1332 resultaten.
Verwelkte roos
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.646 was
Langzaam sluip ik rond
Maar niemand die mij ziet
Somberheid omringt me
En vangt me in haar web
Nooit zal mijn roos weer bloeien
Verlepte blaadjes zijn alles wat ik heb…
Bloemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 Ik hou erg van bloemen.
Crocus en pinksterroos –
Zijn grandioos,
Hortensia en lupine
Klinken als mandoline,
Lelietje-van-dalen en boterbloem
Ze krijgen verdiend hun roem,
Lelie en alpenroos
Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos,
Pensee en vergeet-me-niet,
Papaver en aconiet,
Lavendel en rozemarijn
Doen mij denken aan een oase…
witte roos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 Een bron
onuitputtelijk rijk
aan belangloos geven
zo hoor jij te zijn
witte roos van mij
niet bruingerand
blaadjes één voor één
loslatend
je hoofdje naar beneden.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
879 Een eendagsvlinder
op een witte roos.
Ogen op de zon gericht
was ik verblind en zag
de dood niet komen.
Ontstegen aan mijn lichaam
nog even een vluchtige mensenhand,
die mij het leven had ontnomen.
Toen ik terug mocht komen
koos ik de kracht van zijn zoon.…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 Het grote vergeten begint
herinneringen glijden weg in duisternis
er komen geen nieuwe
Je maakt een reis terug in de tijd
naar je jeugd, naar je geboorte
een reis alleen, zonder ons
Wat je maakt tot mens, tot wie je bent
wat je verheft boven dier zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat…
moeder brak
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.795 God plukte de roos
rozerood als ze was
wiegelde ze broos
op haar jonge steel
priegelde een heel
subtiele vlindertong
het stuifmeel
uit haar ziel
rozerood als
ze was
de moedertak
brak - ontzet
heeft God recht
op een boeket…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
Troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
947 De mystieke roos
Symbool voor 't mysterie Gods
een troost voor velen.…
Nemen en geven
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.835 langs de distels van mijn leven
plantte jij een roos
en ik verkoos
die aan jou te geven…
Droogboeket.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.297 Je was zijn roos en zijn vergeetmenietje
je was voor hem een mooi boeket.
Maar net als met die bloemen
was het met de liefde snel gedaan.
Hij nam voor jou een ander en
liet jou als "droogbloem" staan.
Je hebt daarna een and're "vaas" gevonden
die jou voorzag van helder water.…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Wit + Rood = Rosé (zegt Europa)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
687 Niet in Europa, maar overzee
klutst men wit en rood tot een rosé.
Dus zegt de EU :
't is wel geen grand-crû
maar we vangen er veel Chinezen mee.…
in mistig zicht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
468 hoe ik ook zocht
me binnen de grenzen
van een verpakte ochtend
te weren
het gestremde
liet me
in zijn traagheid
onweten schreeuwen
over waar of onwaar
de roos
binnen de waan
schoonheid verder draagt…
gedachten
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.447 De rozengeur in de maan
Blijft voor altijd in je ogen bestaan
Er is een herinnering
Die doet veel pijn
het gevoel dat zomaar wegging
maar het moest zo zijn
Ik was niet blij met het pad dat jij koos
Maar als ik jou in mijn gedachten zie zie ik een roos…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 de tijd zweemt voorbij
beiden zijn oud en broos
de liefde keert het tij
er bloeit een laatste roos…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 Zijn ros! de roem van ouds, de vriend van zijn berijder!
Dat ros steeds, waar de spreuk van d’Idumese lijder
Ter eer zijns Gods van zong: 'Wie gaf het paard zijn kracht,
Zijn heldenhart? Wie heeft zijn hals bekleed met pracht
Van manen, golvende op de wind?…
Ik zoende een roos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 Warme schouders
streelde ik
die aan iemand anders behoorden
Vreemde lippen
beminde ik
die niet de hare waren
Een bekende stem
hoorde ik
die zomaar haar eigen kon zijn
Vreemd ging ik vannacht
maar
alleen in mijn dromen…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 kaarsen worden ontstoken
Bibberig kleven de tranen aan menig vinger
die vroeger naar haar wees
Ze keken op haar vrijgevochten natuur neer
en zelfs na haar stervensuur
worden er inwendig degens gekruist
maar zij zwijgt in eeuwige zaligheid
ver weg van al het gekissebis
en wie goed kijkt
ziet haar ziel zachtjes naglinsteren
in de roos…
Warmte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
567 Een hart van brandende kaarsen
Een hart van witte wolken
Een witte roos
Een ondergaande zon een goude glans
Rode tranen
Een rode roos
Warmte
Een sterren hemel
Een hart van liefde uit zee
zoute tranen
Handen samen
Warm zand
De zee zingt
Ogen spreken
Een weerspiegeling
Een weerkaatsing
Een evenwicht…
Een rode roos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.394 Je bent een wilde kers
in de hof van Eden
Mijn kleine zomersproet
op de lippen
Spreid je vleugels uit,
Liefste .....
Wees voor een dag
Koningin van alle vlinders !…
Gele roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Beide handen gaan langzaam
naar het opgestoken haar
verdrietige blikken proberen
het venster te ontwijken
wanneer een spiegel een glimlach
om de vele herinneringen laat zien
speelt een gele roos aan een struik
met de eerste druppels ochtenddauw
haar handen gevouwen bidt zij
in stilte om niet meer vergeten
kijkt zuchtend naar het album…
Vallende roos..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
827 Mooi is zij
zacht als satijn
Prachtig van kleur
in de bloei van haar leven
Zij buigt door de wind
één voor één
Vallen haar blaadjes
door de zware regendruppels neer
Komt er een nieuwe roos
of een lelie, een margriet
Wie het weet, mag het zeggen
want ik weet 't even niet
(en dan gaat het niet over bloemen)…
Enkel nog haar geur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Zij
houdt het voor gezien
dit seizoen
heeft geen zin meer om te bloeien
als regen
drup voor drup
dag na dag
haar telkens komt vermoeien
blaadjes slap
verbleekt de kleur
blijft enkel nog haar geur
in onfatsoen…
VROEG IN D' OCHTEND.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.517 Vroeg in d' ochtend wringt de roze
zich uit de enge zwachtels los,
Eenzaam, wijl nog alles sluimert,
tooit zij zich met purpren dos;
En zij zendt haar eerste geuren,
met haar Schepper nog alleen,
Op de wiek der morgenkoelte
dankbaar naar de hemel heen.
't Is te laat, als straks de wandlaar
ze afplukt, door haar schoon bekoord,
Als de vlinder…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Springtij?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 van gestolen buit, de heerser
zwaait met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtij is niet te stoppen en vertakt
de aarde zich in des zieners mededogen,
dodenakkers worden autonoom, een
aardse vrucht kent slechts een smaak,
en proeft naar de roos…
De ontevreden roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Wees dan tevreden met u lot
mijn liefste roos…
en dank nu God,
die hier voor U een plaats verkoos.…
witte roos
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
909 niets zal sterven
hier of in het ongekende land
geen vers eindigt er
noch de roos
gevouwen tot engel
in een witte nacht van wolken
die met broze handen
het leven
waar dan ook
ogen geeft
als een voelbare, glanzende
verbinding…
Afgedankt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
560 Vrolijk straalt zijn rode roos
haar warmte tegemoet
koude rilling
een tweede hands kus
gedragen op handen
beleefd bedank ik…
Een wilde roos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Hier rust een uniek ontwerp,
geraakt door welgevormde zinnen,
verkoos het gezegde, geen deelwoord
bleef bij haar onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon ontplooien, in het stramien
van haar denken, ontving de kracht
in een ongeëvenaarde zetting,
maar zij de grip en geest verloor
als schaduw langs het leven streek
terp van wilde…