367 resultaten.
Weelderigheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
425 als ik in het
tintelmaanlicht luister
hoe de adem gonzend
langs je lippen verdwijnt
dan wil ik alleen maar
bijna in je kruipen
in je armen
zoveel zachter nog
dan de plukjes dons
in een hulsel van linnen
als een kat liggen spinnen
op je hartenkloppen
wat sluimerend vertoeven
tussen waken en dromen
als in een onsterfelijke zomer…
Van Omsk tot Tomsk
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
406 Chroesjtsjov spoort woordloos door tot Novgorod
Dolend door Don's donkere toendrawoud
Bordeauxrood loof van somber Omsk tot Tomsk
Verdoofd door 'n schone Noorse opposant
Een gigolo, zong hoog, doch was doofstom
Bon ton? Mais non, 't klonk hol noch vol, doch dom…
HOSZ PITA
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.257 Hosz pitá
Aggou jehosz pitá
Dikkesgommelmettuntoet
Hosz pitá
Tibesz tehosz pitá
Di debedde vóron sdoet
Segge seffe, worruwáck kurdán
Mottu nogwa tvan debáck kurdán
Mottu melluk, mottekág gullán
El ke óg tente sél lufte dön.…
zestien
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
9.382 Hij is het stralende
middelpunt
en dat weet hij
ontvangt kado's
kust handen en lippen
beweegt als een danser
door de ruimte
schenkt bier en rode wijn
's avonds laat slaapt hij
stil en warm
onder donker dons
droomt van eten en liefde
en morgen het beeld
van alle dag
want hij weet;
hij is een kind
van deze tijd.…
CHRONOGRAFIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.036 terwijl de zon
de laatste boomtop kust
laat ik de dag voor wat ze is
een eendagsvlieg
ik maak een onderscheid
tussen vlieg en mug
en meet de tijd af
aan de afstand die een vogel vliegt
en daarna rust
zolang is een dag
ik giet haar in brons
plaats een voetafdruk
in nat cement
en leg mijn hoofd neer
op een verenkleed
van dons…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren voor haar nest.
----------------------------------------------------------
Uit: Tirade nr 200.…
Spanning
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
613 Helaas blijkt het gevleugelde insect
Dat gefrituurd niet te versmaden is
Echt niet te vangen in de duisternis
De jager met zaklamp verdient respect
Wanhoop en stress om de springende haan
Don Museveni, mag het licht weer aan?
...Aanhoudende stroomstoringen bemoeilijken het werk van
sprinkhanenjagers in Oeganda.…
Schimmenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 de slagschaduw van mijn armen
vecht met het asfalt
als een Don Quichote
onbewust van de illusie.
ik houd van dit spel
met de zon als toeschouwer
mijn schaduw omarmt mij
als trouwe tochtgenoot.
in een loodrechte omhelzing
blijf ik twijfelend staan
een silhouet volgt mij
ongegeneerd sluipend.…
Die eerste nacht.
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.534 Maar wij waren
voor het eerst
zo samen,
naakt gelukkig
met gesloten
ramen,
warm verscholen
in het dons,
liefste alles was
alleen maar ons.…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Oud kind
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.479 De zon straalde zijn ogen
hij wrijft eens met twee knuistjes
voelt de warmte op zijn bol
maar bevroren gedachten
kunnen woorden niet smelten
Nog hoorde hij de stemmen
traplopend naar zijn kamer
boze klanken klonken hol
het voorgelezen sprookje
werd wéér geen werkelijkheid
Slechts het dons van zijn kussen
werkt nog troostend in deze
vroege…
vlokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 in het turen naar
grijze sneeuwvlokken
tegen een grauwe hemel
dwarrelende donkere vlekken
die zo zacht en beheerst
een witte deken vormen
alles is rein en zo stil
in onze lange winternachten
is daar het zachte licht
van sterren en maan
boven deze toegedekte aarde
waar jij en ik beminnen
geborgen in elkaars warmte
onder hemels dons…
Lijstjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
683 Lijstjes voor jezelf
Lijstjes voor een ander
Lijstjes met dingen die je niet vergeten mag
Lijstjes met dingen die je maar niet vergeten kan
Lijstjes met dingen die je juist vergeten wil
Lijstjes voor je leven
Lijstjes voor je dood
Lijstjes met een verhaal
Lijstjes zonder reden
Lijstjes met do's
Lijstjes met don'ts
Lijstjes…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Koud dons,
zo zacht,
zo mooi,
bedekt de sneeuw de dorre grond.
En ziende zijn de ogen blind,
maar wat niet is kan toch bestaan.
Onder de laag van koud vernis
leeft laag op laag.
Sporen leiden ons weg van het vergaan.
Maar in de zomer,
wacht maar,
in de zomer komt de warme grond tot leven.…
Sensorische dissonantie
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
895 lijden lag languit te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Ochtendroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.340 Ochtendlicht kietelt heel zacht
ramen nog vers beslagen
handen gaan lief op jacht
zullen zichzelf overdragen
Vanzelfsprekend warm onthaald
door pure hartstocht gevangen
het zwoele passielicht straalt
zacht brandend van verlangen
Zachtjes met een roos strelen
glimlachend onder het dons
tot in de hemel dit bed te delen
is alleen weggelegd…
in de bloementuin
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.385 het meisje van de bloementuin
streelt met haar blote voetjes
het zachte dons van elk blad
die zij, getooid
met een fladderende
hoed met voile
haast zwevend betrad
zij was uit het licht gesneden
zo broos en ongerept
en danste haar engelendans;
al draaiend en huppelend,
een mooie bloemenkrans
waar vind ik haar nog
aanschouwelijk,…
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
prins op wit paard
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
622 op een presenteerblad in drie delen
wordt hij aan het Nederlands volk getoond
’t kan nog net voordat hij wordt gekroond
je hoeft je bij hem nooit te vervelen
maar helaas voor de prins van Engeland
strijdt hij gelijk Don Quichot op Rosinant
Betreffende de driedelige BBC documentaire over Prins Charles, kroonprins van 60, waarvan donderdag…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 Hommels paren
op de terrastafel
In hun gestreepte
donkere dons dansen
hun vleugels samen
één beweging.
Ik nies om ruimte.
Eerst heel dicht,
Dan heel licht
vliegen ze uiteen
als stuifmeel
in de wind.
Een pollen flard
glipt mijn adem in.…
Anna, lief
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 het ook laten
onder de foto een spinsel schrijven
over liefde en trouw
tussen een man en een vrouw
Niet konden laten
van elkaar te houden
zelfs na de dood
Twee engelen spelen
met hun instrumenten
een loflied op het zijn
Een valse toon komt
door het kriebelen
van de nieuwe veren
in de vleugels
met platte handen
op de buik eerste dons…
Zwanendons
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 Zo helemaal niet klaar
voor de opmars
van pukkels van boobs
van overal dons
onder oksels
ook op benen
Oh my god
wie verzint dit
ik zie er niet uit
iedereen ja
IEDEREEN
kijkt naar mij
Als de dood ben ik
voor I Me en Myself
pimp me krimp me
kill mijn aversie
het komt nooit meer goed
MAMA help
Of wie dan ook
verbeter me…
STIEFKINDJE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
76 het moet mij even van het hart
en ik schrijf dit niet voor het eerst
' de poëzie blijft voor altijd het
stiefkindje van de literatuur '
daar valt helaas niet aan te tornen
de wrevel die het bij de doorgewinterde
dichter zoal teweegbrengt neem ik dan
maar knarsetandend op de koop toe
onthand blijf ik als een Don Quichotte vergeefs een…
Yesterday
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 't know
she wouldn't say
Waarom
ging ze weg
o ik wou
dat ik het wist
*
I said
something wrong
now I long
for yesterday
Wat ik
zei was dom
ik verlang
naar gisteren
>>>>>>>><<<<<<<<
We'll
meet again
don't know where
don't know when
Wij zien
elkaar weer
'k weet niet waar
of wanneer
*
But I know…
distel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.355 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk klam
het weinige blije weerzien
van beklemmende liefdes…
Nakende lente
gedicht
3.4 met 22 stemmen
9.514 Men hoorde ze fluisteren:
I am a tree, don't talk,
just love me.
Het belooft een nieuwe lente,
als we naar elkaar toegroeien
in alle talen, alle daden.
---------------------------------------------
uit: 'De verleden tijd van vrede', 2005…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 wanneer een spiegel glijdt
uit de nacht
het doolhof vult
tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.
Verrezen wordt mijn hart
in de geboorte van
de zacht waaiende zon.
Verdriet verbleekt
door de kleur van een roos,
witgeschilderd door de horizon.…
Punniken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Zij zoekt dagelijks ouwe koeien
haalt haar gram niet meer per ons
laat elke maand verzen loeien
verstopt zich graag in dansend dons
zwijgt nooit over het verleden
haalt de hekel uit het stof
wil privacy met voeten treden
verbergt nagels in haar mof
wanneer zal zij eindelijk zwijgen
over al het leed haar aangedaan
zal zij dan terstond neigen…