1302 resultaten.
Jouw ouders zijn de mijne niet..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Met uitzicht op overlijden
gaan ze ruhrren, bijna rellen
over hun relatie met hun ouders
de kinderen nu volwassenen als
ouders, grootouders met hun verwekkers
‘oh wat hadden ze een goede of slechte band’
maar ik zeg als broer Jan Jacob
van en tegen mijn 2 broers, 5 zussen (1 is dood)
“jouw ouders zijn de mijne niet”
ik heb mijn ouders…
werelddierendag
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.321 lijkt me beter van niet,
ook ik heb doden op
mijn geweten.
tommy, de straathond
waar ik angst voor had,
zette ik zonder zever
als jongen van zeven
de euthanasiespuit
in het achterste.
de guppy's liet ik
copuleren tot het aquarium
van het onzuiver water barste
en ik de miljoenenvisjes
herleidde tot min oneindig.…
Doolhof
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.918 Ik zal doorspitten in je geweten,
en het vinden, ik hoop dat je dat inziet.
Jammer dat je zo goed liegen kon,
en me al die tijd hebt bedrogen.
Me zeggend "jij bent mijn zon",
heb je dus steeds gelogen.
Ik houd toch wel van je.…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 Ik val in het huidoplichtende, zielsvervoerende geluid
van een tragisch verliefde saxofoon die zijn warmste stem
bespeelt om het triest klinkende geweten van de sombere
piano met zijn gevoeligste melodie te verzachten.…
liefde wacht ...............
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.570 laat hen gaande
worden tot zichzelf
en ga vooral niet voor
in een als onbegaan
bestemde levensweg
laat hen groeien
veilig, tot een eigen zijn
en sta hen toe te dromen
helemaal vanuit zichzelf
laat hen stap voor stap
geloven in en bouwen aan
een basis voor hun eigen kansen
wees daarbij
als spiegel voor hun ziel
als gids voor hun geweten…
Verloren geluk
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.239 Het deed me allemaal zo zeer,
terwijl ik toch heb geweten waaraan ik begon.
Tenminste, zo heb ik altijd gedacht;
maar het bleek niet zo te zijn.
Want wat ik van ons leven samen had verwacht,
bracht al gauw niet anders dan verdriet en pijn.
Voor het geluk leek ik niet geboren.
Twee huwelijken zijn intussen stuk gelopen.…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 ja, ik heb de kruik gebroken
languit gelegen in het riet
in Rimbaud’s dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik…
BLOEMEN VOOR FLEUR BLOEMEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.586 haar nu wel roemen
doch wie van hen had medelijden met haar
Tranen van de medescholieren verschijnen
mogelijk ook wel een enkele traan van spijt
Pestkoppen nu huilend op ‘t schoolplein en
nu zien, ik pestte haar dood die lieve meid
Hoe jammer dat vaak even ogen opengaan
als ze met ‘t gevolg worden geconfronteerd
Dat men dàn pas bij ’t geweten…
Polderluchtkastelen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
506 makkelijk praten bovendien
De stilte sliep nog op haar rechterzij
Wij denken niet maar zien wel duizend dingen
De kolderbolder rolt van oor tot oor
Wij horen wel maar luisteren niet meer
Versterkt in schedel gaat silence teloor
Van engelen die in gebeden zingen
Wij denken niet maar horen zonder stem
Van 't water van een zuiver rein geweten…
Rebellerende Discipline
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 orde
Achter je verschijnt een woedende horde
Alle mensen die je eens naar eigenzeggen iets hebt misdaan
In je hoofd is hun beeld van jou ontstaan
Onherstelbaar in je ogen
Krabbel je ooit weer op het drogen
Tijdloos tegen zelfs je zelf gelogen
In je spiegelbeeld vind je geen mededogen
Je bent een rebel van begin tot eind
Echter het geweten…
Waarom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.246 Terwijl zijn doel is om te moorden
krijgt niemand last van z'n geweten.
Waarom is de veiligheid van 'n vrouw
nog verre van een gemeen goed
en kan zij zelfs onder haar eigen dak
niet voor verkrachters worden behoed.
Er zijn mensen die het antwoord zoeken
op deze tegenstellingen en vragen.…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 "Mens en mind" wordt niet gespaard, in een burgelijke visie
dat kat en kot door de buurtpreventie veilig wordt bewaakt
en verder snijdt tot het bot en het geweten wordt geraakt?…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.
Is geruis van vleug’len gelijk ‘t ruizen van een bladerdek
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen.…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Gelijk de lentezon na wintertijden
heel de aard vervult met warmte, licht en gloed,
zo wekt de liefde mij uit smart en lijden
en met haar keert weer de oude levens-moed.
0 wereld, lang en droef heb ik geweten
hoe doods en leeg gij zonder liefde zijt
maar de oude beelden zijn verbleekt, vergeten
en om mij heen is 't blijde werklijkheid.…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Ik weet niet wat groter is, het verlangen
of het stille vergeten die vooruitsnelden
aan een gedroomde kus maar doofde
zonder het zelf te hebben geweten.
Als de verwachte boodschap in een fles
voorbijdrijft gevuld met blank papier,
de echo’s beginnen rond te zingen
komen brokken toekomst in het vizier.…
Hebzucht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
840 schoot tekort
Jij wilde meer
Je ging weg
Op zoek naar beter
Op jacht naar alles
Jouw geluk
Je kwam langs
Als een tornado
Zo kort en heftig
Fel en vurig
En na afloop
Weer verdwenen
Vernietigend
Alles stuk
Heb je bereikt
Wat je ooit wilde
Wil ik soms weten
Vraag ik mij af
Ben je beloond
Of valt het tegen
Is er berouw
In jouw geweten…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 geluk
in vele wandelingen bovendien
waar ook gaand of staand
volgde kwispelstaartend jij
veilig schaduw en oor biedend
aan de zorgen om en voor elkaar
-----
kareltje lief
doei, dag en tot ziens
wij zullen je missen
maar jou vergeten
dat kunnen we niet
het wonder van de vriendschap
die jij ons al die jaren gaf
rust nu in ons geweten…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 zittend achter het glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt
niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat
terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond…
Even stil zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
616 medemens
hoe ver kun je gaan
wat is in deze ieders wens
Die moedige strijders
zij hadden geen keus meer
zij moesten hun leven geven
en dat deed onbeschrijflijk zeer
is het teveel gevraagd, tegen je principes
twee minuten per jaar samen stil te zijn
om hen te bedanken en te gedenken
dat wij in vrijheid kunnen leven zonder die pijn
Zij die hier geen geweten…
Over de jaren heen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 omdat de hand van de ouder
nog steeds soms, ook wel onbewust
de koude afstand moet vereren
de tijd waarin hij thans verkeert
schreeuwt nog steeds om waardering
die in het oude voorheen
nimmer openlijk is getoond
nimmer is aangeleerd
zelfs vaak nu nog als kinderlijk
wordt weggehoond
of dat hij nog steeds het gelijk
van het duistere geweten…
Beeldbuisopera
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
747 Let op en láát dat sms-verkeer
Want bruin steekt weer
de kop op, keer op keer
Denk aan Erasmus - was
u die vergeten,
Met uw geheugen en uw "schoon" geweten
Dat 'blanken eerst' denkt,
net als extremisten
Gezwel van binnenuit - neofascisten
Let op en láát dat sms-verkeer
Want bruin steekt weer
de kop op, keer op keer
't Is…
requiem
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.980 harde wind
mijn lichaam doet verlangen
naar de luwte van een duin
en de kalmte van jouw stem
verdrink ik in mijn tranen
die glimmen op mijn wangen
voel ik mij langzaam zakken
nu ik niet langer zwem
terwijl de koude zee
mijn woorden doet vergeten
die ik je ooit eens zei
of minstens één maal dacht
laat jij mij zachtjes los
omdat je hebt geweten…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Met hun geweten op slot trekken ze van leer,
jonge mannen nog, maar tot alles toe bereid.
En hun leiders knikken volgevreten maar tevreden,
spreken hun blijdschap uit op radio en op de tv.
Blind en doof voor hoe er werkelijk is geleden,
zij zitten er, ver .. heel ver weg .., niet mee.…
dan bel jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.989 Elk verdriet nog eens gekoesterd,
elk verlies opnieuw beleefd
Bij alle pakken neergezeten,
de namen met pijn er op gekleefd
Me dagenlang zo klein geweten,
bij elk angstje weer gebeefd
Dan bel jij aan, het zwart verwoestend,
en roept: kom op, je leeft!…
zo goed
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
3.676 Elk verdriet nog eens gekoesterd,
elk verlies opnieuw beleefd
Bij alle pakken neergezeten,
de namen met pijn er op gekleefd
Me dagenlang zo klein geweten,
bij elk angstje weer gebeefd
Dan bel jij aan, het zwart verwoestend,
en je roept: kom op, je leeft!…
kind van de nacht
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
3.000 kind van de nacht
waarom ben je zo stil
sluip je eenzaam door de straten
door god en iedereen verlaten
geweten sussend in je verdriet
dat je altijd draagt en niemand die het ziet
hoe je wegteert van binnen
niet wetend hoe opnieuw te beginnen
kind van de nacht
waarom ben je zo stil
gevallen vervallen
het is je om het even
zolang…
Beste vader.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.066 Ik heb nooit geweten wat je toen dacht.
De dag dat je me niet meer thuis bracht.
Volgens iedereen was je erg stoer...
Maar echt pa mij boeit het geen ene moer.
Door jou heb ik nooit echt een vader gehad.
Ondanks ik heel veel vaderfiguren bezat.
Nog steeds voel ik een leegte die ik niet kan vullen.
Het fijne gevoel als taartjes opsmullen.…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 ze droeg geen sjaal
het zonlicht
bespeelde
haar donkere haren
ze strekte haar blote armen
om de verwarde bos haar
los te laten vallen
krullen dansten in de wind
heel stil stond ze nu
roerloos
haar handen gevouwen
als in een smekende bede
aan de schepper van het heelal
of was ze aan het dromen
hij wist het niet
maar suste zijn geweten…
Kinderen van Amstetten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
839 Wat is normaal…ooit in een grijs
verleden heeft ze het geweten.
Ze hoort het meisje huilen…Ze voelt
álles en niets voor dit kind
Ze is haar moeder en tegelijk haar zus
Haar vader, tegelijk haar opa
Hoe moeten ze verder leven? Ze vraagt
het zonder woorden aan de vrouw
in de spiegel.…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Deze wereld is niet meer dan een schakel in een eindeloze keten,
een speelplaats, een toneel: speler en toeschouwer zijn wij tegelijk,
balancerend tussen liefde en ego, oerdrift en geweten,
bannelingen uit de hemel, engelen in wording in 't materiële rijk.
Trede voor trede klimmen wij naar de hemel op, ons hoogste doel.…