14017 resultaten.
Spring
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.128 Leemans-Kuypers stemmen
dwarrelend op de visgraat van gelijk
vloers zwart/wit/zwart nadert dag
met regelmaat van rood/wit/rood radijzen duizend
in een bad en aan het oppervlak onvindbaar
een vrouwenmond:
was me
------------------------------------------
uit: 21 dichters voor de 21ste eeuw…
De denker
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
863 Op sloffen
sleep je stof tot garen
als een mat achter je aan
voeten nooit geveegd
de filosoof in jou
ziet het als kant
legt het wijd gespreid
op een hemelbed
vergeet je pyjama niet
praat je hardop in jezelf
maar die blijft hangen
waar het hangt
zwart wit gestreept
in de halfdonkere kamer
valt het zwart weg…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Laat ze
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.744 Laat ze naar je kijken
Alsof ze beter zijn
Laat ze om je lachen
Gun ze toch die gein
Laat ze nu maar denken
Ze denken wat zwart-wit
Jij staat daar wel boven
Je weet toch hoe het zit?
Laat ze je maar meten
Je hoeft niet aan die norm
Blijf vooral jezelf
Jij hebt je eigen vorm…
Mortel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
960 Terwijl hij praat
in zinnen die
afscheid nemen
maakt een grimlach
ogen dood
zwart wit spalkt
zachte kleuren
met een foto
eens glanzend
ingelijst
barsten breken
verleden tijd en
splijten groeven
en weer begroet
één rode roos
de eerste lentedag…
photographs & poetry
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.424 voor een enkele herinnering
het hele huis overhoop gehaald
van zolder tot kelder doorzocht
maar helaas niets gevonden
een vergeefse zoektocht
naar die ene foto
in ouderwets zwart/wit
van jonge mensen in tegenlicht
daarom dit versje geschreven
als substituut voor het kiekje
dat verloren ging maar had kunnen
getuigen van geluk van…
LACHEN OP DE PASFOTO
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
936 "
dat is er niet meer bij
geen big-smile op pasfoto's
voor jou en ook voor mij
Den Haag moet weer iets verzinnen
welke mineur heeft dit bedacht
de paspoort "ons zorgenkindje"
pas op als je daarop lacht
wat 'n stelletje imbecielen
zwart-wit kijkers bovendien
op een pasfoto hoor je te lachen
zo wil iedereen je zien…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Spiritueel de aarde heelt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 haar kleuren
spelen altijd piano
in de symfonie
op het doek
zelfs in zwart wit
voelen akkoorden
de woorden die zij
spreekt op het linnen
diep van binnen
straalt het sterrenstof
dat zij penseelt en zo
spiritueel de aarde heelt
nog is de schepping
niet voorbij als bijna alle
paradijzen zijn verdwenen
zij woont er heel dichtbij…
zoekplaatje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Zwervend langs rivieren
op zoek naar 't vervolg van ons
leven, mocht dat er nog zijn
vastgelegde herinnering
eerder in zwart-wit, nu in kleur
afgedrukt vind ik ze mooier
hoewel tijd 't echt niets kan schelen
immer geschoten
de stad uit langs de brede, soms
kolkende rivier…
Kennisland
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.222 Zeven pinken en vaarzen
bolderen door de wei
Vrolijk springend en
dollend als kinderen
tijdens het speelkwartier
Hun zwart-wit gelaarsde
achterbenen hoog in de lucht!
Vrij! Wat zijn ze vrij!…
Tegenstellingen...
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
892 Zwart - wit, waarom geen grijs?
Mooi - lelijk, waarom niet gewoon?
Goed - slecht, waarom niet 'n beetje van beide?
Vrolijk - sjacherijnig, waarom niet gewoon goed gemutst?
Tegenstellingen, er is ook een tussenweg!
Waarom de beste zijn, de mooiste, het gezelligste mens,
Wees jezelf dat is goed genoeg!…
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 pure daar moest laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte
werd zwart-wit…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
zwijgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 ik ruik het zure zweet
van oom Antoon
de weeïge lucht
van de rozenstruik
ik voel het duizelend verdriet
onder de ruisende bomen
de bevende angst
achter het masker van de lach
ik hoor bijen zoemen
onmachtig wonen we
op uiteengescheurde planeten
foto's zwijgen in zwart-wit…
Alleen nog foto's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
83 Dezelfde zwart-wit foto
van jou in geelgroen
laat maar een schim zien
van jou, schimmiger nog
dan foto's zijn
Nergens kan ik heen
om jouw warme huid
aan te raken, jouw adem
te voelen, te horen
spreken en kussen
Onze liefde
in jouw oogopslag
Alleen nog op foto's
En ook die zullen
er na mij niet meer zijn…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Het familiediner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Spreekwoordelijk kent men witte
en zwarte schapen.
Elke familie heeft wel enkele
zwarte schapen die men niet graag
aan tafel voor een etentje wil.
Het zijn van die families die niet
over een veel kleurige wereld wensen
te praten. zij zien het leven liever
door de zwart-witte bril.…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Rond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloeipapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
A SIMPLE KIND OF POP-ART
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
996 recept voor een
kant & klaar kunststukje
1. neem een lakenvelder
met zo'n mooi steriel
verband om z'n middel
2. schilder er met
vaste hand een
veiligheidspeld op
3. neem nu een foto
in zwart/wit
je kunt je thans scharen
in het rijtje kunstenaars
van het kaliber Warhol...
zo simpel kan kunst
soms ook zijn…
Op de maan, nabije toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
784 De dag van morgen
tiert 't menselijk ras
welig op zwart-witte
bodem
Polyfone neerslag van
stof en landende mensen
is de fotograaf
van onze melkweg
die sporen blijven langer
hangen dan de tijd
Ergens in 'n krater krioelt
het van humane robots
of andersom
die op zoek zijn naar
sporen van
De dag van morgen…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit…