16721 resultaten.
Laat niet los, nee nooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
672 laat niet los, nee nooit
wat je was en bent
draag de wonderen
van de wereld mee
ze tillen jou een stukje
over grenzen heen
die moeilijke stappen
van eenzaam, alleen
zoek de woorden
gestrooid langs de oever
een schat in de bedding
de rivier van de tijd
verdicht de dromen
met een waakzaamheid
laat niet los, nee nooit
raak jezelf…
Noem mijn naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 als ik even terugkom
in jouw wereld
noem dan mijn naam
als ik niet meer weet
wie ik ben
noem dan mijn naam
tot ik jou
weer even herken
maar laat me daarna los
laat me dan weer naar
mijn nieuwe wereld gaan…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.
De hele wereld van ver en nabij in de kamer
twee bulderende zonnen op een witte muur.
Op een bed van veren schilderen gewonde engelen
tussen droom en daad het verre licht.…
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader geraakt
Dit lichaam
zal nooit zijn hoe we wouden
Het bloed
kan op geen manier worden gestaakt
De wond
is niet dicht te houden
Mijn voetafdrukken…
Genoeg
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.919 Het is genoeg
ik laat de woorden
los
flarden van gedachten
in de film
van dit leven
de wereld draait
en draait
wolken sluiten
in jouw hoofd
tot er geen morgen meer komt
het is voorbij
maar je bent niet
onopgemerkt
gebleven…
Vol ledigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Losse flodders en loze kreten;
niets van betekenis
vult hier en daar ’t papier.
Mijn geest dwaalt steeds
naar elders, ergens te ver
van mij en deze wereld.…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 op de avond dat de wind
alles wegveegt wat
op haar pad komt
los ik op in de grijze straten
trek ik zigzaggend
de lijnen door
naar de modder
van een gebrekkig bestaan
kauw ik trager
en trager op gedachten
hoeveel vergezichten nog
van de wereld verwijderd?…
Zonder onderwerp
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.048 Ik loop wat zachtjes door
maar vind geen onderwerp
dat me zoekt,
geen enkele voetafdruk
op een zachtwollen doek.
Ik laat mijn lichaam zakken
maar vind alleen
een afdruk van uitgeleefde tranen,
een onderworpen ziel
in de tijd achtergelaten.
De dood staat
handenwringend
voor mijn deur te dralen
maar kan haar slag niet halen.…
Pour la paix.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
550 De voorstelling is al lang begonnen
dat weet jij net zo goed als ik,
maar wij eten langzaam
Terwijl jij
je kostelijk schijnt te vermaken
kijk ik terug,
naar onze eerdere afspraak
Is je familie
in mijn voetafdruk gaan staan?…
even zweven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
627 kijken naar een slak
kunnen slakken hangen in de lucht
kunnen slakken zweven
traaaaaagjes
in slakkenzweefjesvlucht
kijken naar een slak
op een vensterraam
slakken kunnen kleven
slakken kunnen plakken
en daarmee is het gedaan…
vrede
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.442 en daar gebeurde het
wolken verdeelden zich
de engel maakte zich los
om vrede te vliegen
hoog in de lucht
van quarteira ver over oceanen
en werelden
strekte zij warm gouden vleugels
over grijs en grauw
vrede - zong ze
vrede…
Ik kruip graag in de huid van
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ik kruip graag in de huid van
Michael Valliant, die in snelheid
zijn leven kleurt.Ik los zo gelijk
een man met zijn verstand de raadsels
van het leven op, die ik naar uitkomst
nimmer heb betreurd.Zo kan ik mij soms
voor heel even; wanen een man van de wereld
te zijn.…
De steilorige senior
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
447 De aarde schudt, het stervensuur
Van menigeen heeft vorm gekregen
Een wooncomplex, een klachtenregen
Verschuiving naar miniatuur
Problemen met een nieuw bestuur
Met samenwerking, nieuwe wegen
De aarde schudt, het stervensuur
Van menigeen heeft vorm gekregen
Waar is die ooit zo goede buur?
Het is hem naar het hoofd gestegen Veranderingen staan…
blauw
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
883 je ogen
en wacht ik op metaforen
om de wereld te
verleggen…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
Breekbaar grondschrift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.596 breekbaar grondschrift voetafdruk van rotte palen
toont waar ze schreiend
onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide
vijver waar niets weerklinkt,
het luisterend oor verzandt,
de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna
in de ogen,
in haar diep verdronken
wordt de drinkende schimmel zo groot
(als) 'n drijvend wolkenveld…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid…
"DE NIEUWE WILDERNIS": De Oostvaardersplassen"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
657 De aarde was woest en ledig
dus schiep God de Wereld
en Hij zag dat het af was
Maar de Hollanders
dachten daar anders over
dus polderden ze er op los
en zagen dat het niet af was
Toen lieten zij ontstaan:
"de Nieuwe Wildernis"
de Oostvaardersplassen
Ik zag de film
en vond hem mooi!…
reizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 het tomeloze water
tilt de jongen op
maakt hem los
van de grond
in de verte ziet hij
zijn slaapkamerraam
in miniatuur
de man kijkt uit
over het rusteloze water
dat hem eens bevrijdde
hij ziet door zijn enige
raam naar de wereld
een zeilboot zo klein
zo ver weg…
Wereld van verbondenheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 je fluistert
letters tot een woord
schildert wolken
in de lucht als zinnen
groeit bomen
tot een strofenbos
van pril tot donkergroen
komen gedichten los
jij schept de
ongeziene wereld
van verbondenheid
wij waren die heel even kwijt…
Je voelt me nog even!?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 Niets begrijpend
van de wereld
om je heen,
zit ik naast je,
niets beseffend
van de stilte
om ons heen,
hou ik je vast,
alsof ik je hier wil houden.
Niets meer voelend
van je omgeving
niets horend
niets denkend,
niets,
tot ook niets overgaat
in de doodse stilte
die volgt na je zachte
ademtocht.
Ik laat je los.…
beweging (1)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 hij lijkt los
te raken van
de wereld als hij
in de schemerige
pasteltinten van
de avond door
de stilte zingt
het hart warmt zich
aan de kleurige
taal van zijn zang
de frèle schemering
rilt als de nacht
zacht over haar
pasteltinten penseelt
dichter bij huis
komt men niet…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
ICESAVING
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Lief voor de wereld van het grote graaien?
Niet van God, maar van't socialisme los
wordt 'Das Kapital' gered door Wouter Bos
Marx zal zich dus wel in zijn graf omdraaien
Overigens is't beter volgens velen,
na Fortis, ook België maar te verdelen…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
Uitstorting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 In Delft groeit de papaver in de straten
De hofjes pronken er met roze rozen
Hoe heerlijk is het om hier te verpozen
Vermeer heeft voetafdrukken nagelaten
Er drijven waterlelies in de grachten
Zacht glijden peddels door het gladde water
Een tweede Pinksterdag; een beeld voor later
Wat leed door pandemieën zal verzachten
Van Delftsblauw porselein…
Loslaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 U die nooit los laat
Wat Uw hand aan ons begon
Voor U is loslaten
Een onmogelijkheid
Toch vraagt U ons
Om U te volgen en
Alles los te laten
Dat ons vasthoudt in de tijd…
Groot worden
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
11.186 Dat kleine handje in mijn hand,
Het wordt steeds groter, laat soms los.
Zoekt opnieuw steun, vol liefde houd ik het vast,
Soms heel even, soms een hele poos.
De wereld zo groot, zo veel te ontdekken,
Mijn hand zal er altijd in liefde zijn.…