Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

SLOOT

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nieuwe eend te vinden die haar dient…

Uitzicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Prille populieren omlijnen de wijde polder gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen schilderachtig stil in het rustieke landschap Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Bij10 juli 2006Lees meer >

zo tastbaar dichtbij

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Het licht in je ogen, je warme huid, de tederheid waarmee je mij aanraakt, is als een eindeloos landschap van geven en nemen. De warme gloed van verbondenheid, zo tijdloos mooi, zo tastbaar nabij.…
carry24 juli 2007Lees meer >

Onvergetelijk

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Op een dag had ik je gezien meende ik toch jong en mooi een zilverster in de blinde nacht het lied van een windbazuin dwalend over een blij, zonnig landschap Als zindering van zomerhitte onder eindeloos azuur was je licht Als geruis van de branding over schitterwitte stranden was je lach Hunkerend wacht ik op de dag dat ik jou zal…

't Blauwborgje spreekt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 730
Er was een tijd dat ik nog was in ’t mooie Reitdiep-landschap. Ze kwamen bijna elke dag, hun ezels in het gras schilderend in stilte tot in de avondkilte. Nog hoor ik het gezelschap het antwoord toen ik vroeg 'hoe worden jullie nu genoemd' “De Groninger Ploeg.”…

Ik raap.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
In het landschap van mijn geest verscholen tussen gedachten raap ik de beelden bij elkaar die zo lang waren verborgen. Herinneringen steeds bewaard eens waren ze heel goed verpakt maar nu pak ik alles weer uit zal ze verstrooien in de wind.…

Ontdooid

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 543
Over het winterse landschap rustte een tapijt van pure witte sereniteit. Vlokkig dwarrelde bevroren wit in de ijlheid van ijskoude lucht en vormde mijn kristallijne adem die brak in de blanke leegte. Op het netvlies van mijn oog schetsen zich de kleuren van een regenboog, ontdooit het eerste groen. Voorbij is het witte seizoen.…
Katty23 januari 2011Lees meer >

Langzaam

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Droegen onze brieven voor elkaar door het landschap. Bliezen adem in onze zielen en verlangden naar wat blijven zou.…
J.bakx6 maart 2013Lees meer >

Angstig aantrekkelijk

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Zie de grootsheid Van de bergen voor Me, met daaronder Peilloze diepte, Rotsen met tot Op het hoogste Punt nog onverwachte Plantengroei, Ondenkbaar, maar Wel degelijk zichtbaar Mooi, zo mooi, Adembenemend mooi - Zo is het schitterende Landschap dat zich aan Mijn ogen ontvouwt - Aantrekkelijk, en Tegelijk maakt het Me…

ademnood

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 824
in een landschap bevroren tussen mens en huis legt hij woorden zijn gebaren van verdriet gisteren zag hij haar lopen de dag werd groter en de rivier met haar rug naar de wolken rilde even het was ook daar dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld uit een andere tijd waar hij bedden had samengevoegd tot een echtpaar de straat is…

depressie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Je zegt dat iemand een 'depressie' heeft denk je aan grijs landschap Mont Ventoux in de mist,flarden maar twijfel gerust daar aan het is eerder iets wat je vernietigt iets wat uit de diepte opduikt en je verslindt, 'hersenetende amoeba' bijna niets mooier dan door half zichtbare landschappen te fietsen in de wolken en achter je…

Rivier

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
Door het als door een god geschapen landschap meandert een smalle rivier zij voedt de bloemen, het gras langs de kant zij voedt het koren op het land kinderen spelen graag in het water zo maken zij een herinnering voor later kikkers kwaken het uit wat voor de een puur lawaai is is voor de ander een pure symfonie een door de natuur gegeven…

XLIII -naar het oosten - 1930

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
wegen ongekleurd troosteloze straten gaan in namiddaglicht de tijd wordt trager het landschap onveranderlijk lage grijze lucht tsarenfamillie - we slaan de zomer over met het zachte leven koolmeesjes buiten de rode kater binnen in een herfstballet - vier kerstzangers voor de japanse keizer zingen amerika…

geheim middel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
Liever hang ik in het landschap met een hoofd dat scheef hangt van verbeelding de vijvers ontwaren met bootje iris de blote ogen van ‘t oeroude baarvoets badend in arcanum Liever dan de naakte essentie vangen stokstijf op het doek gedwongen veel weerglans gebroken met barre ongenaakbaarheid de bevangenis van blootte…

overwegend

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik denk je na en leef door alle dromen heen geheel in lijn met achterstallige toekomst gaande over een afslag in het landschap doorverwezen vanaf ons punt van vertrek zien we onszelf verloren geografische gezien in denkbeeldig nagekomen bestaan als toestand van voornachtelijke spiegeling louter emblematisch vooralsnog…

LAVA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 240
Er vallen harde woorden uit het niets de bodem trilt vervaarlijk vuur likt de lucht lava sijpelt langzaam het landschap kreunt stenen bulderen as draagt zaad op verschroeide grond kiemt nieuw leven de Feniksbloem ontluikt. Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Kalme effen zee dringt zacht tussen strandstenen, bereidt met groen wier een ijl, zichzelf vermengend eeuwig trillend schilderij. Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden. Op blauwe meren, door zware keien omrand, blinkt de stille ziel van misschien lang vergeten én blijvende…

kever

hartenkreet
2.6 met 40 stemmen aantal keer bekeken 5.576
onder de bladeren woelt een kever de oppervlakte nabij met een bal vol dromen tussen zijn roestige grijpertjes in een herfstig landschap hijgt hij tussen geel blad en afgevallen appel en rolt zijn garen tussen de mestkeverballetjes door een gevoelstroom vol leven om kalm en als mist weer in zijn warm hol te verdwijnen…
tim balthazar29 september 2003Lees meer >

Evenwicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Gezeten in een treincoupe stroomde het landschap voorbij het voelde als een afscheid was dit de laatste reis voor mij Stemmen die mijn oor niet bereikten omhulden mij met stilte schimmen trachtten mij aan te raken doch ik voelde alleen hun kilte Onmerkbaar voor de anderen met het wegsterven van de cadans komen lichaam en geest weer samen…
Ilse Steel29 november 2005Lees meer >

Wetend van afscheid

gedicht
3.1 met 76 stemmen aantal keer bekeken 75.317
Ik heb hem geleerd dat het Hollandse landschap mooi is. Ik laat hem dus niet met lege handen achter.…

de gordijnen sluiten bijna

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 706
de gordijnen sluiten bijna in een rillend houvast grijp ik om mij heen maar de dood treedt binnen het onlicht doet mij trillen de warme dood omhelst mij in een dribbelend blauw zwenk ik de melkweg op op weg naar een nieuw landschap veldboeketten in velours zie ik in een trechter van licht en jonge vrouwen met warme tranen…
klaes31 maart 2006Lees meer >

Rondingen

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.694
Jouw rondingen met schaduw valleien Van volle borsten en gewelfde dijen Toonden mij een landschap vol van erotiek In een wereld van gedroomde mystiek Wanneer ik dan die romige toppen verlaat Wandelend door de zacht sidderende vallei Vlij ik mij neder om te voldoen aan lusten Tussen jouw uitnodigende dijen partij…
Ivan Grud27 september 2006Lees meer >

Kleine boom

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 991
Bonsai meester observerend gevoelsmens vormt bossige spar zijn oude stam in sierlijk belijnde zilverspar innig langs gracieuze wijssteen lijkend de verkozen berg landschap in klein romantisch neervallende cascade geboren droomlandschap gevormd in eeuw belijnd door grootmeester kunstenaar bonsai.…

varen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 865
we voeren van het grote eiland naar het kleine in het begrensde landschap van de boot toe, lach nou, zei ze vanachter de camera sieraden bungelden onstuitbaar mee zijn verre glimlach wrong zich stroperig naar buiten hij keek door het raam opdoemende rotsen weerkaatsten zijn blik hij deed de ogen dicht…

de mooiste show

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
De zon heeft stijl en persoonlijkheid zet iedere avond telkens iets vroeger dit vredige landschap in vuur en kleur ze vertrekt niet ongezien het feest valt even stil ze danst haar slotscene en in haar zog zuigt ze de kleuren mee dempt het geluid laat slechts de bleke maan als wachter achter…
rietvr9 augustus 2008Lees meer >

nancy (2)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.665
op een rok met rode en gele bloemen draagt ze het lichte leven op handen omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan in het golvend groene landschap beschut de tederheid het broze hart wiegt ze de zachtheid van haar bestaan in het hoge gras kraait het kind de moeder spreidt haar lange arme uit overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
j.bakx17 oktober 2008Lees meer >

onzichtbaar

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 646
in het landschap dralen schapen tussen bloemen in de wasem van weiden alsof ze zich neerleggen bij de éénvoud van onze poëzie, en men kan zich zelfs vergissen van eeuwigheid in woorden van ééntonige lettergrepen terwijl we onder de bomen onze overwegingen schrijven leg ik je vast ,plaatsen we de dingen als deze woorden in de vorm van…
klaes15 april 2009Lees meer >

SPIEGELS VAN ZON

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Langzaam vergeelt het landschap veld na veld: zonnebloemen Ze steken af tegen het blauw van Franse luchten Steken af tegen het geel van velden vol graan Steken af tegen het groen van weiland na weiland Straks glijdt de maan het dekor van deze boerenroman binnen Blijven de zonnebloemen worden handspiegels van maan.…

in het voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
voorbij een plek in het landschap hoorde ik mensen praten over de dood 'berusting daar komt het op aan' sprak een krachtige stem zoals vanzelfsprekend bij mooi weer de blauwe lucht boven het groene land en de laatste streep aan gindse horizon... ik moest even slikken want ik was juist op weg naar gindse horizon…