8156 resultaten.
Europees schuldgevoel (tanka)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
773 De holocaust is
afbetaald met de staat Israël
en Palestijns leed
dat moet de denkende mens
inmiddels toch wel inzien…
Monnik in Birma
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
485 eenzaam en alleen
gekooide mens
gebonden aan handen en voeten
vechtend voor de vrijheid
mond gesnoerd…
Boycot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
826 Een boycot is een streven
wat geen mens na
zou moeten willen leven,
maar soms is een leven
geen streven, als er geen
boycot is om na te leven.…
Gestrand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 het zijn slechts de meeuwen
aan een stille waterkant
geen mens, geen voetstap in het zand
we zijn gestrand
in een onbekend land…
Liefde
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.022 een mens zoekt
zijn eigen lijden
van nature
als het ware
immers
hoe anders kan hij
zijn zucht naar
liefde verklaren…
Lening
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
407 de mens leeft
in geleende tijd
die terug moet naar
de eeuwigheid
zonder een spoor
van enig belang
achter te laten…
Nee!
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 Er is geen mens blij met het antwoord:
NEE,
maar degene die het woord moet uitspreken,
zit er dan ook 't meeste mee!…
De top
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Op het podium
ietwat bleek van verhoging
maar toch gewonnen
in afzondering
overwon de mens zichzelf
met knakworst en koek.…
Mijn zoon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Hebben zij ontdekt
wat voor mens je eigenlijk bent?
Er blijft niet veel verborgen.
Alleen het allerbelangrijkste.…
Waarom is de zee zo hees?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 'Kort gezegd omdat ik sinds
Jules de Corte
nog maar nauwelijks genees
van mijn verontwaardiging:
wasmachine voor
de expansie van de mens...'…
Harnas
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
621 Ik zou je armen als harnas willen
Gevangen, dichtbij
Glimmend van trots
Geen mens ter wereld die mij raken kan…
Een kleine barst
gedicht
4.5 met 2 stemmen
265 Een
kleine barst
wordt een scheur
Een
scheur
wordt een kloof
En zo
staat de mens
alleen.
------------------------------------
uit:'Verzameld werk' (1984)…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.789 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.
Integendeel, ik had dan power
En dus liep ik in volle vaart,
Blijmoedig…
Onsterfelijk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
568 Vier maal zucht het jaar
onder de vergankelijkheid
in een tijdloos universum, schijnbaar
zonder geschiedenis en ontwikkeling
Rusteloos zoekend naar eigen identiteit
in een labyrint van gedachten en gevoelens
Weifelend tussen angst en verwikkeling
blijft de hoop op onsterfelijkheid…
Voor jou- en jou- en haar- en hem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.087 Opvallend is het dat; we mensen eren wanneer ze sterven, mooi is het natuurlijk wel om mensen in de volle zon te zetten en wie weet: kijken ze vanaf een wolkje mee, geen mens kan het zeggen en ook ik, heb geen idee!…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat we dagelijks waarnemen,
is in werkelijkheid illusie.
Ons leven is een filmtheater.
Wat onze hersenen projecteren,
zijn onze zelfgemaakte films.
Wat onze oren horen vervormen we.
Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?
Wie horen en wie kijken…
Bewustwording
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
594 Mijn hart klopt in een rustig tempo voort,
En lucht dringt langzaam binnen in m’n longen,
Maar meer en meer raak ik ervan doordrongen,
Dat dit niet past in het klimaatakkoord.
Nee, dat ik adem is een slechte daad,
Door al die CO2 die mij verlaat.…
Toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Ons verleden bracht ons hier.
Wat we doen en laten nu,
bepaalt onze toekomst.
Wanneer we durven leven,
zoals water stromen gaat,
wanneer we draaien,
aan een kraan.
Het verleden van onze verre toekomst,
speelt zich hier en nu vandaag,
voor onze geopende ogen af.…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 In elke mens een stille bron,
een kern die ouder is dan naam of tijd.
Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
Hartekreet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Ben ik dat varken, kip en koe,
in grote dichte schuren
die binnen de hele tijd
en voedsel krijgt op tijd
uit een ander continent
Ben ik dat dier, onderworpen aan 's mens' wil
om dik en vet te worden
een prik krijgt in zijn bil,
mijn kleintjes niet mag zien,
mijn melk niet met hen delen,
maar aan de volgroeide mens,
en als ik vet genoeg…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een bergpas tussen Italië en het buur-
land Zwitserland duwt de overmoed van een
mens soms over de grens van het gezonde
verstand.
Over de Zwitserse Alpen door de St. Bernard-
pas begrijpt een mens op zo'n precair moment
hoe kwetsbaar hij tot nu toe in werkelijkheid was.…
Sloopgereed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
963 De wereld startend met een schone lei
Wat de mens genomen heeft
Ze kent geen restitutie
Vandaar dat de wereld langzaam dood gaat
Onderhevig aan ´s mens destructie…
Kerstvrede.....
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
4.273 Kijk naar de ander
en zie de mens,
kijk in de ogen
en zie de wens.
Vrede op deze aarde
niet alleen deze tijd,
laat elkaar in de waarde
en raak jezelf niet kwijt.
Het leven is te kostbaar
om aan voorbij te gaan.
De mens is te belangrijk
om in de kou te laten staan.
Je kan menigeen ontdooien
met de warmte uit je hart.…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?…
VRAGENDE ZEE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 Blijf ik een mens
met het vermoeden
van iets dat altijd
licht en schijnt,
van leven dat
in vorm verdwijnt
maar langzaam,zeker
heel gestaag
zich telkens omdraait
met de vraag:
Blijf jij mijn eiland
in een zee van woede?
Blijf jij de mens
die me blijft hoeden?
Blijf jij bij mij
in blauwe stilte?
Blijf jij de warmte
die ik wilde?…
ZONDER HOOFD
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 Niet zonder hoofd geboren
maar later kwijtgeraakt
een mens zonder hoofd is niet alledaags
kan dus niets horen en zien
niet voelen en ruiken
niet eten en drinken
eigenlijk bestaat zo'n mens niet
zelfs geen gedachten rijk
een losbol zou ik het noemen
is kop noch staart
kletst nooit uit zijn nek
dat is al heel gek
geen haren, geen kale…
Stress
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.771 Hoeveel stress kan een mens verdragen
hoeveel diploma’s voor een baan
hoeveel antwoorden, hoeveel vragen
hoeveel kunnen de hersenen aan
Hoelang moet je studeren
hoe groot moet je gedachtegang zijn
om elke dag weer te leren
terwijl je hoofd barst van de pijn
Hoeveel tentamens moet je proberen
hoe weinig dagen ben je vrij
voordat een mens…
Hemels lijnenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
663 De blauwe hemel spreidt zich uit
over de mens die dromerig geniet.
De ligstoel horizon gericht
ontspringt
het verticale
dat weerklank vindt
in een gedicht
waar mens en Schepper
elkaar kruisen.
Het licht
te fel om in te kijken
straalt warme gloed.
Een straaljager
doorbreekt
het hemels blauw met witte strepen.…
vertwijfeling
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.816 'k weet niet of ik dit nog langer kan
dit houden van een mens, een man
die ik dan weer wel
dan weer niet zie
en steeds weer denken
dit te moeten
kunnen verdragen
het vult mijn dagen
oh ja, maar niet zoals ik dat zou willen
mijn stilte is de vervanging voor het gillen
wat ik dan toch inwendig doe
waar ligt de grens van
wat een mens…
Don Camillo en Peppone
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.381 Wel om vriendschap van mens tot mens.
Ondanks alle tegenstellingen. Of dankzij?
Dolce vita.…