Alle inzendingen over meditatie

221 resultaten.

Sorteren op:

Dwalen in je lach

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
ik hoorde je stem vaag de woorden een wenk om mee te gaan was de drempel al voorbij gaf jou mijn vrijheid in je onvoorwaardelijk volgen jij ontsloot de wereld in een nieuw beleven enkel door jezelf te geven geen terughoudendheid met harde en zachte zijden zonder obstakels te vermijden mocht voluit genieten en dwalen in je lach…
wil melker5 november 2013Lees meer >

Hier, in onze tuin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Hier, in onze tuin. Gewoon, zoals zo vaak. Ik zit alleen en doe...niets. Het begint te waaien. Bijna onmerkbaar. Zacht als strelingen. Ineens verschijnt rust. In mijn centrum van onrust. Onaangekondigd. Alledaagse geluiden verstillen. Stemmen van de straat. Gekras van torenkraaien. Gezoem van bijen. Fluisteren van bladeren. Mijn hart luistert…

mandala

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
onstuitbaar draait het vuurrad wentelingen rondom het pentagram der zuilen waar in de navel van de vortex in een loden schrijn de as van het zijn in luwte rust…

Wanneer ik stop met doen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Wanneer ik stop met doen en in luister zitten ga. Hier, in dit heilig moment, waar gisteren vandaag bevrucht, en weer nieuwe morgens baart. Hier kan ik aandachtig zijn. Wanneer ik stop met doen en in volle luister zitten ga.…

Verzwinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
VERZWINDEN Aan lange teugels sleept moeder natuur mij mee door weersomstandigheden haar nachten omwoelend lakens welke ik afsla zodat mijn opgesloten huid weer vrij zuchtig kan in en uitademen doch het keren en draaien remt ook af totdat mijn alter ego knarst dat het tijd is om weg te zinken in Boeddha’s wijsheid zuchten bewuster…

Tussen Waken en Slapen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Wat is het toch onbedoeld heerlijk, wanneer ik nog niet kan slapen. Ik hoor mijn angst uit snurken gaan. Ik voel mijn levensmoed ontwaken. Ik zie gedachten uit het niets ontstaan. Woorden gaan naar woorden zoeken. Wat is het toch onverwacht heerlijk, wanneer je in je ziel kunt kijken. Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…

In ons Huis van Zen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Mijn oude kater, is een meester. Hij leeft in een wereld, die ik, zonder het te weten, verlaten moest. Mijn oude kater, is een meester. Wat hij doet, doet hij met aandacht. Hij kijkt, hij ruikt, hij proeft. Hij keurt en wikt en weegt. Mijn oude kater, is een meester. Hij betreedt ruimten, die voor mij gesloten blijven. Hij kent de…

Hondendichters

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Er bestaan maar weinig honden, die ook gevoelige dichters zijn. Zo een dichtende hond ben ik. Mediteren doe ik met trappistenbier. Dat bier brengt een goddelijk gevoel. Rustig schrijven is wat honden willen. Niet in manden, maar in een luie stoel. Genieten wil ik van mijn sigaren. Mooi is het leven van een dichter! Proost en nog vele gezonde…

Nachtleven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Wanneer ik de slaap niet vatten kan, ga ik naar beneden, steek een kaars aan, en ga aan tafel zitten. En luister, naar het bewegen van de tijd. In het suizen in mijn oude oren. In het stromen van mijn adem. In het tikken van de klok. Ik zie, hoe dode dingen leven. In kleuren die kleuren gaan. In de nerven van de tafel. In tulpen in een…

Troost

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Wat is het toch dat luistert, wanneer ik met mezelf praat? Waar komt wilskracht vandaan, wanneer ik onbeweeglijk raak? Wie toont me het pad terug, wanneer ik van de weg af wijk? Wie is het toch die me ziet, wanneer ik in de spiegel kijk? Wie is die geheime observator? Waar woont die stille ziener? De waarnemer, de luisteraar. Wie is de…

Sensologie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Leren kijken. Zien wat is. Luisteren. Vertellen. Leren voelen. Leren ruiken. Leren proeven. Leren denken. Nauwkeurig nuanceren. Beseffen hoe gedachten, onze wereld kleuren. Leren observeren. Getuige leren zijn. Kunnen mediteren. Onze toekomst hangt af van sensologen. Van de vaders aller wetenschappen. Van de moeders aller kunsten…

Wanneer dichters zwijgen...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Wanneer mensen leren begrijpen dat woorden slechts symbolen zijn. Wanneer mensen gaan inzien dat het onvervalste leven zich spontaan aan ons voltrekt. Wanneer wij mensen leren luisteren naar de wijsheid van de stilte. Wanneer dichters leren begrijpen dat gedichten slechts illusies zijn, zullen zij verwonderd zwijgen.…

Wanneer de liefde spreekt!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
De liefde spreekt een geheimtaal, die we zwijgend kunnen spreken, met ons woordeloos gevoel. De liefde fluistert ons verhalen, die ons verstand te boven gaan. Als jullie willen begrijpen, wat ik sprakeloos bedoel. Laten we samen stil gaan luisteren, wanneer de liefde tot ons spreekt.…

Wat is wijsheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Is het de verlichte filosoof Die door het stellen van kritische vragen De wereld steeds beter kan verdragen? Of is het de verlichte boeddhist Die mediterend zoekt naar de innerlijke ziel Om zo vragen te beantwoorden Die slechts voor de uitverkorene Zijn te begrijpen? Niets is zeker Behalve dan dat zij beiden van een verlichting spreken…
Vincent20 januari 2017Lees meer >

Tijdloze tijd en stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Door alle hedendaagse onrust, temidden van wanen van de dag, stroomt de eeuwigheid van Tao. Hoog boven alle strijd, temidden van de sterren, heerst de stilte van Zen. Leven ontstaat uit sterrenstof. Stof waaruit mensen bestaan. Geest waaruit ik geboren ben.…

De innerlijke zomer

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik proef de volle zomervruchten zie de blauwe zinderende luchten de zon is op zijn hoogste punt dat ons allen het licht nu gunt van donkerte lijkt nu niets te duchten Het is de keizerlijke maand die voor ons de hemel baant de stralen vallen in de warme aarde die de oude krachten steeds bewaarde zij houden zo ons leven gaand Ik voel de…

Naar de oceaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Het gedrag, dat wij mensen vertonen, is niet wat wij ten diepste zijn. Het gezicht, dat wij anderen laten zien, is niet ons oorspronkelijke gelaat. De meningen, die we elkaar mededelen, bewijzen dat DE waarheid niet bestaat. Mensen zijn als ziende ogen, die naar hun eigen ogen zoeken. Zij weten niet dat ze bestaan. Wij mensen zijn…

Sedona

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
In sluiers onzekerheid sta ik op mijn balkon de stenen verschieten vergrijzen achter een bui en zakken weg in de schaduw van zwarte wolken, ik wacht op dampende opklaringen die weer kleuren schieten in mijn stille huis De dag heeft veel tijd en al die tijd sta ik hier moe hard te werken, emoties heen en weer te kaatsen…
Zywa27 april 2018Lees meer >

Openheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De hemel, waarin wolken ontstaan. Het vuur, waarin stof tot as verbrandt. Het water, waarop wij als stofjes drijven. Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik? Wij zijn het maagdelijk witte doek, waarop onze levensfilms verschijnen. Wij zijn de onbeschreven bladeren, waarop onze levens worden vastgelegd. Wij allen leven als eeuwig stromend…

Water naar de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Een mensenleven leeft, zoals het zich ontrolt, als golven in de branding. Een golf sterft, wanneer die tegen rotsen, te pletter slaat. Water blijft eeuwig stromen. Precies zo stromen mensen, zoals rivieren stromen, als stromend water naar de zee.…

Elk moment

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Het moment, elk moment, waarin ik met al mijn tuigen, aanwezig ben. Het moment, waarin ons verleden, reddeloos verdrinkt. Het moment, waarin onze verwachtingen, roemloos ten onder gaan. Oneindige momenten zijn het, de enige momenten die ik ken, waarin ik opklim, als een zon. Eens zal het moment verschijnen, waarin ik vol van aandacht…

De zin van afwezig zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Afwezig zijn is een edele kunst die mensen begrijpen kunnen. Mensen kunnen dat omdat. Omdat mensen denken kunnen. Omdat mensen kunstzinnig zijn. Mensen zijn intelligent. Mensen zijn superieur. Mensen zijn exclusief. Zo sluiten ze zichzelf. Zo sluiten ze elkaar. Zo sluiten ze slimme dieren uit. Aanwezig zijn is primitief omdat. Omdat…

Ongevraagd Zinvol Leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
De feitelijkheid van ons bestaan, aanvaarden met gevoel en liefde. Liefde voelen in verbondenheid, met al wat in en om ons leeft. Tegenstanders als vrienden zien, met wie we gedachten wisselen. Het staken van onze domme strijd. Ophouden met zinloos vragen, naar een onbekende weg. Alleen maar heerlijk stromen laten. Alleen maar lekker blijven…

Licht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Als het licht wegsterft van de dag drijf ik weg van mijn woorden op het lied van een merel. Een ander ritme zet de toon voor mijn hartslagen. De droom valt in slaap en geeft alle ruimte aan leven voorbij het doen, er is niets anders dan dit zijn, dit ontwaken in wie ik ben: ten diepste ongrijpbaar in de nevel het uitspansel…

De haver bloeit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Geef mij heden mijn vleugels terug, ik zal op aarde blijven, niet meer in de vlucht. Ioakim verbind mij aan lucht en aarde, warm van jouw schoot, aan lucht en aarde − waarde in een welkom lichaam, warm in mijn schoot Ioakim Ioakim Mijn veren raken verwikkeld in jouw haren. Eindelijk thuis Ioakim Ioakim Ioakim Mijn vlucht…

Goed gesprek?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Het hoeft niet eens een goed gesprek maar iets een over en een weer vooral als je uren alleen hebt geslapen in meditatie gezeten in de keuken met altijd een stem uit een apparaat op de achtergrond een paar kruisjes op je samsung, woorden op een bladzij, is het zien van een echt gezicht, het horen van een lieve stem het kijken in open…

Egologen acteren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 438
De mens die zijn ego kent is een egoloog. Steeds weer verandert hij zijn rol. Als acteur speelt hij de knecht. Als actrice speelt zij de baas. Als minnares speelt ze zijn hoofd op hol. Egologen raken nooit uitgeleerd. Zij kennen het spel van wij en van zij. Acteurs en actrices spelen zelf, en zijn vrij.…

Dankbaar kussen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 368
Het wordt tijd om op te staan. Nog zie ik onze twee hoofden, op onze kussens rusten. Hoofden, waarin gedachten komen, en als zorgen verder gaan. Hoofden, waarin we dromen. Toch zijn wij onze hoofden niet. Niet wat onze gedachten waren. Niet hetgeen wij droomden. Vannacht. Wij zijn zoals onze kussens zijn, waarop we dagelijks slapen…

Aanwezigheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Uw aanwezigheid vandaag, in deze oude kerk, is voelbaar. Afwezig bent U in verweerde stenen. In versleten letters van de wet. In schuld en in verdoemenis. U leeft in componisten, die organisten doen herleven. U trilt in eeuwenoude orgelpijpen. U stroomt in eeuwig zonlicht, dat door gekleurde ramen schijnt. Aanwezig bent U in al wat leeft…