295 resultaten.
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.
Nu, met natte brokken op het laminaat,
Heb ik dan de rust gevonden.…
Nu ik 66 ben
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Vandaag was het toch even als of een flits insloeg
mij even op stang joeg al was het maar een flits
het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits.
Maar nee ik ben ook geen ongeleid projectiel
die dan weer voor het een of het ander viel.
Ik heb het nooit opgegeven om dagelijks te leren
al gebeurde dat wel vaak door hemels souffleren.…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 ik zag je dralen en
verdwalen in de winkelruit
je hakte hoger in
weerkaatsing van het glas
naast de laarzen en de prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op…
Klezmermuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Van oudsher rite van gewicht
Een traan in lach, hoe authentiek
De status laag, wat een tragiek
Een volk, gedoogd of uit het zicht
Het notenschrift kende men niet
Het licht, het duister, vaardigheid
Gaf men elkaar gesproken door
Pas later kwamen tekst en lied
Voor eeuwig raakt zwaarmoedigheid
Het daarvoor openstaand gehoor…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
BEN IK EEN OPELTJE?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.094 Die bonus laat ik niet lopen
op het einde van de rit
kan ik eindelijk een weekend uit
'n paar nieuwe schoenen kopen
of een stoel die lekker zit.
Een kabinet van gestoorden
verzint een no-claim-systeem
we zijn geen Opel Kadettjes
maar let op míjn woorden
zíj krijgen claim na claim.…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Vandaag excursie naar een tempel
ergens verderop aan de rivier
en we nemen niets mee
al schijnt daar niemand te zijn
dus geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 De Renaissancetafel
van de veiling
gelaagd in stof
ver weggemoffeld
schuilgaand onder
sterk verschoten Perzen
staat na een lange rit
onder een grijze huif
te wachten op de
uitgestoken handen
van wie herstellen zal
in eer en glorie.…
on-geluk
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
825 echoden nog na
in zoveel hoofden
haast zorgeloos
uitgesproken
in zwaaiende handen
herhaald
tot de bus achter de hoek
van de straat
verdween
Iets of iemand
heeft er anders
over beslist
de klas zal leeg zijn
voortaan
en zoveel stoeltjes
in evenveel huizen
harten vol verdriet
en heimwee
tot de thuisblijvers
zelf hun laatste rit…
Stille revolte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
629 Wereldbeeld aan flarden
Een gure herfstdag
Eenzijdig de gedateerde riten
Generaties in voortdurend gevecht
De verhouding verhardde
Verlies van gezag
De pers incluis muskieten
Voorlopig de wacht aangezegd
Positie die benarde
Een wrange lach
Bereid tot bloed vergieten
Onoverbrugbare kloof in recht
De oude verwarde
Jongere die zag…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 nieuwe
nog niet bestaat
groeit de chaos
turbulent zoals de
wind zich het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste
Dood vertrekt
een trage rit…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.…
Als het lichaam spreekt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.931 verleng niet langer de rit
Ik verlang naar je tederheid
Ik verlang naar je aanraking
Ik droom over een beroering
Ik aanbid te veel…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ontwaken met het drukkende gevoel
dat het vandaag dan werkelijk gaat gebeuren
De kleren hangen klaar over de stoel
Straks zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
533 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
De laatste bus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Een buschauffeur chauffeert zijn laatste
rit. Routineus werkt hij tot de morgen.
Begeleid hij leeggang tot de laatste zit.
Elke dag bestuurt hij lijn tien. Glijdt
hij dubbelgeleed tussen het drukke verkeer.
Bestuurt hij zonder echt iemand te zien.
Blijft hij tussen de mensen toch altijd
een heer.
Zijn traject, de momenten.…
Oorlogswee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 dit
zo maar
Bergen/Belsen park
mooi aangelegd
niet kijkend
naar de
foto's angstig
het gevoel
zo slecht
geen bezoekers
moedig doorgelopen
over de
geplavuisde stenen
emoties/verdriet
eindigend voor
een monument
droevige regels
beschreven hier
is waar
AnneFrank het
getergde leven
liet
zij bedankte
hem voor
de veilige
rit…
'n verdrietig gevoel...
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.450 Morgen weer een nieuwe dag,
en m'n leven weer op de rit!…
LEVENSLANG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
810 Brengt soms een traan
Ik mis mijn pa
Nog steeds in dingen
Kijken naar voetbal
Op de tv
Zij kracht en aanwezigheid
Tijdens het klussen
De nachtelijke ritten
In de auto, wij twee
Ik mis zijn gemopper
Zijn geklaag over rugpijn
Zijn oprechte boosheid
Als hij zijn kijk op iets gaf
Dit alles is weg
Zijn pijn is nu over
Zijn gemopper verstomd…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels van
een nieuwe dagenraad
de hindernissen van het nieuwe jaar
bepaalt mijn draf tot hoever ik uit
kan rijden in een potentiële rit…
Bagage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
407 De rit naar de bestemming verloopt goed,
soms is er een kuil of een doodsgezicht,
een versperring met onheilspellend bericht;
tot nu toe vreet er niets aan mijn gemoed.
Een borstel en kam rusten op de vloer
vlakbij de koffer, die mij al zo lang kent
en zelfs wat ruimte laat voor een stukje kant.…
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- en Zuidhuis
Monnikendorp, Uil, Westveld
Een zoemtoon, turbulentie
vanaf het platform in de grot
die ons opslokt
Er drupt een pegel
alles blinkt glad, auras
van wie hier leefden, echos
hoe het ooit was, en toch
zomaar een alledaagse rit…
Bedankt voor het leven
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.467 Als een god heb ik geleefd
Van geboorte tot nu toe
Altijd naar geluk gestreefd
Het einde van de rit, nu echt te moe
Familie en vrienden, bedankt allen
Onze relaties waren goed
Nu dit, een laatste verzoek
Herinner mij zoals ik ben
Het is tijd, ik moet gaan
Voor mij is het nu gedaan
Een rijk leven achter de rug
Nu is er geen weg meer terug…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k heb nu nog steeds verdriet
Ik sluit mijn rits…
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 voor de hoofse trappen
van een nieuw paleis
waar Vrouwe Justitia huist
en grijsgewolkte beelden
over zijn koegedachten dwalen
staart een man verslagen
naar het einde van de rit
een leven vol van nemen
graaien en begaaien van
slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 lelijkheid
De flats getuigen van Duitse huisvlijt
Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar gelooft
Omdat een kater alles stilletjes verdoofd
Een lange rit…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent alvast opgezet
gooi op de grond mijn extra gewicht
de lucht is het bed
de sterrenhemel als plafond
een pijnlijke rug van de lange rit…
Ooy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 geborgen
vastgelegd geluk spat van wit papier
dat stevig aan mijn wortels trekt en tast
naar een diepe stilte die mij verrast
de deur van mijn herkomst staat op een kier
jonge gezichten in het naseizoen
dezelfde jassen, de blik laconiek
zwarte fietsen uit die ene fabriek
ogen ontspannen voor hun lange rit…
Pasvorm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Het uitgebeten kruis laag afgezakt,
de sleetse dunne kont glimt als een spiegel,
de rits doet het alleen na veel gepriegel,
geen lusje op de band is nog intact.
De achterzak zo lek als een vergiet
en onder in de omslag zitten gaten.
Twee bulten waar voorheen de vouwen zaten;
het dragen waard? dat is maar hoe je ’t ziet.…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…