3159 resultaten.
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
Grauwe wereld
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.362 grauw betonnen muren
nauwelijks waarneembaar
ergens schemerlicht
tranende ogen turen.
De wereld zo klein geworden
te klein voor het gezicht
ik wil de sluier doorbreken
en kijken naar nieuw licht.…
Mensenstemmen in de straat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.354 Zoveel dat ik nu nog niet zie,
maar dat gaat groeien en gaat leven;
is ergens nog de droom gebleven
van nieuwe hemel, nieuwe tijd,
van nieuwe kansen, echt bevrijd
de velen die naar vrede vragen...
wanneer zal toch die tijd gaan dagen?
Ik weet het niet, maar wil vertrouwen
dat we hier samen toch aan bouwen.…
chemin de fer
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
767 nooit ergens zoveel in onbruik
geraakte stukjes spoor gezien
als onlangs in Frankrijk
restanten van idyllisch gelegen
lijntjes van weleer
waarover moeder natuur
zich met liefde ontfermt
sporen van oxidatie
op vermoeide rails geven kleur aan
woelige geschiedenis van jaren her...…
onlangs
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
801 onlangs
dus nog dicht
bij het heden
werd ik in een cel
van zwijgen getrokken
het was overmacht
van buiten
wellicht eigen
onbewuste gedachten
of gestorven gedrag
wie zal het weten
in elk geval zat
ergens op mij
een verdovend licht
te wachten:
een god of een duivel
te lokken
het uitzicht
is mij derhalve ontnomen
en kan slechts…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van zijn dromen
fragiele stukjes toekomstmuziek
en hij laat zich meedrijven
tot ergens…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 kanker ergens in het strottenhoofd
lijkt een ingewikkelde slijmerige prop
die het ademen extra lastig maakt
en totale verbeelding raakt ...…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
GRENSVERLEGGING
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
705 Waarschijnlijk kan ik links
wel ergens lucht happen.
Het leidt naar een zonnebloemenhart.
Bol van de pitten.
Ik kan er fietsen op graffiti
zonder de muren op te lopen.
zonder de muren op te lopen? Wel apart.…
Mijn hart huilt...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.230 Je bent heel vaag,
zo ergens op de achtergrond.
Het is meer een gevoel,
als van een slecht genezen wond.
't Gebeurt niet alle dagen,
slechts maar zo nu en dan.
Als ik in mijn herinnering,
niet zonder jou meer kan.
Toch zal ik dat wel moeten,
daar leg ik me bij neer.
Maar er zijn zo van die dagen,
dan doet het nog zo zeer!…
Schaduw van de schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Het volstaat ergens lukraak
te beginnen.
Noem het maar de schaduw van de schemer,
die valt over de schouder,
of het licht van de zon
dat in mildheid smoort.
Het is zinloos het laatste licht
te vangen.
Het wachten op de dageraad
is al begonnen.
Ofschoon de avond valt
voordat de dag zich heeft bezonnen.…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden
vogels zingen
en ergens…
Een grote vierkante wasbak
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.944 Een grote vierkante wasbak
ergens in een boerenhoeve.
Ik draai de kraan open.
Het is een wonder dat hij het toelaat
hij die altijd alles heeft bepaald
de kapitein van een wrakke boot
in vreemde wateren.
Nu zwemt hij in die wasbak.…
Ik Vincent
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
605 Droomde dat ik
in een diepe put gegleden was
als ezel met een frame
vergeeld overspannen canvas
ergens ver van thuis
op een heel breed akkerland
omringd door irissen en zonnebloemen
aardappeleters
ingesmeerd met kolengruis
blèrend omheen de rand:
wij zullen jou verdoemen
betweters applaudisseerden:
jij schildert je onkundig regelrecht…
Teleurstelling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
678 Iets kan je ontzettend raken
Tot op je ziel aan toe
Het valt niet te verklaren
Heel moe word ik er van doodmoe
Waar komt dat toch vandaan
Je blijft maar malen
Ik kan het niet begrijpen
Dat moet toch ergens zijn te achterhalen
Het gebeurt wellicht niet met opzet
Maar nagedacht is er zeker niet
Anders zou men het wel laten
Want het geeft…
regen na een warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 nu valt opeens
de regen op mijn balkon
die komt ergens vandaan
en gaat weer verder naar elders
terwijl de bliksem inslaat
en de donder rommelt als een maag
een scooteralarm gaat af
in de straat vol regen en heimwee
je kijkt omhoog
naar de bewolkte lucht
en je denkt aan het heelal
en aan morgen en aan een paar vrienden
en de…
Zondagmorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Voor Jeannet
Heb vanmorgen weer
Die band om mijn hoofd,
Deken van grijze wolken
Die hoofd, ogen en oren
Op het eerste gevoel
Zo maar verstopt -
En dan hoor ik halverwege
Deze lome zondag ergens
Ver weg zo maar die
Prachtige pianoklanken
Die in slechts een handvol
Minuten mij wakker maken
Door de eeuwige kracht
Van de muziek…
lied en Kafka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 een vrouw
zingt een lied
een liefdeslied
ze is jong hoor je
en ik ben oud
het kon mijn dochter zijn
dus zingt ze
niet voor mij
maar voor haar geliefde
ergens op de berghellingen
terwijl ik
me nauwelijks kan voorstellen
dat een jongeman
op weg gaat naar een dorp
door de eindeloze bergen
en dat ooit nog weet te bereiken…
tot in de eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een hond blaft
op het erf van
een klein huisje
vlakbij het panbos
daarin zit een ritme
waar ik u tegen zeg
meegenomen bagage
pleur het ergens neer
in hoek van mijn part
dat deel waar deelnemers
steeds meer lichtere vormen
aannemen
doe het
maar wel op
je eigen manier
er bestaat geen zin
Zonder lucht tussen letters
materie van het…
de pont
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 verte
zag ik een ver verleden
al die boten die hier lagen
al die mannen die hier waren
aan het roer en in de masten
uitkijkend over het IJ
dachten ze aan hun moeder
aan hun lief en aan hun dochter
wisten ze al dat ze nooit terug
zouden komen op weg
naar Afrika en Indonesie
namen die ze niet eens wisten
laat staan de ligging ergens…
Op zoek naar riet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
477 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe wijk verkoopbaar…
De dichter is een mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 Het was mijn kleinzoon die zei
oma schrijf eens een gedicht
en zie wat hij heeft aangericht
ik begon meteen te schrijven
om als oma bij de tijd te blijven
ik schreef een gedicht: Oude dag
twee weken later verscheen er een lach
mijn beschreven Oude dag op nummer een
mijn zorgen even ergens anders heen
de dichter is een mens zei hij
mijn…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
raadsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 luister naar de woorden
die in je opkomen
wat ergens een raadsel is
je denkt dat je tijdloos dicht
maar zelfs het eeuwig melancholieke
'altijd november' is dertiger jaren
evengoed is het noodzakelijk
om iets te zeggen alsof het nooit zo was
inderdaad het was die tijd, die dag
die middeleeuwen die we later zullen zijn
nauwelijks nog…
wijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 de wijn staat
bloedrood op tafel
een glas een fles
naast een kool en uien
je ziet een raam openstaan
en in de hoek een tv. op een
het is bijna donker
buiten spelen nog kinderen
die straks ergens binnen komen
op de bank cartoons gaan kijken
terwijl je de wijn drinkt
uit de fles in het glas en
je naar buiten kijkt
het wegvallen…
contrasten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
825 'bescheiden geluk'maar een mooi moment
het weerzien van een oma met haar kleinkind
op een perron zomaar ergens in het land
in tegenstelling tot het afscheid dat ik zag
bij moeder en kind 'het stierkalfje dat door
de boer aan een touw uit de wei werd getrokken'
terwijl de koe met gevoel voor drama haar
zoon op de valreep nog een laatste…
op de rand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 liggend onder een
schaduwrijke plataan
zag ik oogluikend
de vage contouren
van het wiegend
bladerdak
ik hoorde een haan
kraaien en ergens
blafte een hond
ik wankelde op
de luwe rand van
gaan of blijven
op de rand van
waken en slapen
zweefde ik
de diepte in
waar morpheus
met zachte hand
het maanzaad over
mijn knikkebollend…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Dienende Ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 Ver verleden heeft ons een weg gewezen
Ergens naar een kleine warme stal
Boven een ver land is een ster verrezen
Die ons de weg in ’t leven wijzen zal
En zullen wij die weg ook volgen
Ver van hier en ver van huis
Waar ons de wereld zal vervolgen
Op die lijdensweg tot aan het kruis
Dan zal toch die ster ons pad verlichten
En leiden naar…