Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Vakantiewaan

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Een bonte stoet van praalzieken worstelt zich over smalle wegen naar het onbereikbare azuur op weg naar droomfabrieken waarin grote ketels de regen wordt gehard met glanzend glazuur Op de top slaapt tegen het okergeel het silhouet van het begeerde oord van valse rust en verboden lusten een overvloed van voedsel en veel rumoer dat de lichte…
kees keizer15 augustus 2005Lees meer >

Lieflijke oases

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
er is een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen tot wederopstanding hebben bewogen waar zand weer groent tot een schitterend nieuw paradijs dat in lieflijke oases tussen eufraat en tigris gedijt nog schuurt hete wind…
wil melker13 oktober 2019Lees meer >

morgen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
amos de woestijn zal morgen bloeien als een roos ga naar buiten raap de rijm op voor de zon die smelten doet en koel je tong zodat die noemen kan de duizend soorten mos en ieder trillend haartje en de verborgen knop die op de lente wacht ----------------------------------------------- 24 december 2001 zonneleen 24…

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Woestijnen reiken horizonnen ver tot waar de prooi gestorven ligt als zand tot stof gemangeld ogenschijnlijk lijkt de aarde dood maar in de diepzee kiemt nieuw leven in het licht dat moeder aarde straalt het toeval neemt zijn kansen waar stort bui na bui op elke rotspartij tot kolkende stromen over kale akkers mossen kleuren al wat…

ritueel

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 6.152
je wast mijn haar bij de dorpspomp giet je bekers water over mijn hoofd 's avonds loop ik de woestijn in alleen onder de groeiende maan tot de stemmen achterblijven eeuwig wil ik hier zijn…

Het vrouwelijk wachten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
buurmans roep op de vroege ochtend was het teken voor de groep om aan het werk te gaan nog glinstert de nachtkant van het gewelfde land dat nog dooiend vroor in de schaduw wachtend op de zon die toen de buurman zong in koper nog groener was dan de zwarte olijven die langer hangend in hitte verblijven stilte was nog onaards…

Hoe ver moeten wij gaan

gedicht
1.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.667
Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt waar alle harde angsten samenvallen in nog heter zand? Waar is dan rust; waar kruipt de slang niet meer naar de dichtstbijzijnde, de weerloze; waar ligt zij stil, zonder haar venijn? Voorbij het boze oog. Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar huilt de hyena nog. ---------------------------…

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren de laatste bomen tussen overlevend struikgewas rond de plas die er was er komt geen water uit de kurkdroge lucht de verdorde woestijn…

Je perkamenten huid

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
pas als de woestijn zijn vlammen uitstoot oases in de zinderende hitte trillend breken kom ik spelen met je geest wordt zand het vloeibaar goud waarop herinneringen weer tot het leven komen dat zij hadden in je dromen ik goochel met je zinnen als woorden watervlug toch sterven van de dorst en het verhaal van droogte op je perkamenten…
wil melker4 oktober 2011Lees meer >

De nieuwe tijding

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Drie wijzen reden op hun kamelen door een woeste zandwoestijn met een onbekende ster als teken dat moest de nieuwe tijding zijn die vreemde magiërs uit ‘t Oosten wisten die ster schijnt niet gewoon en konden haar glans alleen verwoorden met de komst van een koningszoon zij hielden halt in de stad Jeruzalem Herodes sprak hen toe in…

Rood zand

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 481
er wordt zand gestrooid in ogen die willen kijken rood zand dat het intense lijden uit de woestijnen kleurt waar botten slechts tijdelijk de plaats markeren als dood passeert het duint stormachtig in de wandelgangen van megatheater natuur schrikbarend schrijven statistieken de tijd die nog door kamelen en nomaden wordt…

Stof opwerpend

netgedicht
3.8 met 142 stemmen aantal keer bekeken 405
nog is de tijd niet opgeschud als een kudde kamelen stof opwerpend het rit aanneemt een plaatje is de uitloop in het hitte zinderend puin dat zich al bijna begraven weet donkere ogen in een gebronsd gezicht beschouwen deze vitaliteit in evenwicht met de saaie toeristen rit woorden dragen nooit venijn als gebaren al voldoende…

Scirocco

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 858
Op de kade van Tarifa, waar wij met onrustige handen ons staren bedekken, dwarrelt zacht de vluchtige woestijn. Vanavond zullen de vuren aromatische geuren en licht verspreiden terwijl wij oude verhalen van kruisridders en Saracenen vergeten.…

Desierto de Almeria

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 895
De wind draait pirouetten op de vlakte van Almeria, in zijn spoor volgen dansende luchtspiegelingen: door een sluier van zand zijn kamelen te herkennen. Van ver over zee klinkt het zingen van minaretten, hier, in de Pueblo, slaat een eenzame klok.…

Nog hangt de waas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het zand en de rotsen van eonen geleden gezien de diepe kleuren spraken mij aan in een zinderend heden nog hangt de waas van hun gebeden en leven over het land gevangen in onherbergzame oorden waar zij de tijd trotseren proberen te ontsnappen uit generaties inteelt door een nomadenbestaan hun magie is verloren in het…

De diamenten dauw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
uit schrale handen spuiten geen fonteinen zij koesteren het vloeibaar goud voor zinderende woestijnen irrigeren in het stille ochtenduur de diamanten dauw die door kou tot koele druppels condenseert zij zijn watergeesten die nog wat nevelen in de vruchtbaarste seconden van iedere eindeloze zonnedag witte flarden zweven al oplossend…

Ontmoeting

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Binnen het afgebakende zwijgen verraadt elk geluid, hoe miniem een daad van verstoring het struikelt binnen vraagt welke dag het is maar in de woestijn hebben dagen geen namen we spreken in gebarentaal over de doorwaakte nachten het vergeten doen we in de ban het hunkert naar de contouren van het verlaten landschap naar de verdwenen delen…
Kees Keizer9 februari 2007Lees meer >

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
Zo staart in Libië’s woestijn De kranke pelgim, uitgestoten, Verlaten door zijn tochtgenoten, Naar hen, die reeds zo verre zijn. Hij ziet geen Karavaan, hij ziet Van verre slechts een stofwolk wemelen, Hoort van de drijver van de kemelen Nog ’t slepend en wegstervend lied.…

Woestijnwater

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.137
Staand in de woestijn met niets dan twee handen vol water en jou, waar ik naar dorst in mijn uitgedroogde hoofd Als de trillende lucht je loslaat zie ik mijn lege handen Weer een dag vergaan ongemerkt in het gulzig hete zand…
Oculus Noctis17 november 2008Lees meer >

ster uit afrika

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
ster uit afrika, zullen we samen dansen? leg je zwoele nachtkleed om me heen we zullen zweven, dansen tot de dageraad als de eerste woestijnbloemen onze liefde verbeelden…

Baas in eigen (Neder)land !

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
Geert Wilders vreest dat zijn Nederland straks tot een berberwoestijn verzandt. Hij wil het niet delen met wufte kamelen maar prikt rond zich als een cactus-plant.…
Aramis6 maart 2010Lees meer >

Bassikounou

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Hun dorp is aan de grens gelegen van leefbaarheid en voor hun staat bestaan ze niet, er zijn geen wegen, het is woestijn waardoor men waadt. De regen heeft hen doodgezwegen, de hitte brandmerkt hun gelaat, maar één van ons is hen genegen: het hart, het plan, de steun, de daad.…

de zondebok

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
toen ook voor hem, zoals voor iedereen, het onvoorzien einde langzaamaan kwam naderen, werd hij als zondebok de woestijn der vergetelheid in gejaagd. geen kat keek daar nog naar hem om, moederziel alleen is hij zoals een hond gestorven. zoiets is erger nog dan god geklaagd.…
joz.le bruyn28 februari 2011Lees meer >

In een duinpan

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.723
Wat moet ik op dit eiland met het woord 'woestijn'? Op een zandplaat ligt het voor de hand maar hier in deze duinpan waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig bloeien van de narcis! Jaloezie steekt de kop op want ik ben dor land.…

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.722
Hoe loopt de weg door de woestijn naar Uw Beloofde Landen? Er is veel dorst, er is veel pijn, maar weinig troost voorhanden. Wij kwamen in 't begin der wegen de kloeke druivendragers tegen, en vroegen toen reeds: Is 't nog ver ? Zij wezen met kort duimgebaar, alsof het nog een boogscheut waar, naar d' Avondster.…

Zijn ware aard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
ik wil oogsten maar de velden zijn leeg in schraalheid nog restanten venijnig stuift de droge wind het zand op duinenrijen het groen dat welig tierde is al decennia lang aan het verdwijnen als het oog van een orkaan is de woestijn ontstaan zijn strijd woedt op de flanken als het stof is neergedaald toont het eindelijk zijn…
wil melker21 september 2012Lees meer >

heil

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 963
het niet kan tellen handenvol bergen te veel om op te noemen een onoverzichtelijke heuvel een miljoenenoceaan zuigende korrelstromen stortvloeden gulden regen glinsterende rivieren zilverberkenwouden slikken zilverreigers bronnen bubbelplassen moerassen goudplevieren fonkelvalleien rollende gletsjers klinkende massieven en een woestijn…
sydhart20 december 2012Lees meer >

Het groen van de oase

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
hij hapte zand in de woestijn liet toen zijn kamelen de toeristen dragen beantwoordde hun vragen over piramides en de koningsgraven maar even verderop staat op de rots zijn nieuwe huis in het groen van de oase zijn kamelen zien geen onderscheid alle mensen zijn gelijk hij hapt zand met dollars in zijn hand…
wil melker1 oktober 2010Lees meer >

Leunend tegen hete wind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
woordloos spreekt de boom verlatenheid leunend tegen hete wind en zand uit de woestijn zijn kroon is in verdrogen kaalgeschoren tot het laatste leven in een dorp dat niet mag zijn muren dwars gebarsten in generatieslang bestaan kapotte daken fluisteren nachts hun troosteloos vergaan zand rukt op met lange duinen in vorm en kleur…

De wilde bloemen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
ik woestijnde jij droeg water aan de wilde bloemen zijn we samen langsgegaan het zand was door ons vingers en de hand gegleden maar hitte opende verleden toch zal alles op jouw water groeien jij ontluikt en in onze ogen zal mijn woestijn weer bloeien…