2413 resultaten.
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…
zoek de fouten
gedicht
4.1 met 68 stemmen
21.170 (Groot Dictee der Nederlandse taal 2002)
het valt voor reizigers beslist niet mee
ze worden vaak sans gêne overvallen
door passagiers die met bravoure brallen
zij gsm’en luid in de coupé
en ook ascetische klavecinisten
worden door riedels rauwelijks gestoord
laatst is een herrieschopper haast vermoord
door stilte eisende avant-gardisten…
Liefste
netgedicht
3.6 met 427 stemmen
47.591 Het kan haast niet dat ik
die nooit van tederheden blijk kon geven
met zoveel liefde van je heb gehouden.
Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.…
Vermomming
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.190 zijn haar
Onverstaanbaar
Soms chaotisch
Onaantrekkelijk dat staat vast
Zocht naar warmte
En gezelschap
Vond de vriendin die bij hem past
Ongelofelijk
Toch begrijpelijk
Heeft intenties
Weet niet hoe
Komt lomp over
Heeft geen houding
Komt ook nergens echt aan toe
Soms wat eenzaam
Ongelukkig
Vind zichzelf nog ietwat dik
Het is dan haast…
Vandaag
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
997 vaders gang is moe en traag
Ik sla hem gade door de ramen
Hij blijft zich voor emoties schamen
Zodat ik ook zijn tranen draag
Zijn lijf een hulpeloze vraag
Loopt hij langs heggen vol met bramen
Leidt nieuwe ranken weer te samen
En bindt de trossen aan de haag
Hij voelt dat naar hem wordt gekeken
Als hij mij ziet achter het glas
Komt hij haast…
Kerst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
3.079 De klokken klinken luider
’t is druk in de nachtelijke mis
haast voelbaar, onwerkelijk dichtbij
terwijl het onbereikbaar lang geleden is…
Zeventien
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.904 Dat waren mooie dingen
waarvoor ik haast bezweek.
Ik wilde alles zuiver,
warme handen en een zoen.
In mijn allermooiste dromen
wil ik het ooit nog overdoen.…
De zon
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.611 Voelt het leven als een feest
De zon weerkaats in je blonde haar
Je bent zo mooi, met dat licht in je haar
Dat je bij me bent
Kan ik haast niet geloven
Je liefde was voor mij vervlogen
Nu zit je hier aan mijn zijde
Ik kan wel dansen in de zon
Het geluk, stroomt door mijn aderen heen
Je pakt me hand, laat niet meer los
Wil je nooit meer…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ik
water maar het ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder
helder werd door het
vertroebelen met emoties
pas na een lange
dag vol stress en haast…
Feest des levens
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
4.449 Ik voel me op dit feestje
als een opgeprikt plakje
uitgedroogde leverworst
Op dit stokje vergezeld
door een ook niet meer zo fris
driehoekig stukje augurk
Om ons heen
op dit zilveren blad
en -feest
meer stellen zoals wij
een blokje oude jonge
haast oranje Gouda kaas
met als diens levensgezel
een halve rimpelige
gelig-uitgeslagen…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.
In de doorgonsde donkerheid
Van 't honinggeurende prieel
Is 't zoet te toeven voor de dromer,
Die van het leven niets meer beidt,
Maar voelt zijn wezen rijpe' als heel
De wereld in de milde zomer.…
Alle tijd van de wereld
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.122 Nooit moet ik opschieten,
nooit het ik haast.
Geen klok die mij wekt.
Want het is ergens in de wereld
toch wel vroeg.
Al die mensen lach ik uit,
die denken dat ze te laat komen.
Tussen al dat gehaaste volk,
wandel ik rustig.
Op weg naar een plek in de wereld
waar het nog vroeg is.…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie haar zware zwarte kop drijven
op de grijswitte nevelzee
ik zie haar grote glanzende ogen
droevig, haast meewarig, naar mij staren.
Ik zie de wollige gerafelde oren
en de nat glanzende zwarte neus
ik zie de flauwe bolling van haar rug
als een donker eiland boven de lage mist.…
Ankerplaatsen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 zijn gehoord
de toon verbindt
onderliggende
gevoelens die
langzaam aan
komen drijven
uit ankerplaatsen
in stilstaand water
ver van de geul
waar gisteren en
vandaag nog kolken
met de vaart van
het wereldnieuws
en de regio’s
nog op de hielen
wij vissen niet
maar dobberen
leggen ongekende
essenties bloot
zonder die boot
in haast…
Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Clara kwam langs
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgestrooid
in de verstuurde brief
die wij vandaag ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd
de schemering haast donkert
dan licht er aan de kant
één vonk, een niet-verwachte
zo tussen…
ACHTERLIJK
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.329 Dat boerenvolk hier heeft een schaduwzijde,
hun kippen, nou daar kraait dus wél een haan naar,
om vijf uur ’s ochtends, ’t is haast onbestaanbaar
en dan gaat men luidruchtig tractorrijden.
Ze halen melk uit koeien, ze zijn gek,
bij Albert Heijn staat dat gewoon in ’t rek !…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Ze droeg een wollen muts.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Zo fietste ze langs hagen en door mistige velden
haast in trance hervond ze haar cadans
Zo heerste ze en wekte mijn verlangen,
ze wist me steeds te vinden waar ik me ook verschans.
Wanneer ik slapeloos te bed lig
en aan haar mooie, rooie haren denk
dan broeit in mij een scherpe pijn.…
Hemel zonder geloven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ik heb ze gezien
de mensen van hiernaast
had niet eens in de gaten
dat we gewoon konden praten
was verbaasd over de
uitstraling die zij hadden
het warme directe contact
dat ik in hun blikken zag
er was niets zweverigs
of vreemd buitenaards
maar meer geruststellend
gemoedelijk en zonder haast
zij leefden in een
geestelijk concept…
Dochters
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 En ik besef het nu ook pas echt,
onze dochters zijn volwassen, haast niet te geloven.
Taak volbracht!…
Ook in je stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 je scherpte aan
het glad en rond
bleef steeds meer staan
ook in je stem
liet jij de hoge
tonen iets meer vrij
je gebaarde sneller
in vaak ongedurig zijn
jouw haast voelde niet fijn
tot jij mij sneed
met je onzekerheid
wij waren samen kwijt
toch zijn wij
teruggegaan op zoek
naar waar het is ontstaan
de omslag waarin rust
door…
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken zelfs de
banken zaten zacht
omdat kaatsende
kanten de akoestiek
teveel zou haasten…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
Nachtbezoek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.401 Wij spraken over tijd en plaats,
wie er bij zouden zijn, zij knikte;
er was geen haast mee, zei ze kalm,
wij vonden een uur dat het schikte.
Wat wij zijn overeengekomen
vergat ik nog in diezelfde nacht,
ik wacht op haar; ik hoop dat zij
geen schim was in mijn dromen.…
aha
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
950 een dame welt een erudiet verhaal
in zinnen met de zwaarte van decreten
ze roemt zijn bundel voor de zogeheten
lichtcryptische benadering van taal
vervolgens wordt zijn schrijfkunst uitgemeten
door critici in termen: magistraal,
vernieuwend, vol mystiek en haast sacraal
hij krijgt het keurmerk ‘kroonprins der poëten’
de dichter hoort het…
Herinneringen aan een liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
717 Het kan haast niet dat ik
die nooit van tederheden blijk kon geven
met zoveel liefde van je heb gehouden.
Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Met kalmte van een nuttig mens
keek ik naar wolken en vertrapte haast
de stralend blauwe pol, de ereprijs
waar je die niet vermoedt, tegen
het stenen trapje aan de voet
van een nog kale winderige dijk.
Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.…
olifantje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.953 slechts twee maanden oud
heeft een thaise baby
mijn passie ontwaakt
door reukzin geleid
gleed zijn slurf
ondeugend speels
mijn broekzak in
zijn slurf raakte mij aan
een werkborstel scrubde mijn arm
heel teder, haast een omhelzing
in enkele seconden
een banaan ontvoert
snel mijn hart beroert
hij waggelde rap voort
haalde zijn…
Zzzzzoep
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
853 ik loop met honger langs de kast
begerig zijn mijn blikken
daar ... die voorste op de rij
ja, die past perfect bij mij
dan kleed ik haar langzaam uit
stevig is ze, Rubens-rond
haast de ideale bruid
ik verwarm haar
roer haar ziel
tot zij bijna koken gaat
en ik lust haar graag
als de lusten zijn gestild
(de liefde ging weer door de…