Alle inzendingen over heuvel

758 resultaten.

Sorteren op:

Zomer

netgedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.665
Horen Spaanse schetsen Roken Amerikaanse sigaretten Hollandse biertjes lessen Onbenullig kletsen Verlangen naar langer Terwijl staren naar sterren Gevoel van geluk Melancholie tegelijk Onderuitgezakt in tuinstoel De koning te rijk…

Een Lange Reis

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 850
Ik maak een lange reis helemaal alleen. Ik slaap onder de blote hemel in de ijskoude lucht. Ik steek kolkende watervallen over en trotseer harde stormen. Ik vecht met leeuwen en panters, gewond ga ik verder, door een donker bos met spokende wezens. En als laatst beklim ik de hoogste berg. Uitgeput sta ik op de top, en dan zie…

Diepzinnig

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.167
Diep van binnen wachten woorden op zinnen. Als ik mij dan bezin en aan die woorden begin, dan zit er altijd wat zinnigs in.…

Lieve Daniël

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Lieve Daniël, Ik weet het je bent pas 6 jaar. Al deze woorden nog te moeilijk een beetje raar. Papa schrijft het ook niet voor nu maar voor later. Voordat gewenning dit gevoel overstroomd als water. Het is vast gek dat papa er niet meer is. Klinkt vast gek dat ik bij je wil zijn en je zo erg mis. Je bent mijn kind ik wilde je niet verlaten…

In de naam van Allah

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Uit naam van Allah De beginnende schrijver in mij slaakt een gil. Kan ik dan niet meer schrijven wat ik wil? Juist die twijfel moet ik weigeren te laten bestaan. Geen eerbetoon aan de mensen die nu zijn gegaan. Mensen die zich niet verstopten maar zich altijd bleven uiten. Door extremisten met geweren kunnen we hun boek nu sluiten. Het was…

Wat ik in het weekend nog zag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
Het moment zal gaan komen dat weet je al. Dat al je emoties zullen komen in een vrije val. Afscheid nemen en vooral hoe neem je alvast door. Des te dichterbij het moment komt des te meer bereid je je voor. De vraag is waarop denk je je voor te bereiden? Dat kan niet wanneer je apart raakt waarvan je nooit wilt scheiden. De vragende ogen van…

Lieve Jan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Ik wil al zo lang iets schrijven naar jou. Je bent nog steeds iemand waar ik zielsveel van hou. Je was mijn vader maar alleen niet van vlees en bloed. Toch altijd wijze raad en een hartelijke groet. Ik voelde me thuis kon goed met je praten. Soms leek het wel alsof je de vulling was voor al mijn gaten. Wil je graag zeggen dat ik je vrouw…

Wat je met liefde is gegeven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 982
Te vaak kon ik niet genieten van het leven. De gedachte terug naar die emotie laat me nog trillen en beven. Ik kon het leven niet aan en viel in een zwart gat. Nooit het besef van de kracht die in me zat. Alles gefocussed op schaduw en een zon die valt. Niet mijn blik op wat te redden viel maar op wat al was verknald. Ik voelde me als in…

samoem

netgedicht
3.2 met 207 stemmen aantal keer bekeken 39.448
de snijdende samoem bestuift de heuvels van de gekliefde geest die wacht op teder dingen van haar dura mater die wacht op later tot eindelijk een piepklein duizenddollarvisje zich gastrologisch heeft geschoold in het bakken van brioches in de nisjes van haar strenggelijnde hoofd…
lens27 augustus 2005Lees meer >

Onvermogen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 798
Rustig willen zijn als onrust je meeneemt naar bergen emotie naar heuvels verlangen. Rustig willen zijn onverschillig voor lof of blaam, voor succes of mislukking. Rustig maar niet onbewogen, geraakt door de ander, bewoond door liefde, uitgedaagd tot vertrouwen.…
Adeleyd19 april 2006Lees meer >

lentezon

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.012
O, lentezon aan het blauw azuur jubelend open je met je stralen het ontwaken van de natuur alles fluistert alles schittert en glanst op bloemen heuvelen en dalen Met je wonderschone zonnegloed breng je altijd weer levensvreugd en warmte in m'n gemoed…
ria21 april 2008Lees meer >

Verzetje

snelsonnet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Wanneer aan zee de kuilen op gaan raken Dan graven we er simpel eentje bij ‘Dat kan ook vice versa volgens mij’ Dacht Zonneveld, ‘want alles kun je maken’ Een denktank tilt de heuvel naar de top In werkelijkheid zien zij er tegenop…

Landschap

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Kattestaarten in een sloot van een purper waarbij zelfs een distel bloost bramen blinkend zwart frambozen die bekoren hondsroos van een schuchter rood een landweg op een heuvel een helling vol van peren een uitzicht kerketorens ver…
delius23 september 2012Lees meer >

Alsof

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
als we nu doen alsof en teruglopen naar het prille begin naar de rode heuvel met kale boom en eerste melktanden hoeveel hadden we dan kunnen drinken zonder in slaap te vallen hoeveel hadden we gehouden van, mocht het ooit zo zijn…

Uitwaaien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
daar waar de wind een spelletje speelt met vergeten zinnen ontstaan opgeworpen heuvels waarover vogelvoetjes tippelen stappers dagen het getij uit meeuwen schommelen op aanspoelende golven zachtjes kleurt de hemel grijs…
LadyLove17 januari 2018Lees meer >

licht in het hoofd

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de zon schijnt tussen de wolken door alsof hij nooit is weggeweest sta op, haal diep adem je voeten ruiken een spoor dat over de horizon leidt door dat bos op die heuvel nog even dan zweeft een luchtballon warmte happend voorbij…

Een warme glans

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 589
Zijdezacht golft over de heuvel in een wolk van satijn haar warmte de wind speels blaast lokkend krullen in haar donkere haren zou je haar ontmoeten geef haar dan een kus van hem die ooit haar lippen dronk gulzig en gretig wijl ze hem haar liefde schonk…

Perpetuum mobiel van dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Dagen rollen als golven over ‘t strand van de tijd spoelen zand en schelpen tot vloedlijn voor ‘t duin van vele jaren slijpen in uren het land tot vlakte en heuvel overleven de bergen en keren terug naar de zee.…

avebury

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
hier blakert de dood in de cirkel rust verweerd tussen schapen keert het tij der levens met ongelooflijke mildheid groeit hun vruchtbaarheid over het veld monolieten de grassen wiegen in de wind de stilte verzegelt éénieder op de groene heuvel…

Herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Het is weer herfst de goudgele weg waarin we terugvallen naar de aarde naar de geur van de grond naar het uitdovende licht wachtend met een hart vol bloesem, een zaad gelijk een lentedag Terug naar de heuvels waar het groen is en bloemen…

Het gewelde zaad

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Het zaad voor mijn zomerbloemen liet ik wellen in mijn tranen ik zaaide het daarna op de heuvel waar mijn verloren lief nog steeds met vlinders stoeit de wind waait er mijn adem stil in liefdevolle fluisters de gezaaide zomerbloemen hebben uitbundig gebloeid…
Anneke Bakker15 september 2021Lees meer >

Zomerse omgeving

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Nu gitzwarte nachtmerries galopperen over in duister gehulde groene heuvels libellen dauwdruppels drinken uit onzichtbare liefdeszinnen omdat zij jou innig lief heeft in benevelde bibliotheken op zoek naar pure liefde ben ik bij je in verlegenheid naakt in de zwoele nacht.…

Schapen op de hei

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.702
In heiige ruigten, de heuvel af, Staat trouw bij zijn schapen, Die dromerig slapen, Wat verder, Een herder En leunt op zijn staf. De zon doorvonkt het bruin wollig haar, Verzilvert de randen Met blinkende banden — De vachten, Ze wachten De knippende schaar.…

Waar de wilde lelies groeien

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De hemel was zelden koeler dan het dauw, parelend tussen heuvels van verlangen. Ik heb geen aardevrees, toch ben ik bang mijn onsterfelijkheid te verliezen in de onpeilbare diepte van je ogen.…

Overvol

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Door mijn wimpers volg ik de druppel Verlost vanuit je overvolle navel Glijdt zij weifelend zigzaggend omlaag Over de deinende vlakte met trillend dons Aangekomen bij de heuvel van Venus Aarzelt zij even om dan samen te smelten In de nog altijd vragende vallei der liefde…

Gladiolen?

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
mijn beste beentjes zet ik voor bij vierdaagse wandeltoer zwetend zwoeg ik kilometers over zeven heuvelen dieptriest word ik bij het zien van het gladiolenlegioen ik haat die plastic bloemen bekeer mij tot de virtuelen van huis uit ben ik strompelpoot loop wél voor echte rozen…

woorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
er zijn de klanken en als die klanken woorden vormen is het een taal je hoort nu een piano de ene pianoklank na de andere maar daarmee zijn het nog geen woorden dus ook geen taal hoeveel liever je ook altijd die piano hoort terwijl je uitkijkt over wijde heuvels als het regent en ergens de vogels schuilen in de bomen…

Zoveel Mooier

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
laat mij je dal betreden en ik zal je mijn pieken openbaren laat mij je heuvels zien en ik toon je mijn vals plat laat mij verdwalen in je ogen en je ziet me nooit meer terug ik wil jouw landschap nooit verlaten dus moet jij mij gedogen want het is zoveel mooier dan ik…
catrinus14 september 2023Lees meer >

Scherpenheuvel revisited

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
Diep zomerblauw over de heuvels van het Hageland. De koepelsterren schitteren In het zonlicht. Weemoedige herinneringen drijven boven. Met moeder in de basiliek, gezoem van weesgegroeten, de mysterieuze put, het snoepgoed en de molentjes. Besef van verlies voorgoed. Verdriet en toch troost voor het beeld.…

Tussen heuvels en vallei

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
heb stenen gestapeld rond je navel en draag olieschalen aan de korte lont ontvlambaar door het eerste licht van morgenstond ze balanceren op de zachte ondergrond van borst en buik tussen heuvels en vallei spelen wij het passiespel van langzaamaan naar snel de volle maan zwiept op tot halen en weer brengen om de climax te verlengen…
wil melker21 november 2009Lees meer >