kwetsbare van spikkeltjes op vogeleitjes lente ze laat tranen ze droogt met zachte wind ontvouwt, plooit haar helder licht over een winterhuid lente ze laat sterven ze laat leven een nieuw begin groene blaadjes uitlopers slingerend langs de steen lente ze bezingt ze omringt…

Nieuw begin

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
vlindervleugels landen op lentebloemenkopjes speels en zacht ruisend als wind onder ritselpapier in de stilte zinnentuin zoemen samenklanken eerste hommellijfjes vliegen in een lange zwier - opnieuw ademhalen het laten van een zucht de wind bolt zijn wangen blaast regen uit de lucht natte tegels drogen voetstappen zoeken het…

Hoeveel kaarsen moet ik branden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
om het te overtuigen hen te genezen van zij die zo keihard knokken tegen daar de wil tot leven overheerst worden grenzen stilletjes aan verlegd nemen ze groene monsters tot zich in de hoop dat zij het mores zullen leren…
LadyLove24 april 2015Lees meer >

Eén zwaluw kan me raken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
ze trokken weg de vogels toen… in de herfst vliegensvlug waren ze weg voor ik er erg in had kennen ze mijn missen weten ze wel dat ik in de lentenacht naar ze op de uitkijk zal staan… zien ze mijn vreugdetraan wanneer ik hun vleugels hoor de zachte slagen ruisend door het morgenblauw… mijn verlangen zo groot reikt naar het leven…

Het hart traant

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 743
even, nog toch… woorden werden niet uitgesproken jij weet iets wat ik niet weet er schuilt een onzuivere klank een scherpte in een groet wanneer ik je ontmoet even, nog och… ik laat het niet meer toe in mijn gedachten teken stilte in mijn nachten en wacht maar af……

HET en de ZEE

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 908
HET is zwaar zuchtte zij o ja - zei de ZEE en verdrietig - snikte zij en groot en ook zo heel veel te veel ach welnee zei de ZEE leg maar neer schuimde ze en ze nam HET met zich mee op haar ziedende rug rolde brullend en proestend en snel weer terug dan sloeg zij HET duizend maal In druppels uiteen op 't zand van…

The last post

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
Wanneer westenwind duisternis brengt en hoop krimpen doet broze klaprozen van rozenschijn ontdoet verwachting fnuikt en verzengt, schalmt de ode aan de dode verborgen slagveld zonder morgen, aan hen die worden geborgen aan zhen niet weergevonden. Geen baken, geen vuurtoren alles gedoofd met ergens een moeder bij wie eeuwig gemis wordt…

Niet vreemd

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
niet anders willen zijn niet raar, niet bijzonder niet leven bij het wonder niet meer alleen op een lege bank in het overvolle park niet een dwaling een eenzelvige gestalte frêle hangend in de mist niet verloren in een geschapen wereld die niemand kent niet de grijze droom tussen de blozende slaap maar weten wie je bent…

Vriend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Wat is er in de storm van emoties die in echtheid aan ons bindt nog te vinden van de devoties zoals in vriendschap bij een kind jij met je materiële overvloed in een wereld van vergane glorie ik in mijn armoedig ondergoed ben ik nog waardig, potjandorie we kwamen toch allebei naakt op aard is deze vriendschap je niets meer waard we kunnen…
mobar30 juli 2015Lees meer >

Natuurlijk geluk

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 668
een meisje van weinig woorden ziet een bleke zon in de herfst zet wat stappen, staat stil bij hoe een blad glanst of sterft de waaierwind blaast en raast zo zijn eigen taal een duif koert zijn verhaal in kruinen van de bomen het gedachterijke kind leeft haar kijkdoosdromen knuistjesstevig sprokkelt ze cadeautjes van het jaargetij…
Hilly Nicolay28 september 2015Lees meer >

Leegstaand

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 525
het huis dat staat zo men het achterlaat in een grijs gebied ongewassen gordijnen is er iemand die het ziet... een schrale plant de verfloze buitenkant vertelt het onbevolkt zijn het schamel dak knarsetandt in een verwrongen lijn de zon licht spinseldraden op een zilveren prentje bij een troosteloos aanzicht in een fractie klapt de…

woordbewegingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
de woorden rennen wat rond ze zijn een soort kinderen op een schoolplein maar dan opeens volwassen zeggen ze dat ze stilstaan en denken aan de lucht en de vallende sterren en met Kerst een volle maan terwijl je in het Vondelpark aan vroeger denkt en zo lekker ooit een zoete Zatte in het proeflokaal met een goeie vriend die je…

Glinsterende ogen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
woorden vliegen door de lucht als vlinders met één vleugel zielenleed is duidelijk zichtbaar in glinsterende ogen na het vallen is het opstaan even ongemakkelijk als de weg die voor hen ligt onontgonnen en maagdelijk wit blijven antwoorden vooralsnog uit daar wordt driftig naar gepuzzeld al is dat boek wel verdomd dik…
LadyLove21 januari 2016Lees meer >

Ik was de man

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik was de man uit jouw gedicht zijn imperfectie, zijn dementie zijn handen, zijn voeten, zijn gezicht.…
mobar23 januari 2016Lees meer >