438 resultaten.
luchtbellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 De kern van de kunst
is de onvoorwaardelijke voorwaarde
dat ze bij iemand
een snaar van ontroering
aan het trillen brengt.
Als je kijkt
dragen mijn luchtbellen
dan ook
in de delicate spiegel
van hun spanningsveld
tedere tinten van innigheid.…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.498 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
Lijnde sfeervol contouren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
921 heb het vuur
niet zien doven
in ogen die ouder
waren dan leven
zij glansden in weten
het dagelijks streven
al jaren voorbij wij voelden
stilte voor even dichtbij
droeg zo mijn woorden
naar hun schilderij lijnde
sfeervol contouren zij verfijnden
de kleuren in samen ontroeren…
de nacht biedt amper uitstel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
928 in de ijle geheugenruimte
raak ik ontroering
verzoen me met
de stand der sterren
en andere mysteries
toch alsmaar oog in oog
met het pijnlijke oppervlak
van de dingen
met die stekelige en
steriele verlangens.
de nacht biedt amper uitstel.…
Natuurhoorn
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
790 Jou daarop zien spelen, een melancholisch geluid
Jouw knipoog verdrijft elke treurigheid
het is goed gesteld met onze tederheid
Alsof je zeggen wil: Kijk eens liefje
zonder knoppen en ventielen speel ik voor jou
speciaal een hemels ontroerend muziekje…
gepasseerd station
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 slechts een zucht nog
en de zwakke geur van kinderharen
in de zon
met zachte ogen mijnerzijds
onder milde ontroering weggelachen
naar een land waar geen rancune woont
-zeg niet nooit-
zeiden ze en ik geloofde
want ik weet dat ooit
mijn schoenen achterblijven
op de mat
van open deuren…
In teer lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 een hoge toon
ontsnapt uit het orkest
vibrerend in ontroering
de zonnestraal
uit een klein gedicht
brengt mensen in vervoering
vol liefde bij elkaar
behoeft slechts
een intiem gebaar
grote vleugels slaan ze uit
maar dragen in teer lijf
de kwaliteit van leven…
Al, dat ik gaf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.163 Ik had nooit zoveel leven
in mij, wat iedereen in de wereld
zal ontroeren, beroeren in geheel het beleven.
Ik was nog nooit zó
mezelf, om te staan
met wat resteert.
Ik ben zij, die Al het leven
waardeert en eert.
Ik wist en weet nu pas, wat ik altijd
had geweten en wat niemand ooit zal vergeten.…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
Ik wil
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
1.829 Ik moet, kan alles stagneren
Ik moet, is niet te leren
Ik moet, is altijd heel remmend
Ik moet, is altijd verlammend
Ik wil, kan een wereld beroeren
Ik wil, kan mensen ontroeren
Ik wil, kan heel veel bewegen
Ik wil, kan alles schoonvegen
Ik kan, is altijd hoopgevend
Ik kan, is meestal alles gevend
Ik kan, is de moed niet verliezen
Ik…
Geloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.001 een priester in purperen habijt
reciteert bij het ontbijt
tweedehands strofen
waarin hij me gepassioneerd
in God laat geloven
ik luister aandachtig
naar zijn hele verhaal
totdat ik Godallemachtig
in zijn verzen verdwaal
ik laat me ontvoeren
naar een plek ver van hier
waar Psalmen ontroeren
op kringlooppapier…
Een nieuwe dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
857 Telkens weer kijk ik
met verwondering
hoe de opkomende zon
met haar nog
zwakke stralen
de dag teder wakker kust
en met ontroering luister ik
naar de gevederde vrienden
die hun liefdeslied
oorstrelend zingen
in de prille morgen
zo geniet ik
van de schoonheid
van een nieuwe dag
in serene rust
en zonder zorgen…
Schakels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
854 onze zoon zie ik nu vaak
zijn eigen kindje wiegen
zacht zingt hij dan liedjes
die hij zelf bedacht heeft
een babyfoon meldt geluid
bezorgd komt hij in actie
geroutineerd geeft hij een flesje
hij is een goede vader
vol ontroering kijk ik toe
naar hem als schakel in een rij…
voor R.Campert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 uit Remco's arsenaal
de dichter schreef over alles
wat vergankelijk was
dus niet in de laatste
plaats over zichzelf
de ontroering in de poëzie
was hem ook niet vreemd
hij zei "poëzie is achteruit
luisteren en vooruit zien"
en hij keek vooruit
luisterde terug en schreef op
over vroeger over nu
over hoe het is geworden
over alles…
stille tranen van passie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
485 een eeuwenoud verhaal
in moderne jas gezongen
boodschapt ons hoop
want door alle tijden heen
is dat wat ons verontrust
ons altijd samenbrengend
het simpele van het weten
dat de angst gedeeld mag
zoals de hoop en de liefde
dat weten en voelen mogen
deed mij traantjes pinken
van ontroerend dat geluk…
XXVI - de ontroering - 1918
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 in memoriam
philip van aldegonde
van grote ghoethem
een locale bui
op een weide in de zon
de gier blijft stinken
een doods bommenbed
wreed van menselijk begeren
stille mortieren
in de loopgraven
schuilen neutraal in schutkleur
donder en dood
de armistice
een kier hier en een kier daar
de spoorwagon…
ballerina
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.066 virtuoos speelt zij om haar as
in mysterieuze omwentelingen
glijdend in golfslagen
voor een publiek om te behagen
lichte vleugels opstijgend
in sensuele beroering
duizelingwekkend glooiend
in een spiegelende aanbidding
een zijden zwaan in duikvlucht
in een ontastbare ontroering
artieste pur sang
in een patroon van licht en schaduw…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
STILTE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
578 In het ongesproken woord
klinkt soms een zuiver akkoord,
als van een stil, ontroerend lied.
Wie niet kan luist'ren hoort 't niet.
Maar wie in deemoed zich ontvouwt
herkent het: helder en vertrouwd.…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Pril in het ontwaken
van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere…
herfstblad van de Oosterse amberboom
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
32 het ene goudgeel
het andere paars of rood
samen één geheel
rijk aan nuances
voor wie tijd van kijken neemt
kijken naar een mens
tussen de regels
een wereld met meer lagen
het onhoorbare
het onzichtbare
genieten van een gebaar
klein maar ontroerend
ineens het zicht op
het voorbijgelopene
tijd voor wat stilte…
ik voelde je vervloeien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.022 je overgave was totaal
ik voelde je vervloeien
in het gloeien van je huid
ik nam je lippen
in een kus, we trilden
van ontroering
je draaide zonder
woorden op je rug
ogen in vervoering
we kwamen na
elkaar, voor samen
was het huis te klein
we kreunden zacht
en rilden klaar in het
genieten als een paar…
Kleine akte van geloof
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.473 Hopend op meer dan dit:
hopende op geluk
de lachwekkend ontroerende bloesem
die geen vrucht draagt
iedere ochtend een kans
iedere avond een aanloop
naar later misschien?
en elke dag opnieuw
verwachten wat niet bestaat
dit weten tot elke polsslag
dit weten met elke vezel
en toch?…
Dagboek van een miljardair
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Komt een gewichtige miljardair,
met zijn dagboek in zijn klauwen,
vol ontroerende verhalen.
Over hoe verantwoordelijk hij is,
wat zijn vermogen wel niet vermag,
en hoe hard hij heeft gewerkt.
Hoe hij zijn geld wettelijk heeft vergaard,
en eerlijk aan de mensen moest onttrekken.
Volgens zijn kasboek in zijn klauwen.…
Wiegje van glas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 Met je blauwe kopje
Lig je hartverscheurend
Te krijsen in je
Wiegje van glas -
Ik zeg, terwijl ik
Mijn hand door
Het luikje steek
En probeer jou voor
Het eerst in mijn
Leven aan te raken,
Hier is je papa,
Jongen, je eigen pa,
Het helpt niet,
Je blijft krijsen,
Je ontroert me,
En toch is 't
Een ontroering als
Een soort…
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 De jonge dichter oogt
ontroerend kwetsbaar.
Met zijn verbaasde blik,
hij draagt zijn krullen
in een staartje,
loopt hij zijn werk
zijn best te doen.
Alsof zijn best doen is
wat er van hem
verwacht wordt.
Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu en dan
tevreden,
tussen het dichten door.
—————-…
De overtocht...
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.485 Huil mij een rivier van hartstocht
Schenk mij een boot om de overtocht te maken
Blaas je hemelse adem in mijn zeilen
Laat mij in je oceaan van je hart verwijlen
Leidt mij naar het sterrenlicht in je ogen
Ontroer mij door de aanraking van je zachte huid
Leef mij met de warme klanken van je stem
Wees jezelf zodat ik jouw schoonheid ben…
krokant
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.559 helaas
het lukt me niet altijd
te zeggen
wat ik voor je voel
ofschoon ik graag
een pittig eitje
bij een fiks ontbijtje
met je pel
maar kijk
zoals de zon klimt
uit de zee
sta op mijn fee
was je ogen
met mijn dauw
eet je eitje gauw
ik vind je zo krokant
kom zet je
aan mijn kant
er beeft ontroering
in mijn keel.…
Willem Holleeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Zoiets kan mij tot op het bot ontroeren.
Het beste in dat volk komt dan naar boven,
Hoe simpel moet je zijn dat te geloven.…
Concert
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
549 Een traan van ontroering,
volledig in vervoering.
Blijf ik genieten van dit feest,
het is alsof je er de toekomst in leest.…