4113 resultaten.
een droomgedachte in een herfstnacht
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.836 Droom maar lieve zieke
Van liefde, spel en schemerlicht
Stilzwijgend heb je overzicht
Jij ziet het al en wij nog niet
Wij kijken, maar jij luistert niet
waardoor je de begrenzing ziet
en dan leed en liefde fluistert
Jij neemt je eigen levensweg
Aarzelend, en dan eenmaal rechtuit
wanneer je tot het einde
van je stille weg besluit
Steel…
Sterven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.882 om te leven moet ik sterven
want de dood wekt mij tot leven
dat ik heb doorgebracht
in een hulsel, zijdezacht
maar in mijn sterven zal het scheuren
en barsten bovendien
zal ik mijn ziel ontvouwen
en stijgen naar de bron
waar mijn ego wordt verdronken
uit verlies verlossing wordt gewonnen
en in de dood verwachting wordt…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Hij stierf niet zo bijzonder, heel gewoon.
We maakten nog een paar mislukte grappen
waarna ik zei dat ik weer op moest stappen,
en ’s nachts om vijf uur ging de telefoon.
Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.
Dat…
Vogelvrij
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.020 Zachtjes waait het gordijn,
in de hoek van de
kamer, open.
Zacht pastel
verweeft met kristallicht
en dwarrelt naar binnen.
Buiten weerklinkt een
kinderlach
en een kinderliedje
trekt mijn aandacht.
Het raam staat open
en ik zie een zachtblauwe lucht.
Op het versgemaaide gras
beneden mij
spelen enkele kinderen.
Ik adem de lucht in…
In memoriam Herman de Coninck (+ Lissabon 1997)
netgedicht
3.9 met 30 stemmen
3.033 Hoe taal verrassing werd
een woord
inzicht gaf
zo simpel als een deur
die opengaat
op een weids heerlijk landschap
of op een stad.
Lissabon bijvoorbeeld
Het allerlaatste woord geschrapt.…
De weg van Emotie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.832 Kronkelende paden,
met zijwegen naar het niets,
lopen langs de bergen
van Emotie.
In het land waar
zielen eenheid vormen
en harmonie bewaren
als een schat van duizend
prachten,
komt het pad met de waarheid
als doel, tot een einde.
Haar zijwegen sterven af
als een roos onder de
wintermaan.
Volmaaktheid is bereikt.…
Dromen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.461 Daar lig ik dan te slapen,
Zo rustig en zo fijn,
Eventjes nergens aan denken,
Een soort van buiten bewust zijn,
Dan zie ik u verschijnen,
Wat een heerlijk gevoel,
Even lekker kletsen,
En een hele stevige kroel,
Rustig ontwaak ik,
Met u in gedachten,
Weet niet meer hoe of wat,
Wel: dit was weer een van die speciale nachten..!…
een deftige uitvaart
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.735 Nadat haar nicht Maria-Jean
heel stilletjes was heengegaan
en besteld was tot de aarde
zonder dat dit opzien baarde,
besloot Mevrouw Van Kaelekak–op-Peren
haar eigen uitvaart zelf te componeren.
Een gezongen Mis, met minstens twee koren,
als betaamt de Edelwelgeboren.
De bloemen had ze al besteld,
de mooiste kransen voor veel geld.
In een…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 de zon doet ongelofelijk zijn best
smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt…
draaikolk
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.859 Wieljend wetter
de kiste glydt oer de dinige deemoed
fan in skolperige minskensé
oeral hie’k wol frede mei:
it geregelde farkeljen
it hommels en dwerse swalkjen
it reevjen fan dyn gelyk
doe’t hja it skip útteagen
en do fergean moast
wienen it net de kâlde orka’s
dy’t it spatwetter opwielen
mar de wyte weach fan soannen
draaikolk…
Mam ik mis je!!
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.072 Ik mis je nu heel erg
We moeten vandaag je as gaan bijzetten
Ik kijk er tegenop als een berg
Heb het gevoel dat ik geen stap kan verzetten
Daar ben je dan vanmiddag
Zomaar in een pot
Ik mis een hartslag
Is dit dan wat men noemt het lot
Ik voel me helemaal verdoofd
Ik wil weer eens naar je toe
Want van die vragen in je hoofd
Word je doodmoe…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Prachtig rode luchten
Langzaam gaat de dag
Zinkend zonder zuchten
Over in de koele nacht
Vier ogen vol ontzag gericht
Wachtend op wat komen gaat
De zon verliest haar felle licht
Slechts nog een dunne draad
Een dag als alle andere dagen
Miljoenen mensen keken reeds
met evenveel wensen als vragen
Niet beantwoord zoals steeds
Een dag…
Guenda
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.946 Zo kort bij ons, zo onverwacht
nog maar net aan ons gegeven
niemand die er toen aan dacht
een nieuwe bron van leven
intens gekoesterd in de armen
die nu leeg, onwennig zijn
liefde om aan te warmen
bescherming tegen angst en pijn
slapen, lachen, huilen samen
zo, is het wel echt voorbij?
maar nu, starend door de ramen
denk ik: 't…
Omnia Vanitas
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.845 Ook God ging dood, gelijk een mens
en heel zijn leven bleek een leugen.
Niet zijns dan was de schepping eigen,
maar hij niets dan een vroeger wens.
Niets meer dan ooit door mens geschapen,
een langzaam vergeten waanidee.
En God ging dood, maar zeer tevree,
want God had nog een laatste wapen.
Hij liet de mensheid voor wat het was,
angstig…
Finale
gedicht
3.7 met 16 stemmen
7.968 Er rest mij soms maar deze éne behoefte,
te rusten,
en met een bloem tussen mijn tenen
en een ring van zonlicht op een knie
niets te zijn.…
Eenzame dood
netgedicht
4.3 met 53 stemmen
2.239 Vleugeloos,
zweef ik,
door de
troebele mist.
Gevoelloos,
lig ik,
in deze,
donkere kist.
Mijn laatste gil,
verstomd.
Het blijft,
...stil...…
Ik wil sterven
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
2.026 Ik wil niet dood
maar enkel sterven
dood is zo definitief
dood is enkel om te erven
sterven klinkt zo lief
Sterven is een zoeter heengaan
dood, ik houd er niet van
dus waarom de dood verkiezen
terwijl ik sterven kan…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
het zal nooit hetzelfde zijn
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.868 Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde,
nu weet ik wat ik nooit
zal zijn vergeten,
ik lever het bewijs van mijn bestaan
omdat na het verleggen van die ene steen
het water nooit weer dezelfde weg zal gaan...…
VOORBEELD
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.962 Van alle dagen dat een mens op aard is
Vreest menigeen zijn laatste dag het meest
Maar zie hoe mooi jij van ons wegging
Zo rustig, moedig, onbevreesd
Nog steeds een voorbeeld voor ons allen
Zoals je heel je leven bent geweest
Zo trouw, zo liefhebbend en zorgzaam
Aan anderen dacht jij altijd het meest
Jouw beeld helpt het verdriet te dragen…
papa
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.038 papa, ik voel me rot,
omdat jij ons leven verliet
hopelijk zie ik je nog eens in het verschiet
ik dacht niet dat het jou kon gebeuren
dat die verraderlijke ziekte je zo kon verscheuren
help me, nu je mij hier alleen achter liet
ik weet dat je me daarboven nog altijd ziet
ik blijf je kleine meid
en niet tot de dood ons scheidt
papa, ik voel…
telkens een beetje
hartenkreet
3.9 met 144 stemmen
204.907 sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je sterft
't is vreemd, maar die vergeet je
het is je dikwijls ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op 'n keer ben je aan
je laatste beetje toe…
"afscheid"
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
3.069 Ik keek in je ogen en zag al je pijn,
En al je angst om morgen niet meer hier te zijn,
Ik keek in je ogen en zag je vermoeidheid,
Van het volhouden van die o zo zware strijd,
De blik in je ogen zei mij daarentegen,
Dat je tot het einde zou vechten voor je leven,
Ik keek in je ogen en zag bovendien,
Gedwongen afscheid, omdat je wist dat je me…
De tuinman en de dood
poëzie
4.0 met 286 stemmen
180.587 Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: 'Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 De mens springt in de koord des levens:
God draait de koord.
Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.
Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet…
dood
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.765 De dood klopt
aan de deur van het leven
Het eind van het aardse
het begin van het vervolg
wordt prijsgegeven
De eeuwigheid klopt
aan de deur van het tijdelijke
en confronteert stervelingen
met het onvermijdelijke…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 De dronken vagebond, die lacht onder het kwijlen,
en kwijlend lachend loopt onder een volle trein,
de blinde bedelaar, te oud om te overlijden,
die op een heldre nacht zijn nek breekt zonder pijn,
het is de moeite niet naar zo'n dood om te kijken.…
Waar
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.916 In de lucht tekenen scherpe gedachten
Een opening naar de hemel
Brokken van woorden knallen erdoor
Binnen hangt er een paarse gloed
Plots schreeuwen eerlijke zinnen:
Waar ben je? Waar ben je? Waar ben je?
Gestorvenen verheffen hun hoofd
God’s zetel trilt en engels vallen
Door angst en schrik verdoofd
Je roep werd niet geloofd
Je wilde…
De uiterste seconde
gedicht
3.9 met 64 stemmen
48.386 Voor Ans
Doodgaan is de kunst om levende beelden
met evenveel gelatenheid te dulden
als toen zij nog hun rol in ‘t leven speelden,
ons soms verveelden, en nochtans vervulden.
Hier stond ons huis; hier liep zij met de honden;
hier maakte zij de bruine halsband los;
hier hebben wij de stinkzwammen gevonden,
op een beschutte plek in ‘t sparrenbos…
De Dood bestaat niet.
poëzie
3.9 met 37 stemmen
3.980 De Dood bestaat niet. Hij is maar geschapen
Door 't Leven, dat geen Eind zonder Begin verstaat.
Wees onbevreesd: eens zult gij slapen
In 't Niets, dat Nimmermeer vergaat.
---------------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…