10838 resultaten.
plaats van bestemming
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.094 zoals je uitstapt op het station
met het vertrouwen te zijn aangekomen
op de plaats van bestemming
zo zal het gaan
een enkele reis bij vertrek
en de zekerheid van het onzekere
zo heb ik dat in gedachten
als ik er niet meer ben...
iemand leest mijn gedichten
voor even kom ik dan tot leven
meer moet dat niet zijn
Uit: Reiziger door…
Een uit de hand gelopen haiku
gedicht
2.4 met 14 stemmen
10.594 Te klein om er mijn hoofd
moe tegenaan te vlijen.
Eerder geschikt om er een hand
zorgzaam omheen te leggen.
Gesteld dan dat ik groter was
tot kosmische proporties uit kon dijen.
Ik zie daar, schurkend in mijn jas
en trouwens onderweg naar jou,
voorlopig nog van af.…
Kwallen
gedicht
3.8 met 34 stemmen
25.906 Kwallen,
deze vliegende schotels van de zee,
over bleke koraalstranden zwevend,
wuivende jungles wier.
Onderwater-parachutisten.
Zusters van de champignon.
Slakken zonder huis
(De zee is hun huis.)
Door getijdestromen voortgedreven.
(De maan is hun motor.)
Op het strand liggend
voor snot
wachtend op de volgende
vloed.
Kwallen…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
op vakantie
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.234 je hebt je blouse uitgedaan
en opgehangen aan de deur,
de deurknop kijkt je dreigend aan,
je wil weg hier, weg, hier vandaan
maar je weet niet waar naartoe,
waar zou je heen kunnen gaan?
de dagen lengen eindeloos lang
en versnikkend heet, je draagt je-
zelf naar het balkon met een glas
melk in je hand, hier zie je beter
hoe anderen…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Naakt
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 U weet ook dat ik naakt voor U sta
dat ik geen kleren behoef
om mijn verlangen kenbaar te maken
omdat ik niet hoef te buigen
voor Uw grootheid
en alle dienaars van Uw ziel
ik zal altijd die eenling zijn
die U diep in zijn hart bewondert
en ik zal twijfel zien als een boodschap
op weg naar verwerking van de verbijstering
over alles wat…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge overhield waren de longen
evolutionair gezien is dat raar…
VLAMMENSPEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Ik staar in het vuur van de open haard,
Zie de dartele vlammetjes gaan.
Ze spelen een spelletje, luchtig en blij,
Duiken onder een kooltje vandaan.
Ze dansen en kronkelen zich sierlijk en vlot
In de meest fantastische stand.
Ze stoppen voor niets, gaan altijd maar door
Tot ze eenmaal zijn uit gebrand.
Maar vlammetjes, jullie zijn symbolen van…
Op het terras
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.571 Op het terras. Verschijnt een hagedis in het gras?
En weg! Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
Ooit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
593 Vandaag is de morgen van gisteren
Het nu van net is voor altijd verleden tijd
De toekomst is er al; NU!
En weg is die weer; voor eeuwig veroordeeld tot de geschiedenis…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer,
een zaak voor goud, een voor de ouderlingen
op tafel neergelegde wel-
gevulde, dungesleten kerkezak.
De dood is een omhelzing van de wind
waarachter van nature niets dan onbruik
en dor geraamte zich bevindt.
Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
litanie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
473 spreek mij
lees mij
blader in mijn
innerlijk bloot
droom mijn dromen
met open ogen
ervaar mij als de vluchtige
de immer reizende
die zijn nalatenschap
aan papier heeft toevertrouwd
lees mijn geschriften
tussen de regels
en weet de essentie
in al dat wit
dat zich lezen laat
door het begrip…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
Oogstlied
poëzie
3.7 met 31 stemmen
4.547 Sikkels klinken;
Sikkels blinken;
Ruisend valt het graan.
Zie de bindster garen!
Zie, in lange scharen,
Garf bij garven staan!
't Heter branden
Op de landen
Meldt de middagtijd;
't Windje, moe van 't zweven,
Heeft zich schuil begeven;
En nog zwoegt de vlijt!
Blijde Maaiers;
Nijvre Zaaiers,
Die uw loon ontvingt!
Zit nu rustig neder…
Adeline Verbeid *
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.555 Schoner prale uw milde lentezegen,
Bloemrijk oord, langs Adelines wegen.
Nachtegalen, juich haar 'welkom!' toe,
Als zij nadert, wie ik hulde doe.
Paar uw lied aan 't lied der filomelen*,
Minder zangkoor, uit de hoge abelen*.
Laat het meigroen met het beekkristal
Samenruisen, bij de waterval.
Moge uw schaar, gij zefyrs* in de hagen…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld;
Geen blinkende kluister,
die 't beekje meer knelt;
Het stormen is over;
De buien zijn heen;
Wat ritselt in 't lover
Is zefir alleen.
Vol bloeisel van boven,
Vol bloemen omlaag,
Staan velden en hoven,
En telgen en haag!
De Vrolijkheid dartelt
In klaverrijk Gras,
Zij wemelt, zij spartelt,
In…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Verscheurend
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
1.439 Smartelijke pijn van ’t zijn
Niet bij machte te veranderen
Het onlosmakelijke festijn
Wat “leven” heet voor anderen
Verwrongen verwachtingen
Verdwenen levensidealen
Keer op keer overpeinzingen
Doorlopen of verdwalen
Verloren geraakt in de tijd
Moe gestreden geest
Lichaam verliest de strijd
Verlaat te vroeg het feest
Tijd glijdt…
Met Noorderslag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
520 in overpeinzing
terwijl gedachten beuken
met noorderslag
botsen dukdalven verbittering en spijt
vonden verspilde woorden toch
hun weg in vrijheid
in tragiek van leven
lach na lach
traan na traan
het kan me niet schelen
zolang ik jou maar heb
want gisteren bestaat niet meer
alleen nog maar de morgen
nu de herfst door onze haren speelt…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Anne met haar eros
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Haar dagelijkse overpeinzingen
als een meisje van veertien jaar;
beschreef zij in het Achterhuis
met een altijd aanwezig gevaar;
dat zij zou worden weggevoerd
naar de werkkampen in het buitenland.
Naderhand heeft haar dagboek ons over
haar leven geïnformeerd.
Totdat zij naar het buitenland
werd weggevoerd; had zij haar bevindingen
genoteerd.…
Wanneer mijn stilte zwijgen zal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
617 In mijn stilte bewegen zich geesten
onaardse voorstellingen vol wellust
en intensiviteit van geile begeerte
wanneer ik naast schaduwen dans
in mijn naakte ornaat fluitend
zie ik moeder aarde in verval
in mijn stilte kronkelen zich gedachten
urenlange overpeinzingen met betrekking
tot de dood en de kornuiten van die metgezel
wanneer schaduwen…
Te recht berouw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
747 Leegbloedend in mijn overpeinzing
Ontwaar ik huilend mijn bedrog
Te laat begon ik waar te nemen
Sleurde je mee in schuimend zog
Hoorde nooit die liefdevolle woorden
Ontkende wars als zijnde vals onecht
Om hen in de kiem grof te vermoorden
Niet ik was verdorven nee jij in en in slecht
Hoe kon ik die serene liefde negeren
Vals als ik was…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Overpeinzing. Toen ik hier pas woonde bij de bejaarden.…
De dood van een jaar
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.880 Jaar, wat zijt ge een vreemd oud-jaar:
Heet dát gaan sterven?
Met bruine kransen in uw haar,
Als een jong man, voor een feestmaal klaar,
Zorg'loos, zie ik u zwerven...
O vreemd oud -jaar!
Hoé gaat gij dood, oud-jaar?
Zult gij gaan zitten op een hoop
Blaren, wel bruin, maar warm van zon,
Midden in het licht en in een doop
Van stralen…