13902 resultaten.
Leergierig
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.665 Jan, was ik toch als boek geboren, zei Katrijn,
zo kon je dag en nacht met mij bezig zijn
als met je boeken nu. Wel, zei Jan, en lachte,
ik dank je voor je vondst, je hebt zeer goê gedachten:
een boek was naar mijn zin, als ík maar kiezen zou
wélk boek het wezen mocht. Welk boek dan? zei de vrouw.…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
Hersenschimmen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 Dementie
Verval verschaft zich
toegang tot mijn brein
zacht maar onverstoorbaar
wordt een deken van
vergetelheid gelegd,
zoals sneeuw het landschap
tot in alle holtes toedekt
zo schimmig ontoegankelijk
is mijn "zijn".…
Boekenkast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Met ezelsoren en potlood gemaltraiteerd tot
singulier maagdelijk witte pagina's
Met het laatste
restje plakband
trots gerestaureerde omslag
tot de met plastic omwonden en
korting-sticker prijkende omslag
De geur van oude inkt en
lagen stof tot de gekunstelde geur
van een met lijm
doordrenkt cellofaantje…
Stern
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
555 Zie je die man in zijn chique pak
op bowlingschoenen,
dat is de vader van die stille kleine,
hij doet zo zijn best,
alles heeft hij voor de jongen over
maar zijn karakter hé,
twee stillen bij elkaar,
niet wetend hoe
te komen tot de ander.
Zijn vrouw vlucht in haar werk,
de jongen in zijn games.
Je wilt wel maar je weet niet hoe.
Als je…
Wringen in bochten van onrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 Hoe vurig is de wens
gekend, erkend, herkend te zijn
wanneer je door het vuur gegaan
de ander hebt gered.
Dat kan toch niemand zijn ontgaan,
heeft dan in ‘t heetste van ‘t gevecht
niemand naar jou gekeken?
Getekend zoek je naar een teken
dat je slechts even denkt te zien,
je wilt, je hebt toch echt het recht.
Door wie je redde word je…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 op deze levengevende aarde
verzamelen mensen zich
voor de laatste Tasmaanse tijger
wie ziet het trage sterven?
het gekooide dier drentelt
van links naar rechts
danst getralied een schuwe
vergeefse rondedans
uit wantrouwen en wensdenken weven we
een lappendeken van mythe waarheden
en complotten wekt de mens
de Tasmaanse tijger copy-paste…
Onsterfelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Boeken sterven niet.
Boeken verouderen.
Meesterwerken nooit.
Schrijvers vallen om,
of sterven in bedden.
Boeken blijven,
dood, gewoon,
in oude kasten staan.…
Boom, roos, vis
gedicht
3.8 met 28 stemmen
14.614 Roos schreef ik,
roos, roos, roos,
en dacht: een boek
zó vol met rozen
is een boek
over een tuin.
Dat was boek twee.
Daarna schreef ik
een boek over de zee.
---------------------------------------------
uit: 'Zeepziederij de Adelaar', 1994.…
Bijbel en kerst!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
818 Er was eens een boek
wat wel
het boek der boeken
werd genoemd:
De Bijbel
mensen geloofden
in dat boek
en leefden ernaar
Toen uitkwam
dat het verzonnen was
en een verzameling
van opgetelde boekjes:
De Bijbel
bleven mensen
het lezen en beleven
vooral met kerst
En dat blijft een mooie traditie
voor christenen en seculieren
Halleluja…
Leven als een boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 De boeken, die ik heb verzameld,
zijn onsterfelijke schrijvers,
die, hoewel ze zijn gestorven,
nog in mijn kasten staan.
De boeken, die ik innig liefheb,
zijn vrije geesten,
die, hoewel ze zijn vervlogen,
mijn ziel blijven verrijken.
Veel boeken, die me omringen,
zijn heilig, als een heilig huis.
Boeken, waarin ik vrij mag wonen.…
Oude Boeken Verheffen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Waardering voor oude boeken,
brengen weinig mensen op.
Een oude Boekerij in Baarn,
is opgehouden te bestaan.
Gewichtheffers doen te sportief.
Antiquaren heffen oude boeken.
Boeken zijn te zwaar voor velen.
Velen geven moedig op.
Jammer, helaas en toch,
heeft oude boeken lezen,
nog lang niet afgedaan.…
Wespen en Kevers
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
766 Wespen die weleens een boek lezen
Kevers die gedichten schrijven
Wespen die weleens een gedicht schrijven
Kevers die boeken lezen
Wespen schrijf een gedicht
kevers lees een boek…
Eigenwaarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Eigenwaarde
Een kracht
Die bepaalt:
Of we keuzes
Voor onszelf of
Tegen onszelf maken
Daarmee dus
Voor of
Tegen de liefde…
Groeiende geheimen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
739 Als ik zo om me heen kijk
naar volwassen mensen
begrijp ik niets van hun gedrag,
degenen die ik hoog had ingeschat
blijken zo anders dan ik eerst vermoedde.
Wat zit er achter achterdocht en woede,
waarom verdenkt men mij van iets
waarvan ik in de verste verte
niets vermoeden kon, waarom
draaien volwassenen
soms als een boomblad om.
Zelfs…
Het huidige moment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Het grote
komt voort uit
de kleine dingen
die je eert
en verzorgt
Het huidige moment
is altijd klein
in die zin
dat het
altijd
eenvoudig is
maar daarin is de
grootste kracht
verborgen…
roest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 boeken brengen rust
rust roest vandaar de vlekken
op vele boeken…
Als een touw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.767 in de knoop, uit de knoop, in een lus
gevoelens zinloos verwoorden
van de vrouw van zijn leven een kus
zou hij zichzelf bijna vermoorden
maar alles is er om te blijven leven
drie zoons een vrouw en een tuin
het is lastig maar blijf nog even
zo koud zonder haar op je kruin
een versje blijven toch enkel woorden
soms drukt het wat van binnen…
CRI DU COEUR
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 de zwarte tanden ratelden, de bus
slikte de boodschap als gedane zaken
bestempeld en bestemd, het zou haar smaken
de brief was klaar, bezegeld met een kus
de woorden had ik uitgeperst als pus
ik wist niet dat het kant noch wal zou raken
want niemand hielp over mijzelf te waken
ik liep maar rond, gevangen in een lus
van binnen huisden vuurspuwende…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef ik een doorn in ijs
de slagtand van een houweel
tast het verraad van de sneeuw af
de weerhaak zet het anker klem in een spleet
maar het zuur bijt in spieren
mijn arm houdt het niet meer
het gerafeld touw stropt in een dubbele lus…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
eindelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Het toegesnoerde koord met een lus als een galg
heb ik ook open gemaakt.
Niemand wordt nog opgehangen aan een ellendig leven.
Ik wil nu plezier in mijn tranendal beleven.…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 voor ik ze strak trek
leg ik eerst een lus
(of ontknoop ze van gister)
mijn vingers pakken beiden
en streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte…
Verdrongen boodschap
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De boodschap is te hard
gedachten te verward
niet te weten
niet te voelen
realiteit vervangen
door vergetelheid
verdrinken in de roes
van zware rode wijn
alleen maar drijven
onwetend blijven
tot het verdringen
begint te wringen
met elke werkelijkheid…
Gebonden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 opgeruimd en uitgelezen
staat het boek tussen andere
boeken boek te wezen
springt letter voor letter
van achteren naar voren
rechtgezet door de letterzetter
rug aan rug staan ze zij aan zij
moeilijk uit te zoeken welke
verkiezen zij toch haar boven mij…
Het boek tastbaar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 Tastbaar het boek,
Gevoel dat wakker wordt
Door het papier
Dat ik vasthoud,
Geur die uit
Bladzijden opstijgt
Als het lekkerste
Aroma ooit,
Tijd die is verstild
En voor eeuwig is
Vastgelegd -
Hoe het ook leest,
En hoe het ook klinkt,
Emotie en pijn
Zijn tastbaar vervat
In geurige inkt…
queeste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
466 in het onmetelijke
universum laveert
een samenspel van
atomen en moleculen
de mens
een druppel bewustzijn
in de oceaan
gewikkeld in een
dun laagje ratio
balanceert hij op
het koord van
verbreken en verbinden
heen en weer
slingerend tussen
verheffen en verlagen
bang voor
de leegte alles
waait immers
weer weg
het smeulende…
Het Oog Van De Dood
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.005 Ik ben alleen
Alles is zwart
Ik ga dieper
Dieper en dieper
Ik ben weg
Alleen
Verweg
Het oog ziet niks
Ik voel alleen pijn
Alleen pijn
Ik hoor niks
Ik val dieper
Dieper en dieper
Alleen ik
Àlleen ik
Helemaal alleen
Tot het einde
Ja, dat wil ik
Het einde
Ja, het komt toch:
Het Oog Van De Dood…
vormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 we spreken over de oude bus
uit een vorig mistig leven
in een door mij nog niet ontwarde lus
zij keuvelt in die tijd
met de stuurman voorin,
de lijndienst is later opgeheven
nu is ze in beitelen bedreven
iets in haar beroert haar handen
met ijzer brengt zij het doodse tot leven
schept ruimte voor een ziel die langzaam
uit het universum…