1421 resultaten.
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Het rode leven regent
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.622 Aan de ene kant is er nog een kant.
Aan de andere kant is er geen kant meer.
Ik kan niet heen en weer, al zou tijd mij
dat wel toestaan. De schepping wil het niet.
De dood is de langste hoogte, voor- en zijkant
van het hout. Driedimensionaal niets waarin
ik liggen zal. Ik schrijf toch weer een vers over
wat er komen gaat. Komt dit door het…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
kort gesprek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 kort gesprek
kom binnen
pas op je hoofd
de afhangende goot
de losse dakpannen
de lange brandnetels
ik kan vallen
ik ben al oud
voer strijd tegen de tijd
ondanks mijn bladders
mijn scheuren mijn verrotte hoeken
houd ik het hangen wel vol
kom binnen
schuif de pen, pas op
de tanden van de tijd
kunnen gevaarlijk zijn
geniet van de…
Vage kennis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Mensen komen
Mensen gaan
Relaties vervagen
Gezichten vergaan
Ooit in een vriendenkring
Nu slechts een vage herinnering
Tijd heelt alle wonden
Maar contacten worden verslonden
Gelukkig ook mensen die je raken
Die niet bij het minste of geringste afhaken
Die zich onderdeel van je leven maken
En je jarenlang blijven vermaken…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Eindelijk, daar komt de postbode
Zou hij voor mijn deur blijven staan?
Misschien heeft hij een brief in zijn tas
Die jij op de bus hebt gedaan
Met krul letters geschreven
Een inktvlek onder het adres
De envelop zorgvuldig dichtgelikt
Met een plofje op de mat gelegd
Een afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De…
Weeën
gedicht
1.0 met 3 stemmen
3.159 Er zijn dagen:
vroeggeboren slakken.
op het hete middaguur
zoeken zij de schaduw
en smelten sissend
in hun eigen slijm
dan later het uur
waarop de maan gebaard wordt
maar nog niet ademt
en niet huilt.
toch helpen schallende cymbalen.
-----------------------------------
Uit: Gedichten 68, 1968.…
Boom
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.190 1
De kracht te hebben
je schoonheid te verliezen
boom te zijn
met alleen je stam
2
Geen hemel zo hoog
of hij zal ernaar grijpen
alleen zijn wortels
nog
--------------------------
Uit:Geen hemel zo hoog
Agathon, Bussum, 1983…
Het inklinken van mijn ouders
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.969 een GFT-blaadje geeft tips
over duurzaamheid
ik veeg er de kliekjes in
achter de moestuin klinkt
de composthoop
in hetzelfde tempo als mijn vertraagde
ouders die elke keer dat ik hen zie
iets zijn gekrompen
zodra ze slapen kras ik
hun uiteinden in het ledikant
groente- fruit- tuin-
afval dat we over de asperges scheppen
compost van jaren…
Denken kan niet meer
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 De vernietiging begint zijn geschiedenis te tekenen
vergankelijkheid als globale vergane glorie
vele diersoorten sterven spoedig uit
en we voelen het in onszelf in iedere porie
vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol
de consumptie slaat op hol
zelfs in de ruimte zwerft het rond
veel te groot is onze mond
denken kan niet meer, voor huilen te…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
VOORBIJE MACHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Veilig woont de gewezen Duitse keizer
in Huis Doorn, zijn fraai en gerieflijk Slot.
Nauw ontkomen aan een angstwekkend lot
van rechtspraak heeft hij hier een toekomstwijzer.
De banneling leeft vol denkende ijver,
mint gezelschapsspel, geleid door ernst of spot,
schrijft een boek over wereld, wijsheid en God,
arbeidt ook lustig met dansend ijzer…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren rusten vergaan…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wij zijn aan
het graven
zoeken naar
nieuwe bodems
die ons leven
en bestaan
kunnen dragen
de fundamenten
voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden…
de jutter op het strand bij windkracht 9
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 wat blijft op het strand en verjaart
tot vreugde van mijn kleine hondje met zijn juttersaard
een aangespoelde vogel, lege flessen, half vergane bomen…
avondrood spiegeling....
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.362 ben ik vergeten
hoe dagen vergaan,
in de avondrood spiegeling
tranen ontstaan
waarin ik de wens
dat nachten bekoren
mooier dan dromen
sluit in mijn hart
omhels ik verlangen
het ochtendgloren
waar zonlicht rakend
sluiers breekt
door tranende ogen
die even gesloten
nooit meer vergeten
hoe dagen vergaan…
Uitbreiding van je koninkrijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Schoonheid als nooit
Te voren - vandaag
Op een dood en zo
Goed als vergaan
Restje van wat
Ooit een tak moet
Zijn geweest - zit
Jij koninklijk tronend
Vorstelijk om je heen
Te kijken, neus in de
Lucht alsof je speurt
Naar een niet echt nodige
Uitbreiding van je konkinkrijk
Inspiratie: roodborst op een vergane…
Liefde is
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wij
Zijn
Liefde
Dat wat
Echt
Is
Zonder
Liefde
Geen bestaan
Wij zouden
Allen
Vergaan…
Leven en dood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
243 Vergaan zal je.…
Eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.084 dag na dag zag zij in afwachting vergaan….…
EENZAAMHEID
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
976 dag na dag zag zij in afwachting vergaan….…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 Als de wereld middernacht zou vergaan
Vandaag alleen nog kan overbrengen
Er echt voor gaan staan
Angst en pijn tot moed vermengen
Als de wereld vanmiddag zou vergaan
Twijfel al een dagdeel weerhoudt
Tijd als beul van mijn bestaan
De reactie als het laatste oponthoud
Als de wereld over een uur zou vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen…
eens komen tranen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.570 waar zoveel liefde was
rest enkel nog verlangen
ooit als droom ontstaan
tot nachtmerrie vergaan
samen één geheel
brak in duizend scherven
diep gesneden wonden
bitter is het leed
maar eens komen tranen
verdriet laat zich gaan
de liefde ooit gekend
zal in dromen zacht vergaan…
Eenzaam
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.601 Zo dichtbij
Maar ook zo ver weg
Sluit me niet buiten
Laat me hier niet staan
Door deze eenzaamheid zal ik uiteindelijk vergaan…
Onbezield
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
585 het dichten is me vergaan
bijna alles is ouwe koek
zo vind ik er niks meer aan
mijn inspiratie vult geen boek…
verdergaan
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
407 de wereld
in zich
laten vergaan
alleen
in blauw
verdergaan
alleen
in blauw
blijven bestaan…
Zo gevoelig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 De dagen verschillen in hun bestaan
laten vooraf niet zien hoe ze vergaan.…
morgendauw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
587 klaar is je liefde
een parel van morgendauw
op een lindeblad
pinkt er in mijn oog een traan
voel ik je in dauw vergaan…
SCHONE AFGANG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Op het weilandje
staan wat dorre bomen;
één is vol bloesem:
een schilderachtig aanzien
van de vergane boomgaard.…
ons schip
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 ons schip
zal de haven
niet meer binnenvaren
in een sterrenstorm
is het vergaan
de stilte
zal geen storm meer dragen
de stilte
zal alleen maar stilte zijn…