Alle inzendingen over onweer

413 resultaten.

Sorteren op:

Breekt toch de betovering

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
in de stilte van de morgen als de zwaarte nog aan bomen hangt het zwart van nacht zich lichtend keert in weer verwachten van een zonnedag voel ik de spanning die het onweer bracht beladen dragen bladeren nog hun regenlast pas als een lichte wind de takken suizelt breekt toch de betovering lost magie in nieuw beginnen op…

Plaats, waar

gedicht
3.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.597
Het onweer blijft uit. Maar waar? Net als. Was ik maar weer plaatselijk verdoofd! Scherpe honden slaan aan in bruine mist.…

zal ik zucht wezen....

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.825
zal ik een zucht wezen de streling die regenboogspiegeling van wervelende kleuren dansend doorheen het fraaiste licht gebroken stralen waar liefde weerkaatst het onweer voorbij dagen hernieuwt zal ik stilte zijn het zachte bedaren die kreet in het ijle door iemand gehoord die ene zucht ontsnapt aan jou lippen in…

Vreugde

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Leven In je dromen Is het mooi Je gedachten Vullen de ruimte Mooie gedachten Kleurrijk Vrolijk Blij Mooi, Anders, anders dan het echt Leven in het echt, Met de zon, De zon boven je hoofd, Soms regen, Soms onweer, Soms wolken Maar vreugde, Ja vreugde, Vreugde, vreugde is mooi.…
Yetske(12)7 november 2007Lees meer >

zij aait water

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 920
zij aait water vingerkes hoofdje vol dromen springvloed kent ze niet onweer nadert blikken machines razen de woekerwolf wacht lacht want zij zal welkom zijn klemmende kaken de schaduw valt reeds over haar veldje haar plekje op de wereld wit en schoon en nieuw aan het zoute water hoofdje vol dromen…

Het boomt niet zo tussen ons

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
zodra ik een stukje groei steekt hij zijn takken uit niet om mij te helpen, nee hij ziet me liever aan zijn voet soms hoor ik hem wat kraken wanneer de wind ons schudt ik buig dan diep, bemoei me niet met zijn gemoed hij kan me raken, zijn kruin hangt naar onweer en zwiept en zweept en met heel m’n bast hou ik me aan de liguster vast…

huiswerk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.009
het is laat dan denk je vraag niet want je bent moe je luistert naar muziek je hoort de regen het onweer de muziek die z'n gang gaat steeds verder weg steeds dichter bij sluit je je af opeens een gedachte schrijf je iets op een rechte lijn voor morgen op school neem ik je in mijn armen fluister je…

Dooi

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.509
Oneindig blauw de wereld buiten, met onweer dat diep van binnen woedt. Helder zie ik door het tuinkamerraam de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt, het glas dat mij afsnijdt van de lente: buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst, met zicht op ontluikend groen de vraag of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…

Zomer

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 150
De zomerzon brandt fel en velen zuchten, we zien natuurlijk liever alleen de blauwe luchten maar regen is ook nodig en bloemen zijn zo mooi, als brengt het onweer schade aan heel die zomertooi; Laat ons nog even wachten, -we oefenen geduld,- dan komen koele nachten en is de droom vervuld.…
Adeleyd21 juni 2026Lees meer >

Weemoed

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 926
Over de huizen legt En in stilte Mijn oren verdooft Niet het ontbreken Van vogelgeritsel Onder de pannen Ook niet de geur van stamppot Wat me weemoedig maakt: Het ontbreken Van uitbundig zonlicht Kinderstemmetjes Laat op straat Geuren van zonnebrand Geschroeid vlees Herrie bij de buren En gedonder Van een zomers onweer…

Intershit

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 906
In inktzwart duister sluipen letters nader waar verstand op nul de geest angstvallig negeert spelen flitsen donderend geraakt het spelletje onweer ziek de taal welke woorden vermoord en gedachten verstikt nauw verbonden wankelt de laatste zin schreeuwt het krampachtig uit het houvast verloren…
metha11 maart 2006Lees meer >

gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
het moeras tussen land en water waar je wieg geen grond vond om te bestaan aan de korsterige oever hoorde je de zuigende tijd het nachtelijk kikkergezang liet het onweer je huilen was je bang voor de zuchtende wind moerasruiters verborgen je kleine lichaam met gesloten ogen de drassige bodem zou je bewaren je kermde…
J.Bakx6 november 2019Lees meer >

alles wat je hebt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
er waren vogels met veren van onweer en dreiging er waren uitzichten die alleen jij hebt gezien er waren oceanen van wachten er waren stromen van het leven die je leerden mee te bewegen er waren kersenbloesems die spraken van geboorte leven dood en wedergeboorte er is graniet en goud er is smelten en bevriezen er is binnen- en buitensluiten…
J.Bakx2 februari 2022Lees meer >

de doodsteek

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
spaar mij jouw woorden als vlammen slechts leiden tot as en de knoesten spetteren in ogen van steen waarin ik ooit nog zachtheid las uit een teder hart van veen scherpe messen trekken door merg en been en als schilden slechts dienen het onweer te kaatsen dan raakt de pijn gevoelloos en verdampt om zich naar de doodsteek te haasten…

Er was eens

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 670
Schik de geplisseerde rok om je ronde buik gaap, omdat ik je verveel moe bent of onderweg Het regent hagelstenen in mijn hoofd het onweer is niet ver meer af Jij hebt je rubberlaarzen aan ik ren uit alle macht, omdat ik nog niet vliegen kan, zweven desnoods Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin hertogin van Carabas…

Klaarde op in blauwe ogen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
je blik keek lichte wolken in een heldere lucht je stem stak op in een aflandig koude wind ik zag de bui al hangen in de strakheid van je kin letters neergepend in schaduwwoorden druppels vloeiend op papier zinnen bliksemden strofen donderden jouw gedicht tot onweer hier je klaarde op in blauwe ogen toen je lach was doorgebroken…

Dans

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 663
De ongenaakbare oude zee zal niet met je dansen In zilte nevels danst zij weg met de geesten van de dood Haar rusteloze danse macabre met donkere despoten van de nacht De wind blaast onweer in de wolken strijkt over het hart van de storm De oude gulzige zee zingt van zwarte diepte Van saudade dat vreemde verdriet van zee en…
J.Bakx6 april 2024Lees meer >

het stemt droevig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het stemt droevig de naamloze dode het verzwegen kind de naar binnen gekeerde ogen van de vergeten man de krassende strepen van het rode potlood de verdwenen weg naar huis de dreiging voor het onweer de achtergebleven appels in het gras de leugens van ver weg en dichtbij de donkere toonsoort van nagelaten woorden de droefheid…
J.Bakx8 november 2015Lees meer >

Nog kleurde je lach

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 479
ik zag je donkeren in de met licht doorschoten wolken nog kleurde je lach in het al duister geweld natuurlijk was jij bang zoals zovelen voor het plotselinge en ongrijpbare dat zich manifesteert in elektrisch ontladen na immense klappers zonder weerga in grijs vallende schoonmaak wist het onweercomplex gelukkig weg te komen…

Opklarend dichtbij

netgedicht
5.0 met 79 stemmen aantal keer bekeken 459
jij buide op een exceptionele onconventionele manier met open sluizen en een stralende hemel ik heb je donker en dreigend gezien waarbij spanning de groene kleur van de donderkop aannam tussen sissende ontladingen en bolvormige bliksems explodeerde chaos en toch wist ik jou opklarend dichtbij jij doorbrak de stilte die…
wil melker29 september 2021Lees meer >

Spoken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
De bronzen klok dreigt een duister uur als zij de twaalf slagen galmend slaat en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad verpakt in het helse hemelsvuur dat zich laaiend in het maanlicht baadt en bloederig langs de wolken schuurt voor het zijn gele gif naar aarde stuurt met de zwarte bezieling van zijn haat in het blazen nevelt salpeterzuur zijn…

Het is gewoon haar spel

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.147
ze twijfelen en blijven beiden voor de deur zij met haar rieten zonnehoed en hij met zijn zwarte paraplu tjee wat een gezeur wat zijn ze wisselvallig zij speelt graag mooi weer en hij vangt dan de bui wel op ik zou ze van hun plekkie willen rukken maar dan zijn ze uitgespeeld krijg je er gedonder van en dat is een beetje cru…

Vals zonnemoment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
zij greep een donkere wolk tijdens zijn vlucht door de lucht verijsde de druppels hagelde ze wit uit aan de zwarte kant van de dreigende bui nog scheurde spanning zijn bliksem langs kartelige randen om in donder te aarden zij lachte in een vals zonnemoment regenbogen dichterbij kleurde zo dit schouwspel voor mij…

onweersbui

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 662
regengeroffel gaffelt monotoon en toch melodieus tegen aangedampte ramen waar gordijnen triest hun manen laten hangen in de verte weer licht weerlicht het hier nog steeds - trekt God nou echt een foto? - en zorgen dreigende donders voor branding zonder zee afwezig deuntje op de radio geeft een beetje veiligheid nietigheid…

Signum

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.420
Het rommelt. Wolken breken. Mens en beest slaan op de vlucht maar wij houden ons staande in twee strandstoelen zo lek als een mandje. Over de wateren donderend de stem en bliksemend de vinger die splijten kan in een punt des tijds. Ik bibber en ik bid. Gerardus wil weten wat ik doe. Ik zwijg in alle talen. Mijn schaamte is een schild een…

Nietig

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
wilde lasso's van ontladende kracht, bliksems die zich in verten kruisen, drijven dreundondersalvo's tot druisen voortrollend in de ijldiepe nacht rukwinden wreken zich op iedere kruin bladerloof juttend over veld en wegen over land gutst de hevigste regen beken zwellen tot wildkolkend bruin uit krakend en bonkend hemelgeweld wordt ijsloden…
Aramis15 juli 2006Lees meer >

stort de bui

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
verschroeid gras ligt loom het iele hoofd op dorre akkers waar het zwoegend wacht op wat regen in de nacht lacht een blinkend blik op uitkijk voor wat roest die ook zij weldra verwacht een beetje kleur in elk bestaan ruist het in de verte zacht en vochtig zonder wroeging over buiten nat en zo weer droog van straffe ritmes zonder betoog…

Vlucht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 875
een gelig licht bruint irreëel de blanke houten schuur een eerste druppel spat tot kroon op de arduinen muur het zacht gekeuvel op ’t terras wordt stilaan animeus geroffel op de parasols maakt pimpelaars nerveus bij glasgekling en stoelgeschuif wordt hier en daar gegild de vlucht naar binnen wordt gestart met dienbladen als schild…
Aramis29 augustus 2006Lees meer >

Een vlucht in extase

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
ik drijf buien uiteen men de wolken tot zij uitgeraasd zijn boven het vlakke land span de wind voor mijn wagen om ze stormenderhand weer op te jagen bliksem licht op als we de aarde raken wielen aan bruggen en kerktorens haken donder rolt bulderend door lagen warme en koude lucht een vlucht in extase ik heb dit fenomeen al…
wil melker4 oktober 2016Lees meer >