2435 resultaten.
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 In een stille, haast heilige nacht
wordt het landschap in wit gehuld
onder een zware asgrauwe lucht
ontwaakt verbaasd het stille gehucht
en wordt een winterdroom vervuld
geruisloos, zonder enig gerucht.
Verwondering en bewondering
kindergejoel en klappertanden
op een maagdelijk wit tapijt.…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.
De veelheid der tijden is hier gelegeerd,
samengesmolten zielen bezegeld en ongedeerd…
Kom
gedicht
3.7 met 21 stemmen
10.036 Stenen hebben een hart van brand.
De tweede regel is verdampt
in wind zo hard dat ik in elke hand
een steen moet dragen
staand op de kraterrand.
De eerste regel ging verloren
in mist boven de weg, rook-
slinger door het land.
Vuurslag, geweld van vallen.
Ontelbaar maal toeval, gestapeld
wegwijzer naar meer, verder, altijd
dezelfde afval…
Mijn landje met regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 De zon gloeiend
Maar toch koud
Waar ben je nou?
In Italië kunnen ze mij niet vinden
In Lapland is het veel te koud
Mijn landje met regen
Mijn tweevaste benen
Zweven langs de lucht
Op zoek naar mooi natuur
Kijken, kijken naar de regenboog
En regen spettert zacht langs mij heen
Mijn tenen gebogen mij mond stijf op elkaar
De zon…
Ontsluiting
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
959 Ze bliezen het stuk bos weg
alsof dat zomaar mocht
De bomen liggen nu in een rij
klaar om plank te worden
daar even om de bocht…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 Terwijl in het eiwit zand kinderen alweer grijpgraag
kuilen graven en huilen om de hitte
en hun rode moeders zich openleggen
en de zon een hete man tussen hun dijen plant
komt de dag kentaurisch snuivend nog druipnat
het spierwit borsthaar glinsterend tevoorschijn
uit het water voert luidkeels nieuwe vogels aan
en fluit naar de verspreid spelende…
En de boer, hij schiep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
571 op z’n Mondriaans
vullen tulpen de vlakken
tussen voren en zilversporen
zon en zegen zaaien het land
dat bol staat van de kleuren
ik weet het zeker
geen schildering is mooier
dan dit werk van boerenhand…
Gewoon gras
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 Een waas van dauw
met schaduw kou
bedekt het groene gras
de zon kan hier
niet omheen draaien
de aarde wil hier
niet stil blijven staan
met dit groen kan
het alle kanten opgaan
als de lucht is vervuld
met engelen geduld
kruipt de zon je voelt
aan alles dat zij
terrein heeft veroverd
dan wordt de natte
grasmat betoverd
in een veld…
Ode aan Haspengouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
575 Kapelletjes, hoeven en kastelen,
het landschap gaat nooit vervelen.
Ik ben zo fier als een pauw
op de gulle en contente mensen
die elkaar al het goede wensen.
Immer blijf ik trouw
aan mijn gastvrije Haspengouw.…
Salland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
495 IJsseldame toont zich loom
onder frisse lentezon
het pontje van Olst
zet auto's en fietsers over
op de dijk wordt getrapt
door vrolijke mensen
witte routeblaadjes zwaaien
het wielgedraai gaat door
bomen , molens en vogels
tot verdroomde horizon…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 Doorgaans verschijnen ze samen in beeld
maar het luchtige raakt op.. verlangt stilte.
De regen mild en haar verzachtende werking,
zoals nu wanneer de glans weer op de ramen
is verschenen en de verkeersdrukke straten
voor even wat minder grauw.
De stedelijke grenzen verwateren,
verdwijnen uit het zicht, door planologen
in het groen uitgeslagen…
eens zal de Betuwe in bloei weer staan
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.013 mijn moeder zong dat lied
ik weet het nog van vroeger
zoiets vergeet je niet
terwijl ik hier geniet
van het weidse vergezicht
de omgeploegde velden
het taluud met wilde bloemen
de koeien in de wei
moet ik daar weer aan denken
echt ik voel me blij
mijn blik is op het water gericht
het water van de Lek en de Linge
rijdend over de dijk…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 zittend aan de kant van het meer
turend over het weidse water
is het heerlijk genieten
een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
TOSCANE...onvergeten streek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
684 Het zijn
de kleuren
van het wonen
het oker en het blozend rood
Het is
de geur
van versgebakken brood
en pizza uit een hete oven
Het zijn
de kruiden
aan berm
kant van holle wegen
Het zijn
de bomen in bloei
in glooiing,op hoogte
bij malse regen
Het maakt
me verwonderd
en verlegen
in deze onvergeten streek.…
Korenveld met bloemen.
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.153 Een korenveld
versiert met korenbloemen
Prachtig blauw!
Het veld kleurt
als goud in de zon....
Ik sta aan de rand
en kijk ernaar....
Pak m'n camera
en kan het niet laten,
van die sfeer
een foto te maken.
Ik blijf nog even staan,
om daarna weer
verder te gaan.....…
't stoft
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
706 langzaam wordt
het boerenpad
weer zichtbaar
na het neerdwarrelen
van opgewaaid
in de verte
stoft een John Deere
met haspel en al
op zoek naar water
zuchtende akkers wachten droogkeels…
Prélude
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 een nieuwe dag begint
het licht is nu zacht
alles is nog verstild
blauwgrijs, ginds in de verte
een silhouet van geboomte
langzaam aan roert zich leven
een vogel zingt een lied
zomerrozen geuren
de zon wint aan kracht…
Wolkenlucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 De hemel zo blauw nog op dit tijdstip
met witte wolken als schaapjes in de lucht
dit lijkt wel het begin van een 19e eeuws gedicht,
maar ik verzeker u dat het nu is, 2010, midden juli.
Ik kan wel juichen en waarom nu plots dat ik het zie
en niet veel vaker, ja, soms zijn de beslommeringen
van een mens van dien aard dat je niet let op andere…
vochtgebrek-haiku
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
737 drainagepijpen
hangen werkloos aan de kant
klaar voor opname…
beproeving van natuurlijke schoonheid
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
668 in de ondoordringbare ochtend mist
waarin het dauwen van de regen
overschaduwd wordt door de stralen
van de zon die zich bevind aan de horizon
zonnebloemen zo mooi en groot in het
pure beleven is dit schilderswerkje een
nostalgische en romantische associatie
met landelijke en romantische tafereeltjes
het juweeltje van deze prachtige natuur…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd…
Waar is mijn dorp gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Waar is mijn dorp gebleven
Mijn lief, verdwenen
In stenen
Waar ben je gebleven
Met je kanalen, heide en venen
In de vooruitgang voorgoed verdwenen
Of ben ik niet jou maar jij mij verloren
Stilstaand uit het zicht verdwenen
Achterblijvend in het verleden
In stilstand alles verloren…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 De lucht verzwart en smijt zijn water
in striemen tot de aarde zwelt
stromen gorgelen dan tot beken
en water vlucht voor dat geweld.
De boom verbleekt en bloedt zijn bla'ren
heft nog wanhopig op zijn kruin
met zijn gekromde vingers schril geheven
maar bliksem klieft hem toch tot puin.
Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
tanka
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
510 Wandelschoenen staan
quasi achteloos in rust
voor een oude muur.
Nat en vol modder wachten
zij op wat straks komen gaat.…
Waddenstrand
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
731 We zagen de zon
hoe die wegzonk in de zee
toen keken we naar elkaar
en begrepen het
nu spreken zou dit moment
voor altijd bederven…