153 resultaten.
Jarig
gedicht
1.9 met 14 stemmen
23.720 Ik dacht dat ik mezelf een boek ging geven,
maar het werd een plant
Ik had geen plaats voor een plant,
want ik had er al veel te lang aan gedacht
Soms word ik 's nachts wakker en kijk ik of mijn buik nog plat is
Meestal is het te donker om iets te zien
Dat is niet gek, het is nacht
Meestal is mijn buik vol
Zo vol als een buik nadat…
De vreemdeling
poëzie
5.0 met 4 stemmen
5.708 Laat mij alleen.
dit is de tweesprong onzer wegen.
gij hebt mij tot de verste rand geleid.
maar keer hier om, ween niet.
gij kunt de laatste tocht naast mij niet schrijden,
noch ik met u, gij gaat hem eens alleen.
gij zijt mij nochtans onverdeeld verpand:
ik heb uw bloed de donkre kus gegeven
van hen, die boven dood en leven
ontstegen zijn…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 Laat mij de angel van 't venijn,
door argwaan in uw hart gedreven
uittrekken, en een felle pijn
de aanvang zijn van het genezen.
en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 "De liefde slaapt in haar hart
als de lente in de winterse grond
die in koude en duisternis wacht
als een vlinder in haar cocon.
in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!
geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van…
Voor het inslapen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
4.109 In deze kleine kamer vind ik soms nog vrede.
al wat daarbuiten ligt heeft voor mij afgedaan;
wat rest mij nog, dan ‘Krieg und Frieden’ lezend,
tot mijn verwoeste dromen in te gaan?…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
de dag en de nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrenbeelden.
het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts…
Utrecht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.723 Geen stijl, maar des te meer karakter heeft de stad,
Een harde en benepen eigenzinnigheid,
Die zich de maat van alle dingen waant;
Een stugge sfeer, vol plotselinge volten -
De pleinen liggen meest terzijde van 't verkeer,
Dat, saamgeperst in zulke smalle geulen,
Dat reeds een sandwichman zijn houten vlerken schuurt,
Chronisch aan spijsverteringskrampen…
Maannacht in Elche
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.986 De palmen staan recht en stil.
donkerblauw liggen de schaduwen neergeveld.
onder het staal van het firmament
heerst het roerloze zilverblauw.
de hemel is hel -
en de wereld is zo stil en verlicht,
dat de maan, verlost van haar licht,
een onzichtbaar zilveren spoor
in de zilveren ruimte verloor.
tussen de palmen het licht.…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 De zon hing laag.
tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.
de huiveringen
van 't geschubd metaal,
door 't stijgend maanlicht
rimpelend beschenen,
waren…
Kerkhof te Carmona
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.280 De doden liggen hier goed.
een jongen heeft mij er binnengeleid;
eerst rende hij naast mij en voor mij uit
als een jonge hond in de voorjaarszon,
tot ver buiten de poort,
waar de heuvelrug als een havenhoofd
plotseling afbreekt,
een brug van basalt,
hoog boven het andalusische land
dat golft als een zee, tot de einder beplant
met…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 Het was donker,
hij lag op zijn bed.
hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.
kan…
Voorschrift
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.422 Trek de woestijn in,
laat de karavaan
de groene rijkdom der oasen,
u zij de dorre oceaan
van zand; goud en topazen
bewaart ge niet,
die zijn voor uw vriendin,
de koningin van Scheba;
de stierenvechter laat ge de arena,
de volkstribuun
het duizendvoudige gehuil
van de hyena's
die beurtlings ‘kruist hem’
en ‘hosannah’ roepen;…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 Wie kent zichzelf?
ga zitten in een nieuw gewelf
en neem een korte, scherpe stift
die voor de drift en 't vliegend weer
van het gevoel niet aanstonds zwicht;
die wachten kan tot 't vergezicht
en 't donker landschap van de ziel
naar alle zijden openligt
onder het koopren avondlicht.
en als dan vogels zonder tal
zijn neergestreken…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
de sterken worden dan toch nog lang niet gerooid;
zeg tot u-zelf: ‘ik wil pas vallen
onder de winterstorm’. -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in…
Woensdag
gedicht
4.6 met 7 stemmen
1.570 Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil
omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild
omdat het ochtend... Zo keer ik wat ik denk om in cirkels…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
177 Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026)
Leven aan, dood uit
Helaas is Lieke haar wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd, want
Dood kent geen medelijden
Mensen met kanker
Leveren eeuwig strijd
Uiteindelijk
Triest, niet te winnen
want dit ge-
vecht tegen sloopkogels
Was geenszins
Echt ooit te winnen...…
Wie kan er iets aan doen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
179 Het leger schiet op medici, op brengers
van voedsel en op de roependen
die daar verslag van doen
Het leger schiet op kinderen
die het uit hun huizen verdreef
of er laat verhongeren
Het leger schiet op vluchtelingen
martelt hun lichaam en hun wanhoop
doodt hun vitale organen
Het leger schiet op iedereen
in het niemandsland
tot daar niemand…
Diepzeeduikster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 (voor Lieke Marsman)
Wat ik ook probeer, het gaat mij niet lukken
om jouw leven in een gedicht te doorgronden,
de porceleinen vaas viel in stukken
en ik luisterde naar engelenmonden.
Dezelfde, bekende plaatsen zonder jouw gezicht
of diep in mij op zielsniveau,
de tedere connectie lijkt ontwricht,
maar ook dat is deel van de show.…
Inspiratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 Er zijn zoveel die inspireren
waarvan velen kunnen leren
Mulisch, Hermans, Reve
schijnen de grote drie te wezen
Marsman, Vondel, Nescio
schijn je ooit te moeten lezen
Maar toch komt de inspiratie
vaak uit het gewone leven
De eenvoud van Gijzemeijer
laat me graag afkijken bij je
De directheid van Oskam
laat zien hoe het ook kan
En ook…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Van Marsman tot aan Ilias
Tot aan een kolderieke Bas
Wordt met het rijm de tijd gedood
Waar vind je je gemoedsrust pas?
Onthaasting voor een habbekras
Geen herrie en geen uitlaatgas
Geen winkelwagen in de sloot
Wat ruist er dus door ‘t struikgewas?…
Uitnodiging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
190 (voor Lieke Marsman)
Lieve Lieke, het is dus echt gebeurd,
wat dreigde is te vroeg gekomen,
jij hebt als God naar de reden gespeurd,
maar ook die is jou ontnomen.
De ziel, zo noemt men dat wat overblijft
en wat nauwelijks wordt gekend,
het is mysterie wat ons drijft,
het lichaam is slechts een nomadentent.…
Over dichters - Lieke Marsman lezend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
333 'Want zolang er drinkende dichters en dansende dichters zijn...
is het de moeite waard om oud te worden',
lees ik in Tijd en expertise.
Ook biddende dichters, vraag ik me af,
terwijl ik naar de Norbertusmis in de abdijkerk rij.
Ben ik een dichter?
Nog nooit vermeld in DSL of NRC-Boeken.
Op X, dat wel. Gedichten.nl, zeker.
Kortom, telt online…
Dichters in het duister
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Het volmaakte onvolmaken.
Zo dwaas is ons beest.
Het onvolmaakte volmaken.
Zo geniaal is onze geest.
Hebben predikers gefaald ?
Dichters zijn tastend aan zet.
Beest en geest verzoenen.
Zij zoeken in het duister,
op weg naar de liefdeswet.…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 Persiflage : op Marsman ( Denkend aan Holland )…
Oom Karel: een familiefilmpje
gedicht
2.3 met 125 stemmen
56.177 Marsman, 1937) schreef gedichten, (kritisch) proza, toneel en documentaires. Hij ontving voor zijn werk talloze prijzen.
Dit gedicht verscheen in de bundel 'Ben even weg' (1965).…
Reprise; Polyphonique
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 Met Marsman in gedachten
wandelde hij
over verbrede kleidijken
alwaar ijdele populieren
met rukwinden mee bleven waaien;
als het koren op de tredmolen
wat altijd uit de bocht vliegen zal.…
Patrones
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
495 Wie is die dichter(es)
Die fraaie poëtes
Beschermvrouwe prinses
Der dichters patrones?
Zij leidt de dichterschaar
Van 't Vaderland, voorwaar
En Vlaanderland, nietwaar
'k Heb medelij met haar
Want één ding zit me dwars
Als Neêrlands dichteres
Had lichtgewicht miss Lieke
Te weinig in haar mars
Zij is meer dan een 'zes'
Maar ging…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
212 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Ode aan Holland
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
780 Rivieren die traag door mijn brede laagland gaan
Met rijen populieren aan de waterkant
En dorpen, torens, olmen in een groots verband
Die trots verzonken eenzaam aan de einder staan
Een man daar aan het roer bezingt mijn fiere rijk
En wat ik hoor is dat ik op een vaasje lijk…
(on)gewoon gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Ik smul van Marsman, John O’Mill:
taal zegt zoveel en krijgt mij stil.
Taal kan mij raken en ontroeren.
Poëzie kan mij ontvoeren
naar een wereld zonder zorgen,
héél ver weg en diep verborgen
voor het leed dat soms “de toekomst” heet
of “morgen”.
Taal blijft altijd een machtig ding.…