Alle inzendingen over ravijnen

200 resultaten.

Sorteren op:

Onder bewust zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Net nu verliezen gladiolen hun frisheid onder weeë pijn, droevig lied, afscheidsvlagen van violen, slopen een nostalgische brug tot een ravijn. De overkant een illusie, zo verloren zonder balsem valt het gordijn.…

Zinnen

gedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.363
Pijnig je geest tot gekwordens toe tot je de ervaring van de dichter evenaart, zich boven zich verheffend in de dreiging der ravijnen, tot hij van extase vrijwel buiten westen raakt.…

een laagland zonder dijk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
ik schep werelden van pool tot evenaar kies landen aan de stranden met een goddelijk gebaar soms laat ik woestijnen verdwijnen in de regen van een ogenblik, in even lente ben ik al in mijn schik ik breek de berg tot rots storm stof door de ravijnen zorg dat ze verdwijnen in een laagland zonder dijk dan heeft de zee het rijk alleen…

Ik geef op... of niet..

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Ik sta aan de rand van het ravijn, nog even, dan is het voorbij de pijn. Nog even, en dan is alles voorbij, dan laat ik mijn hart voor altijd vrij. Ik twijfel nog heel even, zal ik het allemaal opgeven? Het doet allemaal zo'n zeer, ik kan gewoon niet meer. Ik kan niet winnen van die pijn, waarom moet het toch zo zijn?…
Frans20 september 2002Lees meer >

In de trein

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 15.363
Wijnbergen, ceders en ravijnen, Gedoopt in het zacht avondrood, Vallen ons zo maar in de schoot Door de geopende portieren. De trein snijdt de meloen der wereld Met 't lemmet van zijn vaart uiteen; En blinkend vallen, één voor één, Arcadië, uw schijven open.…
Bertus Aafjes21 november 2003Lees meer >

Religieuze vriend

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
gebreken en in de zwoele nanacht van onze zwijgvoltooiing zijn er allerlei bewijzen voor het simpele feit dat ook hersenschimmen kunnen dansen aan de rivier en naast de vijver onder de maan op onze planeet jij warmt mijn ziel bij nacht tijdens de meest intieme droomafwezigheid ik begeleid jouw wandelstok langs diepzinnige ravijnen…
mobar10 juni 2013Lees meer >

De zaag jankt het profiel

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 713
heb mijn tuinen ingericht in de kleuren van mijn leven ik streel de wind met mijn muziek in rotsen gaat mijn stemming leven heb mijn handen leeg een helling vol beloften mijn ravijnen zijn te geef daar stort ik de gedrochten mijn hamers zingen vormen de zaag jankt het profiel uit de ogen spreken normen maar hun geest is nog dociel…

Troost

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.…

De Dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
De dood slaat diepe gaten: alles wat je los moet laten verdwijnt in een zwart ravijn waar alleen verdriet en leegte zijn. De dood slaat diepe gaten. Het leven neemt ruimte om te dansen en moet daar vaak voor snoeien.…

een vagebond streelt bergen rond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
een vagebond streelt bergen rond werp duister in ravijnen de vingers van zijn handen slijten door de jaren heen de tanden van de kammen zijn mantel wappert over heuvels en in dalen vertellen vlammen uit het vuur verhalen zijn armen zwaaien en draaien de wereld wijder hij is de bevrijder van de wind en blaast met wangen vol de wolken…
wil melker27 december 2002Lees meer >

De immoralist

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.213
door zelfdoding ze schaamt zich voor haar gedachten zo'n tragedie overleeft hij niet haar liefde en zorg zal hem genezen Hij slaapt z'n roes uit voor de haard z'n snurken maakt de kamer onleefbaar op 'n fataal moment in 'n mensenleven met de toekomst in wankel evenwicht Discrepantie tussen meisjesdroom en werkelijkheid, 'n wenkend diep ravijn…
Custor26 maart 2008Lees meer >

Parabolen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Het moeten wonderbloemen zijn als veilige berm geplant langs steile paden van ravijnen of in uitzinnigheid te bloeden in de fata morgana van woestijnen, waaruit uitgestoken handen groeien en tranen en geluk over wangen vloeien om in een melancholisch verlangen te verzanden, beweegt het telkens als ik het betast, vult de schroom, om door…
pama19 juni 2009Lees meer >

Veertiger jaren zomers

gedicht
2.0 met 89 stemmen aantal keer bekeken 14.115
roestige fietsenrekken ze laten heftig naar pis ruikende bunkers achter om de herinnering aan hun levenswerk concreet te houden van verre komt nog wat gerommel, de lucht strak en bladstil Eigenlijk meer het seizoen voor de tour de france in de dagen dat er nog wel eens boerenzonen een half uur namen of diepe ravijnen…

Een helling vol beloften

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
ik heb mijn tuinen ingericht steen heeft mij zijn kleur gegeven ik streel de wind met mijn muziek in rotsen gaat mijn stemming leven ik heb mijn handen leeg een helling vol beloften mijn ravijnen zijn te geef daar stort ik mijn gedrochten de hamers zingen vormen mijn zaag jankt het profiel uit de ogen spreken normen hun geest is nog dociel…

Zelfkant

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Want ‘k weet, er is waar men het leven slijt En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid Te vinden dan in bergen of ravijnen.…

vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 740
de vagebond streelt bergen rond werp duister in ravijnen vingers van zijn handen slijten jarenlang de tanden van scherpe bergkammen zijn mantel wappert over heuvels en in dalen vertellen vlammen uit vuur zijn verhalen zijn armen zwaaien en draaien de wereld wijder hij is de bevrijder van de wind blaast met wangen vol de wolken…

herkende je in takkenbreuk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
woestijnen doorgeploegd in hete vlaktes naar je spoor gekeken door zon en wind gegroefd, niemand heeft ooit van mijn zweet geweten ik struinde door het hoge gras van eeuwig glooiende savannen herkende je in takkenbreuk en pas en dacht je jagend zo te vangen in bergen vond ik je profiel maar je wilde niet verschijnen ik hoorde echo's in ravijnen…
wil melker15 december 2004Lees meer >

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden. Op blauwe meren, door zware keien omrand, blinkt de stille ziel van misschien lang vergeten én blijvende verhalen.…

op één lijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
diepte in vanaf hangend aan bovenste sport omhoog kruipen hoofd tussen sporten spelen met spijlen omgekeerd spiegelbeeld hiphop naar boven maar niet perfect toch over denken mannenkoor zingt niet synchroon onaffe wegen met cirkels in het zand verderop liggen mensen in de zon en verdwijnen altijd gevaar voor plotseling ravijn…
Frits Vogels29 augustus 2024Lees meer >

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Als een trein richting een ravijn. Niks dan brokken, ver- wrongen staal en stof dat omhoog vliegt. En resten geschrokken achterlaat.-…

ZELFKANT

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.727
Want 'k weet, er is waar men 't leven slijt En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid Te vinden dan in bergen of ravijnen.…

ZELFKANT

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.093
Want 'k weet, er is waar men het leven slijt En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid Te vinden dan in bergen of ravijnen.…
Simon Vestdijk25 september 2016Lees meer >

het verborgene in plooien

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 849
ik zag je bergen kleurig landschap glooien je rots onzichtbaar in ver perspectief ik voelde het verborgene in plooien maar had het zonlicht en je geuren lief ik zag je water vallen langs de breuken het zwart van de ravijnen donker diep golven moesten vaak een uitweg beuken als jouw rivier haar stroomgebied verliet je passie moest ik los…

wenkt stilte met het koude gezicht

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.214
kom met me mee of zal ik je dragen het land is zo leeg zonder leven en vragen overal steen de wind zingt zijn lied langs ravijnen en neuriet refreinen alleen, alleen ik heb muren gebroken voegen gewrikt liet eenzaamheid komen uit leegte in dromen nog zijn we gebonden de wereld vergruist het licht in het glas ontbindt zich tot zwart…
wil melker13 december 2003Lees meer >

voorheen wemelde het

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 273
voorheen wemelde het buiten van anderen naar binnen in mij waar alles en iedereen zich vrij nestelde op vertakkingen van míjn corpus callosum intussen dus hang ik hier afgedankt zonder lumpsumvergoeding voor iets noch iemand aan de rand van het ravijn een diepere bedoeling zoekend voor dit zijn de doorwoekerende tijd in onbepaaldheid…
Alghar25 november 2025Lees meer >

requiem voor een dwaas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
inhaalt en onderuit schopt zijn sterven zal komen en gaan zoals hij leefde onverwacht en meedogenloos voor de gevolgen, hij wist wat zijn geheugen moet zijn en betaalt elke dag met nog een dag minder de vrijheid van zijn wil banaal bedil om meer dan hij verdient weldra zal hij dan gaan gesprongen en gevlogen overdonderd in een ravijn…

ALS ZELFS STILTE ZWIJGT

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Ze antwoorden niet Ik leef nabij de afgrond, voor ’t ravijn nu de smart mij vrijwel heeft gebroken Vele zwijgende woorden doen mij pijn allang voordat ze worden uitgesproken Ik laat mijn moede hoofd maar hangen nu ’t intens naar neerslachtigheid neigt Tranen biggelen mij nu over de wangen omdat de stilte zo niets ontziend zwijgt…
Ton Rijkers18 november 2011Lees meer >

Deze nacht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
Deze nacht voeren stromingen mij naar open zee, ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt, hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden, deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden lig ik geketend in mijn windstille denkraam, weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan, glijdt Ariadne’s…
J.Bakx9 januari 2023Lees meer >

Stokdoof?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Mede geënt en geïnspireerd op het snelwegsonnet van Jan de Woordenaar, zijn bolide slingerend langs smalle lindelanen en vervaarlijk diepe ravijnen - een duet tussen een wegpiraat en zijn Oostindisch dove passagiers ______________________________ Ik ga tekeer met dijenkletsplezier Een dove kwartel springt op als plevier En zelfs een feniks…

Tour du mal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
Na beulen sleuren eenentwintig dagen Drie weken afzien klimmen dan weer dalen Wacht er - elke seconde telt - een prijs Al ben je uitgemergeld, uitgewoond In maillot vert of blanc of maillot jaune Wat moet dat moet, want gaten dichten loont Een sprint aantrekken, langs ravijnen scheren Je leven zelfs met doodsverachting wagen En 's avonds…
Max22 juli 2023Lees meer >