221 resultaten.
Dwalen in je lach
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 ik hoorde je stem
vaag de woorden
een wenk om mee te gaan
was de drempel al voorbij
gaf jou mijn vrijheid
in je onvoorwaardelijk volgen
jij ontsloot de wereld
in een nieuw beleven
enkel door jezelf te geven
geen terughoudendheid
met harde en zachte zijden
zonder obstakels te vermijden
mocht voluit genieten
en dwalen in je lach…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Hier, in onze tuin.
Gewoon, zoals zo vaak.
Ik zit alleen en doe...niets.
Het begint te waaien.
Bijna onmerkbaar.
Zacht als strelingen.
Ineens verschijnt rust.
In mijn centrum van onrust.
Onaangekondigd.
Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert…
mandala
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 onstuitbaar
draait
het vuurrad
wentelingen
rondom het pentagram der zuilen
waar
in de navel
van de vortex
in een loden schrijn
de as van het zijn
in luwte
rust…
Wanneer ik stop met doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Wanneer ik stop met doen
en in luister zitten ga.
Hier, in dit heilig moment,
waar gisteren vandaag bevrucht,
en weer nieuwe morgens baart.
Hier kan ik aandachtig zijn.
Wanneer ik stop met doen
en in volle luister zitten ga.…
Verzwinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 VERZWINDEN
Aan lange teugels
sleept moeder natuur mij mee
door weersomstandigheden
haar nachten omwoelend
lakens welke ik afsla
zodat mijn opgesloten huid
weer vrij zuchtig
kan in en uitademen
doch het keren en draaien
remt ook af
totdat mijn alter ego knarst
dat het tijd is om weg te zinken
in Boeddha’s wijsheid
zuchten bewuster…
Tussen Waken en Slapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Wat is het toch onbedoeld heerlijk,
wanneer ik nog niet kan slapen.
Ik hoor mijn angst uit snurken gaan.
Ik voel mijn levensmoed ontwaken.
Ik zie gedachten uit het niets ontstaan.
Woorden gaan naar woorden zoeken.
Wat is het toch onverwacht heerlijk,
wanneer je in je ziel kunt kijken.
Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Mijn oude kater,
is een meester.
Hij leeft in een wereld,
die ik, zonder het te weten,
verlaten moest.
Mijn oude kater,
is een meester.
Wat hij doet,
doet hij met aandacht.
Hij kijkt, hij ruikt, hij proeft.
Hij keurt en wikt en weegt.
Mijn oude kater,
is een meester.
Hij betreedt ruimten,
die voor mij gesloten blijven.
Hij kent de…
Hondendichters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Er bestaan maar weinig honden,
die ook gevoelige dichters zijn.
Zo een dichtende hond ben ik.
Mediteren doe ik met trappistenbier.
Dat bier brengt een goddelijk gevoel.
Rustig schrijven is wat honden willen.
Niet in manden, maar in een luie stoel.
Genieten wil ik van mijn sigaren.
Mooi is het leven van een dichter!
Proost en nog vele gezonde…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Wanneer ik de slaap niet vatten kan,
ga ik naar beneden, steek een kaars aan,
en ga aan tafel zitten.
En luister, naar het bewegen van de tijd.
In het suizen in mijn oude oren.
In het stromen van mijn adem.
In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wat is het toch dat luistert,
wanneer ik met mezelf praat?
Waar komt wilskracht vandaan,
wanneer ik onbeweeglijk raak?
Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.
Wie is de…
Sensologie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 Leren kijken.
Zien wat is.
Luisteren.
Vertellen.
Leren voelen.
Leren ruiken.
Leren proeven.
Leren denken.
Nauwkeurig nuanceren.
Beseffen hoe gedachten,
onze wereld kleuren.
Leren observeren.
Getuige leren zijn.
Kunnen mediteren.
Onze toekomst hangt af van sensologen.
Van de vaders aller wetenschappen.
Van de moeders aller kunsten…
Wanneer dichters zwijgen...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Wanneer mensen leren begrijpen
dat woorden slechts symbolen zijn.
Wanneer mensen gaan inzien
dat het onvervalste leven
zich spontaan aan ons voltrekt.
Wanneer wij mensen leren luisteren
naar de wijsheid van de stilte.
Wanneer dichters leren begrijpen
dat gedichten slechts illusies zijn,
zullen zij verwonderd zwijgen.…
Wanneer de liefde spreekt!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 De liefde spreekt een geheimtaal,
die we zwijgend kunnen spreken,
met ons woordeloos gevoel.
De liefde fluistert ons verhalen,
die ons verstand te boven gaan.
Als jullie willen begrijpen,
wat ik sprakeloos bedoel.
Laten we samen stil gaan luisteren,
wanneer de liefde tot ons spreekt.…
Wat is wijsheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Is het de verlichte filosoof
Die door het stellen van kritische vragen
De wereld steeds beter kan verdragen?
Of is het de verlichte boeddhist
Die mediterend zoekt naar de innerlijke ziel
Om zo vragen te beantwoorden
Die slechts voor de uitverkorene
Zijn te begrijpen?
Niets is zeker
Behalve dan dat zij beiden van een verlichting spreken…
Tijdloze tijd en stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Door alle hedendaagse onrust,
temidden van wanen van de dag,
stroomt de eeuwigheid van Tao.
Hoog boven alle strijd,
temidden van de sterren,
heerst de stilte van Zen.
Leven ontstaat uit sterrenstof.
Stof waaruit mensen bestaan.
Geest waaruit ik geboren ben.…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik proef de volle zomervruchten
zie de blauwe zinderende luchten
de zon is op zijn hoogste punt
dat ons allen het licht nu gunt
van donkerte lijkt nu niets te duchten
Het is de keizerlijke maand
die voor ons de hemel baant
de stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand
Ik voel de…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gedrag,
dat wij mensen vertonen,
is niet wat wij ten diepste zijn.
Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.
Wij mensen zijn…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 De hemel,
waarin wolken ontstaan.
Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend…
Water naar de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Een mensenleven leeft,
zoals het zich ontrolt,
als golven in de branding.
Een golf sterft,
wanneer die tegen rotsen,
te pletter slaat.
Water blijft eeuwig stromen.
Precies zo stromen mensen,
zoals rivieren stromen,
als stromend water naar de zee.…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Het moment, elk moment,
waarin ik met al mijn tuigen,
aanwezig ben.
Het moment,
waarin ons verleden,
reddeloos verdrinkt.
Het moment,
waarin onze verwachtingen,
roemloos ten onder gaan.
Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.
Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht…
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afwezig zijn is een edele kunst
die mensen begrijpen kunnen.
Mensen kunnen dat omdat.
Omdat mensen denken kunnen.
Omdat mensen kunstzinnig zijn.
Mensen zijn intelligent.
Mensen zijn superieur.
Mensen zijn exclusief.
Zo sluiten ze zichzelf.
Zo sluiten ze elkaar.
Zo sluiten ze slimme dieren uit.
Aanwezig zijn is primitief omdat.
Omdat…
Ongevraagd Zinvol Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 De feitelijkheid van ons bestaan,
aanvaarden met gevoel en liefde.
Liefde voelen in verbondenheid,
met al wat in en om ons leeft.
Tegenstanders als vrienden zien,
met wie we gedachten wisselen.
Het staken van onze domme strijd.
Ophouden met zinloos vragen,
naar een onbekende weg.
Alleen maar heerlijk stromen laten.
Alleen maar lekker blijven…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Als het licht wegsterft
van de dag drijf ik weg
van mijn woorden
op het lied van een merel.
Een ander ritme
zet de toon
voor mijn hartslagen.
De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel…
zes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 zesbladige ster.
zes draadjes, solfer erop.
alles blijft zo ver.…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.
Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht…
Goed gesprek?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Het hoeft niet eens een goed gesprek
maar iets
een over en een weer
vooral als je uren alleen
hebt geslapen
in meditatie gezeten
in de keuken
met altijd een stem
uit een apparaat op de achtergrond
een paar kruisjes op je samsung,
woorden op een bladzij,
is het zien van een echt gezicht,
het horen van een lieve stem
het kijken in open…
Egologen acteren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 De mens die zijn ego kent is een egoloog.
Steeds weer verandert hij zijn rol.
Als acteur speelt hij de knecht.
Als actrice speelt zij de baas.
Als minnares speelt ze zijn hoofd op hol.
Egologen raken nooit uitgeleerd.
Zij kennen het spel van wij en van zij.
Acteurs en actrices spelen zelf,
en zijn vrij.…
Dankbaar kussen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Het wordt tijd om op te staan.
Nog zie ik onze twee hoofden,
op onze kussens rusten.
Hoofden, waarin gedachten komen,
en als zorgen verder gaan.
Hoofden, waarin we dromen.
Toch zijn wij onze hoofden niet.
Niet wat onze gedachten waren.
Niet hetgeen wij droomden.
Vannacht.
Wij zijn zoals onze kussens zijn,
waarop we dagelijks slapen…
Aanwezigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Uw aanwezigheid vandaag,
in deze oude kerk, is voelbaar.
Afwezig bent U in verweerde stenen.
In versleten letters van de wet.
In schuld en in verdoemenis.
U leeft in componisten,
die organisten doen herleven.
U trilt in eeuwenoude orgelpijpen.
U stroomt in eeuwig zonlicht,
dat door gekleurde ramen schijnt.
Aanwezig bent U in al wat leeft…