6043 resultaten.
Rode keel
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
680 geëtste lijnen
vervagen in
loodgrijze randen
van verloren tekens
die scherp snijden
in een voortgezette
levensschaduw
uit ogen
schreeuwt de angst
om het maagdelijk zaad
dat zonder een later
zich uitspreidt over lippen
van verloren strijd
waar schaamte loopt
langs het kwaad
van onuitwisbaar lijden…
Hypochondriasus, zou ik het hebben, denk je?
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.131 Een knobbel of een bobbel
Een scheut of felle steek
Zie ik ook niet wat bleek?
Hoesten doe ik ook al een tijdje
‘Voel jij je niet goed, meisje?’,
Zei een collega van de week
Ik ben ook zo moe en sleep me voort
Zeg, heb je het niet gehoord?
Marietje, je weet wel, die uit Lommel
Op een dag voelde ze ook zo’n bobbel
Binnen drie weken…
Luiaard
gedicht
3.9 met 72 stemmen
13.996 Nu ben ik een ander dier: denk ik
een luiaard, hangend aan de takken
van de levensboom.
Ik ben zo traag
dat ik onzichtbaar ben.
Tenminste,
zo moet het zijn.…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
Flarden van weleer
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.543 Alles wat ooit realiteit was
zit verborgen achter het nu
waar het onbewuste heerst
met zijn eigen drijfveren
Gerafelde herinneringen
spoken door het hoofd
verleden tot flarden vervaagd
Ik ben een kind van al mijn weleer
maar wat weet ik niet van mezelf
wat ik eigenlijk zou moeten weten…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
één leven
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.551 kijk naar mijn handen
en zie hoe de nacht
zich verzamelt in’t
woordgestamel
van de wind
naamloos gegil
op warme monden
zo zwierven wij
samen vreemd
vingers jaagden
stormen naar
zich toe en werden
in sneeuw
begraven
kijk naar mijn handen
en zie wie ik ben
in de voetstappen
van beenloos bewegen…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
Geestelijk gehandicapt
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.406 Bas
Wit gezichtje,
Ogen met een lichtje.
Giechelglimlach en hartje van goud,
Al tien jaar lang vijf jaar oud.
Uitschuifbare ledematen,
Geen zinnen die je kan praten.
Ribben allemaal te tellen,
Jouw gedachtes wil ik me voorstellen.
Welke woorden zou je nemen,
Welke zinnen zou je claimen.
Wat gaat er achter je ogen om,
wat is jouw…
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 alwaar de aarde vliedt
in de glooiende einder
en de schaduw licht kaatst
tegen het maagdelijk struisriet
daar roept zij mij nader
een fee in blauw gehuld
kom, lijken haar lippen te zeggen
ik, ja ik, ben met jou verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 laat me niet dromen
over ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
zielsgebaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
652 het overkwam mij
dacht ik zomaar
of was het
dat ik het hoopte:
een wijselijk
zielsgebaar
momenten
je kent ze wel
waarop leven
even voelt
als beleven
waarmee geluk
wordt bedoeld
en grijs denken
in ledigheid
gaat zweven
een helderheid
schiep plots
een zicht
mijn ego verschoof
teneinde was ik
op begrip gericht…
Geen bloem of vrucht
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
763 steeds wanneer ik gebukt ga
onder de afgestorven boom
zie ik die struik
ooit droeg ze
vruchten
nu liggen er alleen maar
bladeren
die krampachtig
het onkruid
bedwingen
met stuiptrekkende
trillingen
op de vlakke grond
breekt
het beloofde land
en snoeit
ruw
met wilde uithalen
de brandende wraak
uit ieder slagend uur
dat…
het rijgen in stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
616 wanneer al veel is gezegd
en de avond valt na jaren
wat voeg ik dan nog toe
om toekomst te vergaren
het heden te vullen
dan wel het verleden
te verklaren
het blijft dan vaak
afwachten in zwijgen
en als passief de stiltes
aan elkander te rijgen…
Aanwezig
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.004 alle schreden zijn versteend
en toch vind je me steeds weer
ineengedoken onder tafel
wanneer je droge, koude mond
het niet meer alleen kon halen
je armen zo geluidloos zwaar
toen ik ging schuilen
achter naakte wind
en nauwelijks beslagen ramen
vele volle manen hebben
mijn schaduw zwijgend beweend
want ik hoor nog elke stap…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Raar
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
646 verleden is niet voorbij
het ligt in het heden
je vindt het in jou en mij
instinct uit de hersenstam
dat van de reptielen kwam
behoed de schreden
vleit zich tegen emotie
kust gevoelens in devotie
verwarmt de stam
begrijpen is zwaar
en verklaring onwaar
beter woorden vermeden
gevoelig ondergaan
betoverend aftasten
mensenkern blijft…
Veiligheid verzacht
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
688 het hart is de magneet
die hersens samenbindt
en zenuwstelsel staaft
beenderen van staal
harde kern van het lijf
in het betonnen omhulsel
de harde huls schraagt
gevoelens flitsen heen en weer
gedachten ordenen niet meer
slechts langzaam komt
de spirit van de wil
vrij uit hardend beton
vormt stevige ideeen
over de zin van lijf…
over leven
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.164 toen hoorde zij en viel in twee uiteen
de een liep weg en stierf
daar woei de wind doorheen
de ander bleef met opwindmechaniek
danste als ze dansen moest
lachte, liep
leefde, sliep
nu vele jaren later
zoekt zij naar haar, die stierf
maar vindt haar niet
want langzaam is zij teruggekomen
zwerft bloedeloos, ergens rond haar hart
wachtend…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…
Feed back
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 Ik ken mijzelve nauwelijks niet
Wie wil uit mijn gedichten
Mijn karaktertrekken lichten
Of wat hij nog meer van me ziet
Wie heeft de moed mij eerlijk te verkonden
Aan welke aardse regels ik mij voel gebonden
Ook al besef ik dat zelve zelden niet
Maar springt het er waarlijk uit
Het raadsel is verborgen in mijn gedichten
Wie kan mij het…
Dag na dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
752 ik denk
aan die deur
telkens dezelfde deur
en aan jouw hand
die koele stilte over drempels draagt
in elk nalatend sterfgebaar
ik kijk
naar je oordeel
en de tien geboden
je ontneemt mijn blik
en bewaart de wind
beseft niet
dat de tocht, ook
doorheen het venster,
mijn borst omklemt
en dat die deur
door vloed bezwijkt…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Meer dan woorden
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
690 in jou vergaat mijn leven
maar ondanks mijn ziel
ben ik ook vrouw
en een rivier bij zon of regen
waarin sterren vallen
onbewust
geef me een naam
schreeuw de dichter
door me heen
in iedere morgen of
in de avondval
maar vertel me
wanneer de woorden
zijn gelezen
dat ik meer ben
dan een kreet
meer dan het lied…
Dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
868 Voeten lopen in schoenen van rood leer,
maar vind ik mijn kindervoeten weer?
Ik weet me verloren in dit beeld van gisteren
en durf niet verder denken dan dit nu...
Wie kent mij echt, durft mij vertellen
wat ik weet en toch niet helder krijg?
Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 bevroren in het beeld
vermijdt de tong de woorden
die in een verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Wat loopt er volk in al die straten
op deze mooie zomerdag;
elk heeft zijn wensen en zijn woorden,
ziet hier of daar iets wat hem trekt,
wat hem belooft geluk te brengen,
vervulling van een stille nood...
Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,…
een dichter in de herfst
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 ik sprak mijzelf toe
een innerlijk gefluister
mijn woorden werden al gevoeld
eer zij werden gesproken
zij bleven in het duister
mijn woorden waren nog niet koud
of ze waren reeds gestorven
in ontluisterende schoonheid
vliedend naar het engelenwoud
woorden, woorden
het scheppend sterven
kruipend over de regenboog
na mij door anderen…
morgen, ja dan, morgen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
751 er lopen lijnen
over je gezicht
verbleekt
in scherven gevallen
onder de laatste
laagjes zon
die je achter
een glazen raam
met geraniums ervoor
verzon
de herfst plakt
aan jouw vel
je ritselt
als karton…