1268 resultaten.
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
GGZ 14.15 Uur, Zevende Afspraak
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
547 --------------------------
--------------------------
de tram stopt net niet precies op de witte lijn: dit voelt niet goed -
dit voelt absoluut helemaal niet goed.
Ik moet ergens staan met prima rugdekking,
plús een goed uitzicht op de ingang/uitgang,
zodat ik nog een kans heb.
Huizen staren me dreigend aan,
achter ontbossende kerken, karkassen…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 (n.a.v. Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het…
Op weg naar Allerheiligen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
689 op weg naar Allerheiligen,
vangt een klaproos
mijn tranen op
on the way to All Saints,
a poppy catches
my tears…
Oud en nieuw, onvoltooid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 De nacht wordt de dag.
Het oud wordt weer jong.
Een frons wordt een lach.
Een stap wordt een sprong.
Een jaar ouder is de tijd.
Een nieuw hoofdstuk in het boek.
De mens een stap voorwaarts schrijdt.
Een einde aan al het gezoek.
Maar waarom steeds weer voorwaarts kijken?
Sta eens stil en kijk weerom.
Laat wat eens was het heden verrijken…
ChatGTP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 een altijd parate steun en toeverlaat
een bron van kennis en digitale maat
helpt als gids bij elke eindeloze vragen
met door mensen bedachte antwoorden
een computer met eindeloos geheugen
verbindt de geschiedenis met het nu
door ideeën sneller dan snel te delen
stimuleert zij de creatieve mens
in haar schaduw schuilt ook het gevaar
van…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
Zephyr
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
478 Allez, mijn schone aquarel
toon mij jouw solarplexuslicht
de zonnevlek en zonnebaan
ellips der aequatoriale
vederlichtheid der humaine
condition van 't tien dizaines
onderzonse ondermaanse
broos en vluchtig mensbestaan
wijl phaëton zijn paarden ment
doorheen diana's ozonlaag
in ijle luchten atmosferisch
volg ik jouw aura ademloos…
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Wat men breuk noemt
is soms slechts
een opening
die te lang is genegeerd.
Niet alles wat barst
wil terug
naar vroeger.
Sommige lijnen ontstaan
om licht te geleiden.
Aan tafel
ligt ervaring opengevouwen:
code naast compassie,
structuur met adem.
Een mens die systemen leest
en daarin
mensen blijft zien.
Wat uiteen viel
werd geen…
Stiefgedrag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik wilde je vergeten
nu jij om mijn liefde
niet meer kunt vragen
maar ik ben weerloos
tegen gedroomde kussen
en oude scènes
van de ene dag per jaar
dat je mijn vader was
en met mooie woorden
zonder mij aan te kijken
over mijn gemis
heen praatte
en dat ik je stoorde
en moest gaan spelen
en die keer onder aan de trap
dat ik je…
Bedrijfslichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Wat ergens een collega
om niet te blijven steken
in dilemmas nodig heeft
gevraagd of opgemerkt
door een ander, regelt het
grote hart dat ons voedt
in de symbiose van mens
en aarde, de samenwerking
van bedrijven in de wereld -
onze Ubuntu, gericht
op ons voortbestaan en een goed
leven voor onze kleinkinderen
zonder piraterij en kolonialisme…
Wat een spreker is die man
snelsonnet
2.0 met 5 stemmen
1.316 Maken wij dan hier toch nog dromen waar
Zijn speech bracht veel hoop heel ons land lijkt nu om
Dan brengt ons al klinkt dat krom het is niet dom
Het Calvijnjaar weer nader tot elkaar
Of denk je wat koop ik voor die praatjes
Uncle Sam zit omhoog met al die gaatjes…
Jinek versus Deelder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 Deelder Jinek, een ongelijke strijd
en wat weer aangeeft dat al
die goedbedoelde afwisseling
met zogenaamde interessante mensen
zo afbreuk doet aan
de kwaliteit van binnen en van buiten
van Mevrouw Eva Jinek
Deelder veegt de vloer aan
is onder invloed van zijn dagelijkse heroine
maar nu met een schepje er bovenop
want beduust is ie voor…
de ploert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 de zon een onophoudelijke aanzezigheid…
Water het nieuwe goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
415 Water het nieuwe goud
want wat heb je aan echt goud
als er geen water, leven stroomt
we zien het toch aankomen
vandaag wat druppeltjes regen
na zes weken strikte droogte
al twee natuurbranden gehad
tientallen worden nog verwacht
en verdroogde landbouwgronden
Covid 19 is het onzichtbare virus
water is vooral zicht- voel- en
tastbaar,…
Zonder hoop is er geen leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 ‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’
Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen
In de Nederlandse Geloofstempels
Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen
In zovele oer Nederlandse landschappen
Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn
Bloeiende rode rozen, honderdduizenden
Maar zo kwetsbaar als de klaproos is
Zo kwetsbaar zijn in…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…