19922 resultaten.
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
267 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we verantwoordelijk,
denken te moeten zijn,
omdat we indien…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
320 we zouden
als spreeuwen
bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen…
Rode Dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
246 Het is vandaag de dag dat ik in het rood gekleed ga.
Tijd om de wereld in te gaan.
Ontdaan van zijn woorden.
Maar ik ben er klaar voor.
Iedereen houd toch van elkaar?
En bedrijft de lust van de liefde van harte?
Ik lak mijn nagels rood.
Maar van binnen gilt mijn hart.
Het is vandaag de dag dat ik mijn wonden lik.
Proevend het bloed…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
284 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…
Sionsberg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
274 Daar gaan ze dan zangers
in jubelzang met de levensvorst
diep in de borst
de berg Sion op
waarlangs de zon haar
eerste stralen schiet
rouw verdriet om dood
bij morgenrood in
‘t hemellicht verdrijft
witte klederen en
liefdevolle ogen het
wonder van de rivier…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
262 Eigenbouwer is een tijdschrift,
voor mensen met fijne smaak.
Met de kennis die ze vergaren,
bouwen ze hun omgeving op,
in een huis dat stevig staat.
De zelfbouwer als centrum.
Zelfverzekerd.
Vertwijfeld.
Middenin.
Een zelfbouwer is een mens,
die zichzelf heeft afgebroken.
Die als een zelfgeworden ui,
de wijsgeleerde rokken,
zelf heeft…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
250 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend…
Vissers van mensen
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
814 Je slaat de plank weer helemaal mis
alles op aarde is onzeker, zeker
en gewis
voor een
visser die achter de netten vist
Het zijn de destructieve machten
die de mensheid verkrachten
Ik schommel
in het bootje van de bootsman op hoge zee
met de Heiland alleen
die op de demonische golven
blijft staan , wie wil gaat met…
Liefdewerk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
233 Rozeblaadjes vallen als woordjes,
van roodgeworden rozenstruiken.
Rozebottels met rozezaden rijpen,
zoals kinderen in moeders doen.
Gedichten in dichters.
Vaders lezen moeders gedichten voor,
die over zaden van liefde gaan.
Liefde voor het leven.…
Bladerbaldakijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
250 Na ons tête-à-tête zat ik
gevangen
Het ruiste op het beukenbaldakijn
Een regenbui, 't zou zo
wel over zijn
Maar zonder plu bleef ik
een half uur hangen
Nog nagenietend van
jouw woord en beeld
Heb ik me er geen ogenblik verveeld…
Al wat me dierbaar was.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Ze was meedogenloos rood en trots als een tsaar,
dus niets was me dierbaarder dan wachten op haar.
Wachten op pleinen in regen en wind,
Op het pad van de wilgen verscheen ze gezwind.
En nu ligt ze naast me, mijn prooidier van de nacht,
met lendenen soepel en ogen zo zacht
Mocht dit lieflijk wezen ooit nog verdwijnen,
wat zullen mijn dagen…
Je straalde
netgedicht
5.0 met 85 stemmen
232 je straalde
verdichtte
de lucht met
een intense zucht
uit het diepste
binnen waar
energie met
warmte en
emotie geladen
langs onze
huid streek die de
ervaring koesterde
het is geen
buitenkant waar
mensen elkaar
raken zij zijn bezig
aan een nieuw
spanningsveld
waar energieën
in wisselstromen
dromen kortsluiten
uit de goddelijke…
Bedroefde Droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
245 We zijn een nano van de energie.
Fragmenten van stoffen zijn wij,
waarvan onze aarde leven maakt.
Zonder elkaar te kennen,
herkennen we elkaar.
Ik zie je lief bestaan.
We herkennen stil bewustzijn,
dat onze hemel van liefde is.
Voelen hetzelfde heimwee.
Een wonderlijke droom,
zie ik zo vaak dromen.
Bedroefd weer gaan.…
Levensliefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
223 Helemaal niets heb ik gedaan.
Open ben ik geworden alsof.
Alsof ik leeggelopen ben.
Wat troebel was werd helder.
Tegenstrijdigheid vrede.
Openstaan is alles,
wat ik heb gedaan.
Gedachten zag ik.
Zag ik verdampen.
Wolken zag ik drijven,
en weer verder gaan.
Alleen liefde blijft.
Liefde in mijn hart.
Liefde in ons leven.…
Nooit zwijgen !
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
273 Dat spullen spullen zijn.
Mensen mensen.
Namen namen.
Dieren dieren.
Zonder naam.
Hoe mensen kunnen denken,
alleen wanneer dat nodig is,
kunnen we van dieren leren.
Woordeloos weten die hoe.
Hoe ze zonder misverstand,
niet zonder conflicten,
samen samenleven,
en verstaan.
In den beginne waren namen niet.
Woorden zijn wapens geworden…
Het Niet-bestaan van Vrijgevochten Liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
241 Wil liefde vrijgevochten worden?
Is het een contradictio in terminis?
Blijft liefde die in kooien, beddesteeën leven moet,
geen uitverkoren liefde meer?
Wordt zij, de liefde zelve, eenzaam?
Verdoemd tot het einde van haar dagen?
Veroordeeld tot verwijl in angst en vrees?
En ach, is zij, gekooide liefde,
wat dat ook wezen moge,…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
242 Er is niets van waarde zeker.
Niets om ons aan vast te klampen.
Onzekerheid is de enige zekerheid,
die voor al wat leeft bestaat.
Alleen echte liefde blijft.
Wie illusies los durft laten,
kijkt naar de werkelijkheid.
Ervaart wat bewustzijn is.
Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar…
Vrijgevochten liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
262 Liefde wil vrijgevochten worden.
Liefde die in kooien leven moet,
blijft geen ware liefde meer.
Wordt eenzaam.
Is angst.
Gekooide liefde is nooit trouw.
Vrije liefde blijft altijd trouw,
aan vrienden en vriendinnen.
Vrije liefde leeft tijdloos open.
Liefde laat alle harten kloppen.
Laat ons woordeloos voelen ...
We houden van het leven…
Houden van
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
474 Wat is houden van
Wil jij me dat vertellen als je het kan
Ik weet het wel een beetje
Het heet liefde dat weet je
En dan ook nog veel meer
Ook elke keer weer
Is het daar en is het er
Houden van is ook voor ver
Ja houden van ken je dat
Die het kennen zeggen vaak schat
En ja echt houden van
Is je gevoelens delen en alles kan
Niet…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
252 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te…
Zou jij hetzelfde doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 Ik ken jou nog niet thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn
die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht
tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken
mijn handen laten
strelen over jouw…
In haar eigen zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
265 de wateren liggen in korte golfjes
zilverblauw
onder de kleurenboog
maar de droeve wolken
onder de verwoestende stadswind
met de pijn van een aangedane boom
met wormstekige bladeren
vol met stervende vlinders
maken haar stem droef van ingehouden tranen
maar in haar eigen zijn
in wonderlijke lichtkring rood als fluwelen…
Wederkerigheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
372 Duiven die liefdesbrieven brengen,
vergeten hun afzenders nooit.
Postduiven keren weer terug.
Weer en wind trotserend.
Zoals zalmen moedig zwemmen,
stroomopwaarts vechtend,
naar hun geboortebron.
Liefde zoekt steeds weer liefde.
Liefde die je losgelaten hebt,
komt altijd weer retour.
Het is zuivere verlatingsangst,
die bange mensen…
Met brandend hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
214 Welk mens klopt zijn eigen hart?
Waar komt die energie vandaan,
die ons hartebloed laat stromen?
Wie is het die het voor ons stolt?
Wat mensen denken dat het is,
is het zeker niet!
Het is een wonder dat ons beleeft.
Dat we wonderen zien en dienen,
is wat ik, Homo sapiens, dichter,
helemaal niet bevatten kan,
maar wèl kan proberen.
Proberen…
Brandend zand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
230 Ik wandel op het strand
in de voetsporen
van ‘t brandend zand
in ‘t water geblust
door de hemel gekust
zing ik met
opgeheven handen
van de
zegen brengende stranden…
Lieveling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
310 Deze nacht was het mooiste mijn deel
je droeg mij woorden aan,
alsof je hart klopte en veel
opkwam met de wassende maan.
Het was als brood voor mijn mond
ik genoot van de kruimels licht,
alsof het het eerste had van de ochtendstond
compleet verguld ontspannen en onverplicht.
Alsof je nog steeds wist wat taal is
wat ik dagelijks uit onze…
Vaderliefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
395 Wanneer je machtig bent,
en macht verdampen laat.
Wanneer je geld verzamelt,
en eenzame rijkdom deelt.
Wanneer je gezond bent,
en kinderen helpt en heelt.
Het is zuivere moederliefde.
Het zijn moeders die zorgen,
dat een grootgeworden man,
zijn vaderliefde delen kan.
Mannen zijn kinderen gebleven,
die in liefde verwekken willen.
Vaders…
Mooie Woorden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
341 wat is dat nou
toch moeilijk te verwerken
mooie woorden zoeken
en ze nergens vinden
heb ze overal gezocht
op berg in dal letterlijk overal
maar tijdens die zoektocht
heb ik moeten bemerken
dat mooie lieve warme woorden
zijn als jonge schichtige hinden
grote ogen vol liefde en toch bang voor
het gevang van woordenzoekers val
nee mooie…
Onze kooi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
243 De kooi waaruit ik vlieg,
is ons vertrouwde thuis.
De wereld van waaruit,
wij mensen leven.
Onze kooi heeft me geleerd,
hoe waardevol vrijheid is.
Vrijheid deed me beseffen,
wat de pijn van liefde is.
Zoals pijn me liet voelen,
wat de waarde is van geluk.
Vanuit de vrije ruimte voel ik,
dat onvoorwaardelijke liefde,
de zin van ons aller…
Strikt Genomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
253 strikt genomen
denkt iedere vrouw …
kerels ! Kerels die
willen alleen maar …
je weet wel dat ….
strikt genomen
denkt iedere man …
vrouwen! Vrouwen die zijn
er alleen maar op uit om dat …
of dat … te krijgen ten eigen gerieve
maar als je alle slingers confetti
en andere tierlantijnen
en niet te vergeten
die strik(t)jes hebt weg…