959 resultaten.
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar
iets sterfelijks te ontzeggen,
zonder in de ziel te kijken,
is dat slechts een gebaar, dit
met de muzen te vergelijken,
vergeet dan mijn faam, voel
alleen de vergankelijkheid,
fluister het lied van herkenning…
Ik mis je
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
2.549 Telkens als ik mijn ogen sluit,
hoor ik weer je stem.
Het is een levensecht geluid,
dat ik herken.
Dan is het net of je heel even
heel dicht weer bij me bent.
Dan voel ik weer jouw warmte
en ruik ik weer jouw geur.
Maar gaan mijn ogen open ...
dan staat de realiteit weer voor de deur.…
Vriendschap
netgedicht
2.5 met 56 stemmen
4.115 Er is verschil, soms tegenstelling
maar altijd ook zielsverwantschap,
herkenning en bevestiging.
Het beste roep je in de ander
naar boven en naar buiten,
je schaaft en beitelt aan jezelf.
Je gaat mee als de bladeren vallen,
als het stormt, als de lucht
enkel grijs is en dicht;
je verwacht samen de lente.…
zó ken ik het...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
520 een wintermorgen in december
fragiel als een dun laagje ijs...
zó ken ik het met kleine oogjes
over een drempel die met
de jaren hoger reikt
'hartverwarmend de mens'
broos als toast plukt hij
de dag met lange tanden…
WAAR BEN IK?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.158 herkennen, doe ik je nog
als ik bij je ben praat je over me
alsof ik al niet meer besta
soms tref ik mezelf ergens aan
mijn geest begint eindeloos te zwerven
mijn lichaam doet met iets mee
maar waar ik heenga besef ik niet
eens zal men me terugvinden
er verschenen biljetten aan de bomen
ben ik dan zoek?…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Van alle mensen hou ik het meest nog van apen.
Ik voel zij zijn mijn voorouders die uit het gezicht verdwenen
en de kinderen waar ik vergeefs op heb gewacht.
Ik voel hen onder mijn hand,
ik voel mijn hand op hen, aan hen,
en hoe een vacht pas echt
een lichaam tastbaar maakt.
En hoe stil ook kijkend blinken hun ogen altijd altijd van leven…
Gisteren...
gedicht
2.9 met 16 stemmen
7.514 En de anderen, verbeurd geworden,
Herkennen zich niet in de lateren. Maar of zij verblijven
Onder derden kunnen, is de vraag
En het antwoord woekert met de wildgroei van tentakels
----------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot nu toe', 2002.…
Spiegel
gedicht
2.5 met 30 stemmen
9.755 Ik haal mijn vader in.
De roos die als confetti
op zijn schouders sneeuwde,
de slierten lang gehouden
haar - resten serpentine
om de leegte van zijn schedel
op te sieren -, de schamele
guirlande van zijn baard
die de krachteloze kin
bewimpelde: ontluistering
die ik herken in bange ogen
blikken van zelfbespiegeling.
------------------…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Wat is leven? Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.
Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de…
Waar is mijn dorp gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Waar is mijn dorp gebleven
Mijn lief, verdwenen
In stenen
Waar ben je gebleven
Met je kanalen, heide en venen
In de vooruitgang voorgoed verdwenen
Of ben ik niet jou maar jij mij verloren
Stilstaand uit het zicht verdwenen
Achterblijvend in het verleden
In stilstand alles verloren…
dementie3, waar was je nou
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
740 Ik zie hem wel,
maar hij is er niet
Een lege blik zonder herkenning
maar met de diepte van verdriet
Soms loopt ie me te zoeken
terwijl ik er gewoon ben
waar was je nou, vraagt ie dan
er was iemand die ik niet ken
Ik ben er wel
maar hij ziet me niet
voor hem ben ik een ander
of..degene die hem in steek liet
Soms lieg ik dan
en zeg…
Heerlijk.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
969 Heerlijk.
Mijn ruimte ziet geen mensen,
Open lucht zonder deuren.
Rust streelt mijn hart,
Vrede verwarmt mijn ziel.
En mijn adem danst,
En mijn ogen glinsteren.…
GLIMLACH
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
5.284 Als ik mijn vrouwtje
ergens voor wil bedanken
geef ik haar geen applaus.
Maar zeg ik zachtjes
"Dank je wel"
Maar ik kan haar ook
zonder woorden bedanken
met een glimlach
en een gevoel
dat recht uit het hart komt,
en dat
herkent Elenake!…
Zodra de steen er ligt herneemt
gedicht
1.7 met 18 stemmen
5.874 Zodra de steen er ligt herneemt
zijn lot haar loop. De steen weet niet
van opgeven: hij herhaalt zich;
zijn blinde hoort hem. Deze weet
vooreerst nog niet wat te doen met wat
hem vreemd is. Hij legt beide handen
op de toetsen, hij herhaalt wat hem
is geleerd. Hij brengt wijzigingen aan;
hij herneemt zich, raakt ontroerd.
-------------…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
Een heldere dag
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.332 Is het nodig die hond te herkennen
of te denken dat je die hond herkent?
Ik dacht een stem te herkennen
die lachte maar ook zweeg.
Het was toen jij stopte en zei:
er zijn er die een hond tegen de storm in gooien
en tellen tot hij landt of terugkomt.…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Jij bent mijn zuster, ‘k zie intens in jou
dezelfde hartstocht branden die ook mij verteert.
Je was heel lang een erg misprezen vrouw
maar hebt van Hem wat echte liefde is geleerd.
Het amalgaam van heel je levenskracht
werd door Zijn tederheid tot licht geweven
tot er een einde kwam aan boze macht –
je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
Emmaüs
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
567 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het was alsof ik in een spiegel keek
De allereerste keer dat ik je zag
Het was een onvergetelijke dag
Qua levenswijsheid was ik nog een leek
Ik was verbijsterd en totaal van streek
Ik voer nog lang niet onder eigen vlag
De dichter die in mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd…
Gezichten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.707 Een gezicht nooit meer zien.
Een gezicht zien dat niet bestaat.
Langzaam duidelijker, totdat
ook de kleinste rimpels, putjes in de huid
een oogwenk helder zichtbaar zijn.
Maar het is geen gezicht.
Het was misschien een man die
honderd jaar dood is, en gestorven
zonder ooit te zijn afgebeeld.
Er zijn er zoveel.
---------------------…
Een blonde jongeman
gedicht
3.0 met 1 stemmen
9.299 Een blonde jongeman klopt
aan mijn deur
je bent niets verandert zegt hij
bonenstaak
ik slinger naar de keuken
wat wil je? niets zegt hij
en valt achterover
samen slingeren we door het veld
samen vallen we op het bed
samen vallen we achterover
in het gat in de vloer
ik verf de vloer rood
rondom het gat
hij zegt niets
valt achterover…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
wederkerig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het mokka van haar ogen kom ik thuis
zoals op een krakend koude winterochtend
slepend door mijn nog te hete koffie
reeds drinkend 't aroma van haar pupillen
zoals ook ’t zacht gemoed allengs verdrinkt
de waas lang gerekt tussen ons slepend’ ogen…
De waarheid
gedicht
4.9 met 7 stemmen
4.430 Wee het veel te smalle bospad,
het stramme struikgewas,
wee de gaten in de bodem.
De jaren zijn in de boeien geslagen,
langs de straten slapen de vochtige lichamen,
stapels op een hoop verzameld.
Hier heeft iets plaatsgevonden
dat op de vage waarheid lijkt.
-----------------------------
uit: 'Liever niet', 2017.…
Dode hoek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.031 Mensen die je kent, mensen
die je best had kunnen kennen.
Een mevrouw die op een schoolplein stond
om haar kinderen weg te brengen, op te halen,
net als jij daar wachtte, soms met iemand sprak
maar meestal in gedachten - een gezicht
dat je als je het ergens anders tegenkwam
in verwarring bracht.
Zoals je winkeliers
alleen maar in hun winkel…
Ballade van een hoopvol hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Lang geleden kwam ik jou tegen,
een dromer met een zonnig plaatje
waarin je wat merkwaardig grijnsde.
Was jouw interesse in ons praatje
meer dan aandacht die je veinsde?
Je maakte mij toch wat verlegen.
Van toen af aan ging ik jou ontdekken
in woorden die je graag herhaalde,
de tonen die je ‘s nachts liet horen,
ketens van klanken die ik…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.
Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.
Buiten ging het leven door, maar ‘t hare
ging niet verder dan het glas.
Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten…
TWEE ONTMOETINGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Gods Woord waarschuwt
hoe Satan om je heen loopt
als een briesende leeuw
verlangt aan te vallen
ik ben daar beducht voor
en herken deze duivel
maar hoeveel meer vrees ik
de vijand van onze Heer
indien deze zich vertoont
als een engel des lichts
die allerlei moois voorspelt
maar achter zijn schittering
duister kwaad verstopt
in alle…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.172 Maar als hij kwam,
zou ik hem nu nog
herkennen?
Ik aarzel, ril,
en nestel me
in de vertrouwde
armen van de
eenzaamheid.…