Alle inzendingen over ontroering

438 resultaten.

Sorteren op:

luchtbellen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
De kern van de kunst is de onvoorwaardelijke voorwaarde dat ze bij iemand een snaar van ontroering aan het trillen brengt. Als je kijkt dragen mijn luchtbellen dan ook in de delicate spiegel van hun spanningsveld tedere tinten van innigheid.…

de dag dat de dichter in mij ontwaakte

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.498
op een oude foto La Roche-en-Ardenne 1966 gemaakt met mijn kodak-instamatic in een vlaag van ontroering er staat een paard met een hooiwagen waarop de boer zijn lading schikt een simpel vakantiekiekje ware het niet dat ik vanaf die dag heb leren kijken met de ogen van een dichter…

Lijnde sfeervol contouren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
heb het vuur niet zien doven in ogen die ouder waren dan leven zij glansden in weten het dagelijks streven al jaren voorbij wij voelden stilte voor even dichtbij droeg zo mijn woorden naar hun schilderij lijnde sfeervol contouren zij verfijnden de kleuren in samen ontroeren…

de nacht biedt amper uitstel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
in de ijle geheugenruimte raak ik ontroering verzoen me met de stand der sterren en andere mysteries toch alsmaar oog in oog met het pijnlijke oppervlak van de dingen met die stekelige en steriele verlangens. de nacht biedt amper uitstel.…

Natuurhoorn

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
Jou daarop zien spelen, een melancholisch geluid Jouw knipoog verdrijft elke treurigheid het is goed gesteld met onze tederheid Alsof je zeggen wil: Kijk eens liefje zonder knoppen en ventielen speel ik voor jou speciaal een hemels ontroerend muziekje…

gepasseerd station

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
slechts een zucht nog en de zwakke geur van kinderharen in de zon met zachte ogen mijnerzijds onder milde ontroering weggelachen naar een land waar geen rancune woont -zeg niet nooit- zeiden ze en ik geloofde want ik weet dat ooit mijn schoenen achterblijven op de mat van open deuren…
switi lobi24 augustus 2012Lees meer >

In teer lijf

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
een hoge toon ontsnapt uit het orkest vibrerend in ontroering de zonnestraal uit een klein gedicht brengt mensen in vervoering vol liefde bij elkaar behoeft slechts een intiem gebaar grote vleugels slaan ze uit maar dragen in teer lijf de kwaliteit van leven…
wil melker26 oktober 2012Lees meer >

Al, dat ik gaf

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Ik had nooit zoveel leven in mij, wat iedereen in de wereld zal ontroeren, beroeren in geheel het beleven. Ik was nog nooit zó mezelf, om te staan met wat resteert. Ik ben zij, die Al het leven waardeert en eert. Ik wist en weet nu pas, wat ik altijd had geweten en wat niemand ooit zal vergeten.…

de dag dat de dichter in mij ontwaakte

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 889
op een oude foto La Roche-en-Ardenne 1966 gemaakt met mijn kodak-instamatic in een vlaag van ontroering er staat een paard met een hooiwagen waarop de boer zijn lading schikt een simpel vakantiekiekje ware het niet dat ik vanaf die dag heb leren kijken met de ogen van een dichter…

Ik wil

netgedicht
3.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.829
Ik moet, kan alles stagneren Ik moet, is niet te leren Ik moet, is altijd heel remmend Ik moet, is altijd verlammend Ik wil, kan een wereld beroeren Ik wil, kan mensen ontroeren Ik wil, kan heel veel bewegen Ik wil, kan alles schoonvegen Ik kan, is altijd hoopgevend Ik kan, is meestal alles gevend Ik kan, is de moed niet verliezen Ik…

Geloof

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.001
een priester in purperen habijt reciteert bij het ontbijt tweedehands strofen waarin hij me gepassioneerd in God laat geloven ik luister aandachtig naar zijn hele verhaal totdat ik Godallemachtig in zijn verzen verdwaal ik laat me ontvoeren naar een plek ver van hier waar Psalmen ontroeren op kringlooppapier…
Marianne21 oktober 2006Lees meer >

Een nieuwe dag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 857
Telkens weer kijk ik met verwondering hoe de opkomende zon met haar nog zwakke stralen de dag teder wakker kust en met ontroering luister ik naar de gevederde vrienden die hun liefdeslied oorstrelend zingen in de prille morgen zo geniet ik van de schoonheid van een nieuwe dag in serene rust en zonder zorgen…
marijke26 april 2009Lees meer >

Schakels

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 854
onze zoon zie ik nu vaak zijn eigen kindje wiegen zacht zingt hij dan liedjes die hij zelf bedacht heeft een babyfoon meldt geluid bezorgd komt hij in actie geroutineerd geeft hij een flesje hij is een goede vader vol ontroering kijk ik toe naar hem als schakel in een rij…

voor R.Campert

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
uit Remco's arsenaal de dichter schreef over alles wat vergankelijk was dus niet in de laatste plaats over zichzelf de ontroering in de poëzie was hem ook niet vreemd hij zei "poëzie is achteruit luisteren en vooruit zien" en hij keek vooruit luisterde terug en schreef op over vroeger over nu over hoe het is geworden over alles…

stille tranen van passie

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
een eeuwenoud verhaal in moderne jas gezongen boodschapt ons hoop want door alle tijden heen is dat wat ons verontrust ons altijd samenbrengend het simpele van het weten dat de angst gedeeld mag zoals de hoop en de liefde dat weten en voelen mogen deed mij traantjes pinken van ontroerend dat geluk…

XXVI - de ontroering - 1918

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
in memoriam philip van aldegonde van grote ghoethem een locale bui op een weide in de zon de gier blijft stinken een doods bommenbed wreed van menselijk begeren stille mortieren in de loopgraven schuilen neutraal in schutkleur donder en dood de armistice een kier hier en een kier daar de spoorwagon…

ballerina

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.066
virtuoos speelt zij om haar as in mysterieuze omwentelingen glijdend in golfslagen voor een publiek om te behagen lichte vleugels opstijgend in sensuele beroering duizelingwekkend glooiend in een spiegelende aanbidding een zijden zwaan in duikvlucht in een ontastbare ontroering artieste pur sang in een patroon van licht en schaduw…
klaes17 februari 2006Lees meer >

Lichtelijk geraakt

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
Je probeerde het rechtstreeks naar jouw doel omdat afstand was te overzien tussen zwijgende regen en gesmolten sneeuw hield jij jouw liefdeswapen voor mijn dromerige ogen in niets anders dan nederige ontroering van ontwapende ziel je hebt mij lichtelijk geraakt door nu smoezelig te zwijgen er is niets tussen ons gebeurd.…

STILTE

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
In het ongesproken woord klinkt soms een zuiver akkoord, als van een stil, ontroerend lied. Wie niet kan luist'ren hoort 't niet. Maar wie in deemoed zich ontvouwt herkent het: helder en vertrouwd.…
Leonard Hof4 februari 2012Lees meer >

Ontluikende dagdroom

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Pril in het ontwaken van het ochtendgloren dacht hij nog na over de droomcyclus die hem zo had weten te ontroeren in het duister een ontluikende dagdroom viel hem ten deel op het bord, met zijn ontbijt naast een spiegelei ontwaarde hij zich een innerlijke bespiegeling zuinig in huisvlijt nijverig in eenvoud in dat bijzondere…

herfstblad van de Oosterse amberboom

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 32
het ene goudgeel het andere paars of rood samen één geheel rijk aan nuances voor wie tijd van kijken neemt kijken naar een mens tussen de regels een wereld met meer lagen het onhoorbare het onzichtbare genieten van een gebaar klein maar ontroerend ineens het zicht op het voorbijgelopene tijd voor wat stilte…
Peter Toll15 november 2026Lees meer >

ik voelde je vervloeien

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.022
je overgave was totaal ik voelde je vervloeien in het gloeien van je huid ik nam je lippen in een kus, we trilden van ontroering je draaide zonder woorden op je rug ogen in vervoering we kwamen na elkaar, voor samen was het huis te klein we kreunden zacht en rilden klaar in het genieten als een paar…

Kleine akte van geloof

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.473
Hopend op meer dan dit: hopende op geluk de lachwekkend ontroerende bloesem die geen vrucht draagt iedere ochtend een kans iedere avond een aanloop naar later misschien? en elke dag opnieuw verwachten wat niet bestaat dit weten tot elke polsslag dit weten met elke vezel en toch?…

Dagboek van een miljardair

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Komt een gewichtige miljardair, met zijn dagboek in zijn klauwen, vol ontroerende verhalen. Over hoe verantwoordelijk hij is, wat zijn vermogen wel niet vermag, en hoe hard hij heeft gewerkt. Hoe hij zijn geld wettelijk heeft vergaard, en eerlijk aan de mensen moest onttrekken. Volgens zijn kasboek in zijn klauwen.…

Wiegje van glas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Met je blauwe kopje Lig je hartverscheurend Te krijsen in je Wiegje van glas - Ik zeg, terwijl ik Mijn hand door Het luikje steek En probeer jou voor Het eerst in mijn Leven aan te raken, Hier is je papa, Jongen, je eigen pa, Het helpt niet, Je blijft krijsen, Je ontroert me, En toch is 't Een ontroering als Een soort…

De jonge dichter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
De jonge dichter oogt ontroerend kwetsbaar. Met zijn verbaasde blik, hij draagt zijn krullen in een staartje, loopt hij zijn werk zijn best te doen. Alsof zijn best doen is wat er van hem verwacht wordt. Ik doe mijn best denkt hij, zo nu en dan tevreden, tussen het dichten door. —————-…

De overtocht...

hartenkreet
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Huil mij een rivier van hartstocht Schenk mij een boot om de overtocht te maken Blaas je hemelse adem in mijn zeilen Laat mij in je oceaan van je hart verwijlen Leidt mij naar het sterrenlicht in je ogen Ontroer mij door de aanraking van je zachte huid Leef mij met de warme klanken van je stem Wees jezelf zodat ik jouw schoonheid ben…
D.F. Kars18 december 2005Lees meer >

krokant

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.559
helaas het lukt me niet altijd te zeggen wat ik voor je voel ofschoon ik graag een pittig eitje bij een fiks ontbijtje met je pel maar kijk zoals de zon klimt uit de zee sta op mijn fee was je ogen met mijn dauw eet je eitje gauw ik vind je zo krokant kom zet je aan mijn kant er beeft ontroering in mijn keel.…
delius27 juni 2006Lees meer >

Willem Holleeder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
Zoiets kan mij tot op het bot ontroeren. Het beste in dat volk komt dan naar boven, Hoe simpel moet je zijn dat te geloven.…
Wim Overweg13 oktober 2012Lees meer >

Concert

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
Een traan van ontroering, volledig in vervoering. Blijf ik genieten van dit feest, het is alsof je er de toekomst in leest.…