Netgedichten over drank

Zuivere lucht wil hij vreten zich te nestelen in de zonnecellen - zonder de ogen te kwellen - die branden op het etiket van het netvlies, helder bloed te stuwen uit de illusie van het lot, de wijzers van het leven gelijk te zetten in elk kwartier, in ontdekking van de polsslag, verwekking van de tranen in een sluimerend verlies,…

de rook dringt binnen als een warme mist die het leven laat varen in een lage list die vervloekte in het heden zoekt en als de droeve dronkaard in het donker doet…

Zodra een streep, geen streep meer is, een vaste lijn wordt zeg maar, kun je zeggen, morgen na de kater, ben ik er wel mee klaar!…

Met een zak vol wind gevoelig als een kind vrij van baar geluiden ver van huis gearmd met een jeneverfles en de kleur van een verlegen hoer hongerig vreet verdriet aan mijn lijf zoet geklaag van moeder de wind onder mijn voeten is de grond onder mij vandaan gevlogen met lege handen wacht ik verdomme steeds langer op een volle fles…

De wind waait, stormt en snijdt de ziel Het water draait het houten wiel Het vuur zindert en zengt de huid De aarde blaast haar adem uit De bodem is al haast in zicht Het is al ochtend het wordt licht.…

Toen ik na een liter jenever Sophia Loren in mijn bed aantrof, ben ik in paniek naar mijn koffiezetapparaat gerend, maar toen de koffiegeur zich verspreidde tikte Sophia mij op de schouder en vreeën wij alsnog. Later heb ik die grap nog eens gedaan, maar toen lag Catherine Deneuve opeens zonder enige textiel om mijn beminzucht te smeken…

lantaarnpaal regen en mist verkeerde straat heb me vergist…

de flessenbodem gaf voor even scherper zicht dan het brilletje…

Mijn tong altijd rap en snel alleen de drank maakt hem nog los dan ga ik fier op pad komedie in een notendop aangekomen in de kroeg trakteer ik rond en behaag menigeen tot de morgenstond zoek dan de weg terug vanwaar ik ben gekomen om als een verlopen hond weer aan te komen. dan trek ik nog een flesje open en hef het glas op schelmen…

Gretig, golft het zijn lichaam in zonder einde, zonder begin. Iedere schreeuw om hulp wordt verdooft. Alle hoop verloren waar hij ooit in heeft gelooft alles verloren waar hij ooit voor heeft geleefd. Zijn tong verslapt, zijn hand beeft. Proostend, op een oneindig feest wat eens was en vast..ooit..is geweest. Allen kijken hem aan laten hem…

Pornopaleizen storten voorgoed ineen, wat er in nesten wordt gedroomd weet geeneen en dat is maar goed ook, laat mysterie mysterie blijven, want God is werkelijk niet van steen! God is in ieder mens, slechts dwaze mist doet het zicht vervagen, maar God is in iedereen! Het was in het klooster te Brugge, ik schuifelde in mijn zwarte habijt…

en weer ontstond uit de nacht de dag de zon stond op haar strepen ik ondervond dat alles mag met mijn zotte kop, maar ik had dat niet begrepen het gaat zo vlug, ik wil de dag terug doch haar kleurenpracht is weg, gevallen voor de nacht…

We gaan naar huis Het is mooi geweest het is genoeg Bralt zij met dubbele tong Tegen sluitingstijd van de kroeg Dan vraagt de kastelein aan mij Hou je nog van Haar ben je nog wel blij En ik ook niet meer fris Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen Soms vraag ik haar om een poosje buiten te…

De grachten gaan rond en de boten in mijn hoofd! Alles is flikkering en kaleidoscopische gezichten. Ik heb teveel gedronken en sla wanhopig in het rond, de duivel en ik hebben op tijden iets van een verbond. En de geluiden in de stad en op de pleinen en ertussen, onzin pratende jongeren die luchtbellen schieten uit hun harten en hoofden, ik…

Ik ben de kat die langs de straten slentert, de loslopende hond, de rondvliegende kraai, lang leve het grauw, miauw miauw miauw!, ik ben een dichter zonder wijn op zoek naar de sleutels van jullie stoffige tuinkelders, op jacht naar druppels troost, rood of wit, of anders forceer ik die deuren, want van poëzie alleen word ik niet dronken. Als…

Ik laat het los, Ik moet het laten gaan, Ik wil zo snel mogelijk, Op eigen benen staan. Zo ga ik het niet redden, Zo wil ik het niet meer, Al deze dagelijkse dingen, Doen me zo ontzettend zeer. Ik wil een eigen leven leiden, Mijn verleden kwijt zien te raken, De dingen los laten, Die me nu zo ongelukkig maken. Ik wil het zo niet meer, Ik…

Kom, drink! de druiven zijn rijp, de witte en de rode, beide kleuren zijn ons lief, laten we ze plukken en er wijn van maken, om zo dit tranendal van boze duivels te vergeten, zwelgen in de roes van verdwenen Amorpijlen of Amor is ook dronken, zet het onrecht om, hef de bekers, giet het vocht van hogere goden, voor even, als in een droom, niet…

Net ontwaakt, als ik nog half soes, glip ik snel onder een warme douche rep me dan naar het prachtmachien waar ik in een ommezien het filter vul met die heerlijke geur van gemalen bonen zo diepbruin van kleur Vervolgens gaat in het reservoir het koele water, en het is bijna klaar Nu komt het aan op kortstondig wachten en om dit enigszins te…

Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid vermengt betekenis met prooi omhelst je in de slachtofferrol het schip is al dertig jaar aan het zinken met medicijnen en alcohol aan boord de zee blijft vrijwillig in het verdrinken jouw wanhoopstem wordt niet gehoord jouw glimlach speelt de clown met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…

( Sonnema-sonnet ) Die pure een-en-zeventig kruiden zou men niet zomaar in het wild kunnen plukken. Ik deel dit Friesche wonder met al mijn bruiden, tesamen ervaren wij de mooiste indrukken. Dit vocht geneest ons van alle kwalen, kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud, het zal de oude wonden niet openhalen en de grootste toverdokters…

Tussen het koren beeft het... In een tunnel sneeuwt het... Onder de golven waait het.. flink, terwijl ik flink drink…

La Fuente uit Chili je stroomt door mijn bloed. Dolores, zij zingt zoals alleen zij dat doet. De Albert Heijn, slechts 2,24 En ik schrijf, schrijf, schrijf. Ze komt bij me binnen en ik waan me bij haar. Het rood in de glazen, denkend aan daar; de HMH. Haar frele gestalte, haar accent in mijn hoofd En ik schenk, schenk, schenk.…

Opnieuw hoor ik roepen, het rode glas lijkt dronken vol te fonkelen, verspreidde liturgische taal en maakt de tongen los. Opnieuw vraag en aanbod ik wil zweven en begrijpen met uitzondering sacramenten vieren oogverblindend streven prachtig en subliem. Levensvragen verder reiken, een zwijn wordt meestal vastgehouden geslepen en…

Uit prachtig batik knipt je moeder een sierlijk rank patroon een strikje en een beetje poeder maken jou mooi tot haar icoon uit een feestfles schiet een kurk tot ver over het water je draagt de kleuren van haar jurk als levensles voor later je drinkt tot in de kleine uren en verliest stilaan de greep dat je dit eens moest bezuren lezen…

Hij praat boeiend, legt zijn woorden uit als een accordeon. Alles gaat bij hem vooruit of blijft haken anders, in depressie en een slecht geweten. Daarom zingt hij vlug en muzikaal, dat wel, alsmaar vooruit of blijft thuis. En als hij er een aantal op heeft wordt hij aanvallend en na verloop van tijd moe, zakt achter…

Ledigheid snijdt groeven in zijn droef gelaat. Zijn huid - door lijden omgeploegd tot leer - maskeert de golven van vertier die zijn benevelde geest overspoelen. Hij houdt zich schuil in de kelders van onverklaarbaar bewoonde lucht- kastelen. Druppel voor druppel kruipt zijn bloed waar het niet gaan kan, vindt hij dromen met de bekoring…

Hij taalde niet naar talen, maar zijn moeder wist hij meer dan eens te noemen. Veel kan hij niet benoemen, maar bij tijd en wijle kent hij wat verhalen. Zijn praatstoel is gebarsten, maar rond het middernacht'lijk uur schieten zijn ogen vol vuur. Dan hakkelt hij honderduit tegen ongenode gasten, waaraan hij zijn grieven uit. Zo deelt…

M'n notitieboeken met bier bevlekken terwijl 'So what' van Davis en Coltrane uit m'n koptelefoon tettert En m'n eigen 'genialiteit' me vanaf m'n beeldscherm in de ogen kijkt Wat wil je nog meer? Het biermerk Duvel bevat 8,5% alc.…

De sleutels van het eindeloze genieten, zijn de vroegere cirkels van zoete druiven, nostalgische kindsheidsherinneringen. Droog met een kruidig kundige frisheid, opgehaald in de rose tint van rosé. Opgelucht haald de fles kruidige rose wijn met leeg etiket, lucht, om kurk uit te spugen, die het frisse herfstarrangement, de kleur van een zachte…

Geen concentratie, geen punt om naar toe te gaan, geen doel, geen zin, geen licht. Ik gooi nog wel flauw een pijltje naar 't bord, maar 't blijft niet haken, maakt een knik en valt dan op de grond. zo voel ik me ook. Ik sta met een glas bier in m'n hand en neem een slok zonder schuim. Lauwe pis. Ik kijk met troebel oog naar de uitgang…