3511 resultaten.
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Een merel voor mijn raam
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
697 Op een morgen
zat op een bloembak
een merel
voor mijn vensterraam
en keek mij
met zijn lieve oogjes
heel vertederd aan
’t was of hij zeggen wilde
wat doe jij daar
nog binnen
deze morgen vroeg
was ik voor jou al
aan ’t zingen
toen toonde hij zijn
prachtig verenkleed
en vloog naar de dakgoot
met een kreet
ach mereltje
was ik als…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Wat je niet hoort is dat ruisen,
we zijn nu eenmaal binnen
Bomen zijn zenuwachtig als de ruitenwissers
van al die auto's van al die mensen
die nu toch snel op huis aan willen gaan.
Mogelijk heeft de vrouw snert gemaakt.
Misschien heeft ze je eindelijk
en voorgoed verlaten.
Herfst. Het heeft lang geduurd
er naar te verlangen.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
als de ramen zijn gesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
789 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
een seriemoordenaar misschien
die gedachte kwam steeds boven
een mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
hij zal me eerst gaan boeien
de kamer is te klein
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans verkleint
als de ramen zijn gesloten
ik wil…
Koffie bij het raam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 Bij het raam.…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 Ook haat in verwonderd goed,
wanneer alle ramen openstaan.…
ZICHT UIT RAAM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Onder hemels blauw
tonen witgrijze wolken
blije tegenkleur.…
In het donker voor mijn raam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
342 Het licht van de dancing danst
naar buiten en kleurt de wind
in mijn vitrage
Ruisend spat de regen
in de vette glans van het natte vlies
over de kleiweg door het dorp
Een vrouw en een man komen
in hun ondergoed spelen
Ze duwen en schuiven
Modder op hun huid, ik kijk
en kleed me uit in het donker
Waar is mijn lief?…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Op de vensterbank ligt een peer.
Er lijkt niets te gebeuren.
Toch is zij bezig te verdwijnen
op de stille manier waarop alles verdwijnt:
niet in één ogenblik,
maar door langzaam iets
van zichzelf af te staan.
De huid verandert.
De geur verandert.
De vorm houdt nog even stand.
Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke…
Ik kijk uit het raam
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
160 Ik kijk uit het raam
zie mezelf
lang geleden
langs bomen lopen
het gras betreden
en in de verte
m’n einde vinden.
We vielen uit elkaar.
De laatste mist.
De zon die opkwam.…
schoon is wat lach bereiken kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 * loflied op dora en nora
als nora en dora verschijnen
is het gedaan met de rust
tranen met tuiten
trekken de dames
als zij vreugde toveren
van gezicht tot gezicht
de lakens delend
poetsen, stoffen en zemen zij
het toilet spic en span
met klinkslag of sneer
trekken zij dweilend ten strijde
tegen smet en smeer
schuierend en schooierend…
Keulse Zoutpot
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
753 blauwgrijze Keulse pot in haar keuken,
gevuld met glinsterend zeezout, ik zie
hoe oma's sterke hand een greep doet,
en wit zeevlees glinsterend bestrooit
die geur van petroleum, wat olie in de pan,
schar en schol spartelen sissend,
hun witte lijven geuren knapperig bruin,
scherp en ziltig in oma's keuken
die heerlijke geuren van vis en zeem…
Ontruiming
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
739 De schoenpoets en de zemen lap
voor schoenen lang versleten
een fotoboek van iemands jeugd
vol mensen lang vergeten.
En dan het kerkboek met het slot
al heel lang stijf gesloten,
omdat geen mens er meer in las;
men had dit boek verstoten.…
Het raam maakt een kier
gedicht
4.1 met 28 stemmen
7.950 raam openhoudt
een schuivend vierkant over de tafel
beent in een stuk op de grond.…
Specie-men
snelsonnet
2.2 met 15 stemmen
1.875 Twee moordwijven zijn aan het doe-het-zelven
Ze sluiten deur en ramen met veel spijkers
Ze houden immers niet van pottenkijkers
Waarna ze met cement het lijk bedelven
De arme man, het heeft hem zeer verdroten
Maar de bekisting zat echt als gegoten…
Wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 Nooit zag ik zo veel wolkenluchten
maan en zon werden vriend aan huis
ieder raam geeft andere vruchten
de hemel vergroot mijn thuis
De rivier stemt tot nadenken
de stroom van het leven is dicht bij
het raam bedient mij op mijn wenken
de keus van het raam is vrij
Dit huis is als een kathedraal
mijn oorsprong draag ik mee
bezinning, ontmoeting…
Bromvlieg
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.030 Onrustig zoem je door de kamer,
van raam naar raam en weer terug,
boos trillen jouw fijngemaasde vleugels
tegen het harde, dubbele glas.
Nu probeer ik mijn roman te lezen,
ik wil jou niet meer horen,
maar jij vliegt onverbiddelijk
van raam naar raam en weer terug.…
buitenstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 ik keek
naar binnen
door mijn
eigen raam
alles stond
hing lag
alsof ik
daar zelf was
ik zag
een kleine
binnenwereld
vreemd veraf
in mij de
buitenstaander
reflecterend in
het raam…
nooduitgang
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.523 de deur speelt een akelig spel
vormt een hindernis naar buiten
ik geraak er niet doorheen
er moet een raam in
een raam blind voor jouw silhouet
ik zoek een achterdeur
een weg naar weg…
Betraand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 tranen liepen
langs de ramen
naar benee
en ik dacht
waar zitten ze
daarboven nu
toch zo mee
en later toen
mijn ogen
waren gevuld
met tranen
van verdriet
scheen de zon
door m’n ramen
en begreep mij niet…
Aan, uit, open, dicht....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Het is bij ons thuis
aan en uit
open en dicht
en dat geldt niet
tot onze relatie
maar de relatie
tot de energie
lichtje aan
lichtje uit
deur open
deur dicht
en de ramen
de ramen potdicht!!
Het houdt ons energiek
het behoudt van energie!!…
Verder in de mist
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
888 Ik zie nog steeds een traan
en kijk door het raam
ik zie je steeds verder, verder in de mist
en ik zie je nog zo staan
en kijk door het raam
maar ik zie je steeds verder, verder in de mist
Ik weet nog steeds jouw naam
en ik kijk door het raam
maar je bent steeds verder, verder in de mist
verder in de mist, verder in de mist
dat was jouw…
De Bus
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.324 Zachtjes tikken de druppels tegen het raam
Geleid door de wind vinden zij hun bestemming
Een klein spoor achterlatend,
Zijn ze snel weer vergeten
Zachtjes tik ik tegen het raam
Geleid door de bus vind ik mijn bestemming
Geen spoor achterlatend,
Ben ik snel weer vergeten
Zachtjes tik jij tegen het raam
Geleid door problemen, op zoek naar…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, achter al die ramen;
komen al mijn gedachten samen.
Geslepen glas, in de kern ben ik
wel; een diamant in een kleurenspel.
Achter al die ramen vang ik licht.
Beschijnt de dag mijn droevig gezicht.
Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen.…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
507 Kijk ik naar buiten
uit het
raam
zie de zilveren varens van de maan
en op het stenen pad
de genarcotiseerde kat
veroordeeld
tot het graf
ik huil - schreeuw - verstompd
niemand kijkt omhoog
naar de vogel die is gevangen in het raam…
eenzaam
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
882 Starend uit het raam
zie ik de eerste zonnestralen,
bloemen komen langzaam op
en de vogels fluiten.
Hand in hand
zie ik een paartje gaan,
verliefd als nooit te voren.
En ik..
ik staar door het raam
en voel me eenzaam...…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 ============
==================
zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken.
de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen.
hij sleept zijn leven als een blok hout met zich mee
het vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na…
versus kind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
794 ik hield van haar
ook toen haar adem
in smalle strepen op de grond viel
haar ogen had ik lief
hoe ze door het raam konden
kijken
wanneer wandelaars
het zicht naar huis
leerden
het was dorst
het was honger zonder schuld
en het was winter
ik heb geen ramen meer
doorzichtig in herfst…