Alle inzendingen over oud hollands / taal / geheugen

15545 resultaten.

Sorteren op:

Kloosterstilte

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
Een woud met de kolossaalheid van een jak gereduceerd tot een zee van schrompelhoofden, de wenselijke wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval als bruine vlinders alleen nog neerdalen, en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…

HOLLAND

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.787
Grauw is uw hemel en stormig uw strand, Naakt zijn uw duinen en effen uw velden, U schiep natuur met een stiefmoeders hand, – Toch heb ik innig u lief, o mijn Land! Al wat gij zijt, is der Vaderen werk; Uit een moeras wrocht de vlijt van die helden, Beide de zee en de dwing’land te sterk Vrijheid een tempel en Godsvrucht een kerk.…

HOLLAND

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.544
De hemel groots en grauw. daaronder het geweldig laagland met de plassen; bomen en molens, kerktorens en kassen, verkaveld door de sloten, zilvergrauw. dit is mijn land, mijn volk; dit is de ruimte waarin ik wil klinken. laat mij één avond in de plassen blinken, daarna mag ik verdampen als een wolk.…

Nog eens Holland

gedicht
3.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 20.563
Kom kameraden, klim eens op een krant en jubel dat we Holland willen houen. Of ga eens juichen aan het vlakke strand en waai van Callantsoog naar Westerschouwen. In vijf minuutjes ben je al verkouwen met natte voeten en een neus vol zand. Al scheppend zag God neer uit den hoge en scheidde toen het natte van het droge.…

Holland

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
Droge voeten bij te hoog water wat er overblijft komt later we hebben god daarbij ingedamd met de natuur in eigen hand alles genomen voor wat het is niet veel anders vlees noch vis…
Ries23 november 2007Lees meer >

Holland

poëzie
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.893
Wat zijt gij klein Holland Met al uw velden en vlakke wegen, Met uw rampzalige aardappellanden, En uw vreeslijk droefgeestige regen, En uw lage goedaardige stranden - - Maar groot toch is de zee Holland, Waaraan gij langzaam zijt verschenen, Waaruit ge als een schelp zijt geboren, Die zingt door uw hele land henen, Dat elk in zijn ziel haar…

HOLLAND

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.660
Wat zijt gij klein Holland Met al uw velden en vlakke wegen, Met uw rampzalige aardappellanden, En uw vreeslijk droefgeestige regen, En uw lage goedaardige stranden - - Maar groot toch is de zee Holland, Waaraan gij langzaam zijt verschenen, Waaruit ge als een schelp zijt geboren, Die zingt door uw hele land henen, Dat elk in zijn ziel…

Hollands

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
We leven met elkaar in bange dagen Dus kijken we en masse Hoe Holland bakt Een appeltaart is in elkaar gezakt Van Duin loopt ouderwets te donderjagen Een uurtje even niets dan zoetigheid Voor heel- en halve garen: 'Bakkers,...Tijd!'…
trawant26 september 2016Lees meer >

Holland.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
Ik ben de zoon van Holland! O, niet de eerste, Want ik weet wel: met ogen die beminden, U eeuwen lang der mensen ziel bezag, Maar toch gevoel ik me onder de allerteerste Van al Uw Liefde' en, sinds 'k U zó mocht vinden, Denk ik: heil hem, die daarvan zingen mag.…

Holland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 224
Het oude gezegde, na regen kom je zonneschijn tegen, is een waarheid als een koe, dat geeft ieder ruiterlijk toe. Hij legt zijn blote bast te zonnen, maar nauwelijks ermee begonnen of de eerste druppels vallen weer heel fris op zijn fraaie tors terneer. Dat is Holland in een notendop, altijd vol verrassingen, echt top.…
Joris Olivier23 februari 2026Lees meer >

hoor en wederhoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
dus soms niet vergeefbaar door de leesbarbaar ja, hij vergeeft maar zelden de boude andere auteur hij die zulke taal niet steeds verstaat lees en wederlees brengt soms eens gewone klaarheid…

mijn school

netgedicht
3.5 met 57 stemmen aantal keer bekeken 3.323
het was een oude school, ramen waren hoog de schaduw van de meester boog zich in een kring voorover in de glinstering van het oude stof wij kinderen zongen in onze Friese taal als herkenning bij het uitzicht van het raam kinderstappen in uitgesleten marmer als kind in een onvoltooide tijd waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
klaes26 juni 2009Lees meer >

Indië

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Het oude Fort waar Hollands Glorie werd herdacht en hoog daarboven al die sterrenpracht. Nog steeds ervaart men in 't grote magazijn, en in die oude huizen de heimwee van weleer, de verre echo van zovele voorbije levens met daarbuiten de oude palmen die altijd rustloos zullen ruisen.…

Eet smakelijk

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Gaarne gelet op kaas ons kaasproduct in kant- en klare maaltijden Zou je denken ons Hollands gehucht hoef je hier niet over na te denken; Nu is bewezen door de bond dat arolooge kaas in zekere zin een vast patroon is in Hollands pizza kaas.…
Arlette28 augustus 2008Lees meer >

Fragmenten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 112
Plotseling begrijp ik het geheugen is de echo niet het bestaan zelf…

Hollands vlag

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
Hollands vlag, je bent mijn glorie, Hollands vlag, je bent mijn lust, 'k Roep van louter vreugd victorie, Als ik je zie aan vreemde kust, 'k Roep van louter vreugd victorie, Als ik je zie aan vreemde kust; Op de zee en aan de wal, Hollands vlag gaat bovenal, Op de zee en aan de wal, Hollands vlag gaat bovenal.…

Belofte

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Ma's oude klok Snijdt de warme tijd In kleine eeuwigheden Goedkeurend, tevreden Haar aanwezigheid Met een blauwe hap Veilig schuilend Hoor ik wilde wind Door de verlaten Den Helderse straten Klagelijk huilen De klok slaat huiswaarts Terwijl een machtige storm De Noord-Hollandse kusten plaagt Mijn kraag hoog opgezet Warm ademend…

Tied van Leve

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
haore hove rust so sottecke op miene herfste, droomt van unne lange soomer daer icke nog jaege, renne langs ’t strande ende om unne glimlache vraoge, sie om unne reikende hande. die afstand drieft al dunne ferre, ’t slape is dieper as ooit, sezoene nervet miene vel, jonkhede verdwijnt, miene toekumste dooit. haore wange verraodt verte…

As den dach van merrege

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 183
. vertèl mîj van drome, nogh verborghen, maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme ick gao nogh iene kier langhs de velde van weleer, die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd . die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier, en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd . herinner mîj aon den dach van merrege, die vertèlt…

hier

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.229
neem mijn hant, en wees niet bevreest als ick trecke door levende velden met voelende bosschen alomme want dickwils is een mensch te seer bedeest om sich als deelende, roepende stemme, kenbaer te maken…

Beklemminge

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
Langhs d'ackers van schroom ende schuwe stille, slenter ick teghenwindsche stappen, aerzelende om onghericht in een verwarrede droem te treden ende te verdwalen. Neerwaerts ghekeerde ooghen beghrenzen als beklemmende bundelen van swart licht, die meer ende meer de ademende borst omhaelen met stomme banden, Totdat…

wederrust

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 109
stilte en is niet altoos gevuld met leegte. somwijlen rust daarin een vrede, zeldzaam van geboorte. zij komt niet. zij is er. en voor men het weet ligt zij over herte en gedachte zonder geweld. dan is er slechts alleenzijn, en een tevredenheid, waarin de ziele, zonder woorden, gekust wordt.…

Verbeeldinge

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 65
Nog een wijle spreken mijne ogen nog niet vermoghende tot wederrust te neigen, want zij aanschouwt mij immer aan. Mochte zij mij willen, mochte zij met mij ten slaapwaerde gaen. Zeker zal zij geuren naer laet-herfstigh rozenbloet, ende haere borsten begeeren een lentebloesem te onthullen. Het zijn mijne lippen die dorsten…

aan den oever der wederkeer

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 133
spreeck niet van later, want later woont niet in mijn ure. dan ben ick reeds wechgegleden uyt uwen tijt. . maer nu drijf ick op de rimpelen, lichtblaeuwe wateren, gelijck een stille ademtocht onder den hemel. , alsof den deze mijne glimlach bemint, alsof het hooghe mij wederkent. . ja, ick ben ick, ende voor een corten stond gevoele…

Achter het gheduld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 169
het wort weder stille om mij henen ofte krimpt het buytenland oock van binnen, in mij selven heeft elck mensch dat ghemeen? sal het een verslavende vryheyt sijn die u ende mij verblindt, wil ick gheene angste ervaren „het goede is mij immers welghesint” schreeuw ick om mijn selven te bedaren doch de schaduwe naedert nu snel…

de dichtende in mij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 61
. wat sal dit noch tot wordinge brengen vraghe ick mij af . want herhalen doe ick al heet het dan anders gheseght dan ghij het segt . somwijlen voeghe ick mij naer den heerschenden aert soo die al heerscht of naer mijn eyghen stemme soo die tenminste herkenninghe duldt . ende immer dat pogen in woorden te vangen wat…

Gheketent - ’n Slotdicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 101
mijne siele spiegelt sich aen 't licht van desen tijt der verloren oceaen . in den beginne was er sien wazigh noch als door een sluijer nu, scherper . doch vaker ende dieper ervaer ick de verwe van nieuwe maen . al is d'aerde vol van monden ende kent sij ontelbare wouden met handen . een mensch wordt ongevraeght…

In blijde verwachting

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
doch de daertoe noodighe daet volghde niet den ouden wegh waerlangs het leven meestentijts sijne wordinge vindt. .…

Ick ende de Kraeye

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8
De kraeye, mijne kraeye, buyght haer hooft, zij verblijft immer op haeren ysren pilaer, in den hof, die tot mijne bescheidenheyt behoort, ende ick gadeslae haer terwijl ick woorden soecke of droome. Doch welcke deught schuylt in dese geberde? Misschien verbeelt zij den mensch, die vaert over woelige baren; eenvoudigh kan ick dat verklaren…