8650 resultaten.
Ontvreemd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 Jij hebt me uit
Mezelf ontvreemd,
Me als gedroomde prins
Op het witte paard
Meegenomen op weg
Naar beloftenland…
Nog bloeiend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
795 het grijze veld
had weer een bloem
nog bloeiend
zonder steel
grijs werd
wit en zwart
de bloem
was dus teveel…
wuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 onwezenlijk stil
jouw lichaam
in deze witte ruimte
je ziel vloog naar de nok
van de hemel
wuifde iemand haar uit?…
Wraak
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
606 O zee van bittere wraak
witte haai door de
demonen aangeraakt
zwemmend zwaard
van de dodenboom…
Kerststol
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
641 Ik mis de kerststol, maar
hij mist ons niet
hij voelt zich niet eenzaam
alleen en verlaten
hij hoeft niet te dromen
van een witte kerst…
Versje zonder titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Kleine schoentjes, wit
een onbetreden pad
een nooit geroepen naam
een wiegelied dat niemand hoort…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 Jij bent mijn engel
Jij bent een gift uit de hemel
Jij bent een engel,
Met mooie, grote, witte vleugels
Waar ik me onder verschuilen kan
Jij bent mijn engel
voor in de eeuwigheid
Maar als je zoveel van me houdt
zal je me moeten loslaten
Dan krijg ik ook witte vleugels
Laat me gaan voor even
Laat me vliegen, zoals
ik nog nooit heb gedaan…
De eindeloze sneeuw
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
850 Want de wereld is weer wit,
het sneeuwt weer volop als een lieve lust
en menigeen kijkend naar buiten zucht:
wanneer houdt het eens op?…
WINTERMUGGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.139 De wintermuggen zijn
aan 't dansen, ommentomme,
zo wit als muldersmeel,
zo wit als molkenblomme.
Ze varen hoge, in 't vloe;
ze dalen diepe, in de ebbe;
ze weven, heen en weer,
hun witte winterwebbe.
Hun winterwebbe zal,
dat lijnwaad zonder vlekken,
de zuiverlijke schoot
van moeder Aarde dekken.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.
En onder elke witte deken
schuilt iets dat bijna nooit verdwijnt:
gemis dat meteen de stilte breekt...…
Pijn van het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.222 De horizon vervaagt de dreiging
op de woeste zee van gezichten
het bespringt mij
en beklemt mij
de noeste tree naar de gerichten
over het gelaat dat voorbij ging
Steeds als ik bijna kolkend omkom
doemt daar het laatste silhouet
van schuimend wit
en schamper wit
het vers opengevouwen bankbiljet
betaalt mijn geknakte ouderdom
Martelend…
adieu maarten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.017 ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
Bloemen op je kist
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.214 De witte rozen op je kist
deden denken aan eerdere uren,
voor elk levensjaar gaf jij een roos,
waarmee je liefde wilde sturen.
De witte tulpen op je kist,
deden denken aan al die dagen,
dat je er voor iedereen was,
zonder opmerkingen of vragen.…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
tintelingen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
776 daar zingt een hoge es
gekromd door jaren wind
boven op een bloemenlint
en langs de landweg
in een geur van peper
bloeit een lijsterbes
de witte dovenetel loert
pisnijdig naar het geel
van boter- en van paardenbloem
kijk hoe langs het ovenbuur
wit en lila de seringen
welriekend naar je ogen dingen
een liedje om te zingen
een ruiker…
vlaschaard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 je blauw en wit mij boeit.…
Tedere sneeuwvlokjes
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
586 Het vroege ochtend zonlicht
verbleekt door al het stralende wit en
de prachtige blauwe hemel.
Vandaag zie je overal spelende en
lachende gezichten bloeien als zomerbloemen
op het flonkerende wit.
Het zonlicht hoor ik luid zeggen:
“ja, bloeien jullie nog maar ‘n tijdje”.…
Holland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Ik was nooit echt je kameraad
tenminste niet op zondag
jou club is rood
met wit
die van mij niet
mijn club
is roodwit
ook zo iets
in een ander land
geen vijand
hief de hand
een Hollander
schreeuwt
spuugt
en kankert
en eet haring
Je club wit
rood
en andersom
slim
dom
waar ging het ook alweer
om
en we zingen
springen…
vakantie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Alleen maar zijn
alleen maar nu
en zie wat vage witte rafelstrepen
op eindeloos blauw
en zucht
van rust en welbehagen.…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het schrille is berucht.
Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
Oneindigheid
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
474 In sprookjes van winters wit
In kleuren van zomers groen
In al haar oneindigheid…
Leven?
netgedicht
4.4 met 55 stemmen
4.522 Eenzaam zit ik hier
In een donkere kamer
Verlicht door het wit
Van mijn scherm…
Ik typ, ik typ, ik typ……
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Zo kwamen zij aan bij een wit gebouw;
de avond vluchtte door de witte deuren
witte gangen in waar het toch donker bleef
en schuin over een kamer stond een raam
waarin het buitenlicht steeds heller scheen
naarmate donkerte hém voorstroomde, hém lostrok
uit dat licht, die fluisterende kamer in.
---------------------------------------
uit: '…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Alsof het je laatste dag is
Druk je poedelnaakt, verkleumd
Een engel, in decembers witte deken
Verkleurt je huid, rood
En knijpt de kou je longen dicht
Als een eendagsvlieg
Koester je elke tinteling op je huid
Gaat geen seconde aan je voorbij
Terwijl je afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 Orange Grove de terugkerende dief
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap
flarden van gospels en geschreeuw
vermengen zich tot een gekmakend lawaai
De kompanen de sinaasappelbomen
zon beeld en geluid gaan hun eigen gang
heen en weer voor en achteruit van
zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de…
Beschadigde bloedbanen.
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.726 Rood en wit
ze vechten door
plaatsen mij
op een dood spoor.
Stil en gelaten
geef ik mij gewonnen
deze tweestrijd
oneerlijk begonnen.…
*aangenaam*
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.199 Daar zit ik dan,
in een lege straat,
zo vrij als het maar kan,
gekleed in een wit gewaad...!…
al het groen is van ons
gedicht
3.3 met 48 stemmen
22.463 Daar gaat het witte paard, ervandoor...
met wapperende manen,
ruim baan!
Al het groen is van ons.
-------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Doodstil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Soms springt er iets wit op,
maakt afdrukken in zijn hoofd,
rent rond in gekwelde gedachten.
Er tikt iets achter een witte muur
een lichtpuntje vlamt op.…