330 resultaten.
spiegeldans
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
876 dans nog even in mijn ogen
op deze bladzijde van
vochtig hout
weerspiegel mijn stilte
in een enkel beeld, blauwgestraald
boven dromen en dood
blijf nog even
waar ik wil wonen; van wind en zon
tussen papieren bomen
bewaar mij dicht
vòòr het vergeten
wanneer
de nacht met lucifers
raast
rond het oktoberkruis in
mijn…
Gesloten boek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Gister is nu, vandaag is nu, morgen is nu
slechts onderbroken door korte verhaaltjes
uit een onvoltooid maar lang verleden tijd
die zich blijven herhalen in het absolute nu
als krassen op een oude langspeelplaat
de bladzijden die ik nog graag
met haar zou willen lezen
zijn vastgeplakt en opgesloten
in haar onvoltooide levensboek
ik heb…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dit beschrijft het dagelijkse gevoel
van onbeschrijfelijke bladzijden
waarbij ik berust op mijn ademhaling.…
De zee (1)
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
492 De zee is sterker dan een ijsbeer
en groter dan bladzijde twaalf van de Bosatlas
zij spreekt horizontale taal
zij kent vele geheimen, slecht en goed
haar opstaan en slapen gaan
noemen wij eb en vloed.…
Volg je hart
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
597 Soms moet je kiezen sla je de bladzijde om of sluit je het boek, kies zoals jij denkt en voelt hoe het moet. Luister naar je hart, en begin dan pas met een nieuwe start.…
Schoonheid van het woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Doop je pen in de schoonheid van woorden
omring ze met een laagje goud
koester ze stuk voor stuk
omdat mooie woorden troost brengen en geluk
laat ze schitteren op het wereld wijde web
of draag ze hardop voor uit de mooiste bundels
met witte bladzijden en woorden
gedrukt in zwart
zo blijft de schoonheid van gedichten en poezië
een verrijking…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 het zand
schreef met
de hand
van de wind
mijn woorden
in het zand
globaal
geef ik de
pagina’s aan
nog zonder
inhoud die ik
al zag staan
maakte veel
werk van
hoofdletters
en danste de
kleine scenes
in schuin schrift
door de
getijden
werden de
bladzijden
weer keurig
gewist
de avondzon
dook rood ook
de wind legde…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
wereldgebeurtenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
197 wij hebben
een krachtiger
Leider dan
jij
kijk wij
zijn in
onze vredige
landen vrij
niet lijfelijk
te zien
ja Goddelijk
sterk aanwezig
in het
hemelrijk
zich voorbereidend
wel op
Zijn heilige
tijd
hoogmoedigen spotters
boosdoeners voor
hen echt
einde verhaal
lees de
laatste bladzijden
bijbel het
machtige gebeuren…
Solipsist
gedicht
2.6 met 18 stemmen
5.011 stoelen, theepot, pen, schaar
presse-papier en boeken,
tot aan mijn denkbeeldige evenaar
heb ik het beschreven
alles in de kamer
tot in de uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
[Solipsisme: filosofische leer die stelt…
De wereld draait door
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
778 alles is al gezegd
wat kan ik tegen jou nog zeggen
doe wat je hart je ingeeft
wees jezelf
wat echt en authentiek is
blijft bestaan
dringt zichzelf niet op de voorgrond
tot zinloos gepraat
ik weet het,
élk woord wat je deur voorbij komt
deelt weer een woord
van de bladzijde
leef je eigen leven
ontdek, proef en geniet
want de tredmolen…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Tussen geluk en pijn
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
390 ik heb je
vingers gezien
de duim die
bladzijde beroerde
in het omslaan
van de dag
die in afschrift
meteen de
stemming weergaf
het was geen
boek maar de
verslagen konden
in hun notities
heel subtiel de
veranderingen
van sfeer laten zien
en hun consequenties
voor de werkelijkheid
ik heb ze
gebundeld
van maan naar
nieuwe…
adieu 2006
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.114 adieu 2006, je hebt je kranig gedragen
toppunten afgewisseld met routine
matige schamele genoegens
goed om even terug te denken
de oude dichter sleept zich voort
langs ramen met beplakte historie
hij vult teksten in opvulling
van nieuwe bladzijden
lichtzinnig in bespeling van
prachtklievende poëzie
klaarzettend…
los van jou
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.384 los van jou lees ik als een uitgescheurde bladzijde
vol ononderbroken zinnen over vrijheid van leven
geïllustreerd met foto’s, wolkenluchten boven zee
al weet ik zeker dat ik dat ben, je weigert mij te kennen
dichtbij jou zong ik notenbalken vol eenzaamheid
toonladders van wanhoop met hoge tonen liefdevol
de partituren op de vloer - bewijzen…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
Wij
gedicht
3.8 met 5 stemmen
13.045 er waren nooit woorden voor
laat staan
hoge plafonds of hemels
je wilde nergens naar toe
je wilde niets bereiken
het was droog
laag viel op laag
als bladzijden
in een oud Frans boek
plakten we aan elkaar
maar met verbeterde
sterker ruikende
verslavende lijm
ik wenste toen
dat het eens los
liet dat
er een woord viel dat
het eindelijk…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
uitgepraat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Maar ik draag nog een bijbel vol barstende bladzijden,
heilige teksten die niemand ooit gelezen heeft.
Een universum gilt achter mijn ribbenkast,
maar ik sidder al bij het loskomen van de zwaartekracht.
De zeebodem — een mond zonder stem — blijft zwart.
Ik graaf met handen van rook,
maak een graf terwijl ik droom van vertrek.…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Dat de vrouw snoeide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Dat de vrouw snoeide
viel niet op, wel de snoeischaar --
die ze liet liggen.…
Liefde
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.768 ik sla de bladzijde om
en doe alsof
het leven verder gaat
ik doe het boek dicht
en vraag me af
waar jij nu staat
uiteengescheurd
in twee delen
amper de proloog voorbij
mis ik de pagina's
de liefde, de warmte
tussen jou en mij
beiden ten prooi
in een open veld
onder een blauwe hemel
waar slechts liefde geldt…
Tranen van geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Om altijd bij jou te zijn
is een ondertekende bladzijde.
Een handtekening als een punt
het uitroepteken duidt het plezier
jouw lach tekent mijn vraagteken
dat geluk wat jij kon verleidde.
Tranen zijn er alleen voor jou
zij vloeien droog over mijn wang
mijn poriën zijn als een spons
zij absorberen het verborgen voorval.…
Wij
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.256 er waren nooit woorden voor
laat staan
hoge plafonds of hemels
je wilde nergens naar toe
je wilde niets bereiken
het was droog
laag viel op laag
als bladzijden
in een oud Frans boek
plakten we aan elkaar
maar met verbeterde
sterker ruikende
verslavende lijm
ik wenste toen
dat het eens los zou laten
dat er een woord viel
dat het eindelijk…
genealogie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 voordat dit alweer vergeten is
dienen we onze namen
onze plaatsen van handeling
te herhalen
onze zinnen op te tuigen
het boek niet dicht te slaan
elke bladzijde te koesteren
elk woord
de geur van papier en inkt op
te snuiven
de datum na te vragen
een vogel na te fluiten
door bij wijze van spreken
heel hard iets onwelvoeglijks te roepen…
Verbintenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
252 Alle breekbare bladzijden
uit het boek der prille liefde
leest hij voor in zijn gedachten
het zijn eenvoudige feiten
over bonte bloemen en het behang
en het belang van aandacht geven
hij vertelt het niet aan iedereen
dat hij haar liefheeft met zijn stilte
door een verlangen in de nacht
hij legt zijn honger in de dakgoot
bedekt de toekomst…
Vinger in de pap
gedicht
2.4 met 262 stemmen
69.480 Vandaag zit ik die bladzijde moeizaam te verfrommelen,
want harddnekkig is de liefde, vooral die voor jou.
----------------------------------------
uit: 'Dat zij mij leest', 1998.…
Christine ........mischien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
3.389 We waren beiden één gedicht
lazen in dezelfde boeken
op de eigenste bladzijden.
Verliefd op dezelfde
onuitgesproken letters
vol lippenstift.
als een geschrift
verstoken achter woorden
die wachten op morgen,
ontgaan aan het nu.
Verder dan de vriendschap
lag onze liefde niet;
Alleen geduldig dralen
aan de waterput
in de veranda.…
In ons verboden boek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
820 kleur in de coulissen
moest op toneel en
wachtte op je blik
jij was er wel maar
mensen veel te veel
toch sprong de vonk
weer over in magie
jij gaf mij sterren aan
zag de hemel in je ogen
ik liet mezelf volledig
in jouw warme aandacht gaan
ben geland
op het gevallen doek
in toegift heb ik jou
mijn hart en ziel gegeven
rood een bladzijde…