3682 resultaten.
"Geluk..."
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.230 Als je géén geluk meer kán vinden,
moet je gaan,
óveral vandaan.....
éindelijk snap ik je Pa...
Gegroet…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Lieve Papa
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.630 Jij was ook altijd aardig
voorzichtig, braaf, beleefd,
bescheiden en hardwerkend,
kreeg je het op je bordje
Je werd ook toch maar geleefd
door oorlog en omstandigheden
Wat had je voor een keuzes
Wat heb je afgeleden
Lag je lang wakker van die kampen
wat je in Indie verloor
je vrouw, je broer, je moeder
die maatjes aan dat spoor
Gedichtje…
Vaderdag
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.475 Afgelopen zondag, al valt het me zwaar,
Was een van de belangrijkste dagen van het jaar.
Vroeger, las ik in de geschiedenisboeken,
Ging men vader dan bezoeken,
Nu gedenkt men vader het hele jaar.
Maar hoe je het ook wendt of keert,
Een beetje aandacht is nooit verkeerd.…
Groot slaaplied
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.482 Kom catelijne
mijn lieve kleine
mijn ik in het reine
kom bij me
gaan we terug
naar het ongeboren zijn
wees niet bang voor de slaap
ik blijf bij je
wees niet bang voor de nacht
want ik heb je nacht
wees niet bang voor het water
ik maakte het water
het water is goed
en het draagt je
het wordt weer als vroeger
ik voed je met…
Vader
gedicht
3.6 met 20 stemmen
18.948 vader kocht ooit
een verzameld werk
een bundel gedichten
van degelijk merk
bij wat hij mooi vond
zette hij strepen
een enkele keer
een uitroepteken
bij tijd en wijle
herlees ik die
zeer summiere
biografie
in een code
van strepen en stippen
steeg het water
hem naar de lippen
-----------------------------------------
uit: 'Goejanverwellesluis…
De werkster
gedicht
2.7 met 18 stemmen
6.589 Moeder, aanrecht en dweil
zoals zij door de kamers dwaalt
van het belommerd huis de gang
doorkruist en mompelend de ramen aait.
Zij spreekt de kasten dierbaar aan
of zij hun sleutel goed bewaren
en van elke lade het geheim dat
zij ooit dierbaar samen waren.
Zij boent haar angst voor slechte
tijden met het bergkristal en
zilver…
HIJ
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.246 Hij was de allereerste, die me zag
ontlokte mij mijn eerste lach
bij hem voelde ik mij direct heel fijn
hij troostte mij bij soms erge pijn
de jaren trokken langs ons heen, in het kort gezegd
het was wel jarenlang voor ons weggelegd
toch gingen onze levens veel te snel aan ons voorbij
het naast en met elkaar zijn, maakte ons steeds weer blij…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet neer in ‘t mulle zand
waar de wind zich rept om jou mee te nemen.
Ik schrijf je niet neer op steen
want zelfs dan zal de tijd jouw naam laten vervagen
waardoor zelfs ik die jou zo lief had
je vergeten zal.
Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht
want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen…
SCHEIDING
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.381 Nu leven zij gescheiden
om ergernis te vermijden
alles gaat weer goed
beter dan ooit te voren
zouden ze dit jaar nog iets
van de kinderen horen?…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 vertel me niet
hoe de leeuwerik
kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge…
De goot
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
696 mijn jongste dochter ruikt naar vanille
ze lacht als ik mijn deksel open doe
zes tenen heb ik nog en zeven tanden
professor zeiden ze – ze waren bang
ik krab hun eieren uit mijn opperlijf
het Danio-vlootje blijft eeuwig leeg
volle aula’s zogen mijn woorden
maar de oude kerstboom brak
een kindvader de avond vóór de Sint
en gaarne zien (…
In de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
691 Een zachte kinderstem
zwevend als een zoete wind
waait
door de beslotenheid
van mijn bestaan
speelt wreed
met mijn mondigheid
dropt vervoering
in het moeras van volwassenheid
in die vroege droom
verlang ik naar kinderlijkheid
dit gaat ons beiden aan…
Ma
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
867 toen ik aankwam was je kamer al ontsmet
je kleren en je spullen in de gang gezet
ze hadden met javel je geuren al gestolen
en hup, daar gooiden ze een ander
te creperen in je bed
ik vond je terug op een tochtige plek
alleen je haren leefden nog
blonde pieken zwiepten in je nek
maar jij was verder niets
finaal gaat ook een moeder op haar bek…
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
gedicht
3.4 met 60 stemmen
29.647 Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ?
Wat later: kindje ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…
Slaapliedje
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.693 Slaap, kindje mijn,
Sluit je lipjes fijn,
En doe je ogen dicht, mijn ogenlicht;
Nu je zo warmpjes nederligt,
Moet je rustig zijn.
Nù ben-je klein:
Ik hou je hoofd en je lijfje zoet,
En je wilde voetjes stil en goed
In twee handen mijn.
Eens zul-je groter zijn:
Dan lig je niet meer in mijn armen neer,
Dan stap je door 't land als een…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…
De liefste last
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.852 Aan ene jonge moeder met haar lieveling op de arm.
Wil hij u te ontworstlen trachten -
't Springertje in zijn tweede jaar?
Vrouw, de jongen wordt te zwaar
Voor uw luttle lichaamskrachten.
Dansend op de moederarm,
Moet ge 'm torsen en bespieën;
Op en neer van moeders knieën....
Maakt hij u niet moe en warm?
Schoon ge uw antwoord niet…
Dag pap, berichtje van je dochter
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.687 Dag pap,
we wilden even langskomen,
ondanks dat het stormt vandaag,
hoi pap
we wilden even weten, of je as,
wel weggewaaid is,
zal best wel vandaag.
Er staat een stevig briesje,
de golven geven witte koppen,
we moeten ons schrap zetten,
tegen zoveel natuurgeweld.
Maar toch:
hoi pap, we wilden even langskomen,
gewoon omdat…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..! “, schreeuwt hij
naar…
Ik heb mijn vader vergeven
gedicht
2.1 met 11 stemmen
6.380 Ik heb mijn vader vergeven
dat hij mij geboren liet worden,
sinds ik mijzelf niet vergeven kan
dat ik mijn dochters liet ontstaan.
Ik ben schuldig aan hun leven.
Alleen zij kunnen, later
als zij hun schuld ontdekken,
mij vergeven.
---------------------------------
uit: Verzen van een vader, 1960…
Mensen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
1.867 Waarom doen sommige mensen je zo`n pijn
Het is zo`n rotgevoel
Om te weten dat je niet geaccepteerd wordt
Om te weten dat ze je stom vinden
Om te weten dat het je schoonouders zijn
Om te weten, ach ik kan nog wel even doorgaan...
Maar dat gevoel, overgaan zal het nooit!
Ik zal het nooit kunnen vergeten!
En toch hoop ik dat ik ooit
een lichtpuntje…
Ik zag mijn vader
gedicht
2.9 met 21 stemmen
8.226 Ik zag mijn vader dood toen ik al dertig jaar
geworden was, toch gaf het mij een harde schok:
wij waren altijd goede vrienden van elkaar,
maar toen hij daar zo lag en met zijn lippen trok
alsof hij snauwen ging - iets wat hij haast nooit deed
terwijl hij leefde - leek hij op een dode hond
die, voor hij stierf, nog grimmig in het leven beet,…
Spel
gedicht
2.2 met 29 stemmen
7.797 't is takkenweer.
het kind bemint
zijn vader zeer.
het spel begint.
ik was de vader,
zegt het kind.
de vader staat
verbeten op.
de vader slaat
door haat verblind
de deur in 't slot.
't is bitter koud.
de vader zint:
ik zoek een vrouw,
ik maak een kind.
-------------------------------------
uit: De gedichten 1974-1983, 1987…
dat komt gewoon
gedicht
3.3 met 6 stemmen
7.324 dat komt gewoon doordat zijn vader eens.
gewoon omdat zijn vader in zijn jeugd.
doordat zijn vader in zijn jeugd gewoon.
gewoon al in zijn jeugd zijn vader toen.
omdat zijn vader ooit eens tegen hem.
ooit gewoon eens in zijn jeugd hem tegen.
dat komt gewoon doordat zijn vader ooit.
gewoon hem in zijn jeugd toen ooit al eens.
ooit eens tegen…
kind vergeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
741 Een moeder vierde de verjaardag van haar 5-jarige dochter Azana door met haar tien kinderen in het Texaanse fastfoodrestaurant Chuch E. Cheese uit eten te gaan.
Toen ze naar huis terugging is Azana achtergebleven.
Pas de volgende dag werd Azana door haar gemist.
Ze gingen met elkaar gezellig eten,
Het restaurant dat heette Chuck E. Cheese.
Na…
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Er staat nogal wat wind
de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Misschien zijn ze onderweg
Als ik maar niets vergeten…
een overbodig mens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
610 onder de bleke hemel
een overbodig mens
slaapwandelt door lege straten
een verkleumd talmend hart
leeg omhulsel in de onbewoonbare
wereld een niemandsland
niet bestemd om te leven
de tijd met ballast beladen
achter ramen zonder uitzicht
een overbodig mens
te laat voor spijt
te laat om weg te sluipen
nu weet zij
dat hij het kind…
Moeder
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.310 Moeder:
Beter alleen te zijn en geen moederliefde te hoeven voelen,
Beter alleen te zijn en je binnenste gevoelens te behoeden,
Beter alleen te zijn, de rust en ruimte om mij heen,
Beter alleen te zijn, geen woorden uit te spreken die ik toch niet meen,
Beter alleen te zijn en kiezen om echt te gaan leven,
Beter alleen te zijn en mijn liefde…