398 resultaten.
laatste dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 we kwamen los
van de woelige jaren
onze volle koppen
maakten we leeg
we bewerkten de waarheid
en lieten dingen weg
we keken niet meer
onder het grote kleed
de meedogenloze tijd
penseelde onze poreuze huid
we spraken zacht
in onze laatste dagen…
Op deuren en glazen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
300 O grote koning,
in de wereld der dichters
wemelt het als vanouds
van wildvreemde eenden
en koppen van kazen
en niet alleen zij,
als inteelt der
zelfbenoemde
intelligentsia
het zijn vooral
de gekken en dwazen
die hun baarlijke nonsens
in het koninkrijk
der europese
en overzeese
territoria
aan het oeverloos
volk presenteren…
De kroeg
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.279 Ik zie ze al weer zitten
de koppen naar omlaag
vervreemd van lief en aanverwanten
met roos rondom hun kraag
Ze drinken snel hun bieren
alsof de tijd hen dat gebiedt
en lachen met hun tandeloze monden
en niemand die het ziet
En als ze dan de kroeg uitlopen
de koude nacht weer tegemoet
zou ik ze graag mijn jas meegeven
maar niemand die…
de snarendans
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.098 met verhitte
zwetende koppen
weten we niet
hoe te stoppen
je trekt aan
een van mijn
grijze haren
je bespeelt de
viool met je
eigen snaren
met je vingers
strijken en rekken
probeer jij mij
geheel te nekken
gek word ik ervan
verdwaasd speel ik mee
op jouw speels getokkel
als een oud viool
die kraakt onder
een zuigend mokkel…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
Dierindustrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Biggen in dichte schuren worden tot de dood gekweld
door gehersenspoelde beulen die hun botte koppen
in gouden Rabo-stroppen stoppen
Biggen martelen kent geen taboe
Politiek correcte zwijnen staan het toe
Bedrogen beulen zet uw kap af, wendt het roer
gooi uw deuren open, wordt weer boer…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…
Dombo
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.054 Logge poten stampen
door mijn slaap
ik licht een oog
terwijl ik gaap
naar ‘t vliegend
grijze monster
het zweeft
mijn blik voorbij
landt met gulzig
snuivende slurf
op het weke
van mijn dij
ik gil en zie al koppen
in de krant
vrouw in bed geplet
maar naast me
klinkt het knorrig: mens…
je maakt van een mug
een olifant.…
Zelfgekozen catacomben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
555 het mes
werd zwaard
en triomfeerde
in arena’s
de duim omhoog
als bloed uit
tegenstanders spoot
voer voor de hyena’s
jouw zinnen
trekken witter weg
als mijn pen
zich scherpt als mes
en ik jou uit
de zelfgekozen
catacomben trek
van je ivoren toren
ons tweegevecht
op wit papier kent
geen genade er gaan
koppen rollen op a-vier…
Ongelooflijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
694 Ongelooflijk
Zie de DNB heeft het gevonden
JA de pensioenen
wat zijn ze vindingrijk
Je hoort ze wrijven en krabben
over de koppen
Daarom zijn ze ook zowat kaal
denken ze nou werkelijk dat wij gek zijn
DE volgevreten kaalplukkers
kon je verwachten toch naar de miljarden gift
Niet zeiken oudjes er is nog Drees
En wat geld heeft loopt niks mis…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Een waar golfslagbad in de singel, voor ons huis,
witte koppen, ze horen er niet thuis
Normaal zie je die geweldige golven op groot water
maar nu hier, verstomd het gesnater!
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.…
toen de maan het morgenrood verscheen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.001 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was,
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood, lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Geschiedschrijving
netgedicht
3.4 met 75 stemmen
471 ik zag
hoe uren
zich stapelden
naar soorten
en soms nog
levend in
doorgaande tijd
stukjes die
gecoupeerd
waren lagen
verspreid hun
beelden waren
de aansluiting
totaal kwijt
ook het
archiveren
heeft gefaald er
was niets van de
opnames in woord
en beeld nog
terug te vinden
en juist dit
experiment had met
veel knappe koppen…
In grauwgrijze vlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 zag op je gezicht
de lichte spanningsboogjes
van een aantrekkende wind
nog verstond ik je
maar langzaam ging
het geluid van je woorden verloren
samen op de dijk
zwoegen en optornen
tegen een aanwakkerende storm
striemend jaagt
regen in grauwgrijze vlagen
slaat water kapot op beton
wij draaien de koppen niet om
nooit heeft natuur…
Credo
gedicht
1.2 met 46 stemmen
9.134 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
meelopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 aan de zelfkant van nu
twee koppen koffie schenken
in een vacuüm van rust
één met- één zonder wolkje eigendunk
als afdronk zonder gêne
en de wereld schuift voorbij
ze raast zo hier en daar
vierwielig snel van A naar B
of op de raderen van twee in
beweging gezette benen
ach
het loopt zoals het lopen moet
we blijven zoet de voortgang…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.685 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Tweeling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
197 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
een europees voetbal kampioenschap
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
847 van spelers / sterft in schoonheid
we zijn overmand / door coach scheids en publiek / veertien man tegen
de oranje bal / ligt onzijdig verfrommeld / in de lappenmand
de blauwen slapen / en de haan kraait als het spel / is afgelopen
na het verlies - / is het rustig op straat / het gaat regenen
het regent tranen / van vreugde op de koppen…
Omissie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
144 Ik vraag om raad bij knappe koppen,
Eigenlijk aan Jan en Alleman,
Geen die mij kan helpen,
Daar word ik alleen treuriger van.
Ik heb de moed opgegeven,
Mij erbij neergelegd,
Moet met deze omissie
Maar verder door 't leven.…
Ooit hebt u er al van gehoord
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
9.467 ooit hebt u er al van gehoord:
opgewekt gemaakte stemmen die als lichte
champagne bruisen
lege aanval op de stilte, als verdediging
van hun keel
dat immer de weg naar het hart verstopt
ooit hebt u er al van gehoord:
het afgesloten hart in schimmelachtig donker,
achter gecamoufleerde namen,
gemaquilleerde koppen
ooit hebt u het al gehoord…
EEN FIJNE AVOND
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.618 Er zullen koppen gaan rollen!
Mijn brood en mijn wijn afgerekend.
Zegeltjes nog? Een fijne avond!
Hoor ik het goed? Men groet mij
uiterst beleefd. Ik heb niets te vrezen.
------------------------------
uit: 'Snijderseiland', 2012.…
Ridders van het ruime sop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 Op de korrels
van een nat strand
verrijzen koningen,
die regeren over
wind en woud
en koppen snellen,
waar echte helden
dames in nood
van slechteriken bevrijden.…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het schavot
koppen…
Stormenderhand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
666 De wind beukt huizen in de golven
breekt koppen schuim in grijs
striemt geselend langs de bomen
mijn onrust lijkt zijn ereprijs
Hij braakt op mijn angstgevoelens
parafraseert zijn eigen elegie
raakt mijn wezen tot in iedere vezel
verpulvert mijn kracht en strategie
De wind puurt mijn bedwongen tranen
rooft de kommer die ik niet tonen wil…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…