13844 resultaten.
jij bestaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Hoe kan jij mooier zijn dan een volle maan
En kan jij zo veel warmer zijn dan de zon
Indrukwekkender zijn dan een sterrenstelsel
En adembenemender zijn dan een zonsondergang
Ben je echt of besta je alleen maar in mijn fantasie
Ik weet toch echt zeker dat ik je hier nu voor me zie
Ik wil je niet uit mijn hoofd laten gaan
Ik wil zo graag mijn…
jij en ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
668 Ik
Ik ben
Ik ben er
Ik ben er altijd
Ik ben er altijd voor jou
Jij weet dat ik altijd van je hou
Jij
Jij bent
Jij bent er altijd
Jij bent er altijd voor mij
Ik weet, jij staat altijd aan mijn zij
Wij
Wij zijn
Wij zijn er altijd
Wij zijn er altijd voor elkaar
Laat iedereen maar denken, wat zijn ze samen raar…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.
Je moeder klein en in het zwart, in de vestibule,
begroette…
Regen verdoezelt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
428 langzaam
voortbewegend
als in 'n wereld vol watten
kijkend om me heen
observeer ik
doch dringen woorden
niet door, hoezeer ze
ook bedoeld zijn
de stilte immens
verdoezelt regen
het werkelijke (ge)zicht…
één
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
477 Ik wil je graag nog één keer zien
Ik wil je graag nog één ding vragen
Ik zal je vragen of ik je vaker mag zien
Dan zou ik vaker met je kunnen praten…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver,
ver weg van mijn duinen,
van mijn zachtste stranden, de boulevard,
de schuren, de Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken…
paraplu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 iedereen loopt
onder een paraplu
maar ik ben
mijn paraplu kwijt
zwart rood oranje
mensen en paraplu's
ik weet niet
of men melancholiek is
en ik weet niet
of ik treur in de regen
onder mijn verloren paraplu
misschien ben ik wel blij
onder de zware regenbuien
als ik dood ben zeker
zal ik de regen missen
maar waar is mijn…
stappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
408 je liep
in een smalle straat
en je hoorde stappen
iemand liep achter je
je werd ingehaald
in een steeds verder
donker zo donker
draaide je je om
er was echter niemand
het waren
je eigen voeten…
Onze liefde buitenaards
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
675 Jouw liefde voor mij
Intenser dan de zon.
Mijn liefde voor jou
Dieper dan de oceaan.
Onze liefde buitenaards.
Jouw liefde voor mij
Straalt uit je ogen.
Mijn liefde voor jou
Te lezen van mijn gezicht.
Onze liefde is buitenaards.
Jouw liefde voor mij
Zit in al je gebaren.
Mijn liefde voor jou
Klinkt door in mijn stem.
Onze liefde is…
Oud van dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 het stempel van moe
drukt zich als een steen
op de worstelende man
zijn armen strijden
met de wielenstoel
hij rijdt verloren rond
door eindeloze gangen
zonder enig verlangen
gepruttel rond zijn mond
-
kom maar man
dan ik zal je duwen
de benepen ruimte uit
naar de mooiste kamer
ver van de geraniumruit
-
je kent
herkent…
Wie ben ik?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Tot vervreemdens toe
weet ik me geen raad.
Wie weet welke daad
ik plegen moet?
Het is toch zo gekomen
dat ik hier nu zit
met een spierwit gezicht,
mijn ledematen beven.
Zo vervreemdend als het is,
zo mooi het zou kunnen zijn.
Als ik maar wist
hoe ik mezelf zou kunnen zijn.…
de pont
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 ik stond vandaag
op de pont naar Noord
het stormde en
de pont wiebelde
ik keek om me heen
en in de verte
zag ik een ver verleden
al die boten die hier lagen
al die mannen die hier waren
aan het roer en in de masten
uitkijkend over het IJ
dachten ze aan hun moeder
aan hun lief en aan hun dochter
wisten ze al dat ze nooit terug…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik leg het
wel eens uit
heim is een oud woord
voor thuis, lijkt op home
wee is een woord
voor pijn dus we zeggen
ik heb thuispijn
waar men in het Engels zegt
ik ben thuisziek
zoveel heimwee heb ik
maar dat heeft niet iedereen
en dat begrijp ik ook wel
zoals ik mezelf niet begrijp
waarom zou ik heimwee hebben
het is eerder…
Boomgaardgras
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 Oude vruchten zijn gedroogd
dromen bloesem aan de boom
nu mijn leeftijd wordt gedoogd
komt het weer zoals het was
in mijn jongste oude droom
op het vergeelde boomgaardgras.…
Is dit nu de dank
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
862 Is dit nu de dank.
Voor alles wat ik heb gegeven.
Voor opbouwen van het land.
En dat jullie in vrede leven.
Is dit nu de dank.
Voor alle ontberingen die ik had.
Om het voor jullie beter te maken.
Is dit waar ik in geloofde.
Is dit nu de dank.
Voor alle energie die ik gaf.
Voor het harde werken.
Het lijkt meer straf.
Is dit nu de dank…
Betrachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 ik heb betracht ze
te vangen , één voor één
hoe ik het ook probeerde
ze waren te snel
glashelder maar oh zo
klein, onvoorspelbaar
wellicht, zeker niet
minder pijnlijk
dan de keren voorheen
al leek het dit maal
zo veelbelovend
voor de zoveelste keer…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
Hoeveel kaarsen moet ik branden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 om het te overtuigen
hen te genezen van
zij die zo keihard
knokken tegen
daar de wil tot
leven overheerst
worden grenzen
stilletjes aan verlegd
nemen ze groene
monsters tot zich
in de hoop dat zij
het mores zullen leren…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…
Het hart traant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 even, nog
toch…
woorden
werden niet uitgesproken
jij weet iets
wat ik niet weet
er schuilt een onzuivere klank
een scherpte in een groet
wanneer ik je ontmoet
even, nog
och…
ik laat het niet meer toe
in mijn gedachten
teken stilte
in mijn nachten
en wacht maar af……
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.
Geen baken, geen vuurtoren
alles gedoofd met ergens een moeder
bij wie eeuwig gemis wordt…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
861 Wat is er in de storm van emoties
die in echtheid aan ons bindt
nog te vinden van de devoties
zoals in vriendschap bij een kind
jij met je materiële overvloed
in een wereld van vergane glorie
ik in mijn armoedig ondergoed
ben ik nog waardig, potjandorie
we kwamen toch allebei naakt op aard
is deze vriendschap je niets meer waard
we kunnen…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 het huis dat staat
zo men het achterlaat
in een grijs gebied
ongewassen gordijnen
is er iemand die het ziet...
een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de…
woordbewegingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 de woorden
rennen wat rond
ze zijn een soort
kinderen op een schoolplein
maar dan opeens volwassen
zeggen ze dat ze stilstaan
en denken aan de lucht
en de vallende sterren en
met Kerst een volle maan
terwijl je in het Vondelpark
aan vroeger denkt en zo lekker
ooit een zoete Zatte in het proeflokaal
met een goeie vriend
die je…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
Ik was de man
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
550 Ik was de man uit jouw gedicht
zijn imperfectie, zijn dementie
zijn handen, zijn voeten, zijn gezicht.…