10326 resultaten.
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
Wiegelied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
657 ik wieg je in het koren
bij het vallen van de nacht
hoor de treurwilg lieflijk zingen
zelfs de aren neuriën zacht
ga maar slapen lieve jongen
want jouw oogjes zijn zo moe
van al jouw rare bokkensprongen
nu mag je naar dromenland toe
ik wieg je in het koren
op het ritme van de wind
welke niemand kan verstoren
droom maar zacht lief sterrenkind…
WILDENBORCHS VOORJAAR
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Sneeuwklokjes wiegen
zacht, nietig en bescheiden,
worden bemoedigd
door heersende narcissen.
Knipoogt dichter Staring nog?…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
de dirigent
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 na het slotakkoord
houdt hij zijn baton hoog
de instrumenten zwijgen
uit het ampul vloeit
een concentraat van stilte
recept voor de wereld…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.
En…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
In de stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 In de stilte
wist ik altijd
wat te denken en te voelen
wat te willen
waar lagen de verschillen
in de stilte alleen
altijd of het scheen
dat ik meed en vermeed
om een zachter leed.…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Tijdens de ochtendwandeling
staat de groep plotseling stil.
Ik vind mij voor een hoopje takken,
en staar ernaar.
Dan breekt de zon door
en voltrekt zich een schouwspel van licht.
Over de talloze kriskras gesponnen draden,
dansen ontelbare lichtjes.
Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje…
Openstaan voor jezelf.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
705 Wanneer men luistert
naar zijn ziel dan begint taal
zowaar te leven...…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 't Wordt stil - en als een stille droom
Komt de avond om mij heen, -
En zachtjes ga ik dromend aan
De weefstoel van 't verleên.
En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde…
Heelal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
672 benaderingen
Schatten van kinderen, onheus tactvol kleinkindje
Zegeningen niet te tellen
Dankbaar
Gezond naar ziel en lichaam
Muze steeds aanwezig
Ochtendgloren wenkt
Sterrenhemel lonkt
De volle maan beste vriend
Heelal zo heftig temperamentvol en wijs
Machtig krachtig meeslepend hitsig stuwend
Prachten om me compleet in te verliezen
Stilte…
Woorden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
690 Laat woorden
Nooit een stilte kraken
die de liefde breken…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die de stilte kent,
Die, als de avond zinkt,
De beker van vergeten drinkt
En zich van 't leven wendt;
Die mede met het licht bezwijkt
In 't kleureloos verschiet,
En kleureloze dingen ziet
Waarin de wereld wijkt.…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Het welig licht was afgekomen
En lei zich aan de kim te rust,
De grote zee begon te dromen
En spoelde haar rozerode zomen
Over de stil vergulde kust.
Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.
De lucht hing vol van purpren…
Stilte en rust.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
661 Stilte op het strand.
En dit bij zonsondergang.
Wij bleven nog lang.…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.789 Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,
en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,
tintelen uit het gras naar het azuur.
'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.…
Zoals jij
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.053 Zoals jij stond aan mijn wieg
Zo sta ik aan jouw graf
Jij huilde toen van blijdschap
Ik om verloren uren...…
Laat ze niet los
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 hij kijkt je aan
zegt niets terug
en kijkt weg
hij wiegt heen en weer
heen en weer
heen en weer
hij is in zijn wereld
laat niemand toe
zoveel kinderen
zoals hij
ze bouwen muren
om zich heen
wonen in hun wereld
er mag niets veranderen
alles moet blijven
zoals het is
alles moet hetzelfde zijn
laat ze niet los
ga met ze…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
2 mei 2025
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 de jonge blade-
ren van de rode ende
groene beuk dansen
lichtvoetig op de avond-
bries een perk met hoog-
gesteelde zachtwitte en
zachtblauwe bloemen
wiegt heel zachtjes met ze mee…
katholieke jongens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
783 Katholieke jongens
wiegen op hun voeten
Handen in de zakken
Kijken naar de lucht
Spreken niemand aan
Verwachten geen gegroet
Hij staat er maar.…
na al die jaren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
697 nu nog
na al die jaren vader
hoor ik
voor je inslaapt
het wakend wiegen
van je wakker hoofd
mijn diepe denker
mijn zachte reus
mijn zoon…
wiegelied
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
312 zij hem wiegend
wiegt hij haar
wiegen zij elkaar de blauwe nachten in
nachten als geen andere
blauwe nachten zonder einde
blauwe nachten zonder begin…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Fonkelend en vrij stralen
ze als sterren, langs oevers waar tijdloze
stilte het water bewoont. Hun gouden rijen wiegen zacht
aan mij voorbij, in verstillende vreugde die spreekt, zonder woorden.…